Calm with Horses

Ik zou een gewelddadig kind geweest zijn.

Vaak voor mezelf.

Ik sloeg mijn hoofd tegen de muur of...

ik verminkte mijn vingers tot ze bloedden.

Iedereen op mijn pad was een prooi.

Ik herinner me dat iemand mij vasthield.

Gewoon vasthield zodat ik niet zou schreeuwen.

Ik weet niet waarom ik schreeuw.

Ik doe de mensen pijn, maar ik doe het niet uit haat.

Haat is niet altijd de oorzaak van het geweld.

Soms

is het gewoon een manier om de wereld zin te geven.

Arm ?

Ga naar binnen en vermorzel dat wilde beest.

Gaat hij weerstand bieden ?

Ik denk het niet. Het is beter dat hij de slagen incasseert.

Hij houdt vol dat hij niets deed.

Hij dacht dat het bed leeg was.

Hij wacht binnen op jou.

Ik heb zijn moeder opgesloten zodat je niet gestoord wordt.

Hoe ver ga ik ?

Hij moet niet dood.

Hoe gaat het, Arm ?

Ik wil mama daar niet te lang laten zitten.

In orde.

Kijk me aan, Fannigan. Kijk me aan.

ALLEEN GOD IS MEESTER OVER HET GEWETEN

Ik heb niets gedaan.

Ik heb haar niet eens aangeraakt. - Goed.

Nu is dit mijn televisie.

De mensen vermijden moeilijkheden met de familie Devers.

Anders krijg je met mij te doen.

Maar soms kom je een kerel tegen die niet beter weet.

Het is niet altijd zo geweest.

Vroeger was ik een bokser.

Dympna kwam kijken, met zijn zeven zusters,

hoe mijn oogleden, kaak

en neus werden verminkt...

Ik werd nooit ko geslagen.

Dympna zei: "Werk voor mijn twee ooms

en je zal nooit meer dan een schram oplopen."

Ik zei ja.

Hij zei me dat ik bij hem kon komen wonen.

Ik zei ja.

De mensen hebben kritiek op de familie Devers.

Maar geen enkele familie is perfect.

Dit is mijn familie.

Wij regelen onze problemen zo.

Gisteren nodigde Dympna de hele bende uit

voor een drankje bij de familie Devers.

Ze konden blijven slapen

voor het geval ze te dronken waren om heelhuids thuis te komen.

Zoals ze altijd waren.

Maar het probleem was

dat deze keer

Fannigan veel te veel gedronken had.

Zodra iedereen sliep

ging hij naar de kamer van de zus van Dympna.

Hij wilde onder de lakens kruipen.

Charlie zou 14 worden deze week.

Een bloedband is onbelangrijk.

Het zorgt alleen voor verwantschap.

Loyaliteit

zorgt ervoor dat je bij hen hoort.

Alles goed, Brandon ?

Werk gevonden ?

Yep, ik ben de directeur van deze verdomde bank.

We hebben een vacature.

Geïnteresseerd ? - Nee, ik ben oké.

Bedankt, D. Leuke tv, Arm.

Bedankt, Brandon.

Daar zijn ze... - Dames.

Hoe gaat het met de zus ? - Ga weg.

Een tv ?

Voor Charlie.

Wat een attente man, Arm.

Ik heb al een tv.

Wees dankbaar.

Ik wil hem niet.

Oké.

Goed... Ik heb honger.

Zet de tv in je kamer of gooi hem weg.

Dag, mevrouw Dory.

Douglas.

Is Ursula aanwezig ?

Ja. Uiteraard.

Kijk, ik heb een tv meegebracht.

Waar komt hij vandaan ?

Mama, laat hem binnen.

Ik wil geen gestolen spullen bij mij thuis.

Jammer.

Dag.

Dag, Douglas. - Hoe gaat het ermee ?

Niet slecht.

Wat is er met die tv ?

Hij is voor Jack.

