Fackham Hall

1931.

Engeland en het rijk

zijn in de greep van de Grote Depressie,

Maar de Britse aristocratie blijft kalm en gaat door.

Niemand meer dan de Davenports,

al meer dan 400 jaar heren van Fackham Hall.

De pure grandeur van Fackham Hall

was een bewijs van pracht,

en een blijvende familie-erfenis.

De heilige kamers hebben zoveel meegemaakt.

Leven en dood, gelach en tragedie,

liefdesverdriet en romantiek.

Maar Engeland was een natie verdeeld per klasse.

Het personeel beneden dienden gehoorzaam hun meesters,

en bereidde weelderige feesten voor.

Fazant, kaviaar, wild.

Wat een gast ook wenst, zij zouden het leveren.

En dat terwijl deze winter bijzonder somber zou blijken,

het onvermoeibare werk van dat personeel onder de trap

zorgde ervoor dat Lord en Lady Davenport niets tekort kwamen.

Ze leidden een decadent leven van onvoorstelbare luxe,

en hoefden nauwelijks een vinger uit te steken.

Dus, eindelijk, een van onze kinderen gaat trouwen

en zal spoedig het nest uitvliegen.

Ik ben gewoon opgetogen

dat ons geliefde huis in de familie blijft.

Ik ben daar gewoon heel blij mee na zoveel jaren van verkering,

heeft ze eindelijk de juiste neef gevonden.

Poppy heeft tenminste onze belangen in hart en nieren, in tegenstelling tot Rose.

Rose kan nog trouwen.

Kom op, Humphrey. Wie wil de oude Rose?

Ze is 23. Een opgedroogde schil van een vrouw.

Onvruchtbaar, uitgedroogd.

Een verschrompelde oude walnoot van een vrijster.

Rose, lieverd, wil je de melk doorgeven?

Mama, Archibald is afgrijselijk.

Het is oneerlijk om Poppy daartoe te dwingen.

Waarom kan ze niet gewoon uit liefde trouwen?

Oh, hoe kun je zo naïef zijn, kind?

Denk je dat ik getrouwd ben met je vader uit liefde?

Omdat ik hem aantrekkelijk vond?

Vond je zijn persoonlijkheid leuk? Zijn micro-penis?

Nee, ik trouwde met hem uit plichtsbesef.

En we konden niet gelukkiger zijn.

Maar mama heeft gelijk, mijn liefste.

Dit gaat over de toekomst van Fackham Hall.

Van onze familie.

Wij dachten, nadat we vier zonen hadden voortgebracht,

dat de Davenport-lijn opvolging verzekerd was.

Wat een vervloekt geluk om ze alle vier te verliezen.

En in vier totaal afzonderlijke incidenten.

Ik troost mezelf met het weten

dat ze tenminste stierven tijdens het doen van iets waar ze van hielden.

Maar doet dit je het niet beseffen

dat een dergelijk archaïsch systeem van opvolging,

die alleen mannelijke erfgenamen erkent is, excuseer mijn Frans,

een enorme rommel?

Rose, we moeten realistisch zijn.

Je vader zal niet eeuwig leven.

Kom op. Vader heeft de constitutie van een os.

Zolang we hem goed in de gaten houden,

- Zal dat zo blijven. - Hoe kun je zo blind zijn?

aan de omstandigheden?

Tenzij je zuster met Archibald trouwt, zullen wij worden uitgezet.

Gedwongen om in het centrum van Londen te wonen.

Dan zal ik een beroep voor mezelf vinden.

Een Davenport die voor geld werkt?

Probeer jij jouw vader vervroegd naar zijn graf te sturen?

Het enige waar ik ooit aan denk is het welzijn van vader.

Nou, het kan jou blijkbaar minder schelen voor deze familie

dan je mooie zus.

Humphrey! Bescherm jouw mond als je hoest.

Mijn oprechte excuses, Prudence.

Mijn heer, dames.

De aankleedbel is gegaan.

Binnenkort worden er drankjes geserveerd in de tekenkamer.

- Dank je, Cyrillus. - Ik hoop dat het

zonnig zal zijn voor de bruiloft. Hé, Cyri.

- Mm-hm. - Wat is het weer morgen?

Verwacht een gedeeltelijk bewolkte hemel morgen in Fackham,

met 40 procent kans op sneeuw.

Maak je je ooit zorgen over dat Cyri

altijd mee luisterd naar onze gesprekken?

O, nu, kom. Niet dit weer, lieverd.

Wij hebben al afstand moeten doen van die arme oude Alexa.

Dat is waar.

Londen, geboorteplaats van emfyseem,

uitbuiting van kinderen,

en een charmante jonge zakkenroller genaamd Eric.

Nationaal inkttekort!

Lees er alles over! Nationaal inkttekort!

- Jij daar. Hier. - Nationaal inkttekort!

Verdomme nog aan toe!

Pardon, meneer. U heeft uw portemonnee laten vallen.

- Ach. - Eric kan niet méér verschillend zijn

van de Davenports in Fackham Hall.

Hij heeft geen land, titels, ondergoed,

of vitamine D.

