See You in My 19th Life (이번 생도 잘 부탁해)

ปกติแล้ว ตอนอายุประมาณ 8-12 ปี

ฉันจะเริ่มจำอดีตชาติได้

มันซัดเข้ามาเหมือนคลื่นเลยล่ะ

ชาติที่แล้วฉันเคยเป็นใคร

เคยทำอะไรลงไป

จำได้หมดทุกอย่าง

ชาติที่ดีก็ทำให้ฉันคิดถึง

ชาติที่ไม่ดีก็ทำให้เจ็บปวด

แม้จะอยากให้มันเป็นแค่ความฝัน

แต่ก็ไม่มีทางเป็นความฝันได้

ใช่แล้วล่ะ ฉันจำอดีตชาติได้

ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะเล่าเรื่องของฉันให้ฟัง

แม่

- แค่ใช้ชีวิตให้ดีต่อไปนะ - แม่

ฉันมารู้ว่าตัวเองต่างจากคนอื่นตอนอายุเก้าขวบ

ฉันเริ่มจำทุกอย่างได้ตอนนั้นน่ะ

รวมถึงความทรงจำร่วมกับนาย ที่ฉันคิดถึงและหวงแหนที่สุด

ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ

หนูจะอยู่ข้างๆ เขาเองค่ะ

พี่

ซอฮา

ซอฮา…

ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาหลังจำได้ก็คือ

เขารอดไหมนะ

เฮ้ย นี่

เอาเงินมา

- มีเงินที่ไหนล่ะ - นังนี่

- โอ๊ย ฉันเบื่อจะแย่อยู่แล้ว - เอาเงินมา

นี่

เงินอยู่ไหน

โอ๊ย พอได้แล้ว ขอร้องล่ะ

หยุดตรงนั้นเลยนะ

ชาตินี้คงไม่ง่ายแฮะ

ว้าว ขอเสียงปรบมือดังๆ หน่อยครับ

จีอึม เมื่อกี้หนูพูดว่าอะไรเหรอ

หนูพูดว่า "สวัสดีค่ะ หนูชื่อบันจีอึม สาวน้อยมากความสามารถจากชีฮึง" ค่ะ

มันคือภาษาอะไรเหรอจ๊ะ

- ภาษาสเปนค่ะ - ภาษาสเปนนะครับ

"จงจำไว้ว่าเกาะอุลลึงโดและเกาะดกโด ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับประเทศญี่ปุ่น"

ประมาณปี 1870 หรือเปล่านะ

ในช่วงยุคเมจิของญี่ปุ่น

สภาอำมาตย์ได้เปิดเผยว่า เกาะดกโดไม่ได้เป็นแผ่นดินของญี่ปุ่น

ในเอกสารที่สำคัญมากๆ นี้ค่ะ

ขอเสียงปรบมือหน่อยครับ

ทุกคนครับ อนาคตของประเทศเกาหลี สดใสขนาดนี้เลยครับ

เหนื่อยกันมามากนะครับ เก่งมากจ้ะหนู

- คุณพ่อจีอึมใช่ไหมครับ - ครับ

นี่เป็นค่าตัวออกรายการครับ

ขอบคุณครับ

จีอึม ทำได้ดีมากนะ

(สตาร์ควีน: บันจีอึม สาวน้อยมากความสามารถ อัจฉริยะด้านการเต้น)

(ควีนของสตาร์ควีน การแสดงพิเศษของบันจีอึม สาวน้อยมากความสามารถ)

(สาวน้อยอัจฉริยะฟลาเมงโก้ บันจีอึม)

นายชวดแล้วล่ะ

ทำอะไร

ฉันถามว่าทำอะไรไง

- ปล่อยนะ - นี่

มาค้นของฉันทำไม

- โธ่เว้ย - นี่

บันจีอึม เธอหาเงินได้เยอะนะเนี่ย

ปล่อยนะเว้ย

ไม่เป็นไรหรอก

เมื่อก่อนฉันเคยเกิดท่ามกลางสงครามมาแล้ว

แค่นี้จิ๊บๆ

ฉันจะไปไหนน่ะเหรอ

ฉันกำลังไปหาคนที่จะช่วยให้ฉันได้เจอซอฮาเร็วๆ

เพราะฉันอยากรู้มาก ว่าซอฮายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า

