転生したら第七王子だったので、気ままに魔術を極めます
The first 191 lines.
แสงรำไร
(พอได้เกิดใหม่เป็นองค์ชายลําดับที่เจ็ด ก็เพื่อเรียนเวทให้สนุก ซีซั่น 2)
แปลกจังแฮะ
เลือกที่จะป้องกันเหรอ
หรือว่ารอจังหวะ
หืม งั้นถ้าใช้พลังทำให้เขาเป็นคนดีพอจะได้สินะ
แต่เจ้าป้ายต่อต้านนั่นก็ยุ่งยากซะจริง
หรือเขาระแวงจะถูกชำระล้างไป สัญลักษณ์เลยเปลี่ยนเป็นเวทศักดิ์สิทธิ์
แถมเวทศักดิ์สิทธิ์ละเอียดอ่อนซะด้วย
จะซ่อนหรือจะเพิ่มก็ไม่ได้
สัญลักษณ์จะสามารถสร้างพร้อมกันได้
3 อย่างเท่านั้น
ขอโทษที่ให้รอครับท่านลอยด์
แล้วจะเสียเวลาตรงนี้อีกนานไหม
คงหาวิธีจับเป็นมันอยู่ล่ะสิ
อย่างมันไม่ควรปรานีหรอก
พวกนาย
อยู่ ๆ ทำอะไรเนี่ย
ดูชิลน่าดูนะครับ
รู้ไหมครับ
เสียงรบกวนที่แทรกในเพลง
ระหว่างที่เล่าเรื่องอดีตให้เจ้าฟัง
พวกคิเมร่ากำลังมุ่งหน้าไปหยุดเสียงเพลง
ไม่เป็นไรหรือ
ที่ไม่ลงไปช่วย
รู้แล้วน่า
คิดว่าข้าไม่รู้เหรอ
ไม่ต้องฝืนก็ได้
อยากกรีดร้องหรือคำรามก็ทำได้เลย
ไม่ได้รบกวนเสียงพวกเราหรอก
เสียงของเจ้าวิเศษจะตายไป
พวกพี่สาวจะช่วยบรรเลงคลอไปกับเจ้าเอง
ชิโระ
กีตาน เจ้าได้ยินเป็นเสียงรบกวนงั้นเหรอ
งั้นคนที่ไม่เข้าใจก็คงเป็นเจ้าแล้วแหละ
นั่นสินะ ตอนนี้มีเวทอยากทดสอบอยู่พอดี
ก็แค่องค์ชายน่ะ
อย่ามาพูดบ้า ๆ
จะร่ายมันเดี๋ยวนี้แหละ กีตาน
คนแบบนี้
สัญลักษณ์ ธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุลม
ถ้าไม่ใช่พระเจ้าจะให้เรียกว่าอะไรล่ะเนี่ย
ร่ายเวทสามชั้น
ข้าสร้างสัญลักษณ์ขึ้นพร้อมกันได้แค่ 3 แบบ
ดังนั้นจากที่เขาพูด หากข้าสร้างสัญลักษณ์ ธาตุดิน น้ำ ลม ขึ้นมา
คงป้องกันการชำระล้างไม่ได้
เพราะงั้นจะใช้สัญลักษณ์ทั้งหมด
ไม่ได้เด็ดขาด
ไม่อย่างนั้นสำหรับข้า
นี่คงเป็นความพ่ายแพ้ที่น่าสมเพชที่สุด
จะให้ข้ารอดกลายเป็นคนดีงั้นเหรอ
ให้ตายยังจะดีกว่า
ดิน น้ำ ลม เอกซ์คาลิเบอร์
ร่ายเวทสามชั้น
เขี้ยวเหล็กเหมันต์
ว้าว
หยุดเถอะ กีตาน
ไม่ไหวหรอกท่านลอยด์
แบบนี้มันเสี่ยงเกินไปนะครับ
แกบ้าไปแล้วเหรอ องค์ชายเจ็ด
พลังเวทระดับนี้มันทำลายโลก ทำลายมนุษยชาติเลยได้นะ
อยู่ ๆ ฝนก็เปลี่ยนเป็นพายุหิมะ
หม่าม้าดูสิ ท้องฟ้าน่าแขยงจัง
พระเจ้าพิโรธงั้นเหรอ
คนที่ทำเรื่องแบบนี้ได้ก็มีแค่...
