The first 200 lines.
ไม่…
ไม่ได้
ได้โปรด…
คุณชู
โซมุน
แกจริงๆ ด้วย
ใช่แล้ว
ในที่สุดศึกนี้ก็กลายเป็นศึกระหว่างเรา
น่าเสียดาย
ฉันไม่อยากฆ่าแก
เร็วขนาดนี้
ขอบใจ
ฉันอยากเจอแกเป็นครั้งสุดท้ายพอดี
นี่เป็นจุดจบของแก ไอ้ปีศาจชั่ว
ชังมุล
ชังมุล
โห
อย่างที่คิดเอาไว้เลย
เป็นปลื้มจริงๆ
ไปเถอะครับ ผมจะจัดการมันเอง
ได้
- ชังมุล - โซมุน…
เอานี่ไป
ตรงนั้น
ระวังสะดุดล้ม
วิ่งฉิวเฉย
นี่ รอด้วยสิ
ปีศาจตายแล้วเหรอ
เดี๋ยว
กลิ่นนั่น
กลิ่นปีศาจ
- หา - มัน…
มันใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
ทางไหน
ทางนั้น
ไม่สิ เดี๋ยว
นาจ็อกบง ใจเย็นๆ
เดี๋ยวๆ มันใกล้เข้ามาแล้ว
เดี๋ยวนะ
ผมว่ามาจากทางนั้น
ใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว
ทางไหนนะ
คุณฮานา เป็นไรไหม
- มันอยู่ตรงไหน - อะไรนะ
ปีศาจอยู่ไหน
- สัมผัสได้ไหม - กลิ่นมันไปเรื่อยๆ เลย
ทางนี้
ตอนนี้ล่ะ
ตอนนี้มันอยู่ไหน
สองนาฬิกา
รักกันดีจริงๆ
จะไปไหน
ฉันอยู่นี่ไง
อยู่คนเดียวได้ไหม
ได้อยู่แล้ว ผมไม่ใช่เด็กๆ นะ
ไปหักกระดูกมันได้เลย
ไม่นานหรอกค่ะ
ต้องอย่างนี้
นี่แหละที่ฉันพูดถึง
เนอะ
ไม่ดีใจเหรอที่เราเจอกัน
หา
ในที่สุดก็เจอมวยถูกคู่ ใช่ไหมล่ะ
ฉันไม่เคยดีใจที่เจอปีศาจอย่างแกหรอก
ไม่เหรอ
แกคิดว่าการฆ่าคนมันเป็นเกมหรือไง
รู้หรือเปล่าว่าแกทำอะไรลงไป
รู้ไหมว่าแกทำลายคนแบบไหนไป
คุณฮานา
คุณฮานา
คุณฮานา
คุณฮานา
คุณฮานา
- คุณฮานา - ไม่นะ
ขอโทษนะครับ
นาจ็อกบง
เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร
ผมไม่เป็นไร
ปีศาจไปไหนแล้ว
มัน…
กลิ่นมัน…
มันไปไหนแล้ว
ตั้งสติหน่อยไม่ได้หรือไง
อะไรเนี่ย ผมไม่ได้กลิ่นมันแล้ว
โธ่เอ๊ย
ทำยังไงดี
คุณฮานา แย่แล้ว
คุณเลือดออก
ทำยังไงดี
คุณฮานา
ฉันลดการ์ดให้ป้าต่อยโดนเองแหละ
แต่ฉันไม่ใช่หมูให้ป้าเคี้ยวเล่นหรอกนะ
โมทัก
ถ้าจะจับไอ้ชั่วนี่ก็เรียกผมด้วยสิ
คุณชู
เรามาร่วมมือกันแบบสมัยก่อนดีไหม
ดีเลย
สงสารมันซะแล้วสิ
นั่นสิเนอะ
มานี่เลย
มานี่
ถอย
ก้ม
ก้ม
หลีก
เพราะแบบนี้แกถึงไม่ควร กระตุกหนวดเสืออย่างฉัน
จะสำนึกได้หรือยัง
แกคิดว่าตัวเองต่างจากฉันเหรอ
ไม่เลย แกคิดผิดแล้ว
แกบดขยี้คู่ต่อสู้ก็เพื่อ
ทดสอบความแข็งแกร่งของตัวเอง
แถมสนุกไปกับมัน
น่าเสียดายจริงๆ
ไม่มีแกฉันคงเบื่อแย่
แต่พอได้กลืนกินวิญญาณแก
นึกดูสิว่าฉันจะเก่งขึ้นแค่ไหน
อ้อ แต่ฉันมีความลับอีกอย่างนะ
อีกไม่นานฉันจะเป็นพ่อคนแล้ว
