Uncontrollably Fond (Hamburo Aeteuthage / 함부로 애틋하게)

Kemana kita mahu pergi?

Saya tidak tahu.

Jangan meminta untuk diturunkan.

Saya tidak merancang mahu berhenti.

Awak lambat.

Begitu juga dengan awak.

Saya terpaksa mendengar rungutan kawan.

- Kenapa? - Kawan saya...

dan kawan...

adik lelakinya...

keduanya sukakan wanita yang sama.

- Itu teruk. - Tapi...

ayah rakan saya ada...

hubungan yang malang dengan keluarga gadis itu.

Kawan saya tidak ada pilihan...

selain berputus asa dengannya.

Abangnya, di sisi lain...

memegang tangan gadis itu dan lari bersamanya.

Yang berbunyi seperti plot drama yang ditonton Cik Jang.

Benarkah?

Mari langkau senaman kita hari ini.

Belanja saya minum.

Sejauh ini kita boleh pergi.

Kita tidak boleh tenggelamkan diri dalam laut.

Mari lemaskan diri.

Saya benar-benar tidak mahu hidup.

Mari hanya mati sahaja.

Awak tidak boleh lakukannya.

Pengecut.

- Dimana awak mahu pergi? - Awak mahu mati.

Awak gila.

Awak benar-benar gila.

Mati seorang diri jika awak mahu.

Dimana awak mahu pergi?

Eul!

Panggilan anda tidak boleh dihubungkan.

Dia tidak menjawab?

Di mana awak fikir Joon Young membawanya?

Saya tahu dia seperti meriam longgar, tetapi ini menakjubkan.

10 carian teratas semuanya tentang mereka.

Lihatlah komen ini.

Peminat Joon Young akan membunuh Eul.

Helo?

Jangan sentuh Noh Eul.

Apa?

Awak adalah ketua kelab Peminat Joon Young.

Jika awak menyentuh rambut atau kepala Eul,

awak perlu membayar segalanya.

Beritahu orang bawahan awak mengenai itu.

Hei!

Dan jika mereka tidak berhenti mengepos komen berniat jahat,

Saya akan mengesan IP mereka dan menghancurkan mereka selama-lamanya.

Beritahu itu juga pada mereka.

Beraninya awak.

Adakah awak tahu siapa saya?

- Berani awak mengugut saya. - Awak.

Awak yang memberitahu semua tentang Penerbit Noh.

Jika saya dapat menangkap awak,

saya akan mencederakan awak dengan teruk.

Lebih baik awak berjaga-jaga dalam kegelapan.

Awak orang gila.

Awak dimana?

Saya akan minta ayah saya menghantar polis sekarang.

Yeowool Villa Blok 102 Set 210, Ssangmun-dong.

Datang tepat pada. Saya akan ambil awak pada mana-mana hari.

Ayah, dimana awak?

Ada orang gila mengancam anak perempuan awak.

Apa yang awak cakap?

Kenapa awak yang menjawab?

Kami sedan minum. Ayah sedang berada di bilik air.

Ada apa yang terjadi?

Seseorang fikir saya memberitahu Joon Young...

Tidak mengapa.

Adakah awak mengenali saya?

Kenapa awak peduli?

- Awak tidak apa-apa? - Ya.

Kenapa saya cepat mabuk?

Saya tidak minum begitu banyak.

Awak tidak boleh minum banyak sekarang.

Ia kerana perlindungan ketat oleh ibu awak.

- Mari pulang. - Ya.

Telefon saya.

Adakah ianya disini?

Dimanakah ia?

- Awak nampak telefon saya? - Tidak.

Adakah ianya disini?

Ini.

Apakah nombornya?

Ianya 3, 9...

Tidak, ianya nombor Na Ri.

Ianya 7, 3...

Kenapa dia banyak sangat minum?

Adakah ini cadangan awak?

Ya, saya minta dia belanja saya minuman.

Dia perlu menjaga kesihatannya. Dia tidak sepatutnya minum.

Dia tidak mendapat tidur yang cukup kerana kerjanya.

Saya minta maaf.

Kenapa awak sangat pentingkan diri?

Saya akan buatkan dia teh madu. Tukarkan bajunya.

