The Seventh Seal (Det sjunde inseglet)

Και ότε ήνοιξε την σφραγίδα την εβδόμη...

εγένετο σιγή εν τω ουρανώ ως ημιώριον.

Και είδον επτά αγγέλους ενώπιον του Θεού...

και εδόθησαν αυτοίς επτά σάλπιγγες.

-Ποιος είσαι εσύ; -Ο θάνατος.

'Ηρθες να με πάρεις;

-Βάδισα καιρό δίπλα σου. -Το ξέρω.

Είσαι έτοιμος;

Η σάρκα μου, ναι... εγώ, όχι.

Περίμενε!...

'Ολοι αυτό λέτε, αλλά δεν έχω χρόνο.

-Παίζεις σκάκι, έτσι; -Πώς το ξέρεις;

Το είδα σε πίνακες, το άκουσα σε τραγούδια.

Ναι, παίζω πολύ καλό σκάκι.

-'Οχι, όπως εγώ. -Γιατί θες να παίξουμε;

-Αυτό αφορά εμένα. -'Εχεις δίκιο.

Θα ζήσω όσο παίζουμε. Αν νικήσω, θα μ'αφήσεις.

Παίρνεις τα μαύρα.

Μου ταιριάζει αυτό.

""Ανάμεσα στα μπούτια μιας ελαφρόμυαλης""...

""βρίσκουν παρηγοριά άνδρες σαν εμένα"".

""Ο Θεός είναι επάνω, είναι πολύ μακριά"".

""Αλλά ο σατανάς είναι σε κάθε δρόμο"".

Στο Φάγεσταντ έλεγαν για κακούς οιωνούς...

ότι δυο άλογα αλληλο- φαγώθηκαν...

κι οι νεκροί βγήκαν απ'τους τάφους.

Είπαν ότι χθες έλαμπαν τέσσερις ήλιοι.

Πώς θα πάμε στο χάνι;

-Σου είπε; -'Οχι, ακριβώς.

-Τι είπε; -Τίποτα σπουδαίο.

-'Ηταν μουγγός; -Δε θα το έλεγα.

Θα έλεγα ότι ήταν εξαιρετικά εύγλωττος...

αλλά μίλησε με σκοτεινό τρόπο.

Καλημέρα... Φάγατε πρωινό;

Μπορείτε να μου μάθετε να τρώω χόρτο;

Πεινάμε...Εδώ κανείς δεν ενδιαφέρεται για την τέχνη.

Ξύπνα, Μία... Πρέπει να σου πω κάτι.

Τι έγινε;

Είδα ένα όραμα.

Μάλλον όχι όραμα... ήταν σαν πραγματικότητα.

Πάλι όραμα είδες;

Την είδα.

Ποια είδες;

Την Παρθένο Μαρία.

Λες αλήθεια;

Φορούσε χρυσή κορώνα, ένα γαλάζιο φόρεμα...

ήταν ξυπόλητη, κρατούσε το βρέ- φος, του μάθαινε να περπατάει.

'Οταν με είδε, μου χαμογέλασε.

Σκούπισα τα δάκρυα κι εξαφανίστηκε.

Απλώθηκε σιωπή στη γη και στον ουρανό...

Καταλαβαίνεις;

Το φαντάστηκες.

Δε με πιστεύεις, αλλά λέω την αλήθεια.

Είναι μια άλλη πραγματικότητα.

'Οπως όταν είπες...

ότι ο διάβολος έβαψε κόκκινους τους τροχούς της άμαξας;

Γιατί μου το θυμίζεις;

Μετά είδα κόκκινη μπογιά στα νύχια σου.

Το έκανα για να πιστέψεις άλλα οράματα...

αυτά που ήταν αληθινά.

Αν δε συγκρατηθείς, θα σε πουν τρελό.

Δεν είσαι τρελός, τουλάχιστον όχι ακόμα.

Δε φταίω εγώ για τα οράματα που βλέπω.

Την Παναγία, τους αγγέλους, τους διαβόλους...

Σας έχω πει να μη με ξυπνάτε το πρωί.

