The Trust: A Game of Greed

Paano kung ialok sa grupo ng estranghero ang one-fourth ng isang milyong dolyar

para paghatian?

Papayag ba sila, o magbobotohan na tanggalin ang isa't-isa

para mas malaki ang maging parte nila?

Pera ang nagpapakilos sa akin.

Gusto ko ng bagay na nagsasabing, "Mas magaling ako sa 'yo."

Sa kompetisyong ito, walang kailangang matanggal.

Puwede naming hatiin ng patas ang life-changing na halagang ito.

Susubukin sila…

Ayusin mo mula pinaka-loyal hanggang pinakahindi.

Mas loyal siya sa akin?

…at tutuksuhin.

"Tatanggap ang bawat isa ng $10,000 kapag may umuwi."

Ang hirap tanggihan ng alok.

Ilalaglag ba nila ang isa't isa?

Di ako boboto, tuloy ang hatian ng pera.

Kahina-hinala siya, dapat siyang tanggalin.

Pag tinanggal siya, mas malaki ang magiging parte nating lahat.

Magtanggal ka o ikaw ang maalis.

Mas nai-stress ako sa paraiso kaysa sa pagtuturo ng 150 bata.

Sa simula, panalo na ang lahat,

at lahat ay puwedeng umuwing panalo.

Kung pipiliin nilang magbigayan.

Tingin ko, likas na mabuti ang lahat, opsyon mo na ang maging masama.

Saan galing ang yabang mo?

Marami akong alam at prinotektahan ko kayong lahat.

Wala nang team sa utak ko ngayon. Ako na lang.

Hindi nabibili ang integridad ko.

Baka nagiging mas mabuting tao na ako.

Lahat ng ito, tungkol sa kung uunahin mo ba ang sarili mo

o pipiliin mong magbahagi sa iba.

Di ba dapat madali lang 'to?

Nae-excite ako, kinakabahan, wala akong ideya kung ano ang mangyayari.

Di ko alam. Ang balita ko, baka magpa-paligsahan kami para

sa malaking halaga ng pera, at siyempre, "Nakikinig ako."

Pera ang nagpapakilos sa lahat.

Maraming bagay sa mundo, pinapaikot ng pera.

Kaya akong alagaan ng pera.

Panatag ang loob ko dahil sa pera.

Puwede ka nitong paligayahin o bigyan ng maraming stress.

Makapangyarihan ang pera.

Lahat gustong yumaman, maging mas masaya. Alam mo 'yon?

Pero hindi pera ang bumubuo sa isang tao.

'Pag walang pera ang mga tao, nagiging desperado.

At di yan maganda.

Likas 'yan sa mga tao. Ang maghangad ng mas marami.

Gusto kong makuha lahat ng kaya kong kunin.

Tama, di ba?

Welcome sa lahat. Natutuwa akong makilala kayo.

Ang una kong napansin,

iba't ibang klase ng tao ang narito.

Isang butones lang ang ginamit niya. Sa buong polo,

'yong butones lang sa pinaka-baba. Astig 'yon.

Katabi ko si Lola.

Iniisip ko, "Ayos ka lang? Napakainit. Gusto mong umupo?"

Tinitingnan ko ang suot ng lahat,

at iniisip ko, "Naku, paano ko sila pakikisamahan?"

Pero di ko sasayangin ang isang araw para pag-isipan 'yan.

Nandito ako sa dagat na 'to, at sana may mga kakaibang balyena.

Hawak ko ngayon ang isang dokumento.

Isang trust.

Binibigyan bawat isa sa inyo, ng patas na parte…

heto na…

sa one-fourth ng isang milyong dolyar.

-Wow! -Ayos 'yan.

Magagamit 'yan ng ilan sa atin.

Maraming pera. Mababago niyan ang buhay ko.

Masaya ba 'ko sa estado ng buhay ko ngayon? Hindi.

Puwede pa ba akong kumita ng mas malaki? Oo.

Ano'ng kapalit?

Walang kapalit.

Tama 'yon. Nandito kayo. Panalo na kayo.

Ang tanong, gusto niyo bang manatiling gano'n?

Sa pamamalagi niyo rito, bawat isa ay pupunta sa lugar na ito,

dito, sa gilid ng bangin, at magdedesisyon.

Gusto mo ba ng patas na hatian ng pera

o boboto kang magtanggal ng tao sa trust para mas lumaki ang parte mo?

-Nakita ko. -Nagpapakatotoo.

Nakita niyo ba?

Nagsimula na siyang magtanggal.

Simpleng math lang 'to.

Pag nagtanggal kayo ng tao, mas malaki ang parte niyo.

Oo, malaking pera ang one-fourth ng isang milyong dolyar.

Pero, pag hinati mo 'yon sa 11, hindi na 'yon malaking pera para sa akin.

Isang matinding pagsubok sa katapatan.

Dahil kahit isa lang ang bumoto, at piniling hindi bumoto ng natira,

ang sinumang naboto ay uuwi na walang dalang pera.

Sinasabi mong,

isang boto lang at mapapatalsik ka na sa bahay.

Di ko sila kilala. Magtitiwala ako?

Di ako basta nagtitiwala sa mga tao.

Tandaan niyo, majority ang masusunod.

Kung magkaroon ng tie,

at walang majority, ligtas ang lahat.

