Money Heist: Korea - Joint Economic Area (종이의 집: 공동경제구역)

‫- سلام! ‫- چه خوشگله.

‫خوشگله، مگه نه؟

‫- یکی بهت بدم؟ ‫- ممنون می‌شم.

‫اگه در حین جنگ سرد ‫بین شمال و جنوب،

‫اسم چا موهیاک رو جلوی ‫مأموری دوجانبه می‌آوردیم،

‫با اشاره کردن به فرشته مرگ فرقی نداشت.

‫داره می‌ره سمت سفارت چین. ‫خیابون رو مسدود کنین.

‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید: DigiMoviez@

‫خاک بر سرم.

‫وای، خاک بر سرم.

‫شما دو نفر اینجا منتظر بمونین. ‫خودم به خدمتش می‌رسم.

‫مترجم: «کیارش نعمت گرگانی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@

‫من که این شکلی تعلیمت نداده بودم.

‫ظاهرا اخیرا خیلی راحت بودی،

‫آخه دیگه عین سابق ماهر نیستی دوست عزیزم.

‫وای خدا. از جونم بگذر.

‫یعنی آخرین حرفت همینه؟ ‫شوخی نمی‌کنی پسر؟

‫جدایی کره‌ها به اتمام رسیده.

‫چی گفتی؟

‫شنیدم مسئولین بالارتبه ‫تصمیم خودشون رو گرفتن.

‫اون حرومزاده‌ها...

‫خیال کردن می‌تونن با ما ‫عین سربازان فدایی رفتار کنن!

‫می‌خواستم سریع بکشمت،

‫ولی از شانس بدت، نظرم عوض شد.

‫ولی همون‌طور که الان همه می‌دونن، ‫اون مأمور دوجانبه درست می‌گفت.

‫ ‫

‫از این به بعد، انگار سازمانمون ‫اصلا وجود نداشته.

‫خب، مأموریت بعدیم از چه قراره قربان؟

‫مأموریت؟ اگه شانس بیاری، ‫نگهبان می‌شی.

‫نه، ممنون قربان.

‫موهیاک شاهد شعله‌های دورانی نو بود.

‫شاهد بود که اون شعله‌ها ‫کل اهداف زندگیش رو به خاکستر بدل کردن.

‫«سرقت پول در کره: منطقه اقتصادی مشترک» ‫«فصل یکم، قسمت هفتم»

‫سلام جناب.

‫- شما... ‫- من رو به خاطر داری؟

‫وقتی وارد چادرمون ‫تو ضرابخانه شده بودی، آشنا شدیم.

‫آها. آره.

‫حتما همکار ووجین هستی.

‫بنده چا موهیاک هستم.

‫سروان چا کجاست؟

‫یکی از مأموران کره شمالی گفت ‫دیشب رفته بیرون...

‫- که مسئله‌ای رو بررسی کنه. ‫- مشغول بررسی چی بود؟

‫مطمئن نیستم.

‫واسه چی این وقت شب صدامون کردی؟ ‫جریان چیه؟

‫نگاهی به این بنداز.

‫این چیه؟ ‫عینک ندارم، درست نمی‌بینم.

‫- این... ‫- تکه‌ای از اسکناسه.

‫درسته. پوله.

‫صرفا سرقت نمی‌کنن، دارن همین الان ‫کلی پول چاپ می‌کنن.

‫بازرس سئون کلی ازت برام تعریف کرده.

‫تعریف کرده؟ واقعا؟

‫آره، گفت زیاد میاد اینجا.

‫چند وقت که می‌خواستم ‫یه سر بیام اینجا،

‫الان که داشتم می‌رفتم خونه، ‫اتفاقی دیدم داری میای تو،

‫این شد که با خودم گفتم: «چرا که نه؟»

‫خب، اِم، الان رسما باز نیستیم.

‫مزاحمت شدم؟

‫عذر می‌خوام. الان می‌رم.

‫نه، نگران نباش.

‫تو همکاری ووجینی، ‫مهمون ویژه‌مون محسوب می‌شی.

‫خب، اِم... هوم...

‫چی درست کنم؟

‫

‫اِم...

‫خبری نشد؟

‫خبری نشد.

‫خب، یعنی گروگانه یواشکی ‫چیزی تو جیبت گذاشته که بهمون بفهمونه...

‫اون خلافکارها دارن پول چاپ می‌کنن.

