Odd Thomas

Odd Thomas (2013) OCR 23.976 fps runtime 01:36:40

อ๊อดโธมัส เห็นความตาย

ยินดีต้อนรับสู่ พิโคมุนโด

ผมชื่อ อ๊อด โธมัส

คนสมัยนี้บูชาชื่อเสียง...

แต่ผมไม่ใส่ใจ

ผมไม่ใช่คนดังไม่ใช่ลูกคนดัง

ไม่เคยแต่งงานกับคนดัง ไม่เคยโดนแกล้ง

ไม่เคยบริจาคไตให้ใคร

กรีนมูน โบว์ลิ่ง

ชีวิตผมช่างพิสดาร

เพนนี คาลิสโต

ผมชื่อ อ๊อด จริงๆ

แม่เล่าว่าเจ้าหน้าที่กรอกใบแจ้งเกิดผมผิด

ที่จริงแล้วผมชื่อท็อดด์ ตามลุงชาวลิทัวเนีย

แต่พ่อบอกว่าผมชื่ออ๊อดอยู่แล้วตั้งแต่แรก

แล้วลุงของผมทุกคนก็เป็นชาวบัลกาเรีย

พ่อว่าแม่ไม่ค่อยเต็มบาท

ซึ่งแม่เถียงว่าไม่จริง

ชั้นได้ความสามารถพิเศษจากพระเจ้า!

พ่อผมชนะการโต้เถียงกับแม่ แต่แพ้มีด

พอผมอายุ 12 แม่ผมถูกจับขังไว้แล้วโยนกุญแจทิ้ง

ผมเริ่มเชื่อว่าผมกับแม่เหมือนกันตรง...

ความสามารถพิเศษ

ผมไม่อยากโดนจับขัง...

เลยต้องเก็บมันไว้เป็นความลับ

อ๊อด โธมัส

หวัดดี ฮาร์โล

ไม่เจอกันนาน

เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย! ไม่เอาเว้ย อย่ามือไวใจเร็ว

- โทษทีนะ ชั้นรักรถคันนี้ว่ะ - ชั้นรู้

เสียดายที่รถมันรักนายตอบไม่ได้

เป็นอะไรไป อ๊อด มีอะไรรึเปล่า

ฉันนะไม่มี แต่นายคงจะมีแน่

เฮ้ย! เฮ้ย! ไม่เอาน่า อ๊อด อย่าเล่น

- เอากุญแจคืนมา - เลือดเธออยู่ในกระเป๋านาย

ทุกคนคงคิดว่าชั้นพูดประหลาด...

แต่นายคงไม่คิดว่ามันประหลาดใช่มั้ย ฮาร์โล

คืนนั้น...

นายใช้ผ้าสีขาว...

แล้วพอเธอตาย...

นายก็เก็บเลือดเธอไว้

แล้วตอนนี้มันก็แห้ง...

เกรอะกรังเหมือนขนมปังกรอบ...

แล้วมันก็ยังอยู่ในกระเป๋า

ตอนแรกผมมักรู้สึกสงสารก่อน

แล้วความโกรธก็จะเข้าครอบงำ...

ผมเลยต้องคอยไล่ล่าฮาร์โล แลนเดอร์สัน...

คนที่ผมจะไม่มีวันรู้สึกสงสาร

โทษครับ คุณนายเคอร์ตีส!

โทษที ซาลีน!

นี่เธอทำบ้าอะไร

แม่ เกิดอะไรขึ้นน่ะ

สตีวี่ หนีไปลูก หนีไป!

มานี่!

ชีวิตผมเต็มไปด้วย คนอย่างฮาร์โล แลนเดอร์สัน

ผมอยากถนอมหน้าหล่อๆ ไว้...

เลยต้องหัดป้องกันตัวเองบ้าง

ผมมองเห็นผี แต่ให้ตายเถอะ มันก็มีประโยชน์นะ

เฮ้ เฮ้!

เบาหน่อย คุณตำรวจ! เบาเกียร์หน่อย

เสียใจครับ แต่รถเราไม่มีเกียร์เบา...

ดูนั่นสิ

เอาล่ะ เอ๊คเคิลส์...