และนี่ก็เป็นวิธีเดียวที่ฉันจะทำได้

(การบรรเลงหีบเพลงชักอันไพเราะ ของสาวน้อยมากความสามารถ)

เด็กน้อยคนนั้นทำได้ทุกอย่างเลยแฮะ

ตายจริง

เด็กคนนั้นคงประสบความสำเร็จในชีวิตแน่ๆ

เธอรู้จักเพลงนั้นได้ไงนะ

คุณพระคุณเจ้า

แม่ร่วง ร้อน

โอ๊ย แสบจัง

ให้ตายเถอะ แสบจริงๆ

(เว็บตูนออริจินอลซีรีส์ "ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ" โดยอีฮเย)

เอาโดนัทเกลียวไหมจ๊ะ

นี่อะไร

แอกยอง อาจุงโฮเองนะ

ฉันมีเรื่องด่วน ช่วยเอาเงินให้เด็กคนนี้ยืมหน่อย

ขอยืมเงินหน่อย

แล้วฉันจะคืนให้เท่าตัวเลย

เจ้าหนู

เธอเป็นใคร

การแสดงยอดเยี่ยมมาก

หนูสุดยอดจริงๆ

นั่นฉันเอง บันจีอึม สาวน้อยมากความสามารถ

นี่เป็นเพลงของอาจารย์ชเวแบคโฮในปี 1995 แล้วหนูรู้จักได้ยังไงจ๊ะ

นี่เป็นเพลงที่หนูชอบร้องค่ะ

คุณพระ จริงด้วย ก็ว่าหน้าคุ้นๆ

นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย คุณพระคุณเจ้า

ตายแล้ว

ทำไมตัวมอมแมมแบบนี้

แล้วกระดาษโน้ตนี่คืออะไร

อาจุงโฮตายไปตั้งนานแล้วนะ

และนี่คือหนูบันจีอึม สาวน้อยมากพรสวรรค์วัยเก้าขวบครับ

ขอบคุณค่ะ

รูปนั้นน่ะ ถ่ายตอนเธออายุสิบขวบหรือเปล่านะ

เธอชอบตามอาไปแล้วแสดงหมุนจาน

แล้วนักแสดงกายกรรมที่สูงและหล่อที่อยู่ข้างๆ

ก็คือคิมจุงโฮ

อาของเธอใช่ไหม

เธอรู้ได้ยังไง

คือว่าอาจุงโฮคนนั้นน่ะ

อาคนนั้นตายแล้วเกิดใหม่

เป็นฉันเอง

ว่าไงนะ

อา

อาจะตายจริงๆ เหรอ

แอกยอง

คราวก่อนอาเคยบอกว่ายังไง

อาจะเกิดใหม่

และจะกลับมาปกป้อง

ใช่แล้วล่ะ

เพราะงั้นไม่ต้องเศร้า

แค่ใช้ชีวิตให้ดีต่อไปนะ

สัญญานะ

ได้สิ

จำสัญญาไม่ได้เหรอ

พ่อฉันชื่ออะไร

ขอคิดหน่อย

คิม…

จุงซอกเหรอ หรือจุงฮยอกนะ

ไม่ได้ใกล้เคียงสักนิด

หรือว่าเธอเป็นลูกสาวที่อาจุงโฮซ่อนไว้เหรอ

ปัดโธ่ ก็บอกว่าฉันคืออาของเธอไง

อาเลี้ยงเธอมาอย่างทะนุถนอมเลยนะ

แอกยอง เพราะเธอเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเล็ก

อาเลยไม่แต่งงาน และเลี้ยงเธอมาเหมือนลูกตัวเองไง

ใช่แล้ว

มันก็จริงอยู่ แต่ว่านี่คือเรื่องอะไรกัน

