The first 200 lines.
ผมรู้จักคุณ ผมโอลิเวอร์ ทรัสก์
ความเดิมตอนที่แล้ว
ครั้งหน้าถ้านายอยากอยู่ กับแฟนฉันสองต่อสอง...
ก็บอกให้ฉันรู้ ฉันจะได้อยู่บ้าน
คนที่รู้จักฉันเกินห้านาที ก็พากันเกลียดฉันหมด
- ฉันนี่มันโง่จริงๆ เลย - ใจเย็นก่อน
ในทางทฤษฏีแล้ว จูลี่กลายเป็นแม่เลี้ยงคุณเลยนะ
อย่าพูดแบบนั้นนะ
ก็อย่างที่คุณบอก ผมไปเริ่มต้นใหม่ มีชีวิตใหม่
ผมไม่เคยอยากเป็น คนวางแผนด้านการเงินหรือโจรเลย
ผมคิดว่าจิมมี่กับผม อาจตกลงทำธุรกิจด้วยกันไป
งั้นคุณเมาจริงๆ ด้วย
เธอสองคนนี่เหมือนพี่น้องกันเลย
บอกว่าเป็นญาติกันก็เชื่อ
- เป็นอะไรไป - ฉันเพิ่งกินยาไปเยอะมาก
เราจะไปกันเดี๋ยวนี้ แล้วเจอกันนะ
ถ้าคืนนี้เขาไม่ได้จะฆ่าตัวตายล่ะ
- นี่นายพูดเรื่องอะไรเนี่ย - เขาไม่ยอมไปโรงพยาบาล
ฉันทิ้งเขาอยู่คนเดียวคืนนี้ไม่ได้
นายกลับบ้านไปซะ เจอกันพรุ่งนี้เช้า
นี่นายหาว่า หมอนั่นแกล้งทำเป็นฆ่าตัวตาย
เปล่า ฉันแค่ไม่เชื่อหมอนั่น
โอเค
ไม่อยากเชื่อว่ามาริสซ่า จะมีน้ำใจจนไม่ลืมหูลืมตา
นายน่าไปทำงานให้ยูนิเซฟ
ฉันไม่เชื่อใจหมอนั่น โอลิเวอร์มีบางอย่างแปลกๆ
ก็แน่ล่ะ หมอนั่นพยายามฆ่าตัวตายนะ
หรือแกล้งทำ แต่ยังไงซะ ก็แปลกอยู่ดี
เหมือนว่าทุกวันนี้ฉันกับมาริสซ่า ทะเลาะกันก็เพราะหมอนี่
- ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม - ฉันไม่ใช่ผู้หญิง
ถึงฉันจะโดนเรียกแบบนั้น ตอนไปแคมป์ทาคาโฮอยู่หลายปีก็เถอะ
นายอาจจะหึงตาแตกก็ได้
แต่ว่าฉันไม่ได้หึงไง
หึงเนี่ยนะ ทำไมฉันต้องหึงด้วย
โอลิเวอร์รวยมากและไปเที่ยวมาเพียบ เขานี่มันแดปเปอร์ ดอนชัดๆ
- ผิดกับฉันสิะ - แต่ในทางกลับกัน
เขาเป็นโรคซึมเศร้ารุนแรงแถมติดยา
เดี๋ยวคนก็รู้ความจริงเองแหละ
อยากได้คำแนะนำไหม ยอมเป็นเพื่อนไปซะ
ญาติดีกับหมอนี่
นายอาจจะพูดถูก
ไม่งั้นก็ทะเลาะกับมาริสซ่าต่อไป
โกรธกันเป็นฟืนเป็นไฟ ให้เธอเป็นหยินแก่หยางของนาย
คงดีกับความสัมพันธ์ของนาย
- นายกับแอนนาไม่ทะเลาะกันรึ - หยางกันทั้งคู่ ไรอัน
เราจะทะเลาะเรื่องอะไรกัน เราทั้งคู่ชอบเหมือนๆ กัน
