The Castaways of Turtle Island

‫همه چیز از آنجا شروع شد که، خسته از حسادت‌های نامزدش،‬

‫ژان آرتور بوناونتور یک رقیب برای او تراشید.‬

‫می‌خواست او را اذیت کند، اما نتیجه برعکس شد.‬

‫کشتی‌شکستگان جزیره لاک‌پشت‬

‫او به آن رقیب خیالی‬

‫نامی مشابه نام نامزد همکارش داد.‬

‫نام او اتی‌نت بود، او نام رقیب خود را لیزت گذاشت.‬

‫ ژان آرتور... ‬

‫او به سختی می‌توانست حدس بزند که این کار او را به کجا خواهد کشاند.‬

‫- چطوری؟ - بد.‬

‫یولاند است، اعصابم را به هم می‌ریزد.‬

‫تو هم همینطور. کتابم را کجا گذاشتی؟‬

‫همان‌جا جلوی چشمانت.‬

‫- بهت قرضش می‌دهم! - لازم نیست اینقدر عصبی بشوی!‬

‫راستش را بخواهی، تو هم اعصابم را به هم می‌ریزی.‬

‫چه رویی داری!‬

‫این کتاب مال من است.‬

‫ببخشید، می‌خواستم مقداری اطلاعات در مورد یک سفر دریایی بگیرم.‬

‫حتماً. کجا؟‬

‫کونسکیتادور...‬

‫- بله؟ - کونسکیتادور.‬

‫کونکئیستادور!‬

‫یک لحظه.‬

‫انتخاب خوبی است، سفر دریایی بسیار زیبایی است،‬

‫کونکئیستادور را می‌گویم.‬

‫پکیج ۱۰۱، پنجره کشتی، دوش و توالت: ۱۱۹۶ فرانک.‬

‫۳۰۱، پنجره کشتی، دوش و توالت: ۲۸۵۲ فرانک.‬

‫۴۰۱، پنجره کشتی، وان و توالت: ۴۱۲۳ فرانک.‬

‫اینجاست، عرشه اطلاعات. می‌بینی؟‬

‫- کتاب من آنجاست؟ - برو پی کارت، از تپل بپرس!‬

‫خب می‌بینی... ۴۰۱، پنجره کشتی، وان و توالت: ۴۱۲۳ فرانک.‬

‫عرشه اطلاعات... درست همین‌جاست...‬

‫نه، اینجاست...‬

‫خب، یک جایی همان اطراف.‬

‫بهترینش سالن بزرگ است،‬

‫۵۰۱، پنجره کشتی، وان و دوش: ۵۵۰۰ فرانک.‬

‫چیزی بدون پنجره کشتی داری؟ می‌توانم روی عرشه هوای تازه بخورم.‬

‫پس پکیج ۱۱۰۶ را می‌خواهید.‬

‫بله، می‌دانی... برای هوای تازه به عرشه می‌روم.‬

‫در این صورت، پکیج ۱۱۰۶ به قیمت ۸۷۴ فرانک است.‬

‫اما می‌توانم سفر دریایی‌ام را خودم سازماندهی کنم؟‬

‫خودتان؟ منظورتان این است که تنهایی می‌روید؟‬

‫اگر می‌خواهید تنهایی بروید، هر چه گفتم را فراموش کنید.‬

‫- کجا می‌خواهی بروی؟ - به یوکاتان.‬

‫یوکاتان!‬

‫- کی می‌خواهی بروی؟ - ۱۵ فوریه.‬

‫چه ساعتی؟‬

‫حدود ساعت ۶ عصر.‬

‫یک لحظه صبر کنید، ببینیم امکان‌پذیر است یا نه.‬

‫هواپیمایی سی‌ان سه پرواز دارد: ۱۶:۵۰، ۱۸:۱۵، ۱۹:۴۵.‬

۱۸:۱۵.