Παρακάλεσα, ικέτευσα, τίποτα...Βουλώστε το!

Μίκαελ...

Θέλω μια καλύτερη ζωή γι'αυτόν.

Θα γίνει καλός ακροβάτης.

'Ισως κάνει το μοναδικό ακατόρθωτο κόλπο.

Ποιο είναι αυτό;

Ν'ακινητοποιείς τις μπάλες στον αέρα.

-Μα είναι αδύνατον! -Για μας, όχι γι'αυτόν.

'Εχεις φαντασιώσεις.

'Εγραψα ένα τραγούδι, δεν είχα ύπνο τη νύχτα.

Να στο πω;

Ναι, ανυπομονώ.

""Μια περιστέρα μες στο μεσημέρι στο κλαδί""...

""για τον Ιησού Χριστό γλυκά κελαηδεί"".

Κοιμήθηκες;

Είναι πολύ όμορφο.

Δεν τέλειωσε ακόμα.

Κοιμήσου λίγο, μου το τελειώνεις μετά.

'Ολο κοιμάσαι...

Είναι μάσκα για ηθοποιό αυτή;

Αν δεν πλήρωναν καλά, θα τους απέρριπτα.

Θα παίξεις το θάνατο;

Ναι, θα φοβίσω τίμιους ανθρώπους.

Πότε θα παίξουμε;

Στο πανηγύρι του 'Ελσινορ.

Θα παίξουμε στα σκαλιά της εκκλησίας.

Δεν παίζουμε κάτι πρόστυχο; Αυτά αρέσουν.

Ανόητε! 'Επεσε συμφορά στη περιοχή...

και οι παπάδες θέλουν έργα με θανάτους.

Τι θα παίξω εγώ;

Την ψυχή του ανθρώπου.

Είναι κακός ρόλος.

Ποιος είναι ο αρχηγός του θιάσου;

Θυμίσου ότι η ζωή είναι ευάλωτη...

τελειώνει γρήγορα.

Θα αρέσω στις γυναίκες μ'αυτή τη μάσκα;

Γιοφ...μείνε ακίνητος και μη μιλάς.

Είμαι τάφος.

Σ'αγαπώ.

Τι είναι αυτό;

-Ο χορός του θανάτου. -Αυτός είναι ο θάνατος.

Ναι, και χορεύει.

Κι αυτές οι μουντζούρες;

Υπενθυμίζω σ'όλους ότι θα πεθάνουν.

Τους θλίβεις όμως.

Γιατί όχι; Είναι καλό να φοβούνται λίγο.

Θα κλείσουν τα μάτια.

'Ενα κρανίο είναι πιο ενδιαφέρον από μία γυμνή.

'Οταν σκέφτονται, φοβούνται περισσότερο.

Θα στραφούν στους παπάδες.

-Αυτό δε με αφορά. -Τότε συνέχισε.

Εγώ δείχνω, αυτοί ας κάνουν ό,τι θέλουν.

Θα σε καταριούνται.

Θα ζωγραφίσω κάτι ευχάριστο ώσπου να πάθω χολέρα.

Είναι φοβερό...

Πρέπει να δεις πρησμένο άρρωστο....

να δεις πώς τον πιάνουν οι σπασμοί.

Φρικτό...

Ναι, παίρνει τον άρρωστο από το κρεβάτι...

Τον δαγκώνει, τον ξεσχίζει, ουρλιάζει...

Σε τρόμαξα;

Δε με ξέρεις καλά. Τι βλακείες είναι αυτές;

Θεωρούν τη χολέρα τιμωρία απ'το Θεό...

και περιοδεύουν τη χώρα σε ομάδες...

αυτομαστιγώνονται για να δοξάσουν τον Κύριο.

Μαστιγώνονται;

Σου έρχεται να κρυφτείς όταν τους βλέπεις.

'Εχεις αλκοόλ;

Πίνω νερό όλη μέρα και νιώθω σαν καμήλα.

Φοβήθηκες, ε;

Θέλω να εξομολογηθώ, αλλά νιώθω κενός.

