The first 178 lines.
วันนี้
เป็นวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน
นี่ โอฮาริน
บอกว่าอย่าวิ่งไปวิ่งมาตรงทางเดินไง
ขอโทษค่ะ
วันนี้แหละ ฉันจะสารภาพรัก กับเพื่อนที่รู้จักกันมาเกือบสิบปี
อยากบอกเขาว่า ที่จริง
ฉันชอบเขามาตั้งนานแล้ว
(ฉันมีของอยากจะให้เธอพอดี เดี๋ยวเจอกันที่ห้องกิจกรรมถ่ายภาพ)
วันเกิดอายุ 18 ปีของฉัน
นี่ จีซอจุน
ของขวัญวันเกิดที่ฉันได้รับในวันนั้น
มีเซอร์ไพรส์เหรอ
คือการตายของเขา
ไม่นะ
=Blue Birthday=
=ตอนที่ 1 วันเกิดที่โชคร้ายของฉัน=
เขต 1 ถึงเขต 6 ไม่มีค่ะ
เขต 7 ก็ไม่มีครับ
ไปทางนั้นค่ะ
ครับ
เมื่อวานไปที่เขตไหนมาบ้าง
จากเขต 4 ทิศ 3 นาฬิกาไปถึงเขต 5 ค่ะ
ค่ะ
เฮ้อ
ผมว่า ต้องคุณฮารินนี่ละถึงทำได้
พูดตามจริงนะ
เท่สุด ๆ ไปเลย
ถ้าเท่ต่อไปเรื่อย ๆ ได้ซี้แหงแก๋แน่
คุณฮาริน
เฮ้อ
คุณฮารินคะ คุณรู้ไหมเมื่อกี้ฉันตกใจหมดเลย
ครั้งหน้าคุณให้ฉันดูทีเซอร์ก่อนได้ไหม
ถ้าดูทีเซอร์ก่อน ก็ไม่ทันแล้วไม่ใช่เหรอคะ
ตอนนี้ฉันยังหัวใจเต้นตุบ ๆ อยู่เลย
(ฉันเอาของวางไว้แล้ว ไปก่อนนะ สุขสันต์วันเกิดนะฮาริน -ฮเยมิน-)
ขอบคุณนะคะพี่ที่คิดถึงฉันทุกปีเลย
ขอบคุณอะไรกัน วันเกิดแค่ปีละครั้งเอง
ก็แค่วันเกิดเอง
แต่ว่า เค้กของพี่อร่อยตลอดเลย
พ่อแม่ของพี่ สุขภาพแข็งแรงดีนะคะ
แน่นอนสิ พวกเขาแข็งแรงกว่าฉันอีก
ซอจุนล่ะ
ฉันกำลังคิดว่าคืนนี้จะไปหาซอจุนอยู่พอดีเลย
วันครบรอบวันตายนี้เนอะ
ฝากทักทายแทนฉันด้วยนะคะ
อืม ฉันจะทักทายให้นะ
คุณฮาริน มีภารกิจครับ
พี่คะ ไว้เดี๋ยวฉันโทรหานะคะ
คุณกำลังรำลึกกับสถานที่อยู่เหรอ
คะ
ได้ยินว่าคุณเป็นนักเรียน โรงเรียนมัธยมซอยอนน่ะ
ฉันเคยบอกด้วยเหรอ
เปล่าหรอกครับ เดาเอา
ก็คุณหน้าคว่ำตลอดทางเลย
แล้วคุณก็รู้จักโครงสร้างข้างในเป็นอย่างดีด้วย
แถมพอถึงโรงเรียนก็มีสีหน้าดูสับสน
ผมตอบสนองต่อเรื่องพวกนี้เร็วจริง ๆ ด้วยแฮะ
- เลิกเล่นได้แล้ว - ตกใจหมดเลย
ฉันเป็นคนบอกคุณเอง
ว่าฮารินน่าจะเป็นเด็กนักเรียนโรงเรียนนี้
ใช่ไหม
คะ ใช่แล้ว
แต่ว่า
มาถึงที่แบบนี้ ปกติน่าจะคิดถึงเรื่องนั้นนะ
รักแรก
มุกเก่ามากเลยนะ
อะไรกัน
รักแรกของทุกคน
มันก็เจ็บปวดทั้งนั้นใช่ไหมล่ะ
ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกค่ะ
ฉันนับวันรอเรียนจบอยู่ต่างหาก
ฉันไปดูทางนั้นก่อนนะคะ
- หาเจอแล้วติดต่อกันทางวอร์นะคะ - ค่ะ
- งั้นฉันไปก่อนล่ะ - ไปกันเถอะ
จริง ๆ เลย
ฉันถ่ายแค่รูปเดียวก็คืนให้นายแล้ว
ฉันบอกว่าไม่ได้ไง
ไม่งั้นนายก็ถ่ายให้ฉันสิ
จริงด้วย แบบนี้ก็ได้แล้ว
ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ถ่าย
นายใช้มาตั้งกี่ปีแล้ว
ชอบแค่ไหนมันก็เป็นวัตถุโบราณแล้ว