‫خوب است، انجامش بدهیم؟‬

‫چه کسی صحبت می‌کند؟‬

‫ - پیش شما نبود؟ - نه، نبود.‬

‫ پس داشت حقیقت را به من می‌گفت! ‬

‫ او با یک نفر به نام لیزت بنوا بود، که برای اولیوتی کار می‌کند. ‬

‫آره، اما تو از کجا می‌دانی؟‬

‫ دیروز به اولیوتی رفتم، اما او سر کار نبود. ‬

‫ به هر حال، ببخشید مزاحم شدم. ‬

‫اوکی... می‌خواهی با او صحبت کنی؟‬

‫ نه! لطفاً به او نگو که من با تو تماس گرفتم. ‬

‫ یک بار دیگر، متاسفم. ‬

‫اسمت چیست؟‬

‫کی بود؟‬

‫کی بود؟‬

‫لیزت.‬

‫من کسی به اسم لیزت نمی‌شناسم.‬

‫مطمئنی؟‬

‫یک نفر به اسم لیزت بنوا، از شرکت اولیوتی.‬

‫این چه شوخی‌ای است؟‬

‫ساختگی بود، نمی‌خواستم به یولاند بگویم با تو هستم.‬

‫خواستم کمی اذیتش کنم. پس آن...‬

‫یولاند پشت تلفن بود. و از من خواست که به تو نگویم.‬

‫در واقع، محض اطلاعت، باید به تو بگویم‬

‫او دیروز به اولیوتی رفته است. آنجا یک لیزت بنوا وجود دارد.‬

‫یولاند حتماً با او صحبت کرده و او چیزی نفهمیده است.‬

‫به دردسر می‌افتی.‬

‫- هی! ژان آرتور! - اتی‌نت.‬

‫چطوری؟ اینجا چه کار می‌کنی؟‬

‫فقط آمدم سلامی بکنم.‬

‫چه خوب.‬

‫همچنین می‌خواستم ازت بپرسم...‬

‫که آیا دختری به اسم لیزت را که اینجا کار می‌کند می‌شناسی؟‬

‫این شرکت بزرگی است. همه را نمی‌شناسم.‬

‫چرا این را می‌پرسی؟‬

‫همین‌طوری... چیز مهمی نیست...‬

‫فقط فکر کردم: "خب، چرا از او نپرسم..."‬

‫چطور می‌توانم پیدایش کنم؟‬

‫برو به کارگزینی، یک طبقه بالا، و سراغ آقای کلتی‌ین را بگیر.‬

‫- دنبال آقای کلتی‌ین می‌گردم. - خودم هستم.‬

‫می‌توانید مقداری اطلاعات به من بدهید؟‬

‫حتماً، اگر بتوانم کمکی بکنم.‬

‫- ممنون. در مورد خواهرم است. - خواهرتان؟ او کیست؟‬

‫خواهرم لیزت بنوا است.‬

‫لیزت بنوا... بله، اینجا کار می‌کند.‬

‫من اتفاقی متوجه شدم که او اینجا کار می‌کند.‬

‫او فرار کرده و من دنبالش می‌گشتم.‬

‫پس او اینجاست؟‬

‫البته، آقای بنوا.‬

‫- نه، بوناونتور. - بوناونتور؟‬

‫نام من بوناونتور است، نام لیزت، بنوا است، او با روژه ازدواج کرده.‬

‫دیروز یک نفر دیگر هم همین را از من پرسید.‬

‫فکر کنم هنوز شماره پرسنلی‌اش را همراه داشته باشم.‬

‫بفرمایید، ۰۲۷ ۶۷ ۱۵ است.‬

‫می‌توانم همین الان او را ببینم؟‬

‫در ساعات کاری سخت است.‬

‫ببینیم. ساعت ۵:۴۰ است، کارکنان بین یک ربع تا ده دقیقه به شش می‌روند.‬

‫- می‌توانم به او خبر بدهم. - ممنونم.‬

‫طبقه ششم، دایره حقوقی.‬

‫- ممنون. - خدانگهدار.‬

‫او در دفتر بغلی است.‬

‫- لیزت؟ - بله؟‬

‫شما دنبال لیزت بنوا می‌گردید؟‬

‫بله، او خواهرم است. می‌خواستم بدانم آیا می‌توانم...‬

‫این آقا.‬

‫سلام.‬

‫می‌توانیم چند کلمه صحبت کنیم؟ خیلی مهم است.‬

‫می‌توانی ندانسته زندگی‌ام را نجات بدهی.‬

‫من ۱۰ دقیقه دیگر کارم تمام می‌شود. پایین منتظرم باش.‬