Η κενότητα είναι σαν ένας καθρέφτης.

Βλέπω τον εαυτό μου και νιώθω αηδία.

Αδιαφόρησα για όλους κι έμεινα μόνος.

Τώρα ζω στα όνειρα και στις φαντασιώσεις.

Μα δε θέλεις να πεθάνεις.

Ναι, θέλω.

Τι περιμένεις;

-Θέλω Γνώση. -Θέλεις εγγύηση.

Πες το όπως θέλεις.

Είναι τόσο αδύνατο να νιώσω το Θεό;

Γιατί κρύβεται σε υποσχέσεις και θαύματα;

Βλέπω τους πιστούς, μα δεν πιστεύω.

Τι θα συμβεί σ'όσους δεν πιστεύουν;

Γιατί ο Θεός ζει σε μένα ταπει- νωτικά αν και τον καταριέμια;

Γιατί με κατατρέχει η παρουσία του;

-Μ' ακούς; -Σ'ακούω.

Θέλω Γνώση, όχι πίστη και υποθέσεις.

Θέλω να μ'αγγίξει ο Θεός, να μου μιλήσει.

Αλλά σιωπά...

Του φωνάζω, αλλά είναι σα να μην υπάρχει.

'Ισως να μην υπάρχει.

Τότε η ζωή είναι φριχτή.

Πώς να ζήσει κανείς με το θάνατο και το κενό;

Οι πιο πολλοί δεν τα σκέφτονται αυτά.

Κάποια μέρα θ'αντιμετωπίσουν το Σκοτάδι...

Εκείνη την Ημέρα...

Σήμερα έπαιξα σκάκι με το Θάνατο.

Μου έδωσε διορία να διευθετήσω ένα επείγον θέμα.

Ποιο θέμα;

Η ζωή μου ήταν ένα συνεχές παιχνίδι, μία κίνηση.

Μια ομιλία χωρίς κανένα νόημα, κενό...

Δεν έχω πικρία... έτσι ζουν οι περισσότεροι.

Θέλω τη διορία για κάτι χρήσιμο.

Γι'αυτό παίζεις σκάκι με το θάνατο;

Είναι καλός, αλλά ακόμα δεν έχασα κανένα πιόνι.

Πώς θα τον νικήσεις;

Παίζω με τον Ιππότη και το 'Αλογο.

Θα κάνω πλάγια επίθεση.

Θα το θυμάμαι αυτό.

Είσαι ύπουλος και με ξεγέλασες.

Θα ξανασυναντηθούμε και θα βρω έναν τρόπο.

Θα παίξουμε πάλι σκάκι, στο χάνι.

Κινώ το χέρι μου, το αίμα κυλά μέσα του...

Ο ήλιος είναι ψηλά στον Ουρανό...

και γώ ο Αντώνιος Μπλοκ παίζω σκάκι με το Θάνατο.

Ο αφέντης μου και γώ ήρθαμε από μακριά.

-Σταυροφορίες; -Ακριβώς.

Δέκα χρόνια υποφέραμε, δαγκώματα φιδιών...

κουνούπια, άγρια ζώα, αιμοδιψείς βαρβάρους...

ξινά κρασιά, βρωμιάρες γυναίκες...

'Ολα προς δόξαν του Κυρίου.

Οι σταυροφορίες είναι για τους ιδεολόγους.

Φοβερή η χολέρα, ε;

Κάτι χειρότερο.

'Οπως και να γυρίσεις, ο πισινός παραμένει πίσω.

Ο πισινός πάντα πίσω... Πολύ μεγάλη αλήθεια αυτή.

Λέγομαι Γιονς και δε φοβάμαι το θάνατο.

Γελώ με τον εαυτό μου, γελώ στα κορίτσια...

και ο κόσμος μου είναι γελοίος για όλους.

Αδιαφορώ για τον παράδεισο και την κόλαση.

Σε τι χρησιμεύει αυτή η απαίσια σούπα;

Αυτή εκεί... πλάγιασε με το διάβολο.

Και τη δέσατε;

Θα καεί αύριο το πρωί...