My Lecturer, My Husband

Apabila teman lelaki awak bersedia, saya akan lepaskan awak.

Selamat ulang tahun kedua.

Dia bersedia malamar awak?

Maafkan saya, Inggit.

Apa yang saya perlu lakukan agar awak maafkan saya?

Jaga diri.

Lain kali jika balik lewat, hubungi saya.

Maafkan saya.

Lupakan tentangnya.

-Boleh saya masuk? -Lebih baik awak balik.

Bukannya saya tidak mahu, tapi awak juga tahu keadaan sekarang.

Boleh awak balik dulu?

Saya rindukan awak, Git.

Selamat tinggal.

Selamat tinggal.

Inggit.

-Ya? -Apa yang awak buat di tingkat atas?

Saya sedang mencari...

Saya sedang cari penyapu untuk bersihkan rumah. Ia berhabuk.

Penyapu itu nampak cantik, seperti bunga.

-Ini... -Masih banyak lagi habuk...

di bawah sofa itu.

Tolong bersihkan, penyapu ada di garaj.

Lain kali cari penyapu di garaj...

awak tidak perlu naik ke atas.

Okey.

Saya ada satu lagi permintaan.

Apa?

-Saya mahu minta sesuatu lagi. -Apa lagi?

Saya mahu minta maaf...

tentang apa yang saya cakap tentang masakan awak.

Lagipun, awak sudah berusaha keras untuk masak.

Saya yang bersalah.

Jangkaan saya terlalu tinggi. Maaf.

Adakah itu ucapan maaf atau hinaan?

=My Lecturer My Husband=

-Awak sudah selesai mengemas? -Ya.

-Sudah bersihkah? -Awak lihatlah sendiri.

Awak mahu pergi ke mana? Awak baru duduk dan berdiri lagi?

-Apa? Saya cuma masuk ke dalam bilik. -Awak nak buat apa?

Tak bolehkah saya kawal pergerakan saya sendiri dalam rumah ini?

Tiada siapa yang cuba kawal awak.

Sangat menjengkelkan.

Awak ada nampak kertas tugasan yang saya sedang semak di meja saya tadi?

-Saya tidak nampak. -Awak pasti?

-Mestilah. Kenapa saya perlu tipu? -Saya tidak cakap awak menipu...

tapi ada kemungkinan awak tersilap, bukan?

Pandangan itu. Apa maksudnya itu?

Encik, tunggu!

-Tunggu sekejap. Saya sedang cari... -Jangan kucar-kacirkan barang saya!

-Tidak, saya takkan buat begitu. -Saya tidak mencuri.

Saya tidak kata awak mencuri.

Saya sedang cari sesuatu. Mungkin ia termasuk di dalam guni ini.

-Jangan kucar-kacirkannya, okey? -Ini dokumen saya. Okey, okey.

-Sekejap. -Saya tak rasa ia ada.

Saya tahu saya tidak buang.

-Saya sudah kumpul ini sepanjang hari. -Saya takkan lama.

-Sekejap. -Jangan kucar-kacirkan.

Terima kasih banyak-banyak.

Berhenti di situ.

Awak...

Lain kali berhati-hati.

Masuk.

-Saya minta maaf. -Masuk!

Maafkan saya. Tolong maafkan saya.

Saya minta maaf. Tidak bagus untuk awak marah-marah.

Saya rasa kita tidak boleh berterusan begini.

Mulai hari ini, saya akan buat peraturan dalam rumah ini.

Tunggu sekejap!

Awak mahu buat peraturan dalam rumah ini?

-Ya. -Tapi ini rumah saya!

Saya yang patut buat peraturan, bukan awak!

-Tapi saya suami awak. -Tapi ini rumah siapa?

-Rumah... awak. -Rumah saya.

-Jadi siapa yang patut buat peraturan? -Itu...

-Awak. -Ya, saya.

Saya yang patut buat peraturan.

Kalau begitu, silakan.

Pertama sekali, awak tak boleh gantung apa-apa di dinding.

-Termasuk gambar perkahwinan kita. -Ya, tapi...

Sebab itu boleh merosakkan dinding. Ini rumah saya.

-Okey. -Kedua.

Awak mesti benarkan saya jumpa Tristan.

Bukan yang itu. Tidak boleh.

-Kenapa? -Tidak boleh.

Tristan dilarang datang ke sini.

Lelaki lain tiada hak untuk masuk ke dalam rumah ini.

Ingat, ikatan perkahwinan kita adalah sah.

Faham?

Jadi tiada lelaki lain yang boleh datang ke sini.

Saya akan ikut peraturan pertama awak, tapi awak perlu patuh peraturan saya.

Setuju?

-Bagaimana jika saya jumpa dia di luar? -Tidak boleh.

Kedekut.

-Bagaimana jika... -Tidak boleh.

Awak tidak dibenarkan.

Ini peraturan tambahan dari saya.

Sebab kita perlukan batasan.

Di sini juga.

Kita juga perlukan batasan dalam tandas.

Agar awak akan sentiasa ingat.

Jangan langgar batasan ini.

Jadi ini bermaksud...

saya juga boleh masuk ke tandas sementara awak berada di dalam?