สนใจเหมือนกัน เราไม่เคยทะเลาะกันเลย
- ตลกเนอะ - ฟังดูแย่จังนะ
- เราคิดอะไรเหมือนกัน - ไม่ใช่ฉันกับมาริสซ่า
ถามอะไรอย่างสิ
นี่ฉันคบกับตัวเองเวอร์ชั่นผู้หญิงเหรอ แบบฉันเลยแต่เป็นผู้หญิง
ไม่รู้สิ แต่น่าขยะแขยงจัง
ก็จริง
- ฉันต้องไปแล้ว - แล้วเดี๋ยวเจอกันนะ มาริสซ่า
- ไปไหน - ไปยอมเป็นเพื่อนไง
หวัดดี ว่าไง
- เป็นไงบ้าง - สบายดี
- แล้วโอลิเวอร์ล่ะ - นายอยากรู้จริงๆ เหรอ
ใช่ ใช่แล้ว ฉันอยากรู้
เขารู้สึกแย่ เขาไม่เข้าใจว่า ทำไมที่เขากินยาเข้าไป
ทำให้นายกับฉันต้องทะเลาะกัน
เอาตามจริง ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ก็จริง นั่นสินะ
ฉันรู้ว่าฉันทำตัวแปลกๆ เกี่ยวกับทุกเรื่อง
แต่เขาเป็นเพื่อนเธอ เขาก็คือเพื่อนฉันด้วย
ฉันรู้น่า แต่ไม่ได้แปลว่า ฉันจะไม่รู้สึกเปลกๆ กับเรื่องนี้อีก
แต่ก็อยากลองพยายามดู
เธออยากอยู่กับเขา เธออยากให้ฉันอยู่ด้วย ก็ดีเลย
ยิ่งกว่าดีอีก มันเยี่ยมไปเลยต่างหาก
- เยี่ยมเลยงั้นเหรอ - ก็นะ
ก็คงดูมากไปหน่อยจริงๆ
- แต่ยังไงก็ดีแน่ - ขอบใจนะ
ไรอัน มาริสซ่า ไปเจอนักเรียนที่ย้ายมาใหม่หน่อย
เขาบอกว่าพวกเธอเป็นเพื่อนกับเขา
นี่ ฉันกำลังคิดอยู่ว่า...
หลังเลิกเรียน เราไปเล่นเจงก้ากันไหม
ไม่ล่ะ
หรือไม่เราก็ไปหาซื้อหนังสือการ์ตูน ไม่ได้ทำแบบนั้นมาสักพักแล้วนะ
งั้นไปเซาท์โคสต์พลาซ่า
แล้วก็แอบไปนั่งล้อคนอื่น
หรือลองทำอะไรที่ต่างจากเดิม
ฉันมีความคิดบางอย่าง
- แข่งรถสปอร์ต - อะไรนะ
ไม่ก็เรียนศิลปะป้องกันตัวแบบอิสราเอล
พวกเขาเรียกมันว่าคราฟมากา
- เซธ - คราฟมากา
- ไม่เอาน่า - อะไรล่ะ
ไปโรงหนังไอแมกซ์
ดูหนังเกี่ยวกับฝูงนกอพยพดีกว่า
ไอแมกซ์เนี่ยนะ แอนนา พวกเราเจ๋งกว่านั้นเยอะ
ฉันคิดว่าเราไม่เป็นแบบนั้นแล้ว ไม่ขี่เจ็ตสกีของลุคกัน
ฉันอยากเล่นกีฬาทางน้ำหลายอย่างๆ
ก็ได้ เห็นด้วย
ดีเลย ถ้าเธอไม่เห็นด้วย มาทะเลาะกันก็ได้
ไม่ล่ะ ฉันเห็นด้วย
เราต้องเปลี่ยนบ้างแหละ
- เราคงไม่อยากเฉาตาย - ดีเลย ฉันก็คิดว่ามันสำคัญ...
