The Fountain

Превод и обработка: Злате Ѕверот

„И затоа, Господ Бог ги протера Адам и Ева од Рајската градина

и постави пламен меч за да го заштитува дрвото на животот“.

„Генезис, 3:24“.

Да завршиме со ова.

ФОНТАНАТА

Можеби е стапица. -Стапица е.

Тогаш, што да правиме?

Ќе пробиеме.

Онде!

Го гледам.

Пагани!

Продолжете напред. -Повлекување!

Не! Не запирајте.

Ние сме нејзиното спасение и по нејзина наредба ќе живееме вечно.

Нема да умрам! Не тука, не сега!

Никогаш!

Првиот Татко се жртвуваше себеси за дрвото на животот.

Влези и ќе те снајде истата судбина.

Смртта е патот до стравопочитта.

Шибалба! -Не!

Скоро стигнавме.

Ќе преживееш. Не дозволувам да умреш.

Доволно силна си.

Доврши ја.

Не грижи се. Добро ќе бидеме.

Само малку треба да земам.

Доврши ја.

Еј, што правиш ти тука? -Прошетај со мене.

Многу работа имам. -Првиот снег падна, ние секогаш...

Да, знам, но ме чекаат.

Ајде, Томи. -Те молам, Изи!

Жал ми е.

Навистина.

Се гледаме вечер.

Доврши ја.

Те молам, остави ме на мира.

Не знам како завршува.

Добро.

Ти верувам.

Одведи ме.

Покажи ми.

Што правиш тука? -Прошетај со мене.

Многу работа имам. -Првиот снег падна, ние секогаш...

Да, знам, но ме чекаат.

Ајде, Томи. -Те молам, Изи.

Жал ми е.

Навистина.

Се гледаме вечер, добро?

Изи.

Еј! Д-ре Крео, Антонио се враќа.

Донован е отворен и подготвен. Виталните функции му се стабилни.

Да му се сневиди...

Ајде.

Кажа дали делува? -Рече само да Ве одведам во операционата сала.

Каде е тој? -Не сум сигурен.

Јави му се. -Добро.

Антонио ме прати со снимките од скенирањето. Тој е сè уште зафатен во

хемиската лабораторија. Брини, овде Мени. Каде е Антонио?

Сè уште се шири агресивно. -Толку многу за 2 дена!?

Како така не знаеш? Доведи го. Најди го.

Веќе 50 минути лежи отворен.

Ја поминува улицата. -Какви се резултатите од ин витро-то?

Не прашав. -Пречекај го кај лифтот. Доведи го ваму.

Микроманипулаторите се на 42 степени, медиолатерлната оска на 72.

Да.

Како си, Донован? Се држиш?

Не е добро. Одлична специфичност, но нема потиснување.

Да го затвориме? -Ќе мораме да го еутанизираме.

Зошто? -Ако не го излекуваме сега, нема да добиеме шанса

пред да го убие ширењето. -Да му се сневиди!

Ќе подготвам пентобарбитална инекција. -Не, чекај.

Што е? -Се сеќаваш на етноботаничката смеса со којашто си игравме лани?

Која? -Од она дрвото од Централна Америка.

Ова. - Натул тортуоса, 82-А46.

Од Гватемала. -Прастарото дрво.

Земавме неколку примероци, ама стерилно беше.

Ни калемењето ни кратењето не се фатија.

Тоа е. -Добро, што се случува?

Измешај ги со твојата смеса. Имаат слична третостепена структура.

Скоро како огледало. Мени, најди ги примероците. -Не ги гледам.

Замисли ги една до друга. Испреплети ги како љубовници.

Жената горе.

Имаат комплементарни полиња.

Ако ги натераме да останат... -Ова е тоа?

Оди! -Д-ре Крео, немаме извештаи за токсичност, ниту еден...

Не е важно. Донован е на масата. Ако не сториме нешто, ќе умре.

Антонио, колку време? -Два часа.

Држете го успан.

Немам видено таква шема на соединување. -Но, што му приврзува?

Не знам. Ама, дефинитивно го приврзува за регионите за голем раст.

Да го сториме.

0,751; 1,25.

Шприцот е полн. -Дај го.

Мени, дај светло.

Спуштам.