เฮ้ ๆ ทีนี้จะมาเรียกว่าองค์ชายเหรอ
ข้าเป็นพระเจ้าไม่ใช่หรือไง
พระเจ้าแบบเจ้ามันมีที่ไหนกัน
พระเจ้าน่ะ
นี่ข้ายังไม่เลิกหวังอีกเหรอเนี่ย
พระเจ้าน่ะ
ชิโระ
ขอโทษนะที่มาช้า
คิดจะทำอะไรน่ะ
เจ้าอยู่ฝั่งเดียวกับกีตานไม่ใช่หรือไง
เจ้าก็ด้วย ทำไมมาอยู่ตรงนี้
ถ้างั้นคิดว่าท่านกีตานกำลังสู้กับใครอยู่ล่ะคะ
เฮอะ ก็ต้องพระเจ้าน่ะสิ
คนในครอบครัวข้าโดนพระเจ้า ชิงลงทัณฑ์ไปก่อนซะแล้ว
ถ้าโลกจะสลายข้าก็ไม่มีสิทธิ์ว่าอะไร
นั่นสินะคะ เจ็บใจจัง
ที่สุดเลย
ดีจังเลยที่ทุกคนปลอดภัย
- เนื้อเพลงมั่วใหญ่แล้ว - อยากไปกินแพนเค้กกับทุกคนจัง
- เล่นร้องตามที่คิดเลยนี่นา - อยากไปกินแพนเค้กกับทุกคนจัง
- อื้ม แต่ก็ดูร่าเริงขึ้นเยอะเลย - อยากไปกินแพนเค้กกับทุกคนจัง
ขอแค่จิตใจบริสุทธิ์ต่อให้ทำอะไรก็ได้รับอภัยเหรอ
นั่นคือความจริงที่ไร้เหตุผลเหรอ
พระเจ้าเอ๋ย งั้นมองมาที่ข้าเถิด
ผู้ฝ่าฝืนข้อต้องห้าม
ผู้ที่เปลี่ยนเป็นมอนสเตอร์
หลอกใช้ความอาวรณ์
ทรยศพวกพ้อง
แม้แต่ลากอานาสตาเซียที่ไร้บาปเข้ามาเกี่ยวข้อง
ประหนึ่งอสูรกายตะกละตนนั้น
ข้าใช้ความบริสุทธิ์อันแรงกล้า ก้าวมาถึงจุดนี้เลยนะ
เป็นไง เป็นไงบ้างล่ะ
พระเจ้าเอ๋ย ทำไมกัน
ทำไมไม่มาลงทัณฑ์ข้าล่ะ
จะเมินกันไปถึงไหน
พอสักทีเถอะ
แล้วทีงี้ล่ะ
ให้มันทำได้เหรอ
ตอนนี้มันคิดจะทำลายล้างโลกหน้าซื่อ ๆ แล้วนะ
ไอ้ความซื่อ ๆ นั่น
มันก็คือความชั่วร้ายที่ไม่รู้ตัวไม่ใช่หรือ
ทีแบบนี้
จะไปให้อภัยได้อย่างไร
ไม่มีค่าพอให้ปกป้องด้วยซ้ำ
ไม่มีเลยแม้แต่
สิ่งน่ายกย่อง
ปะป๊า
หม่าม้า ปะป๊ากลับมาแล้ว
เอ๊ะ วันนี้ไม่หลงทางเหรอคะ
หม่าม้า ผมขอร้องเพลงกับปะป๊าได้ไหม
เอาละ งั้นเรามาร้องด้วยกันสามคนเลย
อา...
พระเจ้า...
แบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย
ไม่ได้หรอก
ก็ปะป๊าเป็นนักร้องเสียงเพี้ยน
อยู่ตรงนั้นลำบากหรือเปล่า
ไม่เหงาใช่ไหม
วันเวลาที่บริสุทธิ์ถูกปฏิเสธโดยความบริสุทธิ์เอง
วันเวลาที่ข้าเฝ้าปฏิเสธความสุขด้วยความบริสุทธิ์ใจ
ปะป๊าแปลกจัง
เสียงเพี้ยนไม่เห็นเป็นไรเลย
เอ้า ปะป๊ากำลังเหนื่อยอยู่นะ
อืม
เข้าจู่โจม
จงใจเล่นงานกันซึ่ง ๆ หน้าเลย
ยอมอยู่ด้วยกันจนถึงสุดท้ายจริง ๆ สินะ
องค์ชายเจ็ด
แสงอรหันต์
โดนแสงอรหันต์ของข้าเข้าไป
ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
แสงอรหันต์
อุ่นจัง
หิมะนี่ พอสัมผัสปุ๊บแผลก็หายปั๊บ
ภัยพิบัติแปรเปลี่ยนไปแล้ว
มีด้วยเหรอ การชำระล้างระดับนี้
อีกแล้วนะคะ
ฝนตกเนี่ย
ข้าเป็นชายที่มากับฝนไงล่ะ
สวรรค์อาจกำลังร่ำไห้อยู่ก็ได้นะ
ไม่หรอกน่า
คงกำลังถุยน้ำลายใส่ข้าซะมากกว่า
จนถึงวันตาย
สวรรค์ก็คงไม่ยิ้มมาให้ข้าหรอก
ขอโทษนะ
ขอโทษนะ
ที่ข้าทำเป็นไม่สนใจมาตลอด
แล้วเอาแต่โทษพระเจ้า
แล้วตามใจแต่ท่านกีตาน
ถ้าไม่มีข้าอยู่สักคนก็ดี
ถ้าข้าหยุดเขาได้ก็คงดี
ข้าต่างหากที่เป็นผู้หญิงที่มากับสายฝน
ให้ตายสิ ข้าถึงได้เกลียดการชำระล้างนี่ไง
ความในใจที่ไม่อยากพูดมันพรั่งพรูออกมาหมด
ขอโทษด้วยนะ
ที่ข้าไม่ได้สังเกตมาก่อน
จบแล้วสินะ
ลอยด์
หม่าม๊า ขอโทษที่ทานข้าวไม่หมดนะ
ผมก็ขอโทษที่ขีดเขียนบนกำแพงนะ
หม่าม้าก็ขอโทษที่ทำแจกันปะป๊าแตกนะ
เอ๋ แต่ก็ช่างมันเถอะ
ไม่เข้าใจเลยแฮะ
พลังชำระล้างใช้ได้ผลด้วยเหรอ
แล้วนั่นคือตัวตนจริงของเจ้าเหรอ
ถ้าเป็นเจ้าคงรวมหมากในมือ
พระสมณะทุกคนได้แท้ ๆ
ทำไมถึงไม่ใช้ล่ะ
ในงานฉลองวันประสูติครั้งใหญ่นี้
หากเทพเจ้าไม่จุติลงมา
คนที่จะเผยเขี้ยวใส่ข้าแทนพระเจ้าก็คือพวกเขาแน่ ๆ
ข้าตั้งใจเลือกมาอย่างดี
เหล่าสาวกแห่งความยุติธรรมสูงสุด
หากจะเอาชนะพวกเขา
หรือแม้แต่การแพ้พวกเขา
ในศึกนี้ย่อมมีคุณค่าอย่างแน่นอนครับ
ถ้าไม่เอาจริง
ข้าไม่อาจยืนหยัดความยุติธรรมของตนได้
และต่อให้ถูกปฏิเสธก็ไม่มีใครรับรองให้อยู่ดี
- จริงจังเชียว - ที่จริงแล้ว...
คนที่หยุดข้าได้น่ะ
ไม่ใช่ทั้งพระเจ้าหรือพระสมณะเลย กลับเป็นองค์ชายเจ็ดกับแม่ชีธรรมดา
ถึงอย่างนั้น
เสียงของเธอคงมีพระเจ้าสถิตอยู่แน่ ๆ
คือว่านะ กีตาน
เจ้ารู้หรือเปล่าทำไมอิชาร์ถึงมาเป็นแม่ชี
No comments yet. Be the first to leave one.