Big World (小小的我)
Download Thai Subtitle
Release info
Tags
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
ชุนเหอ
หลิวชุนเหอ
ยายครับ
ชุนเหอ
บ้านพักคนชราที่ฉันอยู่สบายสุดๆ เลย
ถ้าแม่แกไม่ไปอ้อนวอน
ฉันคงไม่กลับมาหรอก
ดูนี่สิ
ฉันไม่อยู่ปีเดียว
โหลแตงดองขึ้นราหมดแล้ว
ถ้าไม่มีฉัน บ้านนี้คงเละแน่ๆ
จะบอกอะไรให้นะ
ผู้หญิงโง่จะซื้อเสื้อผ้า ส่วนผู้หญิงฉลาดแบบฉันซื้อผ้าพันคอ
ราคาก็ถูก
แถมเปลี่ยนง่ายด้วย
อารมณ์ฉันเปลี่ยนไปทุกวัน
แกขึ้นไปทําอะไรบนดาดฟ้าเหรอ
ผมไปมองท้องฟ้าครับ
ท้องฟ้าเหรอ
เก่งมาก
ฉันบอกให้แม่แกยกเลิกโทรศัพท์บ้านแล้วนะ นี่มันยุคไหนกันแล้ว
เปลืองเงินเปล่าๆ
ฮัลโหล ใครพูดคะ
ค่ะ
รอสักครู่นะคะ
- ชุนเหอ - ครับ
แกส่งประวัติการทํางานไปที่สถาบันสอนพิเศษเหรอ
ครับ
พวกเขาอยากจะนัดทดลองสอนอาทิตย์หน้า
อยากไปไหม
อยากครับ
ค่ะๆ เขาจะไปค่ะ
ตายแล้ว ฝนตกหนักเลย
มาถึงกันแล้วนี่
หลานฉันเอง หลิวชุนเหอ
เขาได้คะแนนลําดับต้นๆ เลย ตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ตอนนี้กําลังรอมหาวิทยาลัยตอบรับอยู่
วิเศษเลย
เขาสมองพิการไม่ใช่เหรอ
ไม่ได้แปลว่าเขาปัญญาอ่อนสักหน่อย
มาๆ เดี๋ยวฉันแนะนําให้รู้จัก
สมาชิกหลักของวงประสานเสียงฉัน
ขอบคุณทุกคนมากนะที่มาฉลองวันเกิดให้ชุนเหอ
สุขสันต์วันเกิด
สุขสันต์วันเกิด
ขอให้คําอธิษฐานแกเป็นจริงนะ
สุขสันต์วันเกิด
ชนแก้ว
สําหรับเวทีของเรา ฉันคิดว่า...
ซ้อมที่สวนสาธารณะน่าจะดีกว่าที่บ้าน
อย่างน้อยก็ไม่มีใครร้องเรียนเรื่องเสียง
ทุกคนคิดยังไง
ฉันไม่ติดอะไร แล้วแต่เธอเลย
ฉันก็เหมือนกัน
ในฐานะนักร้องนําของวง
ฉันซ้อมที่ไหนก็ได้
แล้วเรื่อง...
โอกาสที่จะแสดง...
เราก็ทําเหมือนเดิมนั่นแหละ
ไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ลูกฉันทํางานอยู่
ซื้อของติดไม้ติดมือให้เพื่อนกับครอบครัว
แล้วขอให้พวกเขามาดูเราแสดงที่สวน
มาชนแก้วกันอีกทีดีกว่า
- เอาสิๆ - ชนแก้ว
ชนแก้ว
เขาไม่เป็นไรหรอก แค่มีปัญหาเรื่องการกลืน
เขาสําลักง่ายน่ะ
ไม่เป็นไรๆ
ชุนเหอ
ไม่เป็นไร
ไอ้หนู
ได้ยินหรือเปล่า
เราถึงบ้านแล้ว
หลิวชุนเหอ
ถ้าแม่เขามาเจอในสภาพนี้
เธอด่าฉันยับแน่ๆ
งั้นรออีกหน่อยก็ได้ ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง
นี่แม่ทําอะไรน่ะ
แม่พาชุนเหอไปดื่มเหล้าเหรอ
เปล่า ฉันแค่พาเขาออกไปกินข้าว
แล้วเขาก็ดื่มนิดหน่อย
หนูเคยบอกไปแล้วนี่
เขากําลังเรียนซ้ําชั้นปีสาม
เขาควรจะตั้งใจอ่านหนังสือ
ถ้าแม่ทําเขาเมา แล้วจะอ่านหนังสือได้ยังไง
งั้นก็ไม่ต้องอ่าน
หยุดพักสักคืนจะเป็นไรไป
เรื่องทั่วๆ ไปเขาก็ทําได้ไม่เลวอยู่แล้ว แถมวันนี้วันเกิดเขาด้วย
เขาไม่ฉลองวันเกิดหรอก
เขาเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ แกกลัวอะไรนักหนา
ชุนเหอ
วันเกิดลูกชายแกมันน่าอายนักหรือไง
หนูกลัวอะไรงั้นเหรอ
แม่ไม่มีทางรู้อยู่แล้ว
แม่ไม่รู้ด้วยซ้ํา
ว่าหนูอยู่คนเดียวมาได้ยังไงตั้งหลายปี
ให้ตายสิ
พูดจาให้มันดีๆ หน่อย
ฉันช่วยแกดูแลชุนเหอตั้งแต่เขาแปดเดือน
ถ้าไม่เพราะฉัน แกคงทิ้งเขาในกองขยะให้หมากินแล้ว
ใช่แล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะแม่
หนูคงไม่รู้หรอกว่า เด็กแรกเกิดเอาไปทิ้งในกองขยะได้ด้วย
แม่เอง...
