Kotaro Lives Alone (コタローは1人暮らし)

‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)

‪(โทโนะซามัน)

‪- คืนนี้เหรอ ‪- ใช่ครับ

‪ได้สิ ฉันอยู่ห้อง

‪ไม่ใช่แค่คืนนี้นะ ฉันคงอยู่ห้องทั้งวันแหละ

‪หากไม่อยากให้ข้าป่าวร้อง ‪ว่าพ่อเจ้าโดนเนรเทศและหายสาบสูญ

‪เจ้าต้องเชื่อฟังข้าและกินเห็ดหอมซะ

‪ขอร้องละเห็ดขี้ฟ้อง

‪ข้าเกลียดเห็ดหอม

‪เพราะพ่อคนเดียวเลย

‪บ้าจริง พ่ออยู่ไหนเนี่ย

‪หยุดเดี๋ยวนี้นะ

‪หยุดเดี๋ยวนี้นะ

‪เจ้าเห็ดขี้ฟ้อง แน่จริงก็มาสู้กับข้าสิ

‪แน่จริงก็มาสู้กับข้าสิ

‪โทโนะซามันมาแล้ว

‪ข้าแข็งแกร่ง

‪ข้าแข็งแกร่ง

‪อะนิเมะบ้าอะไรเนี่ย

‪กระผมชื่อโทโนะซามัน

‪ผู้มีน้ำใจกับมนุษย์

‪กระผมชื่อโทโนะซามัน

‪ห่วยแตก…

‪คุ้มกับการมาขอดูทีวีบ้านคนอื่นเหรอ

‪แล้วทำไมเขาติดงอมแงมขนาดนี้

‪เสียงดังไป

‪เบาเสียงหน่อย

‪มันดึกแล้ว

‪จริงด้วย ขออภัยครับ

‪กระผมติดดูทีวีเสียงดัง

‪นั่งดูทีวีใกล้ไปด้วยนะ

‪ท่านอดดูโทโนะซามันเพราะหัวกระผมบัง

‪ขออภัยครับ

‪ไม่ใช่เฟ้ย

‪ท่านน่าจะจัดห้องให้เรียบร้อยหน่อยนะครับ

‪ยุ่งน่า

‪ฉันทำความสะอาดห้องทุกวันที่ทิ้งขยะ

‪จริงด้วยแฮะ โทโนะซามันไม่เห็นจะฮิตเลย

‪ทำไมเขาติดขนาดนั้นล่ะ

‪ช่างเถอะ เขาไม่เหมือนเด็กคนอื่นอยู่แล้ว

‪ภาษาขุนนางนั่น

‪ก็มาจากโทโนะซามันนี่เอง

‪เดี๋ยวพรุ่งนี้พอทีวีเขามาส่ง

‪ฉันก็ไม่ต้องทนดูแล้ว

‪(โรงอาบน้ำ)