-Tiada masalah, bukan? -Apa? Cuba ulang.

Awak cipta garisan ini.

Ini bermaksud jika awak sedang mandi di sana...

dan saya perlu gunakan tandas, contohnya untuk berus gigi.

Tiada masalah, bukan?

Selagi saya tidak langgar batasan, bukan?

Jadi saya boleh tidur di sini?

Betul?

Bukan begini maksudnya!

-Jadi bagaimana? -Awak tak faham maksud saya!

Lupakannya! Tiada guna, awak tak pernah faham.

Bolehkah awak bersikap lebih memahami?

Faham apa? Tunggu, kenapa awak tanggalkannya?

Tiada guna. Awak takkan faham.

Kenapa saya...

Awak penuh dengan tipu helah!

(Penggunaan TV hanya dua jam sehari, jimatkan tenaga!)

(Tugas basuh pinggan. Inggit: pagi. Arya: petang.)

(Penggunaan penyaman udara dua jam sehari)

Ini tidak mungkin.

Kenapa penyaman udara hanya dua jam? Bagaimana dengan 22 jam lagi?

-Guna kipas. - Jika saya sakit, awak mahu gosok belakang saya?

Baik. Awak mahu saya gosok sekarang?

Tinggalkan saya sendirian!

-Orang tua miang! -Saya betul-betul akan gosokl!

Okey, saya minta maaf!

Saya mahu gunakan kipas, Abang Arya!

Jika awak perlu gunakan kipas, awak boleh duduk di situ atau di situ.

Apa yang awak pandang?

Tak bolehkah saya keluarkan suara semasa menonton drama Korea?

Awak masih mahu dapatkan A, bukan?

Penstriman hanya dibenarkan pada hujung minggu.

Sekarang masa untuk belajar. Baca ini.

Awak sudah gila?

Saya tak boleh strim sebarang video atau buat apa-apa di rumah ini!

Sedangkan Tuhan juga berikan kita udara percuma!

-Tapi saya bukan Tuhan. -Syukurlah untuk itu.

Kalau awak Tuhan, semua manusia tidak akan beragama.

Kalau saya Tuhan, saya takkan cipta manusia sedegil awak.

Penstriman hanya dibenarkan pada hujung minggu, okey?

Untuk jimatkan tenaga dan kuota data internet.

Kenapa hati saya berdebar-debar?

Maafkan saya.

-Apa yang awak buat? -Apa?

Itu! Kenapa awak tidak berbaju?

Dan tak bolehkah awak ketuk pintu?

Saya baru mandi dan awak tak perlu menjerit. Awak menakutkan saya.

-Tapi bukan begitu caranya! -Jadi bagaimana?

Beritahu bila awak nak masuk atau sesuatu.

Atau bawa baju ganti! Jangan tanggalkannya!

Saya pakai seluar pendek.

Ini hanya pendapat saya...

tapi saya rasa cinta awak terhadap teman lelaki awak semakin pudar.

Sebab itulah hal ini berlaku.

Awak terkejut apabila melihat saya.

"Dia tak pakai apa-apa!" Awak terkejut tentangnya.

Itu mengarut!

Awak pasti? Sebab saya tidak pasti.

Dengar, jika awak tanya saya...

teman lelaki awak sudah buat keputusan yang betul.

Untuk memilih pendidikan dan kerjaya melebihi perkara lain.

Sebab pendidikan itu penting.

-Jangan hanya fikir percintaan murahan. -Apa awak cakap?

Hubungan saya bukan percintaan murahan.

Awak tak boleh goda saya.

Oh, tidak.

Panggilan video dari ibu dan ayah?

Selamat petang, ibu dan ayah.

Saya rindukan kamu.

-Apa khabar, ayah? -Selamat petang, nak.

Syukur, kami berdua sihat di sini.

Awak tak boleh keluar ke mana-mana, okey?

Saya tahu. Kami jalani kelas dalam talian. Jadi semuanya tak apa-apa.

-Bagaimana dengan Yogyakarta? -Sama juga di sini.

Semua orang dikuarantin.

Susah untuk dapatkan apa-apa di sini.

Semua pasar ditutup, semua tempat ditutup.

Bagaimana awak dan suami awak?

Kami baik-baik saja. Abang Arya baru selesai mengajar kelas dalam talian.

Apa khabar ibu dan ayah? Semoga kamu semua baik-baik saja.

-Kamu berdua semakin rapat. -Betul.

Jika kamu terus begini...

jadi saya juga akan semakin sihat.

Saya gembira mendengarnya. Awak perlu sentiasa sihat.

Kami baik-baik saja.

Baguslah kalau bagitu.

Baiklah kalau begitu.

Kamu berdua juga jaga diri dan jaga kesihatan, okey?

Okey.

-Jaga kesihatan. -Jaga kesihatan.

-Selamat tinggal. -Selamat tinggal.

Awak mengambil kesempatan.

-Kesempatan apa? -Apa yang awak baru buat tadi.

Kenapa saya pula yang ambil kesempatan?

Awak yang agresif.

Apa? Siapa yang sentuh bahu saya dulu?