‫ولی چطور ممکنه؟

‫یعنی هر کسی می‌تونه با تجهیزات ‫ضرابخانه پول چاپ کنه؟

‫پول شماره سریال داره.

‫اگه بتونیم پول‌ها رو ردیابی کنیم، ‫واسه چی باید پول چاپ کنن؟

‫یه هکر همراهشون دارن،

‫اگه متخصص ضرابخانه هم داشته باشن، ‫تعجب نمی‌کنم.

‫نمی‌دونم چطوری دارن چنین کاری می‌کنن.

‫ولی حالا که دقت می‌کنم، ‫معلوم شد واسه چی داشتن...

‫سعی می‌کردن فرصت جور کنن، مگه نه؟

‫مهم‌ترین مسئله از این قراره ‫که اگه دنبال چاپ پول باشن،

‫باید راهبردمون رو کلا تغییر بدیم.

‫بازرس، یه دقیقه وایستین ببینم.

‫حتی اگه درست بگین ‫و مشغول چنین کاری باشن،

‫نمی‌تونیم خودمون این مشکل رو حل کنیم.

‫باید به مسئولین بالارتبه اطلاع بدیم.

‫بیاین اول از ضرابخانه بپرسیم...

‫که ببینیم می‌تونن با دستگاهش ‫پول به درد بخوری چاپ کنن یا نه.

‫قبوله، پس می‌رم ببینم ‫مصرف برق ضرابخانه چقدره.

‫خیلی‌خب! من همین الان به اطلاعشون می‌رسونم ‫و تأیید کارمون رو می‌گیرم.

‫آماده باشین که وقتی ‫دستورش صادر شد، وارد عمل بشیم.

‫چشم قربان.

‫باورم نمی‌شه عوضی‌ها ‫دارن چنین کاری می‌کنن.

‫حتما دارن کلی با بوی اسکناس نو حال می‌کنن.

‫بذار به حال خودشون باشن.

‫پایکوبیشون به زودی تموم می‌شه.

‫هوم.

‫هوم.

‫وای، حتما خیلی گرسنه بودی آقای چا.

‫آره بابا. وای، خیلی خوشمزه است.

‫واسه چی حالا که بیش از دو ماه گذشته، ‫خودت رستوران نمی‌زنی؟

‫کلی مشتری جمع می‌کنی.

‫راستش رو بخوای، مطالعات بازاری خاصی نکردم.

‫بهم گفتن قهوه‌ام کمی تلخ‌تر...

‫از طعم قهوه‌ایه که اهالی ‫کره شمالی بهش عادت دارن.

‫آها، سامبوک رو می‌گی، درسته؟

‫خیلی شبیه قهوه فوری کره جنوبیه.

‫آره.

‫خلاصه، باید دوباره منو و سبک جدیدی ‫روی تخته‌مون پیاده کنم.

‫آها، اِم، راستی، مستراح کجاست؟

‫مستراح؟

‫اِم، اون سمته.

‫مستراح که این طرف نیست.

‫اِم، درست می‌گی.

‫خب، کاربرد این اتاق چیه؟

‫اتاق شخصیمه.

‫آها.

‫این چیه؟ این زیر چیه؟

‫سرگرمی خجالت‌آور مردی میان‌ساله.

‫بیا برگردیم.

‫باشه.

‫با تحقیقات جنایی «م‌ا‌م» ‫تماس گرفتین، بفرمایین.

‫سروان چا موهیاک از گروه عملیاتی مشترک ‫پرونده ضرابخانه هستم.

‫باید اثر انگشتی رو بررسی کنین.

‫اگه پرونده‌اش گزارش شده باشه، ‫می‌تونیم بررسی کنیم.

‫خواهش می‌کنم، ضروریه. ‫می‌شه در حقم لطف کنین؟

‫نوه‌اته؟ چقدر نازه. ‫انگار سه ماهشه.

‫از کجا فهمیدی؟

‫یعنی خودت بچه داری؟

‫من مادر نیستم!

‫خوب نگاهم کن.

‫هیچ مامانی تو دنیا ‫چنین هیکلی نداره.

‫هوم.

‫نگران نباش. از اینجا می‌ری بیرون ‫و باز هم می‌بینیشون.

‫به نظرت می‌بینمشون؟

‫بهم اعتماد کن، ‫در این موارد بهت دروغ نمی‌گم.

