Cobain: Montage of Heck

Deze film is gebaseerd op kunst, muziek, dagboeken, filmopnames...

en geluidsopnames, verkregen via de familie van Kurt Cobain

Hallo. Test, één, twee...

'Go-go juice'‚ ofwel snelheidssap.

Bever, vrouwelijk.

Welkom bij de bemande ruimtevaart.

De Mercury-capsule is twee meter breed en drie meter lang.

Je kop staat me niet aan.

Hé, kom hier.

Ik wil...

Ik wil je iets laten zien.

De gedachten van Kurt stonden nooit stil. Hij zat altijd aan iets te denken.

Hij was altijd wel met iets bezig. Dat kon je gewoon zien.

Te gek, Wayne.

Het was indrukwekkend. Het gaf mij het idee dat ik niet zo bijzonder was.

Maar naarmate ik ouder werd...

werd ik juist ook dankbaar dat ik zijn genie niet had.

Hij vond het lastig om complimenten te krijgen.

Hij kon daar niet goed mee omgaan.

Daarom deed hij alsof het niks was.

Maar het was wel z'n doel om zo goed mogelijk te worden.

Zo goed mogelijk te schrijven, zingen en spelen.

En toen het succes volgde...

Dit is zo... Ik kan niet zitten. Dit doet te veel pijn.

Je redt het wel.

Met de steun van z'n vrienden en familie redt hij het wel.

Als je naar z'n kunst kijkt... De boodschap ligt er vaak dik bovenop.

Ik ga er verder niet op in, maar het is duidelijk te zien.

En nu denk je: Waarom zag ik dat niet? Of waarom heb ik niks gezegd?

Maar ja, het is...

'Sommigen zeggen dat liefde...

een rivier is...'

Na de oorlog ging het goed met Amerika en niemand had wat te klagen.

Zelfs als je niet veel had, had je wel genoeg.

Wendy O'Connor Kurts moeder

Aberdeen was een houthakkersstadje in volle bloei.

Mensen konden hun rekeningen betalen en gaven geld uit.

Een perfecte plek om kinderen groot te brengen.

M'n kinderen waren dol op die stad.

Don werkte bij een pompstation in Hoquiam.

Hij droeg een zwarte bril en had een beetje flaporen.

En z'n haar was opgeschoren. Dat staat niemand goed.

Ik hielp hem met alles. Hij had geen gevoel voor stijl.

We waren gewoon vrienden.

Ik had geen ervaring met liefde.

Ik dacht: Ik mag hem, dus ik hou van hem.

Hij gaf me een ring en toen waren we dus verloofd.

Het was leuk.

Dat had ik allemaal achter de rug. Nu kon ik aan kinderen beginnen.

Ik stond te popelen om zwanger te worden.

Dr. Ehrhart zei: Je bent nog zo jong. Wen eerst aan je leven als huisvrouw.

Maar ik luisterde naar niemand.

Ik vroeg me weleens af waarom we getrouwd waren.

Maar alles is met een reden gebeurd.

Kurt moest er komen. Dat moest gewoon.

Familiegeschiedenis

Kurt Donald Cobain is geboren op maandag 20 februari 1967

Hij was het eerste kleinkind aan beide kanten.

Er was constant bezoek.

Hij was net een magneet. Hij trok de mensen aan.

Ik was tot over m'n oren verliefd op dat jochie.

Hij was zo lief. Hij maakte zich om iedereen zorgen.

Of het wel goed met ze ging, of als iemand iets had.

En toen begon hij ook nog te zingen en gitaar te spelen.

Toen hij eenmaal kon tekenen, hield hij niet meer op.

Mijn 3e verjaardag

Laten we zingen, mama. - Goed, zeg eens wie je bent.

Wie ben je?

Wie ben jij, Kurt?

Wie ben je? Wie ben je?

Tot ziens. Ik ben Kurt Cobain.

Gassen.