‪ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

‪ทั้งแข็งแรงและใจดีมากๆ

‪โทโนะซามัน

‪ร้องผิดคีย์อีก

‪ชอบโทโนะซามันขนาดนั้นเลยเหรอ

‪อนิเมะเรื่องนั้นมีอะไรดี

‪เนื้อเรื่องไม่ได้ดีมากหรอกครับ

‪งั้นดูเพราะชอบตัวละครนั้นเหรอ

‪- ครับ ‪- กลับกันได้แล้ว

‪ไม่ใช่แค่นั้นหรอกครับ

‪โทโนะซามันมีความหมายต่อกระผม

‪มีความหมายเหรอ

‪ผมไม่อยากกลับบ้าน

‪ลุกขึ้นเร็วจอร์จ ไปได้แล้ว

‪ผมอยากอยู่นี่

‪ไม่ได้ กลับบ้าน

‪ถ้าอยากดู ทำไมไม่ดูอะนิเมะดีๆ ล่ะ

‪ตอนแรกๆ กระผมไม่ได้ดูทีวีเพราะมันสนุก

‪หมายความว่าไง

‪แต่นายก็ดูทีวีตอนกลางคืนใช่ไหม

‪ตอนฉันเด็กๆ

‪แม่สั่งให้นอนแต่หัวค่ำ เลยอดดูทีวีตอนดึกๆ

‪พ่อแม่ฉันน่ารำคาญ…

‪อุ่ย…

‪แย่ละ เขาโกรธเหรอ

‪เร็ว ไปได้แล้ว

‪ไม่เอา ไม่อยากไป

‪น้องครับ

‪ขนาดน้องดื้อแบบนี้ คุณพ่อยังไม่ทิ้งน้องเลย

‪ไม่เห็นต้องร้องไห้สักนิด

‪เด็กคนนั้นโชคดีจัง

‪เขา…

‪คงไม่ต้องพึ่งการดูทีวีตอนกลางคืน

‪เพราะถ้ามีคนอยู่ด้วย เขาก็คงไม่เป็นไร

‪แต่ตอนนี้อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปแล้ว

‪โทโนะซามันมีความหมายต่อกระผมนิดเดียว

‪เดี๋ยวนี้กระผมไม่ต้องพึ่งทีวีแล้ว

‪กระผมเป็นผู้ใหญ่ที่น่าเอาเป็นแบบอย่าง

‪นายใส่เสื้อกลับด้านน่ะ

‪กระผมลองใจท่านไง

‪ลองใจทำไม

‪กระผมจะไปช่วยท่านเดี๋ยวนี้

‪กระผมจะไปช่วยท่านเดี๋ยวนี้

‪ตอนหน้า ตอนอวสานของโทโนะซามัน

‪ตัวตนที่แท้จริงของโทโนะซามันคือพ่อของเขา

‪ห้ามพลาด!

‪ตอนอวสานเหรอ

‪ครับๆ มาแล้วๆ

‪กดรัวเลย

‪เฮ่ย

‪เราจะทำยังไงดี

‪หวัดดีครับ

‪เราจะทำยังไงดี

‪เรื่องอะไรเล่า

‪โทโนะซามันจะอวสานแล้ว

‪- เราจะทำยังไงดี ‪- ฮะ

‪(ครั้งละสิบเยน)

‪(กระป๋องสิบเยน)