ป้ามินจีท้องอยู่แท้ๆ แต่พวกมันฆ่าเธออย่างไม่ลังเล
แถมยังสนุกกับการฆ่าอีก
ฉันจะไม่ให้อภัย
ฉันจะไม่ยกโทษให้พวกชั่วที่ทำแบบนี้กับเธอ
ต้องหาที่กบดานพวกมันให้ได้
เราต้องตามหา
และจับไอ้ปีศาจชั่วนั่น
ฉันสัญญาไว้แล้ว
ฉันสัญญาไว้
ว่าจะจับแกให้ได้
โซมุน
แกจะไม่มีวันแข็งแกร่งกว่าฉันได้
เพราะที่นี่คือพื้นที่ของเรา
และที่แน่ๆ
ฉันแกร่งกว่าแก
นี่คือจุดจบของแก ไอ้ปีศาจ
ไม่คิดบ้างเหรอว่า
มีคนอยู่ในฉากจบเยอะไปหน่อยน่ะ
อะไรนะ
ทุกคนที่แกต้องปกป้องไง
ไม่นะ
โซมุน
- โซมุน - ประธานชเว
- ผมไม่เป็นไร - โซมุน
คุณฮานากำลังโดนทำร้าย
แต่ฉันกลับไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
ทำยังไงดีเนี่ย
ถ้ามัวแต่ใช้ตามองจะช้าเกินไป
พี่ต้องรู้สึกถึงมัน
ฉันต้องใช้ความรู้สึก
สัมผัสการเคลื่อนไหวมัน
ฉันต้องใช้ความรู้สึก
จับฉันได้เหรอ
งั้นขออ่านความทรงจำป้าหน่อยนะ
แม่งเอ๊ย
โว้ย
คุณฮานา
ลำบากมามากเลยนะ คุณโซ
เราสัญญากันไว้ว่าจะมาเจอกันก่อนสิ้นปี
ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจอกันที่นี่
ขอบคุณนะ คุณชู
ไม่เห็นต้องขอบคุณเลย
ฉันดีใจจริงๆ ที่อย่างน้อยเราก็ยัง
ได้เจอกันแบบนี้
ปะป๊ากับสมาชิกคนอื่นๆ ล่ะ
ไม่ต้องห่วง
เราจะช่วยพวกเขาให้ได้
สักวันหนึ่งพวกคุณทุกคน
จะได้กลับมาเจอกัน
ฉันสัญญา
ขอโทษที่ขออย่างไม่อายปาก แต่ช่วยทำให้สำเร็จด้วยนะคะ
ทุกคนทำดีมาก
เพราะพวกคุณทุกคน
คุณโซและวิญญาณดวงอื่นที่ถูกขังไว้ทั้งหมด
จึงมาถึงยุงได้อย่างปลอดภัย
ถ้าเกิด…
เราคือเคาน์เตอร์กลุ่มแรกที่ได้เจอปีศาจพวกนั้น
จะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าไม่ทันตั้งตัวแบบนั้น
พวกเราก็คงมีชะตาเดียวกัน
โซมุน บ้าไปแล้วเหรอ
นายรับกระสุนแทนฉันทำไม
เสียสติไปแล้วสินะ
แต่ประธานครับ
งั้นก็จะให้ผมยืนดูเฉยๆ เหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ถ้าใครจะตายมันก็ควรเป็นฉันนี่
ถ้านายตายไป คิดว่าพวกเราจะทำอะไรได้
แต่แบบนั้นไม่มีเหตุผลเลย
ผมจะนิ่งเฉยทั้งๆ ที่รู้ว่าคุณจะถูกยิงได้ยังไง
พูดอะไรแปลกๆ
นี่ ไอ้เด็กดื้อ
พูดยังไงก็ไม่เข้าหัวสินะ
นายไม่เข้าใจจริงๆ เหรอ
ถ้านายตาย พวกเราก็ไม่ต่างกัน
เข้าใจไหม
รู้ไหมว่าตัวเองเป็นใคร
นายคือเสาหลัก
ฉันน่ะตายได้
แต่นายต้องอยู่ต่อไป ต่อให้เราตายหมด
หน้าที่ของนายคือจับปีศาจพวกนั้นให้ได้
No comments yet. Be the first to leave one.