Isabel Preysler: My Christmas (Isabel Preylser, mi Navidad)

Hallo. -Hallo.

Goedemorgen. -Goedemorgen.

Dank je.

Als je de kranten leest, Isabel...

...en jij of je familie worden genoemd, wat denk je dan?

Dat vind ik heel interessant.

Al het nieuws over mijn familie...

Ik kan je verzekeren dat het merendeel nep is...

...of fout.

Maar, ja. Ik zie het zelfs vaak.

Vanuit onze krantenkiosk...

...sturen ze me alles toe wat mijn familie aangaat.

Dat doet de verkoper. Automatisch.

Wat eet je als ontbijt, Isabel?

Eerst drink ik heet water met limoen...

...en neem ik wat vitamines.

Daarna, grapefruitsap, kiwi...

...nog meer grapefruit, maar dan het fruit zelf...

...en daarna lijnzaden.

Het lijkt een beetje op vogelvoer, vind je niet?

Dat is het. Als ik klaar ben, drink ik vaak nog hibiscusthee.

Altijd hetzelfde ontbijt?

Ik word niet graag gestoord...

...tot ik mijn ontbijt op heb.

Ik wil de dag nog niet beginnen.

Ik wil de dag niet beginnen...

...met bellende mensen die me van alles vertellen tot m'n ontbijt op is.

Praat je zelfs niet met je dochters tijdens het ontbijt?

Jawel, want mijn dochters komen vaak binnen...

...als ik zit te ontbijten. Zij respecteren dat niet.

En nu komen mijn kleinkinderen vaak binnenlopen.

Vanochtend kwam mijn kleinzoon Mateo.

Degene die het meeste komt, is de oudste, Miguel.

Hij zei: 'Lala, ik deur...

...Mikey niet.' Hij had het zelf gedaan, niet zijn broer.

Hij had de deur opengemaakt. 'Ja, ik heb het gezien.'

'Nee, Lala...

...ik.' Hij was er zo trots op.

Ik ben helemaal weg van mijn kleinkinderen.

Ik geef toe...

...dat kleinkinderen iets heel bijzonders zijn, vind je niet?

Heb je het nieuwsbericht gezien over deze documentaire?

Ja, want ze hebben me erop gewezen.

Mijn vriendinnen zeggen dat ze het gelezen hebben.

Had je ooit eerder meegewerkt aan zoiets? -Nee, nooit.

Ben je nerveus geweest de afgelopen dagen?

Ik ben nerveus geweest, ja.

Ik dacht: waar ben ik aan begonnen?

Voor de camera's kan ik niet...

Mijn kinderen zijn daar beter in.

En hun...

De natuurlijke manier waarop ze zich uitdrukken en...

Bijzonder, want je stond je hele leven voor de camera's.

Ja, vooral voor foto's.

Vooral foto's. Mijn hele leven.

Er zijn mensen die heel makkelijk...

...kunnen praten over hun gevoel.

Wat ze op dat moment... Ik ben daar niet zo goed in.

Probeer je je sterk voor te doen? -Ja.

Ik denk dat ik sterk ben.

Er zijn momenten waarop ik denk: zo sterk ben ik niet. Ik weet niet hoe...

Toen Miguel ziek was, bijvoorbeeld.

Dat was heel ernstig.

Je leven verandert totaal binnen een paar seconden.

Ik weet nog...

...dat ik sliep, en dat ik, toen ik wakker werd, dacht...

...niet te geloven dat mij dit overkomt.

Dus wat moet je doen? Sterk zijn. Er is geen andere optie.

Als ik even de tijd hebt, moeten we kijken naar de glazen...

...van het glaswerk. Sommige hadden een barst.

Dus... -Die moeten we vervangen.

Ik zal het doorgeven aan Elías. We kijken ze na, en degene...

Ja. -Die vervangen we.

Da's echt belangrijk. -Ja.

Ik wil geen gebroken glaswerk, en we hebben de hele set nodig.

Ik zal met Elías praten. We kijken het na en bestellen...

...wat we nodig hebben. -Perfect.

Daarna de voorraadkast. Plaatsen we al een bestelling, of...?

Ja, natuurlijk.

Dat we niet weer pas de 24e aan de cadeautjes beginnen.

Goed. -Bestellen we er weer 44?

Ik zou er 48 bestellen, of misschien wel meer.

Oké, ik bel hen.

Dit is belangrijk. We moeten de kelder opruimen...

...voor Kerstmis, de dozen... Opruimen, nu is het een puinhoop.

Perfect. Heel goed.

We gaan erdoorheen, en we doen het...

Super. -...deze dagen. Da's alles.

Ik ben beneden, als je me nodig hebt...

Perfect. -...roep je maar.

Als je iets te binnen schiet... -Oké.

Wat doen we met de bank?

Dat is geregeld. -Perfect.

Heel goed. -Goed. Dank je.

Voor ze vertrekken. -Super. Dank je wel.

Voor je vertrekt, ik... Ik laat het weten voor ik vertrek.

Roep maar. -Ik laat het weten.

Dank je. -Bedankt.