Kurt zat vol energie. Hij was altijd druk bezig.

Er stond een schommelstoel in de hoek van de kamer.

Hij zat dan ondersteboven, met z'n hoofd op de plek van z'n benen...

en z'n voeten tegen de rugleuning aan...

met een noodgang te schommelen. Zo hard dat hij de muur raakte.

En intussen vertelde hij Sesamstraat woord voor woord na.

Ik dacht: Voor we nog een kind nemen, moet deze eerst wat kalmer worden.

Ik ging met hem naar de kinderarts, dr. Fulton.

Hij testte z'n ogen door er met een zaklamp in te schijnen.

En hij zei meteen: Dit is een lastige.

Hij gaf me een pil mee. Ik geloof dat het een soort Ritalin was.

Ik heb hem dat die avond gegeven. En mijn hemel...

Hij werd helemaal gek.

Kurt was hyperactief.

Vol energie, altijd druk.

Hij sprong van dingen af, stootte dingen om.

Dingen die elk normaal kind doet.

Maar Don kon daar niet mee omgaan.

Kinderen moest je volgens hem alleen kunnen zien en niet horen.

Je mocht geen last van ze hebben.

Hij maakte Kurt soms belachelijk.

En Kurt schaamde zich dan.

Die schaamte deed hem echt pijn.

En toen, ik weet het niet... Ik werd gewoon volwassen.

Ik werd ouder en keek terug op m'n leven...

Ik moest denken aan dat nummer, 'Is That All There Is'.

Is dit nou m'n leven? Ik heb niks bereikt.

Mensen gingen niet scheiden in die tijd. Ik kende niemand die gescheiden was.

Het was gewoon zoals het was. Je dacht niet aan scheiden.

Kurt was toen negen jaar. Iedereen had het erover.

Hij schaamde zich dood om het feit dat wij gescheiden waren.

Hij verwijderde alle lampen, sloot de oppas en Kim buiten.

Hij werd erg opstandig.

Ik zei tegen hem: Nu is het genoeg geweest.

Toen heb ik hem naar z'n vader gebracht.

Ze kon hem niet meer aan.

Dus heb ik hem overgenomen.

Ik vond het echt fijn om hem bij me te hebben, om samen te zijn.

Don Cobain Kurts vader

Ik heb volgens mij een keer gezegd dat ik nooit meer zou hertrouwen.

Hij heeft dat als belofte opgevat.

Maar ik ben toen met Jennifer getrouwd.

Hij kreeg een stiefbroer en -zus en onze zoon Chad kwam erbij.

Hij wilde deel uitmaken van een gezin. Dat voelde ik meteen al.

Jenny Cobain Kurts stiefmoeder

De spelletjesavonden waren erg belangrijk voor hem.

Als we een woensdag geen zin hadden, zei hij meteen: Nee, het moet.

Ik kon gewoon voelen dat hij daar erg van genoot.

Maar hij wilde altijd winnen.

En als hij niet won, werd hij kwaad.

Hij wilde het favoriete kind zijn.

Wij konden niet voldoen aan het ideaalbeeld dat hij van een gezin had.

Daarom besloot hij zich van niemand iets aan te trekken.

Hij lag op de bank tv te kijken of ging in z'n kamer gitaar spelen.

Hij begon erg gemeen te doen tegen de andere kinderen.

Het werd gewoon zo...

Het was in zekere zin mijn fout, want ik kon het niet meer aan.

Ik zei tegen Don dat hij het huis uit moest.

Hij heeft bij Wendy's broer gewoond.

Hij heeft zelfs even bij m'n ouders gewoond.

En dan kwam hij weer bij ons uit met dezelfde problemen.

Het was alsof niemand... Na een paar weken waren ze hem zat.

Het trieste is dat Kurt eigenlijk gewoon bij z'n moeder wilde zijn.

