Yoko Hikasa - Utsukushiki Zankoku na Seka

اون رويا جاييه که قلب من بهش تعلق داره

و اون چيزي شکننده تر از زندگي من هست

دوباره و دوباره ، من نابود مي شوم و دوباره باز مي گردم

حالا با خيال راحت بخواب

با آرزوي من محسور شدن به همراه طپش قلبم شروع مي شود

به محض اينکه در آستانه ي فراموش کردن قرار مي گيريم دوباره به يادش مي آورم

در اين دنياي زيبا و بي رحم

ما تنها به يک سوال بسنده کرديم که چرا زنده ايم و زندگي مي کنيم ؟

...آه , با اين استحکام و با اين ضعف

اگر ما ديگر هيچ عقلانيتي نداريم...

پس از چي داريم محافظت مي کنيم ؟

آيا اين آسمان افسرده نيست ؟

خاکستر و توهم در همه جاي آسمان وجود دارد

کلمات گرم به سختي جامد يخ زده بيان ميشوند

حالا با احتياط بخواب

با آه من, فراموشي, به همراه توهمات خيالي من , شروع مي شود