‫مست کرده بودی و تا صبح ‫از دلتنگی مامانت گریه کردی، یادته؟

‫نه‌خیر، نکردم.

‫به نفعته این‌قدر از خودت داستان در نیاری.

‫آهای، بجنب و بیا تو، خب؟

‫آهای.

‫تو نگهبان جدیدی، درسته؟

‫حالت چطوره؟

‫اونجا چیکار می‌کنی؟

‫کتاب می‌خونی؟

‫قرار بود نگهبانی بدی، ولی نگران نباش...

‫خودم داشتم جات نگهبانی می‌دادم.

‫مطمئنی از روی دلتنگی ‫واسه صندلی ریاست نیومدی اینجا؟

‫واقعا صندلی راحتیه.

‫اصلا می‌دونین چیه؟

‫من زمین رو ترجیح می‌دم.

‫خیلی خوشحالم که تخلیه کردیم.

‫اصلا واسه پلیس‌ها فرقی می‌کنه ‫که بلایی سرمون بیاد یا نه؟

‫از کجا معلوم؟

‫خیال کردین از اولش هم ‫قصد داشتن نجاتمون بدن؟

‫ولی سوال مهم‌تری دارم،

‫درک می‌کنم که رئیس از کجا فهمیده، ‫ولی دخترکه از کجا فهمیده بود؟

‫چی؟

‫از کجا فهمیده بود...

‫مأمور ویژه پارک مشغول انجام مأموریتی سریه.

‫اون دخترک چطوری زودتر از خودمون فهمید؟ ‫فکر کنین.

‫احتمالا بهش گفته بود داره میاد.

‫طرف دختر...

‫سفیر ایالات متحده است.

‫واسه همین آدم خیلی مهمیه.

‫از کجا این‌قدر مطمئنی؟

‫خودش بهمون گفته بود ‫باید گروگان‌ها رو تخلیه کنیم.

‫شاید تجدید نظر کرده بود.

‫یعنی اگه افراد مهم زنده خارج بشن،

‫براشون فرقی نداره ‫خودمون اینجا بپوسیم یا نه؟

‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، بسه دیگه.

‫با وقوع گروگان‌گیری...

‫در ضرابخانه متحده شبه جزیره کره،

‫کل دنیا به دولت‌های کره شمالی و جنوبی ‫چشم بستن...

‫که ببینن چطور حلش می‌کنن.

‫یه سری از رسانه‌های خارجی ‫احتمال دادن که واکنش‌های...

‫این دو کشور فعلا کافی نبوده...

‫جناب سفیر... بهتره...

‫الان چندین روزه که دخترم ‫تو اون ضرابخانه کوفتیه!

‫جناب سفیر، باید خونسردیمون رو حفظ کنیم.

‫خودت هم پدری! ‫اگه دخترت رو گروگان گرفته بودن،

‫خونسردیت رو حفظ می‌کردی؟

‫کاملا درک می‌کنم.

‫واسه همین اومدم اینجا که اطمینان حاصل کنم ‫پلیس‌ها جونش رو به خطر نمی...

‫دیگه حرف نزن سانگمن! خفه شو!

‫اگه یه مو از سر آنای عزیزم کم بشه،

‫باید بی‌خیال نشست دوجانبه‌تون بشین!

‫جناب سفیر. من گیج شدم.

‫اون نشست که ربطی به این جریان نداره.

‫سانگمن، خودت که می‌دونی ‫من و رئیس «سی‌آی‌ای»...

‫تو «براون» همکلاسی بودیم.

‫خب، ایشون به اطلاعم رسونده...

‫که خودت و آقای او کلی رو این نشست ‫سرمایه‌گذاری کردین...

‫و انتظار سود هنگفتی دارین. ‫درست نمی‌گم؟

‫- چرت و پـ... ‫- بسه!

‫به آقای او بگو...

‫اگه بلایی سر دخترم بیاد، ‫از سود خبری نیست، خب؟

‫یعنی خیلی عصبانیه؟

‫الان نمی‌شه به زور متوسل شد، مگه نه؟

‫راستش...

‫من هم کلی آشنا دارم ‫و شایعه عجیبی به گوشم رسیده.

‫به نقل از منابعم،

‫این عوضی‌ها دارن تو ضرابخانه ‫واسه خودشون پول چاپ می‌کنن.