The first 200 lines.
Hoepel op.
Willie. 6:30.
Willie?
Oké.
Plankenkoorts, Willie?
Kom op. Schiet op.
We komen naar buiten.
Oké.
Uw laatste adres was 77 A Eton Grove, South Norwood?
Ja, mijnheer.
En zou het waar zijn om te zeggen, mijnheer Parker ...
dat u nu al heel wat jaren uw brood hebt verdiend ...
uitsluitend als een harde professionele crimineel?
Ja, mijnheer, het spijt me dat te moeten zeggen.
Middag van de 22e van september 1971.
Bankkantoor van Barclays aan Beavers Road, East Dulwich.
- U hebt deelgenomen aan die overval, Mijnheer Parker? - Ja, mijnheer.
En wie waren uw medeplichtigen bij die gelegenheid?
Uh ...
Hopwood, Riordan ...
Fellows, Meneer Corrigan.
Wie heeft wat gedaan?
Wat?
Uh-Oh. Uh ...
Ik bleef bij de auto en ...
Lenny, Jimmy en Jeff gingen de bank in.
- En Corrigan? - Hij kreeg het geld.
Alles?
- Nee. - Je hebt het gedeeld, toch?
Ja.
- Maar Corrigan kreeg het leeuwendeel. - Juist.
Omdat hij het brein was achter de operatie.
Ja. Ziet u, meneer Corrigan -
Ja. Meesterbrein.
Ochtend van 25 oktober 1972.
Het Securicor-busje op Peckham High Road.
Een bewaker raakte gewond.
- Heb je meegedaan? - Ja, meneer.
En Riordan, Fellows en Meneer Corrigan.
- Hopwood niet. - Nee, mijnheer.
Ik denk - Ik denk dat Lenny die dag griep had.
Of koude voeten.
Wie schoot op de bewaker?
Uh, dat was Riordan.
Eindelijk, Mijnheer Parker ...
zal ik u dit vragen:
Door in te stemmen met het leveren van uw bewijs ...
bent u beïnvloed door beloftes ...
van immuniteit tegen vervolging ...
of speciale behandeling door de politie of de rechtbank?
Nee, mijnheer.
Ik ben hier en ik zeg dit,
omdat ik denk dat ik dat zou moeten doen.
Ik denk dat dat het juiste is.
Heel goed, Parker. U mag terug naar uw plaats.
Dank u, edelachtbare.
We zullen elkaar weer ontmoeten
Weet niet waar Weet niet wanneer
Maar ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten op een zonnige dag
Blijf glimlachen
Net zoals vroeger
Omdat ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten
Op een zonnige dag
We zullen elkaar weer ontmoeten
Ik weet niet waar, ik weet niet wanneer
Maar ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten op een zonnige dag
10 Jaar later
- Oh. Hoe gaat 't? - Hallo. Hoe gaat 't?
- Hallo. Hoe gaat 't? Wat wilt u hebben? - Uh, zwarte koffie.
Dood.
- Hallo, Willie. - Hé. Hallo.
- Hoe gaat het? - Goed. Señor Juan.
Hoe gaat 't?
- Heel mooi, hè? - Ja. Heel mooi.
- Hoe zeg je dat in het Spaans? - De zaken van het leven.
Meneer Parker!
Meneer Parker!
Meneer Parker!
Juan!
Ah.
Gaan.
Geld!
Kom op.
Kan ik het raam open doen?
- Genoeg. - Inderdaad.
Sorry, mijnheer Braddock.
Mijnheer Braddock.
Maar ik weet dat we elkaar weer zullen ontmoeten.
Hmm.
Op een zonnige dag
- Waar grijns je naar, klootzak? - Sorry.
Je hebt niets om om te lachen, maat, als je 't zou weten.
Als ik wat zou weten?
Hij denkt dat ik het niet weet.
"Als ik het zou weten".
Waar is mijnheer Corrigan? Londen?
Hebben jullie jongens ergens een boot verstopt?
Nee. Ik zie hem niet.
En we reizen naar het noorden.
Nee. Ik zou zeggen een snelle trip door Frankrijk en daarna over de plas.
Dat is jullie enige probleem, lijkt me. Mij over het water brengen.
Ja, nou, Corrigan is niet in Londen. Hij is in Parijs.
- Myron. - Sorry, mijnheer Braddock.
Myron.
Dat is een ongewone naam. Myron.
Nou, Parijs.
Dus ...
de grens over bij -
Waar?
Ergens op een rustige plek, he?