กลายเป็นวัตถุโบราณก็ดีนะ
นี่ โอฮาริน จีซอจุน พวกเธอรีบเดินไปข้างหน้าสักทีสิ
จะทะเลาะกันก็ไปทะเลาะทางนั้น พวกเรายังต้องกินข้าวนะ
ใช่ไหม
พวกเขาให้เราเดินไปข้างหน้า
นายมันขี้งก
นายหวงฟิล์มขนาดนี้เลยเหรอไง
นายถ่ายให้ฉันรูปหนึ่งน่า
ถ้าจะถ่ายเธอไปถ่ายคิมอึยยองยังดีซะกว่า
อะไรนะ
คิมอึยยอง
พวกเธอทำอะไรน่ะ
มากิ๊กกั๊กอะไรกันหน้าโรงอาหารเนี่ย
ฉันหิวจะตายอยู่แล้วนะ
อะไรเหรอ
ใครกิ๊กกั๊กกัน
เธอบ้าเหรอไง
นี่ เธอจะเลิกลั่กทำไม
ฉันต้องเลิกลั่กสิ
เหอะ
ฉันรังเกียจเธอมากกว่าอีก โอเคไหม
นายล้อเล่นเก่งจังเลยนะ
ผู้ชายอย่างนาย ให้รถบรรทุกหนึ่งตันฉันยังไม่เอาเลย
อะไรกัน จริง ๆ เลย
เหอะ ได้ยินแล้วใช่ไหม
น่าสมเพชจริง ๆ
สมเพชจนน่าสมเพชกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
บ้าไปแล้ว
ทำไมพูดดี ๆ กับเขาไม่ได้เลยนะ
เพราะว่าเธอชอบเขาไง
ใช่ เพราะว่าฉันชอบเขา
เพราะงั้นยิ่งต้องพูดดี ๆ กับเขาสิ
ทำเป็นกุลสตรีอะไรแบบนั้น
แย่แล้ว
เพื่อนที่รู้จักกันมาสิบปี จู่ ๆ มาสารภาพรักกับเธอ
เธอจะคิดยังไง
อาจจะรู้สึกว่าน่าขนลุก
เฮ้อ เป็นแบบนั้นจริง ๆ ด้วย
ในเมื่อเป็นแบบนี้ เธอก็ลองสารภาพรักดูสิ
ฉันกับคิมอึยยองยังคบกันแล้วเลย
ทำไมพวกเธอจะไม่ได้ล่ะ
ไม่เอา ๆ
ฉันยอมแพ้ดีกว่า
ถ้าสารภาพรักแล้วโดนปฏิเสธ มันหน้าแตกมากกว่าเดิมอีก
อย่ามาเสียใจทีหลังที่ไม่ทำแบบนั้นเลย
ลองสารภาพรักดูไหม
นี่ โอฮาริน
เธอไม่เข้าไปเหรอ
ใช่แบบนี้ไหม
เธอคิดว่าไงล่ะ
ต้องให้ฉันสอนเธอกี่รอบกันเนี่ย
นายไม่อยากสอนก็ช่าง
เอามาให้ฉัน
ดูนะ
จำนวนภาพที่ถ่ายออกมาได้จะต่างกัน
ขึ้นอยู่วิธีที่เธอใส่ฟิล์มลงไป
ไม่ใช่ว่าถ่ายได้แค่ 24 รูปเหรอ
แต่ถ้าใส่ส่วนท้ายให้ดี
ก็จะถ่ายได้ 25 รูป
อ๋อ
ฉันสอนเธอแล้ว เธอก็ควรกลับบ้านได้แล้วนะ
ฉันจะทำงานต่อแล้ว
ทำไมนายต้องเป็นคนล้างรูปทุกครั้งเลยล่ะ
คนอื่นไม่เห็นทำเลย
ต้องโทษฉันที่ตอนแรกบอกว่า จะทำคนเดียวให้เสร็จน่ะ
ทำไมเหรอ
เธอจะช่วยฉันเหรอไง
ฉันก็
อยากมาช่วยนายนี่ไง
ยังไง
โทซูจินกับคิมอึยยอง ฉันไม่พูดอะไรแล้วกัน
แต่ฉันคิดว่าอย่างน้อยชาอึนซองต้องมาช่วยด้วยสิ
เขาต่างกันตรงไหน
ก็เหมือนกันหมดนั่นละ
แน่นอนว่าไม่เหมือนกันสิ
เขาปกติที่สุดในบรรดาพวกเราแล้ว
ปกติไม่ปกติอะไรกัน
นี่ ชาอึนซองแข็งแกร่งกว่านายตั้งเยอะ
ทำไมเหรอ
อะไร
จริงเหรอ
อะไรล่ะ
เธอคิดว่าเขาแข็งแกร่งกว่าฉันจริง ๆ เหรอ
แน่นอนสิ
เขาหล่อ นิสัยก็ดี
นี่ โอฮาริน
หืม
เธอคิดว่าฉันเป็นไง
เป็นไงอะไรล่ะ
ก็เพื่อนกันไง
เพื่อนสนิท
เพื่อนเหรอ
เธอก็รีบกลับบ้านเถอะ ฉันจะทำงานแล้ว
ฉันช่วยนายเอง
ช่างเถอะ
No comments yet. Be the first to leave one.