‪ดูนี่สิ

‪เด็กคนนี้คิดเงินครั้งละสิบเยน

‪น่ารักจัง

‪หนูจะทำอะไรเหรอจ๊ะ

‪เอาละ ขอบคุณที่มาครับ

‪กระผมจะแสดงเป็นโทโนะซามันครับ

‪แสดงเหรอ

‪ฉันว่าโคทาโร่คุงต้องเศร้าแน่ๆ

‪เข้าใจใช่ไหมคาริโนะ

‪เข้าใจ

‪ตอนอวสานเนี่ยนะ

‪ช่วยไม่ได้นะ ก็ไม่มีใครดูนี่

‪โทโนะซามันมีความหมายต่อกระผม

‪ถ้าเช่นนั้น

‪เข้ามาอยู่ใกล้ๆ กระผมเร็ว

‪จบแล้วครับ

‪ฮะ แค่นี้เหรอ

‪นี่คือโทโนะซามันเหรอ

‪ตั้งสิบเยน

‪สิบเยนใช่ไหมจ๊ะ

‪กระผมให้แม่นางครับ

‪แจกเงินเหรอ

‪- กระผมไม่ให้ท่านครับ ‪- ฮะ

‪ปวดใจเบาๆ

‪ฉันว่าการพูดจาของโคทาโร่คุง

‪ต้องมาจากโทโนะซามันแน่ๆ

‪เพราะเขาชอบอะนิเมะเรื่องนั้นมาก

‪ใช่ครับ

‪ตอนที่เรานั่งดูด้วยกัน

‪เขาก็พูดตามโทโนะซามันทุกประโยคเลย

‪ฮึ่ย นายดูทีวีกับโคทาโร่คุงเหรอ

‪เก็บเขาไว้คนเดียวได้ยังไง

‪ฉันอิจฉานะเฟ้ย

‪ได้ คราวหน้าผมจะชวน

‪อะ นี่สิบเยนครับ

‪ท่านกลับไปเถอะ

‪เอาละ จบแล้ว นี่สิบเยนครับ

‪สิบเยนยังน้อยไป

‪รายการต่อไป โทโนะซามัน

‪หนูน้อยโคทาโร่

‪มาดูโทโนะซามันกันเถอะ

‪ทำไมอยู่ๆ ก็มา

‪ก็ตอนอวสานของโทโนะซามันแล้วนี่

‪ฉันว่าวันนี้นายคงเลิกพูดภาษาขุนนางแปลกๆ

‪พวกเราก็เลยชวนกันมาดูน่ะ

‪กระผมไม่เลิก

‪ต่อให้โทโนะซามันอวสาน

‪กระผมก็จะพูดภาษาขุนนางตลอดไป

‪รู้ไว้ด้วย

‪โทโนะซามันมาช่วยข้าแล้ว

‪เอาละ ถ้าเช่นนั้น เข้ามาอยู่ใกล้ๆ กระผมเร็ว

‪เอาละ ถ้าเช่นนั้น เข้ามาอยู่ใกล้ๆ กระผมเร็ว

‪เฮ้ย คาริโนะ พูดให้ขึงขังหน่อยสิ

‪นายเป็นคนเสนอให้ทำเองนะ

‪เฮ้อ ผมเริ่มเสียใจนิดๆ แล้ว

‪ฮะ ว่าไงนะ

‪อย่างแรกเลยนะคาริโนะ

‪นายสนิทกับหนูน้อยโคทาโร่มากเกินไป

‪ก็มันจำเป็นนี่นา

‪กระผมขอเงินพวกท่านคนละสิบเยนครับ

‪ฮะ ค่าอะไร

‪ไม่รู้ค่าอะไร แต่ฉันยินดีจ่ายนะ

‪โทโนะซามันอวสานแล้ว

‪ต่อไปตอนกลางคืนนายจะอยู่ได้ไหม

‪กระผมบอกแล้วไง

‪ว่าเดี๋ยวนี้กระผมไม่ต้องพึ่งทีวีแล้ว

‪ตามนั้น

‪ราตรีสวัสดิ์

‪นี่…

‪ไปโรงอาบน้ำทุกวันแบบนี้จะดีเหรอ

‪ทำไมถามแบบนั้น

‪ฉันไม่มีเงินน่ะ

‪กระผมมีเงิน

‪ช่วยเอาใจนายมาใส่ใจฉันหน่อยสิ

‪กระผมไม่เคยชวนท่านนะ

‪แล้วโรงอาบน้ำ ‪ก็ไม่ใช่แค่ที่ทำความสะอาดร่างกาย

‪แต่มันช่วยชำระล้างความเครียดที่สะสมมาทั้งวัน

‪เราจึงต้องอาบน้ำวันละครั้ง

‪การอาบน้ำนั้นสำคัญ…

‪(ประกาศปิดชั่วคราว ‪เครื่องทำน้ำร้อนมีปัญหา)

‪(ปิด / โรงอาบน้ำฟุจิปิด)

‪วันนี้ปิด

‪ถ้าเครื่องเสียก็ช่วยไม่ได้นะ

‪แถวนี้ไม่มีที่อื่นแล้วด้วย

‪คงต้องซักแห้งสักพัก

‪เป็นอะไร

‪(วันรุ่งขึ้น)

‪อรุณสวัสดิ์ครับ

‪อรุณสวัสดิ์

‪นายยืนทำอะไรตรงนั้นน่ะ

‪กระผมจะทิ้งขยะ ช่วยกรุณาเขยิบหน่อยครับ

‪ฮะ อ๋อ เชิญครับๆ

‪ฉันไม่เขยิบก็ทิ้งได้นี่นา

‪มีอะไรครับ

‪นายน่ะแหละมีอะไร

‪อะไรของเขาเนี่ย

‪อรุณสวัสดิ์ค่ะ