Omhoog door Frankrijk, zouden Parijs moeten bereiken om 5:00, 6:00 in de ochtend.
Snel gesprekje met mijnheer Corrigan en dan...
het licht uit, Willie.
De beul...
en zijn assistent.
Ja, nou, als je het weet, is het niet grappig, toch?
Is het niet?
- Ik zal je iets vertellen dat ik ooit heb gelezen, Myron. - Jij.
Uh, Parker, Mijnheer Braddock.
Willie Parker.
Jij.
Houd je mond.
Even oefenen, hè?
De Engelse burger William Parker -
Hé. Roem.
- Juan Velásquez. - Ah. Arme oude Juan.
Lijkt er op dat de jongens die me hebben opgehaald hem hebben aangereden op weg naar buiten.
Ik dacht dat we iets raakten - iemand.
- Wie aangereden? - Juan. Juan Velásquez. Hij is een agent.
In een bruine Dodge, met kenteken 33-00-21.
Ah. Ze hebben het kenteken van de auto.
Ze verwachten op elk moment arrestaties te kunnen verrichten. Er is een beloning voor informatie.
- Zet het uit. Welke agent? - Niemand zei iets over vuiligheid.
Een nieuwe toevoeging, toen ze hoorden dat Mijnheer Corrigan vrijkwam.
- Spaanse agent? - Gunst van de Guardia Civil.
Hij liegt, Mijnheer Braddock.
- Jij klootzak! Je liegt! - Waarom zou ik dat doen?
Natuurlijk doet hij dat. Hij liegt ons voor. Hij fokt ons op.
- Sla de weg af, volgende afslag. - Mr. Braddock -
Doe het.
Er zijn verdomme geen afslagen.
We hebben geen probleem, Mr. Braddock.
Want alleen die Spaanse gasten konden ons aanwijzen, en die hebben we uitgeschakeld.
Niet dan?
Laten we hem hier mollen.
Het is zo goed als elke andere plek.
Verdomme wat haat ik dit land.
We pakken nog een andere auto.
Ja.
Je kan niet te voorzichtig zijn.
Hou je mond!
Riskant, niet, baas?
- We gaan naar Madrid. - Madrid?
Madrid.
Verdomme! Ik heb er genoeg van.
Ik ga maar terug in de auto, hè?
- Hij is iets van plan. - Wat heb je gedaan?
Ne, ik weet het niet.
Hij is iets van plan!
Is hij dat?
Is hij dat?
- Waarheen, Mr. Braddock? - Links.
O. Het is lang geleden dat ik in Madrid ben geweest.
Brute aanslag in Santa Elena. Drie jongemannen gedood. Woonhuis Brit...
En nogmaals. Nee, hij blijft deze keer in het spel. Kerry.
Poging tot smoren door Shodum.
Prachtig! Ripper.
... naar het doelveld.
Volls komt er eerst.
Goede chipper door Bradbury.
- Hé lieverd? - ...probeert Watson of Heard te vinden.
Ze zijn er allebei. Zetten McConkel buitenspel.
Het is drie op één daar en opgehaald door Weston.
Geschopt richting middenveld. Bandahar.
Oh, verdomme.
Oh! Wat een balverlies van Ryan!
Ik ken je, toch?
Het is Mr. Mitchell, toch?
- Nee. - Tuurlijk.
Tony Mitchell.
Mitch. Ken je me nog, Mitch? Harry.
Rome.
- Je herinnert me. Harry. - Wat doe jij hier?
Nou, ik leen de woning.
Het is wel goed, Mitch. Bruno weet het.
Oh. Nou nee, eigenlijk niet. Um -
Hij gaf me de sleutels een paar jaar geleden...
en ik moest vertrekken omdat ik haast had.
En ik dacht dat Bruno het niet erg zou vinden -
- Ik verwachtte hier niemand aan te treffen. - Ja, nou, waarom zou je?
- Ja. Dat is het waarom van het pistool. - Ja, dat snap ik wel.
Ik bedoel, het is een vriendenbezoekje, toch?
Ik bedoel, uh, je komt langs bij een vriend, en je weet dat de flat leeg moet zijn ...
en, uh, vind je deze schooier hier geïnstalleerd.
Nou, natuurlijk ga je ...
Nou, ik bedoel, als je - als je er een draagt.
Betekent niets, hè? Dat is duidelijk.
Uh ...
Australische regels.
Ik krijg ze elke week opgestuurd.
No comments yet. Be the first to leave one.