Borgman

"And they descended upon the earth to strengthen their ranks"

ลัดวิก...

- พระเจ้า เพื่อ เกิดอะไรขึ้น? - ทำไมนายไม่รับโทรศัพท์?

- กำลังหลับอยู่ - เราโดนจับได้แล้ว ต้องรีบหนี

- เดี๋ยวนี้เลยใช่ใหม? - ใช่สิ ให้แน่ใจว่าฉันติดต่อนายได้

- เฮ้ เคมีล ทุกอย่างเรียบร้อยใหม? - ไม่แล้ว

ทำไมนายถึงไม่รับโทรศัพท์

รีบหนีออกไปจากที่นี่ให้ไวที่สุด

สวัสดีครับ คุณนาย

ว่าไง?

ผมคิดว่าจะขออาบน้ำที่นี่ ตัวผมสกปรกเล็กน้อย

สวัสดีครับ

- คุณ ฟาน เชนเดอร์ใช่ใหมคับ? - ใช่ครับ?

ขอผมอาบน้ำที่นี่ได้ใหมครับ?

- กรุณาพูดใหม่ซิ - ขออาบน้ำ

- คิดว่าไม่ได้นะ - คุณควรให้ผมอาบน้ำถือว่าทำบุญแล้วกัน

ดูซิ ผมไม่ได้ชำระล้างตัวมาพักใหญ่แล้ว

เข้าใจครับแต่คงไม่ได้หรอก

เดี๋ยวนะ

คุณทำให้มันเป็นปัญหา

ผมก็แค่นักเดินทางที่อยากอาบน้ำ

ฉันไม่รู้จักนายและฉันไม่ปล่อยให้ คนแปลกหน้าเข้าบ้าน

ผมชื่อ แอนตัน เบสเค่น

เกิดที่ เฟรนเด้น ในครอบครัวชาวดัตซ์

ฟังไม่ขึ้นเลย ลาก่อน

ผมรู้จักภรรยาของคุณ

นายรู้จักเมียฉันงั้นเหรอ?

- นายเป็นใครกันเป็นผู้ร้ายรึเปล่า? - ใจเย็นพวก

ผมไม่ได้เรียกร้องอะไร มันช่วยไม่ได้ที่ผมรู้จักเมียคุณ

ใครกันค่ะ?

- คุณรู้จักหมอนี่ใหม? - ไม่รู้จัก

- แอนตัน? - เบสเค่น

ไม่เคยได้ยินมาก่อน

ฉันไม่รู้จักเค้า

ไม่เอาน่า มาเรียที่โรงบาลไงจำได้ใหม? คุณเคยเป็นพยาบาล

ฉันไม่ใช่พยาบาลและไม่ใช่ชื่อมาเรียด้วย

- ยอมรับเถอะ มาเรีย - ภรรยาฉันชื่อ มาริน่า

มาเรีย มาริน่า มันต่างกันตรงไหน?

เธอไม่รู้จักนาย ไม่ได้ยินเหรอรีบไปให้พ้น

มาริน่า คุณดูแลรักษาผมตั้ง3เดือน

ตอนค่ำคุณอ่านหนังสือให้ผมฟัง บางครั้งคุณก็นอนข้างผม

ผมถึงมาอยู่ตรงนี้ เพราะผมรู้จักภรรยาของคุณ

ถ้านายไม่ออกไปจากที่นี่ ฉันจะชกหน้านาย

มาริน่า ทำไมเค้าถึงได้ก้าวร้าวจัง?

อย่าริชาร์ด

ออกไปให้พ้น

ไอ้ระยำ

ริชาร์ดคะ

ริชาร์ด!

ไอ้เวรนั่นเป็นใคร?

คุณปกปิดผมรึเปล่าที่ คุณเคยเป็นพยาบาลมาก่อน

- ไม่อยู่แล้ว - มันเป็นใครคุณเคยรู้จักมันเหรอ?