- Ya. - Ini sangat menyedihkan.

Helo?

Helo?

Helo? Awak menghubungi, jadi sila bercakap.

Adakah awak tahu...

betapa sukarnya untuk saya?

Berpura-pura untuk tidak suka pada awak...

Awak tidak tahu betapa susahnya ia.

Kenapa awak begitu baik pada saya?

Kenapa awak belikan saya makanan dan pakaian...

sedangkan awak tiada duit untuk diri awak sendiri?

Kenapa awak senyum pada saya,

mengambil berat jika saya sudah makan atau tidak,

dan bawa saya ke hospital? Kenapa awak lakukan semua itu?

Awak menolak saya dua kali.

Di hadapan orang ramai jua, yang sangat memalukan.

Kenapa awak mengelirukan saya? Kenapa?

Apa yang membuatkan awak istimewa?

Awak tidak sekaya Shin Joon Young.

Awak lebih tua daripadanya juga.

Shin Joon Young ada tiga kereta tapi awak tiada apa-apa.

Awak tidak ada rumah atau bangunan.

Apa yang membuatkan awak ada hak untuk menolak saya?

Berikan pada saya telefon.

Hei.

Bolehkah awak memikirkannya sekali lagi?

Saya adalah tangkapan jika awak fikirkan mengenainya.

Saya berjanji untuk menjadi baik untuk awak.

Sila ambil saya kembali.

Bolehkah awak berpacaran dengan saya, tolong?

Hei!

Pulankan semula!

Ini saya punya, bukan awak.

Tapi pulangkan semula. Saya sedang bercakap dengannya.

Awak sudah cukup bodohkan diri awak!

Saya mahu telefon saya semula.

Tidak!

Awak okey?

Awak mahu air?

Ini salah awak.

Disebabkan apa yang awak buat,

saya tak boleh bersama Eul.

Pergi dapatkan telefon saya.

Ini milik saya, bukan awak.

Pergi dan dapatkan telefon saya! Saya belum habis bercakap dengannya!

Jadi, pergi dan dapatkan sendiri.

Psiko.

- Keluar! - Lepaskan saya!

Keluar daripada situ.

- Lepaskan saya! - Aduhai!

Turunkan saya!

Hei!

Hei, awak.

Tuhanku!

Hei!

Awak tak nampak saya?

Fikir apa yang saya buat untuk awak!

Awaktak nampak saya?

Encik...

Encik...

Encik...

Aduh!

Encik...

Kepala saya sakit.

Ia sakit.

Kenapa pakaian saya diatas sana?

Awak okey?

Awak minum soju.

Lima botol soju.

- Betulkah? - Apa?

Oh tuhan.

Saya da buat sup melegakan sakit kepala. Tunggu saya sediakannya.

Tunggu. Maafkan saya, puan.

Kenapa pakaian saya tergantung diatas diatas sana?

Dan kenapa saya pakai pakaian pelik ini?

Awak betul-betul tak ingat apa-apa?

Awak berjalan ke dalam laut, dan basah semuanya.

Kemudian awak muntah.

Ia sangat menjijikkan.

Susah suami awak mahu tukarkan pakaian awak.

- Suami saya? - Dia pun awak tak ingat?

Dia tinggi dan dari Seoul. Bukankah awak sudah berkahwin?

Maksud awak...

lelaki yang memakaikan saya pakaian adalah...

Tak, maksud saya...

Lelaki tak guna itu...

- yang memakaikan saya pakaian? - Ya.

Apa salahnya? Awak sudah berkahwin.

Dia sudah lihat awak tidak berpakaian sebelum ini.

Tak mungkin.

Ke mana dia pergi?

Susah suami awak mahu tukarkan pakaian awak.

Apa salahnya? Awak sudah berkahwin.

Dia sudah lihat awak tidak berpakaian sebelum ini.

Saya tak ingat satu perkara pun. Saya tak ingat.

Apa-apa sajalah.

(Shin Joon Young Kahwin Lari Selepas Konsert)

Telefon awak sudah penuh bateri.

Terima kasih.

Saya lahir danbesar disini dan saya tak pernah tinggalkan tempat ini.

Adakah itu percuma?