Maar wat hij mist aan botdichtheid,

maakt hij ruimschoots goed met bedrog...

Alsjeblieft, schat.

- ...charme... - Dank je.

- Ze heeft mijn horloge! - ...en een jongensachtig uiterlijk.

- Kom hier - Ik heb het niet gestolen.

Eerlijk tegen God, meneer, dat deed ik niet.

Eric was een van de duizenden van jonge jongens die na de oorlog wees zijn geworden.

- Ochtend. - Met alleen zijn snelle verstand,

straatwijsheid,

en de waakzame ogen van de Zusters van Barmhartigheid

die hem voor armoede behoeden.

Goedemorgen, zuster Jude.

Wat kan ik vandaag voor je doen?

Niets voor mij. Maar deze meneer wil met u spreken.

En natuurlijk staat onze deur altijd open voor onbekende mannen

met interesse in specifieke kinderen.

Ja. Hij lijkt mij precies de jongen voor de klus.

Ik heb een brief die hier afgeleverd moet worden.

Naar het landhuis wat eigendom is van de Davenports.

Een obsceen rijke familie van aristocraten.

Fuck 'em all.

Dat klopt.

Fackham Hall.

Het meest luxueuze landhuis in heel Shropceistershershire.

Nou, ik doe het niet voor minder dan vijf shilling.

Ik betaal je een pond.

Prettig zaken met u te doen, meneer.

Succes.

Eric.

Jij bent het slimste kind die we ooit hebben gehad in dit weeshuis.

Als jij nou jouw talenten naar het rechtvaardige pad ging sturen,

dat zou je echt iets van jezelf kunnen maken.

'Misschien kan ik iets goeds doen voordat ik dood ben.'

Dat is Thomas Hardy.

Hier is nog een citaat voor jou.

"Gij zult niet stelen."

Ah.

Uw horloge, meneer.

Oh.

En uw broek.

Maar ik draag mijn broe--

En zo begint Eric zijn avontuur,

terwijl hij op pad gaat om die kostbare brief te bezorgen aan Lord Davenport.

Een kans om zijn toekomst te veranderen.

En niets zou hem in de weg staan.

Wauw.

Shout out naar Rachmaninov. Groot voor zichzelf.

Nieuw nummer van Carl Ravell en zijn orkest viel gewoon weg.

Rechttoe rechtaan knaller. Check it.

Oh.

Gaat alles goed met je?

Ik heb mij nog nooit zo goed gevoelt.

Sorry dat ik je auto heb bekrast.

Maak je er geen zorgen over. Zo zag het er voorheen al uit.

Het spijt me van je fiets.

Maak je geen zorgen. Zo zag het er voorheen ook al uit.

Ik weet niet wat er is gebeurd. Ik denk dat ik...

... even afgeleid was.

Ja. Ik nam alleen mijn ogen even van de weg af.

Ik denk dat ik gefascineerd was door de aanblik...

...van een ongelooflijk mooie vrouw

met het soort zorgeloze essentie dat een man blij maakt dat hij leeft!

Nou, het was leuk je te ontmoeten.

Eric.

Het is eigenlijk Rose.

Het was leuk om kennis te maken.

En vanaf nu besteed ik meer aandacht voor waar ik heen ga.

Mevrouw Davenport! Mevrouw Davenport!

De heer en dame vragen zich af waar u toch bent.

- Wat heb je ze verteld? - Ik heb u gebloos bespaard, mevrouw.

Ik zei dat u aan het worstelen was met een lastige keutel.

O, dank je, Patricia. Ik moest gewoon mijn hoofd leegmaken

voordat ik naar mijn lieve zusje Poppy moet kijken, die gaat trouwen met die verfoeilijke Archie.

Kijk. Zo goed als nieuw.

Fijn u te zien, burggraaf Wolsey.

Zo goed van je om ons te komen vergezellen, Heer Lucan.

Welkom bij ons thuis, Lady Gaga.

Waar ben je in vredesnaam geweest?

Zeg alsjeblieft niet lezen of nadenken.

Zoals je weet is dat mannenwerk.

Humpty!

Ah! Als het niet J.R.R. Tolkien, de schrijver is.

Poppy, lieve oude vriendin van mij uit Oxford, John.

Alsjeblieft. Noem mij J.R.R. Tolkien, de schrijver.

Het is een genoegen je te ontmoeten.

Zou ik iets kennen van wat je hebt geschreven?

Ik betwijfel het. Er is niets van hem gepubliceerd.

Nou ja, nog niet.

Maar ik heb de afgelopen vijftien jaar doorgebracht

in het bedenken van een alfabet voor orcs.

Moge uw eerstgeborene gedijen

of sterf door de hand van Sauron.

Wat een heerlijke taal.

Onthoud, Fifi,

de Davenports zijn een van de meest vooraanstaande families in heel Engeland.

Probeer dus alsjeblieft niet te Amerikaans te zijn.

Alsjeblieft, lieverd. Ze zullen het nauwelijks merken.

- Heer Davenport. - Herinner je je Bert nog?

- Archibalds getuige. - Goed je te zien.

Bedankt dat ik er ook bij mag zijn.

Wat een schilderachtig klein huisje.