Вбризгувам. -Вбризгано во 23:57ч.

23:57. -Добро момче си ти, Донован. Добро момче.

Што има, капетане? -Мојот прстен.

Кој прстен? -Бурмата.

Каде сте ја оставил? -Онде, како и секогаш.

Некој мора да ја бутнал долу. -Томи, може да поразговараме?

Секунда. -Што правиш?

Прстенот. Онде го ставив. -Мора да е тука.

Треба да разговараме. -Не грижете се. Ќе го најдеме.

Томи...

Загрижена сум. -Што?

Ја видов Бети во ходникот. Хистерична беше. Си правел несмасни операции.

Глупости! -Си му вбризгал на животноно нетестирана смеса.

Отворен беше, аман! Се спремавме да го убиеме.

Можат да нè затворат од НЗИ. Јас би требало да те затворам.

Невнимателен си и ја губиш перспективата.

Види, што не си земеш неколку слободни дена?

Помини малку време со Изи.

За неа сум тука.

Изи.

Изи?

Из?

Изи?

Изи!

Изи!

Изи!

Томи? -Изабел...

Смешно е. Многу смешно.

Што правиш?

Гледам ѕвезди. Го најдов на таван.

Влези, ладно е. -Сакам да видиш нешто. Ајде!

Старо дртало си ти.

Добро.

Добро.

Ајде, погледни.

Ја гледаш? -Златната ѕвезда?

Тоа е всушност небула што обвиткува ѕвезда што умира. Затоа изгледа златна.

Што е?

Учев наука. -Кога?

Во прва средно.

Маите ја нарекувале „Шибалба“. -Шибалба?

Тоа било нивниот подземен свет. Местото каде што оделе мртвите

души за да се преродат. -Што? За што зборуваш?

За мојата книга.

Пишувам за тоа. -Нели беше за некое место во Шпанија?

Таму почнува.

А, онаму завршува.

Ја заврши?

Скоро. -Добро. Кога ќе ја прочитам?

Некој ден наскоро ќе експлодира, ќе умре и ќе роди нови ѕвезди.

Неверојатно е што Маите одбрале ѕвезда што умира да го

претставува нивниот подземен свет.

Од сите здрави точки од светлина на небото...

како нашле една што умира?

Каде ти се чевлите?

Изи! Ајде, ајде. Да те загрееме.

Полека. Внимателно.

Јас ќе го земам.

Внимателно. Из?

Престани. Не!

Влегувај.

Си го бараше.

Црвенокоса е?

Што?

Ја заборавив во операционата.

Кога не ти се чека - не ти се чека.

Се шегувам.

Ќе направам кафе. -Чекај. Сунѓерот.

Сакам да го затоплиш.

Преѓе, надвор, не го чувствуваше студот.

Томи...

Ќе му се јавам на д-р Липер. -Не! Страв ми е.

Исусе, извини.

Веќе некое време се случува тоа. -Што!?

Губам осет на топло и ладно. -Зошто не ми кажа?

Затоа што се чувствувам поинаку одвнатре.

Се чувстувам поинаку.

Секој момент.

Секој.

Томи...

Исусе...

Не грижи се. Тука сум.

Секогаш ќе бидам тука.

Знам. Да, знам, Из.

Те фатив.

Ало? -Алан, овде Томи.

Томи, како е Изи? -Кога најрано можеш да нè примиш утре?

Да проверам во распоредот. -Време е да ја прочиташ.

Може во три? -Тоа ти е најрано? -До тогаш сум во операциона. Итно е?

Не, не. Во ред е. Фала, Алан. Чао.

Ќе нè прими утре по ручек. -Сакам да ја почнеш и да ми кажеш што мислиш.

Но, не е завршена. -Не баш.

Не кревај.

Ало? -Капетане.

Антонио, што е работата? -Може да дојдете?

Што е? -Донован. Немам видено вакво нешто.

Добар е? -Одлично е.

Кажи што се случува. -Нема да ми поверувате.

Мора сами да видите. Дојдете веднаш.

Не, не можам сега.

За Донован! -Што се случува?

Покажи му. -Се вратив околу 1ч. да го ѕирнам Донован.

Каде е тој? -Еве го.

Што!? Не е можно.