It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫چی گفتی؟

‫ قسمت صد و دوازدهم

‫رئیس آن مرحوم اون خونه رو داده به نام جین ‫ قسمت صد و دوازدهم

‫رئیس آن مرحوم اون خونه رو داده به نام جین

‫شنیدم تو از خانم چویی پول گرفتی ‫و بچه رو دزدیدی

‫توئه دزد چطور جرات میکنی ‫صدات رو برام بالا ببری؟

‫جیونگ، شنیدی؟ ‫خدای من

‫ببخشید. آجوشی، تو مدیر آن نام جین رو ‫دزدیده بودی؟

‫خانم چویی بهت دستور داده بود، مگه نه؟

‫نه. اینطور نیس

‫چیزی که واقعا اتفاق افتاده... ‫آقای جو

‫جلسه ـمون داره دیر میشه

‫انقدر سوال نپرسین. زود باشین بیاین بریم ‫صبر کن جیونگ

‫چیزی که الان گفتین حقیقت داره؟

‫شماها دارین چیکار میکنین؟

‫بهت اخطار داده بودم

‫بانگ چول سانگ، تو از امروز اخراجی

‫چی؟ اخراجم؟

‫فقط به اخراج شدن ختم نمیشه

‫اگه این حرف به بیرون درز کنه،

‫شرکت بر علیه ـت شکایت ‫و اعاده حیثیت میکنه

‫رئیس هو. سوء تفاهم شده

‫رئیس! رئیس

‫آیگو...

‫واقعا که

‫مادر

‫اوه. دامادم

‫جین آه

‫ بیمارستان هانگوک

‫پس دیگه آخریشه؟ ‫بله

‫گفت این آخرین درمانه

‫این آخرین جلسه فیزیک درمانیت بود؟

‫آره

‫ببخشید که این همه تو دردسر افتادین، خانم یانگ

‫چه دردسری؟

‫حالا که درمانت تموم شده

‫بریم یه جایی که روحیه ـمون عوض شه

‫روحیه ـمون عوض شه؟ کجا؟

‫یه جایی هست که همیشه دلم میخواست برم

‫اگه یه شام خوب هم برامون بخری عالی میشه

‫باشه داداش؟

‫باشه. حتما

‫به هر حال باید یه چیزی به خانم یانگ بگم

‫پس اینطوری عالی میشه

‫درسته. همینه

‫مامان دشیک بهم خیلی پز میداد که ‫عروس آینده ـش...

‫این لباسو واسش خریده

‫شما که پوست خیلی خوبی دارین،

‫به نظرم این یکی بیشتر بهتون میاد

‫و...

‫این یکی

‫این همه؟

‫فقط یکیشو بردار

‫دیگه عصبانی نباش، جین آه

‫میخوام واسه یه بارم که شده ‫داماد خوبی بشم

‫با این لباسا به هر کی که میشناسین ‫پز بدین و بگین که...

‫دختر و دامادتون براتون گرفته

‫معلومه که این کارو میکنم

‫دامادم، ممنون

‫ممنون شی وو

‫این حرفو نزن

‫این حداقل کاریه که میتونم برای مادر زنم کنم

‫به نظرت این یکی چطوره، شی وو؟

‫واووو. واقعا که سلیقه فوق العاده ای داری

‫خیلی به مادر میاد

‫برای مامانم نیس

‫به نظرم خیلی به مادر بیاد

‫نگران مامانم نباش

‫امروز فقط مختص مادرته

‫بریم یه جایی غذا بخوریم؟

‫خیلی گشنمه مادر ‫آره بریم

‫خدای من. اینو ببین

‫خانم یانگ. خیلی عالی شدین

‫حس میکنم دوباره جوون ‫و دانش آموز شدم

‫حس خیلی خوبیه ‫آیگو، خیلی خوشگل شدین

‫تو هم خیلی خوشگل شدی، خانم هو ‫آیگو

‫داداش

‫ای وای. خدای من

‫حالا که اینو پوشیدین ‫شبیه چون شیک که همشهریم و باهوش ترین...

‫دانش آموز مدرسه ـمون بود شدین

‫اوه راستی

‫باید این کیف مدرسه رو بذارین زیر بغلتون

‫این کلاه رو هم امتحان کن

‫این منو یاد قدیما میندازه

‫مگه نه داداش؟

‫همیشه دلت میخواست این کارو کنی؟

‫آره

‫خب، خانم هو... بیاین...