‫باشه، همین کار را می‌کنم.‬

‫اسمت چیست؟‬

‫ژان آرتور.‬

‫از آن خوشم می‌آید.‬

‫پدرم این اسم را برایم گذاشت.‬

‫می‌خواست هم‌قافیه باشد. اسمش فرناند بوناونتور است.‬

‫او برای من یک چیز شاعرانه می‌خواست: ژان آرتور بوناونتور.‬

‫خیلی قشنگ است.‬

‫چی می‌خوری؟‬

‫یک رام.‬

‫انتظار داشتی چی بخورم؟‬

‫یک رام، لطفاً.‬

‫ما هم در خانه اسم‌های خنده‌داری داریم.‬

‫مثلاً مثل چی؟‬

‫ایرنی نستور. خنده‌دار نیست؟‬

‫بله، آن هم خنده‌دار است.‬

‫هم‌قافیه نیست،‬

‫اما باحال است.‬

‫گوش کن، من واقعاً نمی‌فهمم تو چه می‌خواهی.‬

‫اگر دوست‌دخترت سر برسد،‬

‫نمی‌توانم تظاهر کنم. نمی‌توانم دروغ بگویم.‬

‫به هیچ وجه نمی‌توانم باور او را جلب کنم که دوست‌دخترت هستم.‬

‫می‌توانی امتحان کنی.‬

‫نمی‌توانم دروغ بگویم. اصلاً نمی‌توانم.‬

‫اگر به دروغ گفتن عادت نداشته باشی، کمی دشوار است.‬

‫راحت‌تر است که کار واقعی را انجام دهیم.‬

‫به نظرم خوش‌تیپ هستی، من از مردهای بلوند با چشم‌های آبی خوشم می‌آید.‬

‫دوست‌پسرم دو هفته پیش ترکم کرد.‬

‫واقعاً دلم می‌خواهد با تو باشم.‬

‫ممنونم.‬

‫دو تا دیگر، لطفاً.‬

‫خب؟‬

‫چقدر خوب می‌خوابم!‬

‫هی، این پیراهن خواب است؟‬

‫- خب این یک پیراهن است... - همه‌اش پاره است. نگاهش کن!‬

‫- تو این کار را کردی. - من کردم؟‬

‫تو من را از هم می‌درانی.‬

‫شروع نکن.‬

‫وگرنه بوسه‌بارانت می‌کنم.‬

‫ما در خانه، پیراهن خواب نمی‌پوشیم.‬

‫ما هم همینطور. فقط من می‌پوشم.‬

‫خنده‌دار است.‬

‫این را از کجا آوردی؟‬

‫مال پدربزرگت بود؟‬

‫- این پیراهن خوش‌شانسی من است. - خوش‌شانسی!‬

‫وقتی تنم نیست...‬

‫پاره‌اش نکن!‬

‫نگاهش کن.‬

‫دوست ندارم مردهایم پیراهن خواب بپوشند. درش بیاور!‬

‫بیا درش بیاور.‬

‫نه، پاره‌اش می‌کنی.‬

‫نمی‌خواهی بازی کنی؟ کسل‌کننده است!‬

‫گوش کن، یک ایده‌ای دارم. دوست دارم بروم بیرون.‬

‫کجا ببرمت؟‬

‫می‌برمت به یک کلاب عالی به اسم کستلز.‬

‫کستلز؟‬

‫آن دیگر چیست؟‬

‫یک کلاب خیلی مد روز است.‬

‫کلاب نساجی؟ کلاب بازاریاب‌ها؟ تیپ من نیست.‬

‫- منظورت چیست؟ - نمی‌دانم...‬

‫می‌دانی چیست، من اینجا چند تا دوست برزیلی دارم.‬

‫آن‌ها آدم‌های خیلی باحالی هستند.‬

‫اگر موافق باشی، دوست دارم امروز بعدازظهر بروم آن‌ها را ببینم.‬

‫- آنجا می‌شود رقصید؟ - حتماً.‬

‫- آن را در بیاور. - نظرت در مورد...‬

‫نه! پاره‌اش می‌کنی! تمومش کن.‬

‫داری قلقلکم می‌دهی!‬

‫قلقلکت نمی‌دهم.‬

‫آن را در بیاور.‬

‫یالا، آن را در بیاور!‬

‫کی می‌تواند باشد؟‬

‫بفرمایید.‬

‫آه، تویی...‬

‫بله، خواب بودم.‬

‫نه. نفس‌نفس زدن؟‬

‫به خاطر این است که کابوس دیدم.‬

‫بله، تنها هستم.‬

‫تنها!‬

‫نه، تنهایم. آن...‬

‫نه، من داشتم...‬

‫تو من را اینطوری بیدار می‌کنی...‬