ที่เราจะไม่ทำอะไรซ้ำซาก
หรือแต่งตัวเหมือนๆ กัน
- ให้ตายเถอะ - ว้าว
นายเรียนศิลปะการป้องกันตัวแ เดี๋ยวฉันแข่งรถเอง
- เธอได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้ - คู่หู
- ว่าไง - ว่าไง โอลิเวอร์ เป็นไงบ้าง
- นี่มาเยี่ยมฮาร์เบอร์เหรอ - โอลิเวอร์ย้ายมาเรียนนี่
ไม่มีคำว่าสายไปสำหรับเริ่มต้นใหม่
แปลกใจจริงเลย
- เธอไม่ได้บอกใครเลยเหรอ - ก็ไม่คิดว่านายจะพูดจริง
พูดจริงสิ ฉันมีเพื่อนที่นี่ มากกว่าที่โรงเรียนเก่าอีก
เดี๋ยวฉันไปล้างมือก่อน วันจันทร์มีทูน่าเมลท์
- เราชอบมาก - ใช่แล้ว
ฉันตั้งตารอ...
ชิมอาหารอย่างอื่นในเมนูดูน่ะ
- ก็ดีนะ ดีเลย เยี่ยมไปเลย - บายนะ
ฉันคิดว่าฉันจะพาโอลิเวอร์ ไปร้านหนังสือ...
เพราะเราสองคนมีคาบว่างพอดี
ตารางเรียนของฉันกับมาริสซ่า เหมือนกันเป๊ะเลย
- แปลกจริงเลย - แปลกสุดๆ
ขอให้สนุกล่ะ
- เอาล่ะ ไปกันเถอะ - เจอกันนะ
เอาแล้วไง ทูน่าเมลท์ ไรอัน ฉันต้องเสียสละอะไรอีกล่ะ
โอลิเวอร์มาเรียนที่นี่ เห็นรึเปล่า
ฉันแค่อยากคุยเรื่องตัวเอง แต่ฉันเห็นอยู่
- นายไม่คิดว่านั่นมัน... - ยอมเป็นเพื่อนไง
ฉันว่ามันต้องมีเหตุผลแหละ
เซธ มาเร็ว
ฉันต้องไปแล้ว
นัดตอนเที่ยง จริงสิ เด็ก 16 เมาแล้วขับเป็นครั้งที่สาม
แล้วตอนหกโมงล่ะ
บริษัททัวร์ที่โฆษณาเท็จ
เรื่องบ้านติดชายหาดที่บาฮามาส เหนื่อยแน่วันนี้
เอาล่ะ ขอบใจนะ คอรี่ บาย
เรียนกฎหมายที่เบิร์คลี่ย์สี่ปี เป็นทนายรัฐมา 15 ปี
- เพื่อจะมาเป็นผู้พิพากษาจูดี้ - ฉันชอบเธอนะ โหดแต่ก็ยุติธรรม
ฉันดูทีวีตอนกลางวันเยอะ เกิดอะไรขึ้น
พรุ่งนี้เราจะไปกินมื้อเที่ยงกัน
แล้วโทรมาบอกฉันไม่ได้เหรอ
ที่ร้านไลท์เฮ้าส์
แต่ร้านไลท์เฮ้าส์ปิดไปแล้ว
- ตลอดกาล - ฉันให้พวกเขาเปิดใหม่อีกรอบ
เราจะได้ไปดูให้แน่ใจว่า อยากซื้อมันจริงๆ
- นี่เอาจริงเหรอ - จริง ไว้ค่อยมาขอบคุณกันก็ได้
เรากินมาร์ตินี่ไปห้าแก้ว พูดเล่นกันแล้วก็มีร้องเพลง
ฉันจำได้ นายตีกับสาวเสิร์ฟไปหลายคน
- แต่มีคนนึงชอบฉันนะ - นายเมา
ก็นั่นแหละ เราเปิดร้านอาหารไม่ได้หรอก
- มันบ้าไปแล้ว - ทำไมล่ะ ทำไมมันถึงบ้านัก
เราไม่รู้เรื่องการทำร้านอาหารเลย
นายเคยจัดการร้านไลท์เฮ้าส์มาสองปี