Pero wala kayong kailangang pauwiin.

Di n'yo kailangang bumoto.

Nakakaaliw 'to.

Kung wala naman kaming dapat tanggalin, baka di namin gawin.

Unang beses kayong magdedesisyon,

ngayon mismo.

Ay, grabe.

Hay naku.

Ano?

Kaya kung may gustong magtanggal ng isang tao sa trust,

umabante na.

Boboto na ba ako

bago pa nila ko maiboto?

Sana, walang ganoon kasama, pero alam mo?

Kung meron man, magiging malaking target siya

kasi makikita ng lahat. Sige, bumoto ka na kung gusto mo.

Sa huli, nandito ako para maging number one.

SI Tolú ang number one.

Sumesenyas siya, parang magtatangal ng mga tao,

Aba, "Di mo ko matatanggal sa unang araw."

Okay. Walang umabante,

kaya walang tatanggalin sa trust ngayon.

Ligtas ngayon.

Pero sa susunod na pagdedesisyon, gagawin niyo nang mag-isa,

ikaw lang at ako, bukas ng gabi, sa kauna-unahang Trust Ceremony.

Welcome. Babalik ako sa paglubog ng araw para sa unang pagsubok.

Wow! Grabe.

Wow.

Una kong maghuhubad sa pool.

Gusto ko 'yan!

Masasanay talaga ko rito.

Napakaganda!

Palalayasin muna nila ko.

-Ang ganda rito. -Wow, tingnan mo ang view.

Nasaan ang pagkain?

-Di pa tayo nagkakilala. Gaspare. -Gaspare?

Casper the Ghost, pero G.

-Brian. -Kumusta ka.

Halatang taga-Texas ka.

-Tama, sir. -Taga-New York ako.

Full-time rancher ako at malungkot lang kasi…

Sa ngayon, hindi pa namin kayang mag-hire ng cowboy.

Kaya ako ang nag-aalaga ng baka. Ako rin ang cowboy.

Ako ang nagde-deliver. Magsasaka rin ako.

-Sa army ka? -Airman ako.

-Marines ako. -Ayos, pare.

May Marines t-shirt din ako…

Maganda yan!

Handa na ako.

Excited ako lumabas ng rancho.

Tunay na pagsubok 'yon ng pagkatao,

at pag sinabi kong gagawin ko, ginagawa ko. Maaasahan mo 'ko.

Nakita ko ang S sa tattoo! Diyos ko!

Ang kuwintas mo!

Alam ko, makaka-vibes ko siya. Tapos nakita ko ang tato ng Aprika.

Di ko alam kung napansin mo…

Ang kultura at pinagmulan ko ay malaki, napakalaking

bahagi ng pagkatao ko.

May kababayan ako rito.

Bata pa ko noong lumipat kami rito mula Nigeria. Ang una sa pamilya namin,

pumunta rito ang mga magulang ko na walang wala.

Gagawin ko ang lahat ng kaya ko

para iuwi ang pinakamalaking posibleng halaga,

para makapagpasalamat sa mga magulang ko

at masuklian ng sampung beses ang mga sakripisyong ginawa nila.

Wow!

-Salamat. Ikaw si? -Puwedeng maki-join?

-Oo, sumama ka sa amin! -Tama 'yan.

-Wow! -Julie.

-Julie? Ako si Winnie. -Tambayan natin 'to?

Masaya kong makilala ka.

Bakit naman hindi? Tara na!

Simula pa lang, mataas na ang energy ni Winnie.

Mataas ang energy ni Tolú. Mataas ang energy ko.

Puwede kami mag-away o maging matalik na magkakaibigan.

Naisip ko, "Pagkakataon ito para makipagkaibigan."

At pag nagawa ko iyon, tatagal ako rito.

Namimili kayo ng kuwarto? Pipili tayo?

Tama ang pumili ng pang-tatluhang kuwarto.

-Tamang diskarte. -Ha! Ano 'yon?

-Mga babae tayo. -Tayo ang majority.

Paano magmarka ng teritoryo ko?

-Maghubad tayo ng sapatos. -Oo, sapatos!

Nasa kama ang sapatos, walang hihiga.

-Gusto kita. -Ang talino mo!

Kanina pa kami nagpapa-cute. Masakit na paa namin.

Nag-iisang anak ako. Di ako mahilig mag-share.

Pero paramihan ang larong ito.

Hindi ito totoong buhay!

Ako, si Winnie, at si Julie,

maganda ang samahan namin.

Pag nagsimula kaming magpatumba ng mga tao,

tataas ang bank account namin, alam mo na?

Nalibot mo na ang bahay? Ang ganda. Literal na…

-Ay grabe. Ang ganda. -Nakakaloka.

Ang travertine sa sahig at sa dingding…

-Ay, ang ganda. -Grabe.

-Kasi nga, realtor ka. -Literal na natataranta ko.

Para kang, "Naglalaway na ako!"

-"Mabebenta ko ang bahay." -Ang hagdan! Ha? Grabe.

Beterana ang nanay ko sa real estate, pangatlong henerasyon na ako.

Gusto ko 'yon,

ang sabihin sa mga kliyenteng milyonaryo sila.

Nakakabaliw 'to.

Gusto ko lahat ng architectural design.

Gusto ko 'yong pahabang bakal na rehas.