- คุณคิดว่าไงล่ะ - อย่ามายั่วอารมณ์ผม รู้จักหรือไม่รู้จัก

ไม่ ฉันไม่รู้จักเค้า

เราเคยสัญญากันแล้วนะ

ใช่ ด้วยความสัตย์จริง ฉันไม่รู้จักเค้าเลย

ฟังนะริชาร์ดคุณทำร้ายชายคนนั้น เค้าต้องได้รับการปฐมพยาบาล

เรือเคลื่อนห่างออกจากท่า

เด็กคนนั้นโบกมืออำลาพ่อของเค้า อยู่บนดาดฟ้าของเรือ

พ่อของเขาก็โบกมือกลับ ด้วยผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กๆ

เรือได้แล่นห่างจากท่าไปแล้ว และออกเดินทางสู่ทะเล

ภาพของพ่อค่อยๆเล็กลงๆเรื่อยๆ แน่นอนทั้งคู่ก็ยังคงโบกมือเรื่อยๆเช่นกัน

จนกระทั่งพวกเค้าไม่เห็นกันและกัน

เอาล่ะ เข้านอนได้แล้ว

นางฟ้า

ดอกไม้แสนสวยของพ่อ

ราชาของพ่อ

หลับฝันดี

สโตนบริงค์ โทรมามีเรื่องเร่งด่วนมากๆ

- ผมต้องไปแล้วนะ - โอเคคะ

ผมอยู่นี่

ถอดรองเท้า

เดินเงียบๆนะ

เชื่อใจเธอได้ใหม?

ฝันดี

ว่าไง?

เป็นไข้เหรอ?

ลูกรัก

- ป่วยมากใหม - เราจะสายแล้ว

- แม่ เราไปแล้วนะ - บายจ๊ะ

หนูเห็นนักมายากล

ลูกเพ้อฝัน

ลูกไม่มีไข้แล้วล่ะ

ได้โอกาสกินอาหารเช้าด้วยกันเลย

ฉันจะยินดีมากถ้าคุณไปได้

ให้ฉันไปส่งคุณก็ได้

อยากให้ฉันไปส่งคุณที่ไหน?

- ผมต้องไปใช่ใหม? - ได้โปรด

ให้ซุปทานให้หลับนึงคืน ชดเชยความเจ็บปวดได้รึไง?

มันปวดระบบไปหมดทั้งตัว

มันแย่มาก สามีฉันทำตัวไม่ดี ต้องขอโทษแทนด้วน

ใครๆก็พูดได้ ฉันขอโทษ

ความเห็นใจจะไปใช้อะไรได้ ผมต้องรักษาตัว

- แล้วอาหารเช้าล่ะ - ฉันไม่ใช่พยาบาล ไม่เคยเป็นด้วย

ฉันจะพาคุณไปรักษาที่คลีนิค

ค่าหมอฉันจ่ายเอง

ผมไม่ได้ป่วย ผมเจ็บสาหัส

ใช้หัวใจบ้างสิ มาริน่า ผมดีขึ้นถ้าอยู่ที่นี่

ผมก็ไม่ขอไรมากคุณแค่ ผ้าพันแผลและยาไอโอดีน

กับเวลาแค่สองสามวัน

สัญญานะ ว่าคุณจะไม่ให้ใครเห็นตัว?

มาริน่า...

ขอให้คุณคืนดีกับสามีไวๆ

เค้าปกป้องคุณ คุณควรภูมิใจ

คุณมี 1 ข้อความ

ถึงเวลารึยัง?

ยัง

ส่งข้อความ

ตัวอะไรเข้าสิงคุณเมื่อวานนี้คะ

เรื่องที่เกิดขึ้น

เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่

- ฉันคิดว่านี่เป็นปัญหาใหญ่ - ทำไมเรื่องนี้ถึงทำให้คุณกลัวล่ะ?

ความบ้าคลั่งของคุณทำให้ฉันกลัว

หมอนั่นมันบ้า

ฉันคิดว่าเค้าไม่ใช่คนเลว

ผมไม่คิดงั้น

คุณเตะเค้าเกือบตายนะ

ผมอยู่นี่

- คุณไม่ควรโผล่ออกมา - แค่คำถามเดียว

บ้านหลังนี้เป็นเขตห้าม

ผมอยากแช่น้ำในอ่างอาบน้ำ

อิโซดหลับอยู่ ในบ้านก็ไม่มีใครอยู่

- คุณอาบน้ำไปแล้วนี่ - นั่นมันเมื่อ 2 วันก่อน

ผมสกปรกตัวเหม็นด้วย

คุณต้องไม่ทำตัวให้เป็นปัญหา

ผมไม่เคยเป็นตัวปัญหา

แม่อยู่ไหนคะ?

แม่ของหนูอยู่ข้างล่าง

หนูเคยฟังนิทานเรื่องเด็กผิวขาว ล่องลอยบนก้อนเมฆใหม?