ก็ทําแบบนั้นกับหนูไม่ใช่เหรอ
เหลวไหล
มันตายแล้ว
แมวผมตายแล้ว
อะไร ยังไงนะ
มันตายแล้ว
แกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ต้องเลิกนิสัยแย่ๆ แบบนี้ได้แล้ว
คราวนี้แม่ไปโดนหลอกอะไรมาอีก
ฉันเล่นเกมเฉยๆ
เชื่อก็บ้าแล้ว งั้นก็เอามาให้หนูดูสิ
ก็มันเรื่องส่วนตัวฉัน ทําไมต้องเอาให้แกดูด้วย
แม่มีเรื่องส่วนตัวด้วยเหรอ
มีอะไรที่แม่ปิดเป็นความลับอีก นอกจากเรื่องโดนต้มตุ๋น
เอามาให้หนูดู
แกกําลังละเมิดความเป็นส่วนตัวฉันอยู่นะ
มีอะไรที่ต้องเก็บเป็นความลับ
ทําไมฉันถึงมีความเป็นส่วนตัวไม่ได้
ผมก็ต้องการความเป็นส่วนตัวนะ
ดูสิ
ชุนเหอ
ตอนเช้า
นอกจากฝึกกล้ามเนื้อแขนแล้ว
แกต้องฝึกเขียนหนังสือด้วย
โอเค ต้องเป็นลายมือแน่
ที่ทําให้ได้คะแนนเรียงความไม่ดี
ตอนบ่ายสอง
เขาต้องฝึกทําข้อสอบคณิตศาสตร์
นาน 120 นาที
อือ
แล้วก็อุ่นนมให้เขากินด้วย
ไปกันแล้ว พวกนั้นไปจริงๆ แล้ว
คิดอะไรอยู่เหรอ
ผมอยากออกไปข้างนอก
ได้ รอแป๊บนะ
เขาเป็นอะไรเหรอ
สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อหลิวชุนเหอ
วันนี้เราจะมาอ่านบทกวีกัน
“ที่ซึ่งแสงตะวันมิอาจสัมผัส”
“ฤดูใบไม้ผลิสะพรั่งโดยไร้มลทิน”
“มอสที่เบ่งบานนั้นเล็กดั่งเมล็ดข้าว”
“ราวกับดอกโบตั๋นที่ส่องประกายสว่างดังแสงไฟ”
บทกวีนี้ชื่อ “มอส”
เขียนขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงโดยหยวนเหมย
เป็นโรคอะไรกันแน่
เขาต้องเป็นบ้าแน่ๆ
มีใครรู้บ้างว่ามอสหน้าตาเป็นยังไง
มีใครรู้ไหม
เงียบๆ หน่อย ตั้งใจเรียนด้วย
เชิญเลย
มันมีสีเขียวและสดชื่น
เยี่ยมมาก
ดูนี่นะ
หลังฝนตกในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูร้อน
ไต่ลงไปตามกําแพง
และตามซอกทางเดินหิน
พวกมันเขียวสดชื่น
พวกมันเล็กและอ่อนโยน
และเขียวชอุ่ม
ดูนี่นะ
เจี๋ยเต๋าเขียนไว้ว่า
“หยาดน้ําค้างสีขาวต้องแสงสนธยา”
“เงาต้นไม้พลิ้วไหวพัดผ่านต้นมอส”
ไป๋จวีอี้เขียนว่า
“นกน้อยเกาะอยู่บนต้นไม้ใบแดง”
“พื้นดินปกคลุมด้วยมอส ดวงจันทร์ส่องแสงอย่างสุขใจ”
หลิวยู่ซีเขียนว่า
“มอสปกคลุมครึ่งหนึ่งของสวนร้อยเอเคอร์”
“ดอกท้อถูกแทนที่ด้วยม่านดอกกะหล่ํา”
เป็นบทกวีที่ไพเราะ
แต่ก็เป็นแค่คําประดับประดา
มอสเป็นเพียงส่วนเสริมในบทกวีเหล่านี้
มีแต่งานของหยวนเหมยเท่านั้น
ที่มอสมีบุคลิกของตัวเอง
แม้แต่ในที่มืดมิดที่แสงอาทิตย์ส่องไม่ถึง
มอสก็ยังดิ้นรนที่จะเติบโต
มันอาจจะเล็กเท่าเมล็ดข้าว
แต่มันไม่ยอมแพ้
มันไม่ยอมแพ้ต่อตัวเอง
มันใช้พลังของมัน
เพื่อจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรีเหมือนดอกโบตั๋น
สอนได้เยี่ยมมากเลย ดูนี่สิ
หลิวชุนเหอ
- ค่ะ - ผมเอง
ขอบคุณที่แวะมาวันนี้นะคะ คุณถ่ายทอดบทเรียนได้เยี่ยมมาก
เราทุกคนสนุกมาก เก่งมากเลยค่ะ
อย่างไรก็ตาม เราต้องพิจารณา
ถึงความรู้สึกของเด็กๆ ด้วย
แต่เด็กๆ ชอบกันมากๆ นะ
ใช่แล้ว เขาชอบนะ
ค่ะ เขาทําได้ดีมาก
แต่ฟังนะคะ
ด้วยสภาพแบบนี้ เขาอาจจะมีปัญหา...
ร่างกายเขาพร้อมนะคะ
ฉันไม่มีอํานาจตัดสินใจเรื่องนี้
มาแล้วๆ
Big World subtitles in other languages
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.