It's My Life (비켜라 운명아)

‫ پارک یون جه

‫ کانگ ته سونگ

‫ سو هیو ریم

‫ جین یه سول

‫ این زندگی منه

‫ قسمت سی و نهم

‫گریه کردی؟

‫نه

‫همیشه بعد از اینکه گریه میکنی ‫زیر چشمات کهیر میزنه

‫گریه نکردم

‫بخاطر خستگیم چشمام رو مالیدم

‫امیدوارم دیگه هیچوقت گریه نکنی

‫چرا باید گریه کنم؟

‫من این روزا خیلی خوشحالم

‫الان شغل مورد علاقه ـم رو دارم ‫و از زندگیم لذت می برم

‫میشه بعد از مرحله اول ‫یه کم از وقتتو بهم بدی؟

‫برای چی؟

‫میخوام از یه چیزی مطمئن بشم

‫میخوای از چی مطمئن بشی؟

‫گذشته ای که تو حذفش کردی

‫منم میتونم از ذهنم پاکش کنم؟

‫دیگه نیازی نیس تو خاطراتم زندگی کنم؟

‫باید این واقعیت رو قبول کنم...

‫که تو الان یه نفر دیگه رو داری؟

‫میخوام از این مطمئن بشم

‫حتما باید اینو بدونی؟

‫فقط در این صورت میتونم احساس آزادی کنم

‫بعدا. بیا بعدا با هم حرف بزنیم

‫باهات تماس میگیرم

‫باشه. منتظر تماست می مونم

‫چند دیقه رفتم بیرون و دوباره ‫از زیر کار در رفتی؟

‫از زیر کار در نرفتم

‫میخواستم برم سالن نمایش ‫نورپردازی رو چک کنم

‫میخوای باهام بیای؟

‫نورپردازی رو چک کنی؟

‫حتما خیلی دوست داری همه چی رو چک کنی

‫بدون چک کردن نمیتونی بفهمی؟

‫خب، پس نباید چک کنیم؟

‫معلومه که باید چک کنیم ‫چرا نباید کنیم؟

‫قبل از اینکه بریم برام سودا بخر ‫یه بزرگشو

‫چرا یهویی سودا میخوای؟

‫انقدر احساس خفگی میکنم ‫که انگار 100 تا سیب زمینی شیرین خوردم

‫آیگو، عجبا. مگه چی خوردی؟

‫برام سودا میخری یا نه؟

‫معلومه که میخرم

‫بریم ‫چی؟

‫چرا امروز همش میری دستشویی؟

‫چیز بدی خوردی؟

‫فکر کنم آره ‫معده ـم یه کم درد میکنه

‫اما تو حتی ناهار هم نخوردی

‫بخاطر مسابقه فردا استرس داری؟

‫فکر کنم همینطور باشه

‫حتما استرس داری

‫قراره برای اولین بار، ‫تموم دنیا طراحیت رو ببینن

‫برای امروز دیگه کافیه

‫انقدر زود؟

‫ما کاملا برای مسابقه آماده ایم

‫بیاین زود بریم خونه تا بتونیم برای فردا ‫خوب استراحت کنیم

‫بیا با همدیگه بریم خونه، مدیر چویی

‫متاسفم، باید برم یه جایی

‫آقای جانگ، میشه بجای من ‫شما برسونیدشون خونه؟

‫من همیشه خوشحال میشم که ‫خانم چویی رو همراهی کنم

‫یونجی، با هم بریم خونه؟ ‫واقعا؟

‫مسیر هر دوتون یکیه؟

‫فکر کنم خبر ندارین ‫من و جین آه با هم زندگی میکنیم

‫با هم زندگی میکنین؟

‫بعد از اینکه برادرم رفت سربازی ‫خونه رو واسه اجاره گذاشتم

‫و جین آه هم خونه ـم شد

‫فکر کنم کار سرنوشت بوده که ‫من و جین آه همدیگه رو ببینیم

‫دقیقا

‫آقای جو، ما مسیرمون یکیه

‫میشه منو برسونین خونه؟

‫داری راجب چی حرف میزنی؟

‫اگه تو رو برسونم خونه، ‫30 دیقه طول میکشه که برسم خونه ـم

‫پس نمیرسونین؟ ‫من دارم میرم

‫انقدر بدجنس نباشین ‫لطفا منو برسونین

‫هی، نورپردازی رو چک کردی؟ ‫آره

‫سونگ جو جای مُدلا وایساد ‫و نورپردازی رو چک کردم

‫برای مُدلا استیکرِ نور در تاریکی گذاشتیم،

‫پس فقط لازمه که فردا موقع تمرین ‫طبقِ اونا پیش برن

‫من نگرانم

‫اونا مدل حرفه ای نیستن ‫بعد از دو ساعت تمرین...

‫میتونن کارشون رو خوب انجام بدن؟

‫نگران نباش

‫من حتما بهشون خوب آموزش میدم

‫حالا که اینو ازت شنیدم، خیالم راحت شد

‫اونا اعضای باشگاه رقصن ‫پس کارشون رو خوب انجام میدن

‫بچه ها این روزا خیلی استعداد دارن

‫اوکی. پس همه چی رو چک کردیم؟

‫باید از فردا صبح زود شروع کنیم ‫پس برای امروز کافیه

‫باشه ‫باشه، بریم خونه

‫سونگ جو، دوست داری با من شام بخوری؟

‫من حساب میکنم

‫شام؟

‫واسه خوردن شام خیلی سیرم

‫بیا بعدا بخوریم

‫نظرت رو عوض نکنیا

‫آه، باشه. پس بعدا میخوریم

‫یعنی چی؟ شما دوتا بدون ما غذا خوردین؟

‫واقعا که خائنید

‫اینجوری نیس

‫بخاطر یه آدم خسته کننده ‫یه بطری سودا خوردم

‫واسه همین واقعا سیرم

‫آدم خسته کننده؟ اون کیه؟

‫یه نفر که خیلی خسته ـم میکنه...