Monsters From Beneath van Kurt Cobain

de schokkende waarheid over radioactiviteit

Hij had gewoon zoveel pijn en dat reageerde hij af op z'n moeder...

en op z'n vader en broertjes en zusjes.

Hij voelde zich niet goed genoeg. Hij is eigenlijk ook gewoon verstoten.

Hoe moetje omgaan met het feit dat je hele familie zich van je afkeert?

Welkom

In een omgeving waar stoere sekspraat de gesprekken domineerde...

was ik een klein ventje dat niemand kon krijgen en constant werd gepest.

De arme jongen.

Het zat me dwars. Ik was geil en moest vaak maar wat verzinnen:

Ik heb op vakantie een meisje ontmoet.

We hebben geneukt en ze vond het lekker.

Deze puberproblemen hielpen de relatie met m'n vader en stiefmoeder niet.

Ze was de stereotiepe boze stiefmoeder.

Ik kwam bij m'n grootouders uit...

en bij vier ooms en tantes, allemaal binnen een jaar.

M'n moeder moest me wel terugnemen...

omdat m'n vader me daar met al m'n spullen had achtergelaten.

Ze was woedend.

Ik heb er een aardig complex en een slechte huid aan overgehouden.

Maar op een dag vond ik dé manier om m'n gevoelens te uiten:

Marihuana. Ja, weed.

Ik kon de hele dag ontsnappen aan m'n zenuwinzinkingen.

Ik haatte Trevor, maar moest hem te vriend houden.

Alleen via hem kon ik aan weed komen.

Hij was de grote jongen.

Trevor, Ace, John en Darren...

allemaal tuig, als je de sporters mag geloven...

gingen na school naar een meisje toe en ik mocht mee.

Een dik meisje deed de deur voor ons open.

Het viel me lange tijd niet op dat ze zich nogal stil hield...

tot iemand me erop wees dat ze in een speciale klas zat.

Veel kinderen zullen haar achterlijk of traag noemen.

Ik zou haar stil en ongeletterd willen noemen, maar niet achterlijk.

De jongens kwamen daar al een maand om drank uit de kelder te stelen.

Terwijl ze werd afgeleid ging iemand er beneden met de drank vandoor.

We deden dit om de dag. Dat ging ongeveer een maand goed.

Het geestelijk misbruik van m'n moeder bereikte z'n hoogtepunt.

De weed hielp me niet meer om te ontsnappen.

M'n rebelse gedrag voelde goed.

Drank stelen, ruiten kapotgooien, het maakte allemaal niks uit.

Ik besloot het idee om me van kant te maken snel uit te voeren.

Maar niet voordat ik zou weten hoe het voelt om seks te hebben.

Op een dag ging ik alleen naar dat meisje toe.

Binnen bood ze me wat lekkers aan.

Ik zat op haar schoot en zei: Laten we neuken.

Ik raakte haar tieten aan. Ze kleedde zich voor me uit.

Ik besefte dat het echt ging gebeuren.

Ik wist niet wat ik moest doen en vroeg of ze het vaker had gedaan.

Zo vaak, zei ze. Vooral met haar neef.

Ik werd misselijk van de geur van haar vagina en zweet. En dus ging ik weg.

Door spijt verteerd bleef ik van school weg.

Eenmaal terug werd ik geschorst.

Die dag kwam haar vader woest langs, omdat iemand z'n dochter misbruikt had.

Er ontstond een gerucht en een dag later werd ik door iedereen opgewacht...

en werd ik de debielenneuker genoemd.

De bespottingen werden me te veel. High en dronken liep ik naar het spoor...

en ging met twee stukken cement op me liggen wachten op de trein van 11 uur.

De trein kwam steeds dichterbij...

en reed op het spoor naast me langs in plaats van over me heen.

Ik leed onder de druk op school.

De trein deed me besluiten om me aan te passen.

Ik werd beter in gewichtheffen en wiskunde.

Ik was minder depressief. Maar ik had nog geen vrienden, want...