Hook, Line and Sinker

- Buradaydın demek Mayu abla. - Suzu.

Babamlar köşe bucak seni arıyor. Planı devreye sokacaklar.

Mayu abla!

O zaman...

O zaman...

...elimi uzatsaydım...

...gelecek farklı olur muydu?

O gün Yüce Hikoboshi hayata dönseydi hiçbir şey bugünkü gibi olmayabilirdi.

O zaman...

...bu eli uzatsaydım...

Geçmişe gidiyorsun.

Derinlere indikçe ışığı görüyorsun.

- Rengi ne? - Kırmızı.

Işığın içinde değer verdiğin biri duruyor.

Ailenden biri mi?

- Hayır. - Arkadaşın mı? Yoksa sevgilin mi?

Arkadaşım değil.

Biz...

Okarin!

Ne? Beklemene gerek yok demiştim.

Nasıl geçti?

Hipnoterapiyi gözünde büyütme.

- Bi' sıkıntı yokmuş. - Gerçekten mi?

Evet de bir süre destek almaya devam edeceğim.

Haklıymışsın, iyi ki gelmişim.

Oh be! Son günlerde zor zamanlar geçiriyor gibiydin.

- Endişelendirdim seni de. - Sorun değil.

Yemek yiyelim mi? Benden.

Madem öyle, Akiba'ya gitmeye ne dersin?

Luka ve Faris az evvel çağırdılar.

- Akihabara, ha? - Olmaz mı?

Olur, bana uyar.

Yaşasın! Yolda olduğumuzu haber vereyim.

Faris, bil bakalım ne oldu?

Aralık geldi bile.

O yaz dün yaşandı sanki.

Burada olacaklarını söylemişlerdi.

Luka, Faris!

- Hoş geldiniz Mayuri. - Kyouma!

Ne zamandır görüşmüyorduk Lukako, Faris.

- Okabe! - Kyouma! Nasıl özledim, anlatamam-miyav!

- Dur yahu! - Niye durayım ki? Arkadaşız biz!

Öncelikle Kyouma deme lütfen.

- Niyeymiş o? - Karanlık geçmişten.

Orta Çağ Büyücü Birliği'nin sakladığı karanlık zamanları mı diyorsun?

- Alakası yok. - Seni tekrar gördüğüme sevindim.

Ara sıra laboratuvara uğruyorum ama hiç olmuyorsun orada.

- İşim başımdan aşkındı. - Yoksa gizli bir örgütün üyesi misin?

Üniversite seminerleriyle meşguldüm.

- Miyav! - Kulüp falan da var tabii. - Miyav, miyav!

Okabe kulüpte miymiş?

- UFO ve mitolojik yaratık araştırma kulübü mü? - Hayır, tenis kulübü.

- Ne? - Tenis kulübünün danışmanı seminer düzenleyen doçentti.

Tenis oynuyorsun demek.

Wimbledon ayık olsun!

Antrenmanlar yüzünden meşguldün yani?

Antrenmanlar yoğun değil aslında.

- Ne yapıyorsun o zaman-miyav? - Grup buluşmaları falan.

- Grup... - Buluşmaları mı? - Ne?

- Okabe grup buluşmalarına mı gidiyor? - Nasıl yaparsın bunu? Tüh senin kalıbına!

- Kanı bozuk herif! - Neler oluyor sana böyle?

Bu kadar üzerime gelmeyin. Üniversite öğrencisiyim ben.

- Sapık! Hesap ver Kyouma! - Hiç beklemezdim senden Okabe!

- Şey... - Yuki!

- Bir şey mi oldu? - Hayır.

Akiba'nın oralardaysam buluşmak istiyormuş. Laboratuvarda bir şey gösterecekmiş.

Sorun yok, gidelim.

Savaş istiyorlar! Trolleme başlasın o zaman!

"DüzİnsanlarÖlmeli-P" bizden değildi ki!

"Partenon" ile evliydin sahtekâr!

- Baba... - Oha! @channel ve Twipo şimdiden alev almış! Siktir!

Çok geç kalmışım! Nasıl kaçırdım ben bunu?

Dinlemezsen benden günah gider!

Suzuha! Kes şunu yoksa külahları değişiriz!

Tepemin tasını attırdın.

Özür dilerim.

Of! Tüm gün yaptığın; kestirmek, oyun oynamak ve internette gezinmek.

Zaman makinesi araştırması bitiriyor beni.

Ayrıca elimizde bir tane olmasına rağmen dokundurmuyorsun.

Gelecekte icat edeceksin de ondan!

Görürsen zaman paradoksuna yol açabilirsin.

İcat edeceğim kesin. Çok da fifi!

Sonraya bırakabiliriz!

İcat etmek için kendini vermelisin.

Annem böyle konuştuğun için hep illet olurdu.

Öfkesine kurban olurum onun! Haa, haa...

- Baba! - Demedim say!

Gelecekte ağzından düşmezdi:

"Akla gelebilecek en kötü dünya çizgisinde olsak da...

...sana sahip olmak büyük nimet."

Okarin amcayı yaşanacakları değiştirebilelim diye ikna etmeye gelmiştim.

O günden beri kapının önünden geçmedi.

Birisi geldi.

Okarin olabilir mi?

Hayır, çizme sesleri duyuyorum.

- Annem! - Hı?