- ใช่แล้วล่ะ - ตายจริง

ในมุมของเธอ เธอคงทำใจเชื่อยากอยู่หรอก

เพราะงั้นเรื่องนั้น ไว้เธอค่อยๆ ปรับตัวเอาก็ได้

ก่อนอื่น วันนี้คิดซะว่าช่วยเด็กที่น่าสงสาร

แล้วนั่นน่ะ…

ฉันขอยืมเงินสักแสนวอนนะ

ฉันคืนให้แน่ๆ ไม่ต้องห่วง

เดี๋ยวนะ แล้วจะเอาเงินนั้นไปใช้ทำอะไรจ๊ะ

ฉันมีคนที่ต้องไปหา

จะไปหาใคร

ซอฮา

"ซอฮา" เหรอ

เขาคือใคร

เป็นคนที่ชาตินี้

ฉันต้องไปเจอให้ได้

ในวันที่ฝนตกหนัก

นั่งอยู่ในร้านกาแฟเก่าๆ

กับวิสกี้ดอกเบลล์ฟลาวเวอร์หนึ่งแก้ว

ฟังเสียงแซกโซโฟนเข้มๆ

กับลิปสติกสีแดงสดของเธอ

นี่ อะไรของนายเนี่ย

ชนคนแล้วก็ควรขอโทษสิ

แล้วเธอเป็นใคร

เหมือนนายยังเด็กอยู่นะ อยู่ป.ไหน

เด็กเหรอ

นี่

คุณป้าต้องชอบแน่ๆ

จูวอนเอาไปให้ป้าเขาเลยนะ

ซังอา

ฉายาแกที่โรงเรียนคือ "คุณครูยุน" ล่ะ

แกยังเด็กอยู่เลย แต่ทำเป็นไปสอนเด็กคนอื่น

ส่วนซอฮาลูกฉัน แกมีปัญหาตรงที่ไม่ค่อยเกรงใจคนอื่น

คงเป็นเพราะฉันโอ๋แกมากไป

ต้องทำยังไงถึงจะเลี้ยงลูกให้ได้แบบจูวอนเหรอ

ประมาณสองปีก่อนหรือเปล่านะ

อยู่ๆ วันหนึ่ง แกก็มีความคิดโตเป็นผู้ใหญ่เฉยเลย

บางทีแกก็ทำตัวเป็นผู้ใหญ่มากกว่าฉันอีก

และบางที

ฉันก็สงสัยว่าแกใช่ลูกฉันจริงๆ ไหม

สรุปก็คือ อยู่ๆ แกก็เปลี่ยนไป

ชีวิตชาติที่ 18 ของฉัน

ตอนที่ไม่มีอะไรพิเศษสำหรับฉันอีกแล้ว และเริ่มเบื่อกับชีวิตที่เกิดใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฉันก็ได้เจอกับซอฮา

ข้างใต้นั้นมีอะไรเหรอ

นายยิ้มเหรอ

ไม่ได้เจอคนที่ทำให้ฉันสนใจมานานแล้วแฮะ

ฉันช่วยไหม

ถอยไปเลย ผมทำเองได้เหอะ

แต่ฉันว่านายเอื้อมไม่ถึงนะ

คิดว่าผมเป็นเด็กเหรอ

ไปให้… โอ๊ย

ตั้งใจใช่ไหม

เป็นบ้าหรือไง

ไม่รู้สิ

ฉันว่าการทำโทษเป็นการสั่งสอน คุณหนูลูกเศรษฐีไร้มารยาท

ได้ดีที่สุดนะ

พี่คิดว่า

ถ้าผมกรีดร้องออกไป

แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับพี่

ก็ลองดูสิ

แล้วฉัน…

จะทำให้นายหายไปแบบนี้เอง

อะไรกัน

- ทำยังไงน่ะ - ความลับ

พี่เป็นแม่มดเหรอ

ถ้าฉันบอก

แล้วนายจะทำให้ฉันสนุกไหม