ไหนบอกหน่อยซิว่า

ตำรวจมีสิทธิกระทืบคนให้ไส้แตกมั้ย

ไม่เลย วาร์เนอร์

แต่มันเป็นอภิสิทธิ์ของการเป็นตำรวจ

ผมเชื่อเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และชีวิตหลังความตาย

จะว่าผมเพี้ยนก็ได้

ใครๆ ก็ว่างั้น

หมอนั่นเพี้ยนมาก

ไม่ต้องห่วงนะ เพนนี

ผมว่าที่ๆ คุณจะไปคงเป็นบ้านของวิญญาณ

ที่เต็มไปด้วยคนใจดีและสิ่งสวยงาม

เสียใจด้วยนะ เพนนี

ผมเสียใจที่คุณอายุสั้น

คนตายพูดไม่ได้

ผมไม่รู้ว่าทำไม

เอาอีกแล้ว

ห้องเละตุ้มเป๊ะ มีเศษกระจกแตกเกลื่อนไปหมด

ผมไม่ได้เป็นคนทำหมดนี่นะ

โคมไฟหมีแพนด้ากับกระจกนั่น

- หมอนี่เป็นคนทำ - ทำไมนายไม่มาหาชั้นก่อน...

ให้ชั้นได้ลองหาทาง ให้ฮาร์โลตกหลุมพรางซะ

มันได้ผลกว่า

แล้วก็ไม่ต้องเสียหายเยอะขนาดนี้

ครับ ผมรู้ แต่ต้องมีใครหยุดเค้าเสียที...

ไม่งั้นเดี๋ยวก็ทำอีก

นี่คือสิ่งที่เพนนีอยากจะบอกผม เธอก็เลยยังไม่ไปไหน

ไอ้หนุ่ม ชีวิตชั้นยุ่งยากเพราะนาย

ฟังนะ

นอกจากเลือดแล้ว...

ฮาร์โลยังถ่ายรูปศพเพนนี เก็บไว้ในกระเป๋าสตางค์ด้วย

ถ้ามีใครมาถามว่า นายรู้ได้ไงว่าเป็นฮาร์โล...

บอกไปว่า เค้าเปิดกระเป๋าสตางค์ออกมาจะจ่ายหนี้นาย

ห้าเหรียญ ค่าแมทช์เบสบอลเมื่อวานนี้...

แล้วรูปถ่ายพวกนี้ก็หล่นลงมาตรงหน้านาย

เค้าวิ่งหนี แล้วผมก็วิ่งตามไปเป็นธรรมดา

เป็นธรรมดา

ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!

ช่วยเราด้วย! ช่วยเราด้วย!

- ช่วย - เราด้วย!

ใครทำอะไรพวกนายล่ะ

ใครกัน

ใคร

เรื่องร้ายแรงกำลังจะเกิดขึ้น

แล้วผมก็ต้องหาว่า ใครเป็นคนถือปืนนั่น

อรุณสวัสดิ์ เอลวิส

พิโคมุนโด กริลล์ ปิด

ชีวิตผมมีแต่เรื่องวุ่นวาย

ผมคงต้องเป็นบ้าซะก่อน ถ้าไม่ทำให้ชีวิตมันง่าย

ผมก็เลยไม่มีรถ ไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง...

ไม่มีประกันชีวิต ไม่มีความใฝ่ฝัน

สาวๆ

ไข่! ขอเละๆ แล้วก็ใหญ่ๆ!

ขอเละๆ แปลว่าไข่คน ส่วนใหญ่ๆ ก็แปลว่า...

ไข่เพิ่มอีกฟอง

แผลไหม้ไขมันเยิ้ม กับแฮชบราวน์

แผลไหม้ไขมันเยิ้ม ก็คือขนมปังปิ้ง ทาเนยเยิ้มๆ

ส่วนแฮชบราวน์...

ก็คือแฮชบราวน์

ไม่ใช่คำทุกคำ จะเป็นรหัสเมนูหมดหรอกนะ

แล้วก็ไม่ใช่กุ๊กทุกคน

จะเป็นนักสืบให้คนตายได้ด้วย

หลบ

นั่นคือสตอร์มี่ เลเวลลีน

สตอร์มี่กับผม ถูกลิขิตให้อยู่ด้วยกันตลอดไป

แม่หมอยิปซี แม่นราวตาเห็น

เธอสองคนถูกลิขิตให้อยู่ด้วยกันตลอดไป

น้ำผลไม้ครับสารวัตรใหญ่

ชั้นยังไม่หายโกรธ เรื่องเมื่อวานนี้นะ อ๊อดดี้

เธอเกือบจะโดนฆ่าตายอยู่แล้ว

ชั้นไม่กลัวยมบาล

แต่ก็ไม่ได้อยากออกเดทด้วยหรอกนะ

เธอจะยอมกระโดดจากหน้าผาเพื่อชั้นมั้ย

ยอมอยู่แล้ว

ลงไปในแม่น้ำที่มีแต่มีดโกน แล้วก็น้ำมะนาวนะ

แน่นอนที่สุด

แต่ต้องมีเหตุผลด้วยนะ...