- Suzuha, saklan hemen! - Tamamdır!

Geldim.

Merhaba!

Amaneci'm! Hangi rüzgâr attı seni buraya?

- Mayuri yok mu? - Mayushii mi? Gelmedi daha.

Erken gelmişim.

- Beni buraya çağırmıştı. - Öyle mi?

- İçeri geçsem sorun olur mu? - Olmaz...

Teşekkürler.

Kardeşin dışarıda mı?

Kardeşin derken?

Senin kardeşin işte.

Benim mi? İki boyutlu kardeşlerim var da--

- Suzuha'yı diyorsun sen! - Başka kimi diyebilirdim ki?

Şey... Evde değil o.

Mayuri!

- Yuki! - Miyav, miyav!

Faris, Luka!

Farisciğim!

Ha?

Zerre değişmemiş.

Okarin!

İçeri girebilir miyim?

Halüsinasyon ve hafıza sorunları, Sağlık Bakanlığı'nı harekete geçirdi.

Haberlere devam ediyoruz. Rusya'da 6 şiddetinde deprem oldu.

Senin laboratuvarın, sormana gerek var mı?

- Doğru diyorsun. - Üzerindeki çok yakışmış Yuki!

Böyle diyeceğini bildiğimden göstermek istedim.

Bana da göster!

İçmek istersen Dk Pepper--

Bekle Okarin! Nereye gidiyorsun?

Nereye mi? Tuvalete.

- Okarin! - Okabe!

Suzu...

Selam.

- Nasıl? - Nasıl? - Çok hoş!

- Güzel-miyav! - Gözlerim bayram etti, teşekkürler!

- Okarin nerede? - Suzuha ile çatıya çıktılar.

- Özel konuşacaklarmış. - Öyle mi?

Böyle davranmana gerek yoktu.

Daru'nun kardeşiyim demen daha fazla işkillendirir.

Haklısın da annem beklediğimden sıcak yaklaştı bana.

- Yuki ve Daru'nun ilk karşılaşması... - Yaz Comiması'ndaydı.

Mayu ablanın cosplayci arkadaşıydı ama zamanla buraya da gelmeye başladı.

Ah! Ha?

- Böyle tanıştık. - Hı?

Gel gör ki ileride doğuracağı kızısın.

Hissetmiştir belki.

Babam, önünde sonunda her şeyi anlatacağını söyledi.

Yalnız harbiden Daru ve o kız...

Burada olmam, geleceğin değişmediğini gösteriyor.

Ne kadar huzurlu...

Büyüdüğüm zamanda böyle karelere anca fotoğraflarda ve videolarda rastlıyordun.

Üçüncü Dünya Savaşı...

Evet. Babamlar zaman makinesini icat ettiklerinden...

...muhalif örgüt olarak görüldük.

Daru, Yuki ve sen bir şekilde paçayı kurtardınız mı?

Hayır, annem beni iha'dan korumaya çalışırken makineli tüfeklerin hedefi oldu.

Gözlerimin önünde delik deşik edildi.

Kanında yıkandım resmen.

Okarin amca...

Bu dünya çizgisi cehenneme çıkıyor.

Zaman makinesi ülkeleri birbirine düşürecek ve insanlar ölecek.

Korku ve çaresizlik dünyası.

Bu çizgide yaşayan 5,7 milyar insan var. Bu gelecek...

Yalvarırım...

Okarin amca...

- İmkânsız... - Amca!

O kadar çok dünya çizgisine gittim ki sayısını unuttum.

Hangi dünya çizgisinde olursam olayım zaman makinesi, insanların kaderiyle oynadı.

Birinde senin ölümüne tanıklık ettim.

Bitmek bilmedi bu.

Bir insanın yapabileceklerinin sınırını gördüm.

Kendimi paralasam da âciz bir varlığım.

Dünya çizgilerini değiştirmek yapmadığın iş değil.

Kendin söylemiştin.

Amca... Madem öyle...

Olmaz! Dünya çizgilerini değiştirmek için kalkıp geçmişe dokunamazsın!

Evrendeki yasaları çiğnemek olur bu!

İnsanlar Tanrı'nın yetki alanına giremez!

Müdahale ettiğimiz an cezalandırılırız!

Kör olsaydım da görmeseydim diyeceğin kadar korkunç!

Cevabın bu mu?

İş işten geçmedi henüz.

Tekrar düşünmeni istiyorum. Ben...

...daha pes etmedim!

Suzu dönmedi sanırım.

- Dönmedi. - Kavga etmediniz, değil mi?

- Etmedik. - Peki.

Hava buz gibi!

Laboratuvar uzun zamandır böyle canlı ve eğlenceli değildi.

- Öyle mi? - Hı-hı.

Nedense son zamanlarda laboratuvardayken yalnız hissediyordum.

- Daru yok mu? - Var.

Ama seni orada beklemeye alışkındım.

Normalde yalnız hissetmemeliyim.

Nedenini bilmiyorum ama öyle yalnız hissediyorum ki ağlayasım geliyor.

Eskiden daha eğlenceliydi.

- İllüzyon. - Ha?

İllüzyondur. Laboratuvara sadece sen, ben ve Daru geliyordu.

Haklısın.

Ne oldu?

Yok bir şey.

Viktor Chondria Üniversitesi Akiba'da seminer verecek yarın.