Hij kijkt geen tv.

Luister je ? Hij verdraagt het niet.

Kinderen houden van de televisie.

Stop.

Wat is er, Jack ?

Hij herkent je niet.

Het is lang geleden.

Koop je mama een cadeau.

Gevoel voor humor. - Ik kom zo.

Ik wilde met hem naar het park.

Gaan we naar het park ?

Hij wil zich niet aankleden.

Ik neem hem zo mee.

Dat stoort hem niet, hè ?

Ik zal mijn broek ook uitdoen.

We zijn solidair.

Douglas, verdomme. Wat doe je ?

Ziezo.

Hij moet naar de paarden, blijf niet te lang weg.

Ik dacht dat je wat alleen wilde zijn.

Eigenlijk niet.

Daarom heb ik je niet laten komen.

Ik heb goed nieuws.

Jack is toegelaten op een nieuwe school.

Een gespecialiseerde school.

Goed.

Er zullen kosten zijn, en ik wilde het je laten weten.

Als je wat kan bijdragen...

Een beetje.

Ik vraag het niet graag. Als ik het geld had,

zou ik het niet vragen, maar ik heb geen geld.

Het is een fijne plaats.

Ideaal voor Jack. - En de paarden ?

Ja, de paarden helpen, maar...

Kan je me dat geven ?

Wil je je broek aandoen

wanneer ik met je praat ?

Ik was ook wat achter op die leeftijd.

Dat is geruststellend.

Ik wil de tv niet.

Het is voor Jack.

Verdomme, heel goed. - Zet dat uit.

Het is oké, Jack. Zet dat uit, verdomme !

Zet dat uit. - Ik zet hem uit, oké.

Alles is oké, Jack. - Ik trek de stekker eruit.

Kom op. Zet hem uit.

Alles is oké. Het is niets.

Doe de deur open. - Hij is uit.

Ik weet het. De deur.

Alles is oké.

Ik ga je pakken.

Alles goed, Dympna ?

Waar ben je, grote jongen ?

Hector heeft gebeld.

Stop !

Stop. Sorry, D.

Hector heeft gebeld. Hij was kwaad, ik weet niet waarom.

Hij weet het over Fannigan.

We moeten hem opzoeken. Waar ben je ?

Ik ben bij mijn zoon.

Ik vroeg je waar je was.

In het park.

In Drummond Road.

Ik zie je over 10 minuten.

Goed zo, Jack.

Ursula woont daar. - Ik weet het.

Zetten we Jack niet af ? - Geen tijd.

Antwoord niet, in geen geval.

Ze wil geld.

Voor een gespecialiseerde school voor de jongen.

Misschien kunnen we erover praten.

Arm, luister goed, oké ?

Ze gaat je om de tuin leiden.

Ik voel te zeer met je mee

om van jou te laten profiteren.

Ze liegt, ze weet dat je om de jongen geeft.

Open je ogen.

Open je ogen. - Ogen open.

Ja, open de ogen.

Verdomde honden.

Laat de jongen hier.

Alles is in orde.

Blijf hier, ik ga met de meneer praten.

Arm, verdomme.

Jullie zijn te laat.

Laten we dit snel doen. Moira wacht op mij.

Jouw weduwe heeft veel geluk.

We hoorden over die kerel.

Hoe heet hij ?

Fannigan.

Fannigan... Wat hij met het meisje heeft gedaan.

Ze maakt het goed.

We hebben ervoor gezorgd. Het is geregeld.

Goed.

Dat is vast de reden waarom je besliste er niets over te zeggen ?

Het is een kind, Dympna. Een kind.

Je had ons moeten bellen.

Het is geregeld. - Ja ?

Ja. - Ik weet het niet zeker.

En Paudi weet het al helemaal niet.

Voor hem is de vergelding nog niet begonnen.

Maar hij was bereid te wachten

en je een tweede kans te geven.

Om wat te doen ?