The first 200 lines.
NETFLIX SUNAR
Endişeleniyorum.
Ben de. Hiç bu kadar üzülmemişti.
-Evet. -Çok incindi.
Ne dedi biliyor musun?
Bir daha hikâye yazmayacakmış.
-Öyle mi dedi? -Evet.
Çok saçma!
Aptalca!
Aptal şeyleri yakacağım!
KAYIP ÇOCUKLAR
Korkarım ki bu gece ona yük olacak
ya da bunu aşamayacak.
Zavallıcık.
O yaratıcı bir çocuk
ama korku saplantısını abarttı.
Bunu neden tuhaf bulduklarını anlıyorum.
Daha normal olsa belki daha kolay olurdu.
Bir şey duydum sanki.
Alex?
Bir şey duymadım.
Mükemmel olacaktı Lucy.
Büyük ve mutlu bir aile gibi.
Çocukların…
…ve çocuklarım.
Harika. Kan emici Brady Bunch.
Kayıp Çocuklar.
Seni istiyorum Lucy.
Fikrimi değiştirmedim.
-Bu sefer seni davet etmedim Max. -Michael.
Michael!
-Anneme dokunma! -Sam, yapma!
Hayır Sam!
Neredeyim?
Merhaba?
Merhaba?
Kimse var mı?
Mahsur kaldım!
Anne!
Baba!
Merhaba?
İmdat!
Senin adın ne?
Alex.
Alex Mosher.
Alex.
Alex!
Lütfen!
Bö.
Hadi. Meşgul bir cadıyım.
Bir işe yarar mısın?
Ben…
Şunlara bak.
Daire onları kendine çekti.
Dairenin işi bu.
O çocuklar
işe yaramazdı.
Anlıyor musun?
Bir daha deneyelim.
Senin herhangi bir özelliğin var mı?
Yaşamana izin vermeli miyim?
Ayağa kalk.
Yaklaş.
Elveda Alex.
AYNADAKİ ŞEKİL
Korku hikâyeleri yazarım.
"Korku hikâyeleri" mi dedin?
Bu da ne?
Soru sorma.
Gece Günlükleri'm. Hikâyelerim orada.
Bu saatte bunlarla işin ne?
Onları…
…kazan dairesinde yakacaktım.
Yakmak mı? Öyleyse iyi değiller.
-Dur! -Elveda Alex.
İyiler. Çok iyiler.
Gece Günlükleri ha?
Umarım isminden daha korkunçtur.
Her gece bir hikâye istiyorum.
Hikâyen iyi ve korkutucu olmazsa
yaptığın son şey olur.
Selam.
Küçük bir kedicik!
Seni küçük yaramaz.
Nereden geldin?
Bu yer de ne?
TV nerede?
Ön kapı nereye gitti?
Aman tanrım!
Beni korkuttun.
Ne?
-Sen çocuksun. -Dâhi şey!
Ben Alex. Sen kimsin?
Çalçenesin. Harika.
Ben Yasmin.
Sen de esir misin?
Hayır, tatildeyim.
Erzak dolabı.
Fıstık ezmesi dolu.
Eskiden severdim.
Bu dolaplara dokunma.
Bir mısır bile eksilse Natacha anlar.
Lenore ona söyler.
Saklanma kel iblis!
Görünmez kedi mi?
Kedi dediğin şey Natacha'nın evcil ajanı.
Ve Natacha…
Anlasana! Natacha cadı.
Lenore, seni takip edip birden karşına çıkan
çirkin ve tüysüz şey.
Erişte yüzünden beni gammazladı.
Ondan tiksiniyorum.
Hadi! Natacha gelmeden temizleyelim.
Natacha nerede?
Nerede ne yapar bilmem.
İstediği yere gider.
Bu daire ideal pasaport olsa gerek.
İşimiz çok. Yerini göstereyim.
Pasaport mu?
Bu daire dünyayı gezip çocuk toplar.
New York, Brooklyn'denim.
Vaşington DC'de yaşıyorum.
Ya da yaşıyordum.
Hâlâ Brooklyn'de miyiz?
Daire ilerliyor mu?
Av gerekince.
Mecazen. Öf!
Korku hikâyesi yazmıyor musun?
Bıraktım.
İşte.
Bu harika.
Bu nasıl…
Vay canına!
Olamaz.
Merhaba!
Bu nasıl olur?
Dairenin iki işlevi var.
Enayileri kandırmak
ve odalarında…
Bu harika!
…her şeyi muhafaza etmek.
Boş Sınıf Ve Korku Öyküleri.
Gündüz Kâbusları.
Gece Fısıltıları.
Hikâyeleri seviyor.
O tür şeylerden vazgeçtiğini söyledin.
-Doğru. Arkadaşım sever. -Arkadaşın mı?
Bunlar onun hoşuna giderdi.
Ben sevmem.
-Eziğin tekidir. -Evet, ezikmiş.
Peki, tamam.
Her gece bir korku hikâyesi okumamı istiyor
ama bunların hepsi okunmuş.
Hepsi mi?
Neyse ki hikâye anlatıcısısın.
Sana muhtaç, işe koyul.
Bu gece korku hikâyesi bekliyor.
Yazabildiğin kadar yaz.
-Ben… -Yalan söyleme.
Gece Günlükleri'nden bahsettiğini duydum.
Onlar mı?
Yazı işini bıraktım.
Geri dönsen iyi olur
çünkü yeni şeyler yazmazsan…
Öleceğim. Biliyorum.
Seni öldürürse şanslı olursun.
Artık hayatın bu.
Aileni, arkadaşlarını unut.
Natacha'ya faydalı olmaya bak.
Yaşamak istiyorsan
korku hikâyeleri yaz.
Hiçbir şey yazmayacağım
çünkü kaçacağım.
Öleceksin.
Hadi! Açıl!
Neredesin?
Farklı bir çıkış.
Kahretsin!
Hep aynı şey.
Hepiniz kaçmayı deniyorsunuz.
Kaçış yok.
Anladın mı?
Anladın mı?
Beni kasten mi bekletiyordun?
-Bulaşık yıkıyordum. -Otur şuraya.
Okumaya başlayayım mı?
OYUN PARKI
Yerleşmeme izin ver.
Pes!
O ne?
Çok soru soran çocuklara ne olduğunu biliyor musun?
Öğrenmek ister misin?
Hikâye Anlatıcısı,
bugün kaçmaya çalıştın.
Yasmin'in de asi bir dönemi oldu.
Ama bir şeyi merak ediyorum.
Neden hikâyelerini yakacaktın?
O ne?
Oku. Hemen.
"En iyi arkadaşı Jenny ölünce
No comments yet. Be the first to leave one.