Ik doe alles met Alicia.

Van de loodgieter tot de bank. Alles.

Ik krijg post van mensen die me in tijdschriften zien, op tv...

Met Kerst krijgen we veel post, en beantwoorden we alles.

Er moet veel gebeuren in dit huis.

Van een gordijn dat we misschien nodig hebben, of het ketelhuis...

Er moet altijd van alles gedaan worden.

Goedemorgen, mevrouw. -Goedemorgen, Elías.

Ik ben een lamp aan het vervangen. -Heel goed.

Ik heb veel hulp.

Zonder hen zou ik dit huis niet kunnen runnen.

Ze maken mijn leven erg fijn.

Ze zijn, zonder twijfel, mijn handen en voeten.

Romana is de kok des huizes. Zij weet alles van iedereen.

Als je ziek wordt, maakt ze kippensoep voor je...

...zodat je weer beter wordt.

Ze is het hart van het huis.

Ik vind de chauffeur erg belangrijk in dit huis.

Rafael voert mijn taken perfect uit.

Ik vertrouw hem volledig.

Elías leerde het later. Hij kwam later.

Hij paste hier perfect...

...en iedereen in het huis is erg op hem gesteld.

Ze maken deel uit van deze familie.

Ze brengen een fijne atmosfeer in dit huis, snap je?

Bezoekers zeggen altijd dat ze hier heel erg graag komen.

Er heerst een fijne sfeer in dit huis.

Hoe gaat het, Isabel?

Hallo, Blas. -Kus.

Wat doen we vandaag?

Kom. -Even kijken.

We beginnen met deze oefening.

's Ochtends doe ik een work-out met Blas.

Zorg dat je je knieën blijft buigen, vooruitkijken, heupen naar achter...

…en we bewegen onze armen snel.

Ik vind het niet echt leuk.

Laatste herhalingen.

Als de trainer niet zou komen, dan zou ik het niet doen.

...twee, een. Oké, dat was het.

Hoe voel je je? -Goed.

Als ik op vakantie ben, zegt hij altijd: 'Ga even naar de crosstrainer...

...doe dit, doe dat.' Dan zeg ik: 'Ja, goed.'

Maar ik doe het niet. Alleen als ze me roepen.

'Mevrouw, de trainer is er.' Dan kom ik naar beneden.

Maar als hij niet zou komen, deed ik geen work-out.

Ik ben heel erg lui, wat dat betreft.

Heel goed.

We ademen in...

Ik kwam naar Spanje, hoewel ik daar helemaal geen zin in had...

...omdat ik een Filippijnse vriend had die mijn ouders absoluut niet mochten.

Er was een priester die bijna elke week bij ons kwam lunchen.

Ik moest met hem praten van mijn moeder.

Hij zei: 'Isabel...

...je ouders hebben besloten om je naar Madrid te sturen.

Ga daarheen, en als je over twee jaar...

...nog steeds verliefd bent op hem...

...en je nog steeds met hem wilt trouwen, dan doen we dat.

Maar ga eerst twee jaar naar Spanje.'

Dus ik ging naar Spanje...

Rafael. -Ja?

Geen fotografen vandaag? -Vandaag niet, mevrouw.

Ik heb gekeken, maar er is niemand.

Mooi. We hoeven dus niet als gekken te rijden.

Waar gaan we heen, mevrouw? -Daar staat een auto.

Er zijn fotografen, Rafael. -Ja.

Kijk, fotografen.

Schiet op. -Ja, mevrouw.

Met die grote pluizenbollen.

Ze staan daar met hun microfoon.

Volgen ze ons? -Nee, mevrouw.

Da's het vervelende, ze volgen iedereen.

Iedereen trekt hen aan.

Ja. -Journalisten.

Maar ze kennen deze auto niet. Ze weten niet eens dat...

Zijn dit getinte ramen?

Ja, mevrouw. -Perfect.

Waar gaan we heen, mevrouw?

Naar Massi. -Naar Massi, perfect.

Gaan we door La Castellana? -Ja, mevrouw.

Ik heb daar gewoond. -Echt?

Met mijn oom en tante.

In La Castellana? -Ja, toen ik in Madrid aankwam.

Dat wist ik niet. -Hier vlakbij.

Echt? -Ja.

Plaza de Cuzco.

Hoe oud was u toen u aankwam?

Achttien. -Achttien?

Ja. Het voelde als vrijheid toen ik in Spanje aankwam.

Op feestjes in de Filippijnen kon je nooit alleen zijn.

Iemand moest met je meegaan. Zonder chaperonne kon niet.

Je ging erheen met de chauffeur en een meisje.

Zij bleef dan op je wachten tijdens het feestje.

Het was vreselijk.

Het leek wel alsof we...

...30 jaar achterliepen in de Filippijnen, toen ik in Spanje aankwam.

Het voelde als totale vrijheid.

Juist. -Zonder avondklok.

Ik kon gaan en staan waar ik wilde.

Ik ging nauwelijks naar school.

Die vrijheid, op die leeftijd, en in Madrid...

Juist.

...het is een verandering... -In Madrid, een bruisende stad.