แค่ช่วงหน้าร้อนสองปี
และฉันก็เมาเหล้ายา แถมเรียนอยู่มหาลัย
- มันเป็นช่วงยุค 80 - อย่าให้นักลงทุนรู้แล้วกัน
- ร้านอาหารเจ๊งตลอด - ไม่ใช่ทุกร้านสักหน่อย
- ฉันไม่มีเงินทุน - ฉันกำลังหาอยู่
- ฉันไม่สะดวก - ก็นี่แหละ
ถ้านายยังหาอะไรทำไม่ได้ นายก็ต้องย้ายไปที่ฟีนิกซ์
ฉันมองว่านายไม่มีอะไรจะเสียแล้วนะ
และตอนนี้เรามีแต่จะได้
พรุ่งนี้จะได้เห็นหน้านายไหม
- โทษที วันนี้ไปกินมื้อเที่ยงไม่ได้ - แล้วพรุ่งนี้ล่ะ
ตอนนี้มันค่อนข้างวุ่นวาย
ร้านเฟร็ด เซกัลลดราคาอยู่
ไปร้านโนบุกัน แล้วก็นั่งรถเล่น
ยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่
- งั้นไปดูหนังไหม - ไม่
กินกาแฟล่ะ
จูลี่ ฉันขอบคุณจริงๆ ที่เธออยากจะเป็นเพื่อนที่ดี
แต่การเป็นเพื่อนที่ดีนั้น เมื่อเวลาพวกเขาต้องการอะไร
พวกเขาก็แค่บอกมา
ตำแหน่งนักออกแบบภายใน ฉันรู้ว่าเปิดรับอยู่ ฉันอยากทำ
ฉันนึกว่าเธออยากให้ฉัน ช่วยรดน้ำต้นไม้ให้หรือไม่เลี้ยงเคทลิน
เพราะเธอไม่เห็นว่าฉันเป็นคนทำงาน และเป็นนักออกแบบสินะ
เธอไม่ได้มีประสบการณ์และคุณสมบัติ
ก่อนที่ฉันจะมีมาริสซ่า ฉันทำงานออกแบบมาเยอะมาก
เธอมีมาริสซ่าตอนอายุ 18
ฉันรู้ว่าอยู่ๆ นักออกแบบบ้าน ที่เธอใช้ประจำมาเทงาน
เธอไม่เหลือใคร
นอนคุยกับเคเลบมาน่ะ
เขาคิดว่าความคิดนี้ก็ใช้ได้
มันเป็นการคิดนอกกรอบ
แต่เขาบอกว่าเขาจะไม่ยุ่งนะ
อยู่ที่เธอ
ขอทำบ้านหลังเดียว ครั้งเดียว
ถ้าฉันทำมันพัง ไล่ฉันออกได้เลย มีแต่ได้กับได้
หวัดดี
ขำอะไรกันเหรอ
แดนนี่เป็นผู้ชายที่ตลกที่สุด
งั้นเหรอ ว่าไง ฉันเซธ ดีใจที่ได้เจอนายนะ
ปลาหางเหลืองนายไม่สดเท่าฉันนะ
กล้าชิมปลาทูน่าครีบยาวของฉันไหมล่ะ
เขาเหมือนหลุดออกมาจากหนังบรูซ ลีเลย
นี่ ใครบีบแยมจากโดนัทนายน่ะ
ตาม "ซีเอสไอ" มาที ตรงนี้มีอยู่ศพ
- "ซีเอสไอ" - นี่ เอาป้ายห้อยนิ้วไว้
โทรหา "อีอาร์" ลุคขำไส้แตกแล้ว
- ฉันไม่เข้าใจมุกน่ะ - นี่ เราได้ทูน่าเหมือนกันนะ
ของฉันมันแค่ดิบเฉยๆ แล้วก็ไม่มีชีส
ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว ฉันจะไปเข้าห้องน้ำก่อน
อย่าตกส้วมล่ะ
หวัดดี
มีคนนั่งไหม
No comments yet. Be the first to leave one.