‫و غیر قابل تحمله

‫نکنه منظورت منم؟

‫کی میگه منظورم تویی؟ ‫چرا داری شلوغش میکنی؟

‫دوباره دارن دعوا میکنن ‫از این وضع خسته شدم

‫بریم

‫بریم ‫باهاش مهربون باش

‫فردا می بینمتون ‫بریم

‫اون مدیر اجراییِ یه شرکت بزرگه

‫زیر حرفش نمیزنه، نه؟

‫اگه مجبورم کنه این کافه رو ببندم،

‫به مامان بابام میگم که حسابشو برسن

‫دشیک

‫واووو. مامان. بابا

‫داشتم به شما دوتا فکر میکردم ‫چه جالب

‫به ما فکر میکردی؟ ‫چی شده بی خبر اومدین اینجا؟

‫بیاین بشینیم ‫باشه، بشینین

‫داشتیم از عروسی پسرعموت برمیگشتیم ‫و گفتیم یه سری بهت بزنیم

‫عروسی واسه چی بود؟ این دومین ازدواجش بود

‫مردم راحت دوبار ازدواج میکنن

‫پس چرا واسه دشیک سخته که یه بار ازدواج کنه؟

‫دقیقا

‫اون خوشتیپ و پولداره

‫و قلب مهربونی داره

‫درک نمیکنم چرا جین آه...

‫ازش خوشش نمیاد

‫اون نگفت ازم خوشش نمیاد

‫فقط نمیخواد باهام عروسی کنه

‫این همون میشه، احمق جون

‫اصلا اسم جین آه رو نیارین

‫هر وقت اسمشو میشنوم ‫قلبم درد میگیره

‫درسته. اگه راجبش حرف بزنیم ‫فقط خودمون رو ناراحت میکنیم

‫خب، بیا بریم دیگه ‫صبر کن، به این زودی؟

‫خیلی وقته دشیک رو ندیدیم

‫آره، امشب رو بمونین

‫مامان، من دلم برای دستپختت...

‫تنگ شده

‫پس باید بمونیم؟

‫ای بابا. عجب آدمی هستیا

‫چرا باید بجای خونه ی خودمون ‫تو آپارتمانِ نقلیِ اون بخوابیم؟

‫تو خونه بیشتر احساس آرامش میکنم

‫پسر عزیزمون، دشیک ‫میخواد دستپخت مامانش رو بخوره

‫خودت گفتی هر روز دلت واسش تنگ میشه

‫معلومه دلم واسش تنگ میشه

‫هر چی نباشه پسرمه

‫شما اول برین خونه ـم

‫زود کافه رو می بندم و میام خونه

‫یه کارگر پاره وقت استخدام کن، بچه جون

‫اینطوری میتونی به کارات برسی

‫و واسه غذا خوردن وقت پیدا میکنی

‫کارگر پاره وقت؟

‫این فکر خوبیه

‫فردا پوستر استخدام کارگر رو وصل میکنم

‫آه، راستی ‫اون دختره رو هم دعوت کن

‫کی؟ یونجی؟

‫آره. حالا که اومدیم ‫میتونیم با اون غذا بخوریم

‫گفتی دوستته

‫باشه. وقتی اینجا رو ببندم میارمش خونه

‫باشه

‫تو برای استخدام شدن تو این شرکت ‫خیلی سختی کشیدی

‫اگه اخراج بشی و برای همیشه ‫از این صنعت طرد بشی چی؟

‫تو گرین بار منتظرت می مونم

‫تا وقتی نیای، از اینجا نمیرم

‫پس منتظرم نذار

‫شما دوتا میخواین برین بیمارستان ‫تا به یکی سر بزنین؟

‫جین آه، این وقت شب داری کجا میری؟

‫جین آه

‫متاسفم

‫دوباره نادیده ـم گرفت

‫دختره ی بدجنس ‫اصلا نمیتونم این اخلاقشو تحمل کنم

‫بله، دشیک؟

‫همین الان؟

‫باشه

‫زود باش بخور ‫باشه

‫میخواستم برات شام درست کنم ‫واسه همین دعوتت کردم

‫ممنون، مادر ‫ازش لذت می برم

‫آیگو، بهم گفت "مادر"

‫یونجی، تو خیلی مهربونی ‫و من از این ویژگیت خیلی خوشم میاد

‫راستی، تو و بابا با ما غذا نمیخورین؟

‫من و بابات قبلا غذا خوردیم

‫آخ. درد میکنه ‫این چیه؟ آیگو

‫دشیک، چرا گوشواره زنونه اینجاس؟

‫گوشواره زنونه؟ ‫بذار ببینم. درد میکنه

‫اوه، اون مال منه

‫مونده بودم کجا گمش کردم

‫چرا گوشواره ـت زیر بالش دشیک بود؟

‫اونطور که فکر میکنین نیس

‫ما فقط با هم خوابیدیم

‫واقعا هیچ اتفاقی نیفتاد

‫حرفتُ باور میکنم، بچه جون

‫از کِی رابطه ـتون انقدر پیشرفت کرده؟

‫اینجوری نیس ‫بس کن عزیزم

‫چرا این حرفُ میزنی و باعث میشی ‫یونجی خجالت بکشه؟

‫نگران نباش

‫من آدم روشن فکری ام

‫شنیدم طبیعیه که این روزا پسر دخترا...