ไว้จะเล่าให้ฟังนะ

กลับไปนอนเถอะ

ไม่ต้องห่วง ผมจะออกไปก่อนที่เขาจะเข้ามา

- ตามฉันมา - ไม่ คุณตามผมมาดีกว่า

ทำไมเหรอ

เป็นไปไม่ได้ริชาร์ด

สำหรับคุณ

ใช่ ฉันเห็นแล้ว

- แล้วจะให้ฉันทำอะไรกับสร้อยนี้ - ลองใส่ดูซิ

ฉันรู้สึกหงุดหงิดที่คุณซื้อสิ่งนี้มาให้ฉัน

เด็กผิวขาวนั่งอยู่ริมทะเลสาปในป่า

เธอระมัดระวังตัวมากๆ

ทะเลสาปแม้ไม่ได้กว้าง แต่รู้ได้ว่ามันลึกมากๆ

บางทีอาจลึกเท่าตึกสูงๆ

และใครๆต่างก็รู้ดีว่า มีบางสิ่งอาศัยอยู่ในน้ำ

คือเจ้าอสูรกาย

เจ้าอสูรกายตัวใหญ่มีเกล็ด

และฟัน 500 ซี่แสนคมในปากของมัน

อสูรกายตัวนี้ปกป้องกุญแจสีทองแห่งความสุข

เด็กผิวขาวร้องไห้

เพราะเธอแน่ใจว่าไม่สามารถ ดำน้ำได้ลึกขนาดนั้น

พวกแกมาช้า ออกไปซะ

อิโซดร้องไห้เพราะเธอฝันร้าย

มีสิ่งก่อกวน แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว

คุณไม่ได้รับอนุญาติให้เข้ามาที่นี่นะ

ฉันอยากให้คุณปฎิบัติคำสั่งอย่างจริงจัง

เธอร้องไห้

ถ้าหากผมได้ยินเสียงเด็กที่ไหนร้องไห้ ผมก็ต้องรีบเข้าไปดู

ซาทินกลับบ้านช้า เธอหลับอยู่ในอ่างอาบน้ำ

ริชาร์ดหลับอยู่ ไม่มีใครคอยดูแลเด็กเลย

ออกทางห้องสตูดิโอนะ ริชาร์ดอยู่ในห้องนั่งเล่น

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราตกลงไว้นะ

ขอโทษงั้นเหรอ คำขอโทษจะใช้อะไรได้

ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ด้วย

ผมไปนะ

แอนตัน

มีอะไรครับ?

ทำไมคุณถึงอยากจากไปล่ะ?

ผมเบื่อ ผมต้องการไป

คุณไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแล้ว?

ไม่ ถ้าผมต้องหลบๆซ่อนๆ ผมอยากนั่งกินข้าวกับคุณบนโต๊ะ

ริชาร์ดต้องโวยวายแน่ๆ

นั่นแหละผมถึงต้องไป

คุณไม่ต้องไปก็ได้

คุณกลับมาในอีกฐานะนึงไม่ได้เหรอคะ?

มันก็เป็นไปได้

แต่มันต้องเป็นงานที่ได้รับความสำคัญ

เช่นงานคนสวน

คุณมีความสัมพันธ์พิเศษกับเค้าใหม?

ไม่คะ

- เขามีภรรยาใช่ใหม? - ใช่

เฮ้ คามีล

แบรนด้า!

สายของเธอ

ใช่ นี่แบรนด้า

นายอยู่ที่ไหน?

ไม่มีปัญหา

มีของสำคัญมาใหม?

ของจำเป็น สิ่งของต่างๆ

ปูนขาว2ถุง ถัง4ใบและถังใหญ่ไว้ผสม

และเราต้องการรถด้วย

ไม่ใช่ปัญหา คุณต้องทำตัวเองให้ดูมีระดับ

ไว้ผมโทรคุยอีกที

สวัสดี?

มีใครอยู่ที่นี่ใหม?

พระเจ้าช่วย เกิดอะไรขึ้นกับคุณเนี้ย?

ผมรู้สึกไม่ดีเลย

- ผมจะโทรเรียกหมอให้ - ไม่ครับ!

บ้าน พาผมกลับบ้านก่อน

คุณมีรถมาด้วยรึเปล่า ผมจะได้พาคุณไปที่รถ

ได้โปรด ได้โปรด