‫یه عکس بگیریم

‫عکس؟ آره ‫فکر خوبیه

‫خیلی خب ‫داداش

‫داداش، اینجا رو نگاه کن

‫بخند

‫یک، دو، سه

‫عه. یه کم بخند

‫یک، دو، سه

‫بذارین از دوتا تون عکس بگیرم

‫هی ‫چیزی نیس

‫یه کم به هم نزدیک تر بشین

‫نزدیک تر

‫با دستتون قلب درست کنین

‫داداش، بخند

‫موقعی که مهلت مرخصیش تموم شده ‫باهاش تماس گرفتن

‫بعدش سونگ جو گفته که استعفا داده

‫من دارم میرم

‫صبر کن منم بیام

‫منم دارم میرم

‫لازم نکرده

‫عه. اینطوری نباش

‫امشب با همدیگه شام بخوریم ‫و با هم بریم اتاق فرار؟

‫تو از این بازی خوشت میاد

‫اتاق فرار به یه ورم

‫دلم میخواد از دست تو فرار کنم

‫کیم یونهی! نونا

‫فردا می بینمتون

‫هی، نام جین

‫من میرم مینهان که سفارش خرید رو ‫بهشون بدم

‫و امروز برمیگردم خونه خودم

‫اما گفتی سیستم گرمایشیت خراب شده

‫آره، خراب شده

‫اما تو خونه تشک برقی دارم

‫دیروز نباید مامان جین آه رو تحریک میکردم

‫فقط اوضاع رو بدتر کردم

‫معذرت میخوام ‫تو چرا معذرت میخوای؟

‫میخوای با این چمدون ‫این همه راه تا مینهان بری؟

‫من سفارش خرید رو تحویل میدم

‫تو؟ اشکال نداره؟

‫سونگ جو حتما اونجاس

‫میخوام از نزدیک با سونگ جو حرف بزنم

‫از چی؟

‫دیگه باید سونگ جو رو ول کنم

‫نمیخوام دیگه بخاطر من زجر بکشه

‫خوش اومدین

‫سلام ‫سلام

‫گفتی میخوای بری سفر کاری

‫به این زودی برگشتی؟

‫آره. کارم زود تموم شد

‫سفر کاری؟ راجب چی حرف میزنین؟

‫شما که تو شرکت بودین، آقای لی

‫من؟ نه

‫من برای سفری کاری رفته بودم دگو

‫کِی؟

‫گفتی میری چین

‫درسته

‫قرار بود برم چین ‫اما برنامه کاریم عوض شد

‫واسه همین بجاش رفتم دگو

‫بجای چین رفتین دگو؟

‫وای. من هیچی راجب کارِتون نمیدونم،

‫اما میتونم بفهمم که دارین دروغ میگین

‫هی. من دروغ نمیگم بزغاله

‫وای. چه خبره بابا؟

‫دوست دختر داری؟ کیه؟

‫حتی دروغ گفتی که میری سفر کاری. ‫کجا رفته بودی؟

‫باشه میگم.تو خونه نام جین خوابیدم

‫تو خونه نام جین؟ چرا؟

‫نکنه، بخاطر خانم چویی بوده؟

‫نه. باید اونجا یه کاری میکردم

‫میتونستین بگین دارین میرین خونه مدیر آن

‫چرا دروغ گفتین که دارین میرین سفر؟

‫طبیعیه که بهتون مشکوک بشیم

‫بهت گفته بودم که ‫خانم چویی رو قبول نمیکنم

‫بابا، هنوزم بهش علاقه داری؟

‫ای خدا. واقعا که

‫دارین جایی میرین، خانم چویی؟

‫آره. دارم میرم سفر کاری

‫میدونی که امروز آخرین روز کاریمه؟

‫بله

‫قراره به عنوان منشی برای مدیر جو ‫که جایگزین من میشه کار کنی

‫پس مثل همیشه به کارت ادامه بده

‫چشم خانم چویی

‫و این یه چیز نا قابل از طرف منه

‫بخاطر همه چی ممنونم

‫نه، خانم چویی. نباید این کارو کنین

‫بگیرش

‫بله؟

‫سلام

‫چی شده اومدی اینجا؟

‫سونگ جو الان تو کارخونه ـس

‫نه. اومدم اینجا سفارش خرید رو ‫بهتون بدم

‫که اینطور. بشین

‫برامون چایی بیار ‫باشه

‫میتونستی آقای لی یا کو جه سون رو بفرستی

‫حالا که خودت اومدی...

‫احیانا چیزی میخوای بهم بگی؟

‫بله

‫من استعفا نامه ـم رو ‫به هیون گانگ تحویل دادم

‫چی؟ آخه چرا؟؟

‫بجای زندگی کردن به عنوان ‫پسر یا نوه ی کسی،

‫میخوام خودم سرنوشتم رو رقم بزنم

‫آخه... چرا؟

‫تو هیون گانگ میتونی ‫آینده درخشانی داشته باشی

‫تصمیم گرفتم همونطور که ‫دلم میخواد زندگی کنم

‫واسه همین اومدم از شما دوتا خدافظی کنم

‫من بدون عشق پدرانه بزرگ شدم

‫و شما همیشه با گرمی و مهربونی ‫باهام رفتار کردین

‫از این بابت خیلی ممنونم

‫و خانم کو

‫از اینکه باهام خیلی خوب و مهربون بودین ‫و از دید مادر زن بهم نگاه میکردین،

‫واقعا ازتون ممنونم