แต่โชคดีว่าสำหรับชั้นแล้ว...

เธอมีกลิ่นของความฉลาดและคุณธรรม

ส่วนเธอก็มีกลิ่นแชมพูกลิ่นพีช

อย่างที่ชั้นชอบเลย

- สารวัตร - อรุณสวัสดิ์ สตอร์มี่

ทำไมยิ้มไม่หุบเลยคะ

คืนนี้ใครๆก็มีเดทกัน

คุณก็เลยคิดจะหาคู่เดทบ้างงั้นสิ

- คงไม่หรอก - สตอร์มี่ สเปเชี่ยล

- เพื่อน - อรุณสวัสดิ์ เพื่อนรัก

ชั้นเรียกพวกมันว่าสัมภเวสี

หวังว่านายคงไม่เรียกต่อหน้านะ

ชั้นยังไม่เคยเจอใครที่มองเห็นพวกนั้นเลย

- ชั้นก็ไม่เคย - ทุกคนว่าชั้นคิดไปเอง

งั้นนายก็หยุดบอกใครต่อใครได้แล้ว

ชั้นเคยลองบอกพ่อกับแม่

ถ้าชั้นบอกบ้างสงสัยทั้งชีวิตนี้คงได้แต่...

นั่งใบ้หวยไปตลอดแน่ๆ

นายใบ้หวยได้เหรอ

- ไม่หรอก อย่านอกเรื่องสิ - จริงสิ

เมื่อวานนี้ พอชั้นเห็นมันนะ...

ชั้นก็ชูนิ้วกลางด่าเลย

รู้มั้ย

ถ้าพวกนี้รู้ว่านายมองเห็น มันเอานายตายแน่

มันเอานายตายแน่

- บอกอะไรให้มั้ยคะ - เอาสิ

คาร์ล่าชอบช็อกโกแลตมากกว่าดอกไม้

แล้วก็เทียนด้วย

เทียนเหรอ

ขอบใจนะ เข้าท่าดี

ฮี้ว เกือบไปแล้ว

ไม่งั้นคงแย่เลย

เธอสองคนนี่มีอะไรพิเศษจริงๆ

บอกไม่ถูกว่าอะไร แต่ชั้นรู้สึกได้

เราออกจะเพี้ยนๆไม่เอาไหนแต่เราก็สบายดี

ไม่รู้สิ

ชั้นว่าเธอ...

เท่มากเลย

เธอไม่ว่าชั้นเพี้ยน แต่เห็นด้วยว่าไม่เอาไหนเหรอ

ก็ใช่ ชั้นรู้ปัญหาเธอแล้ว

เพี้ยนๆหน่อยก็สนุกดี เท่ไปอีกแบบ

แต่ไม่เอาไหนนี่ ไม่ค่อยดีนะ

เธอนี่เพี้ยนเหมือนกันนะ

- ยกโทษให้ก็ได้ - ชั้นต้องไปแล้ว เป็นเด็กดีกันล่ะ

คนที่ต้องห่วงไม่ใช่ชั้นนะคะ

แหงอยู่แล้ว

ชั้นต้องไปทำงานแล้วเหมือนกัน อ๊อดดี้

- โอเค - แล้วเจอกัน ที่รัก

สตอร์มี่!

ชั้นคิดถึงเธอขึ้นมาทันทีทันใดเลย

- เพี้ยนสมชื่อจริงๆ - ไม่เว้นแม้แต่วันเดียว

แล้วเจอกันค่ะ

เวลาผ่านไปเร็วเสมอถ้าไม่มีพวกสัมภเวสี

พอพวกนี้โผล่มาทีไร...

ต้องมีเรื่องนองเลือดทุกที

หวัดดีค่ะ

พวกมันไม่ได้ก่อเรื่อง แต่กินเป็นอาหาร

ยิ่งมากันเยอะ เรื่องก็ยิ่งใหญ่โต

พวกนี้ชอบสิ่งชั่วร้าย เหมือนผึ้งชอบดอกไม้

พวกมันรู้ว่า เมื่อไหร่จะเกิดเหตุ แล้วก็พากันมา