Game of Thrones

พวกมันเป็นมังกร คาลีซี

ไม่มีวันเชื่อง

แม้แต่กับแม่ของมัน

- เซอร์บาร์ริสตัน - ฝ่าบาท

ดาริโอ นาฮาริสอยู่ไหน เกรย์เวิร์มอยู่ไหน

พนันกันอยู่พ่ะย่ะค่ะ

พนันรึ

ท่านแม่

ท่านแม่...

- พวกเขาอยู่แบบนี้มานานแค่ไหน - ตั้งแต่เที่ยงคืนเพคะ

เซอร์เวิร์มแข็งแรงกว่าที่เห็น แต่เห็นแล้วว่าแขนเขาเริ่มสั่น

แข่งโง่ๆ แบบนี้แล้วได้อะไรรึ

ได้เกียรติขี่ม้าเคียงข้างฝ่าบาท ไปยังมีรีน

เกียรตินั้นยกให้เซอร์โจราห์ กับเซอร์บาร์ริสตัน

ในเมื่อพวกเขา ไม่ปล่อยให้ข้าคอยเมื่อเช้า

เจ้าสองคนจะอยู่ท้ายขบวน และคุ้มกันสัตว์เลี้ยง

คนสุดท้ายที่ถือดาบค้างไว้ ต้องหาราชินีใหม่ให้ไปรับใช้

เจ้าชอบผู้หญิงคนนั้นรึ

คงลำบากน่าดู

เจ้าไม่ได้ฉลาดนัก ดาริโอ นาฮาริส

ข้ายอมไม่มีสมอง

แต่มีอัณฑะสองข้างดีกว่า

ท่านต้องกินอะไรบ้างนะ

พายนกพิราบ

ไม่ล่ะ ขอบคุณ

เค้กเลมอนล่ะ

- ไม่ ขอบคุณ - ท่านชอบเค้กเลมอนนี่

- บอกนางซิว่านางต้องกิน - ท่านหญิง เจ้าต้องกินนะ

ข้าไม่อยากกิน

ข้าขออยู่กับภรรยา ตามลำพังได้ไหม

นางต้องกินนะ

ข้าปล่อยให้เจ้าอดตายไม่ได้

ข้าสาบานไว้ว่าจะปกป้องเจ้า

ท่านหญิง ข้าเป็นสามีเจ้า ให้ข้าช่วยเจ้าเถอะ

ท่านจะช่วยข้ายังไง

ข้าไม่รู้ แต่ข้าลองดูได้

ข้านอนไม่หลับทั้งคืน จ้องเพดาน

คิดถึงว่าพวกเขาตายยังไง

ข้าให้ยานอนหลับ เพื่อช่วยให้เจ้าหลับได้

รู้ไหมว่าพวกเขาทำอะไรกับพี่ข้า

พวกเขาเย็บหัวหมาป่าของเขา ติดกับลำตัวเขา

ส่วนแม่ข้า

พวกเขาปาดคอนางถึงกระดูก แล้วทิ้งศพลงแม่น้ำ

เรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวเจ้า เป็นอาชญากรรม

ข้าไม่รู้จักพี่ชายเจ้า เขาดูจะเป็นคนดี แต่ข้าไม่รู้จักเขา

แต่แม่เจ้านี่สิ ข้าชื่นชมนาง

นางอยากให้ข้าโดนประหาร แต่ข้าก็ชื่นชมนาง

นางเป็นคนเข้มแข็ง

และนางร้ายกาจมาก เวลาปกป้องลูกของนาง

ซันซ่า

แม่เจ้าต้องอยากให้เจ้าอยู่ต่อไป

เจ้าก็น่าจะรู้

ขออภัย ข้าอยากไปป่าทวยเทพ

เชิญเลยๆ สวดภาวนาก็อาจช่วยได้ เท่าที่ได้ยินมา

ข้าเลิกสวดแล้ว

มันเป็นที่เดียวที่ข้าไป แล้วไม่มีใครคุยกับข้า

ราชสีห์ของข้า

เจ้าทำอะไรน่ะ

ดูเหมือนข้าทำอะไรอยู่ล่ะ

- มานี่สิ - ข้าบอกกี่ครั้งแล้ว

- เจ้ามาหาข้าที่นี่ไม่ได้ - ข้ารู้ เราอยู่ในที่ที่อันตราย

ลืมข้าแล้วรึ รู้ไหมว่านานแค่ไหนแล้ว

- ข้าไม่ลืมหรอก - ข้าต้องการท่าน

ท่านไม่ต้องการข้ารึ

ตอนนี้สถานการณ์ตึงเครียดนะ

เรื่องอะไรล่ะ

พระราชาหลานข้าอยากฆ่าข้า

เมียข้าเกลียดข้า เพราะพ่อข้าฆ่าครอบครัวนาง

โอเบริน มาร์เตลอยากฆ่าทุกคน ที่ใช้สกุลแลนนิสเตอร์

ท่านต้องผ่อนคลายบ้าง

ไม่อยากผ่อนคลายรึ

- เป็นอะไรไป - ข้าบอกแล้วตอนนี้ไม่เหมาะ

ไม่เคยเหมาะหรอก

- ท่านมีเมียเด็กแล้วนี่ - เช

- ท่านรักนางไหม - รักรึ

ข้าแทบไม่รู้จักนาง นางยังเด็ก และนางก็เกลียดข้า

- นั่นไม่ใช่คำตอบ - ข้าไม่ได้รักนาง

ท่านพยายามส่งข้าลงเรือไปไกลๆ

ส่งเจ้าไปไกลๆ รึ

ให้เพชรข้า อยากให้ข้าหายไป

- เจ้าพูดเรื่องอะไร - ถ้าอยากให้ข้าไป ก็พูดมา

พูดสิ

ข้าไม่รู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร

อยากให้ข้าอยู่ไหม

งานศิลปะเลยนะ

ฝีมือช่างชั้นเยี่ยม

ถ้าชอบนักก็ตัดมือตัวเอง แล้วเอาไปได้เลย

ไม่สำนึกบุญคุณเลยนะ ใช้เวลา ตั้งหลายวันกว่าจะได้อันที่พอดี

หลายวันรึ

แค่บ่ายวันเดียวแหละ

เรียบร้อย รู้สึกยังไงบ้าง

- ตะขอคงใช้งานได้ดีกว่า - สวยดีนะ ข้าว่า

- ขอบใจที่ช่วยเรื่องอื่นด้วย - อาการบรรเทารึยัง

หายสนิทแล้ว ข้าเป็นหนี้เจ้า เมสเตอร์ไคเบิร์น

กระหม่อมไม่ใช่เมสเตอร์แล้ว แต่ยินดีช่วยทุกเมื่อ

- เป็นคนแปลกๆ นะ - ข้าชักชอบเขาแล้ว

- เขาเก่งมากเลยล่ะ - อาการอะไร

อาการที่ไม่ใช่เรื่องของเจ้า

เจ้าให้เขาแตะต้องเจ้ารึ

เจ้าหึงรึ

ข้าแปลกใจ เจ้าไม่เคยให้ไพเซลเข้าใกล้เลย

คิดว่าข้าจะให้ตาแก่ตัณหากลับ แตะต้องตัวข้ารึ

- เขามีกลิ่นเหมือนศพแมว - ข้าไม่เคยได้กลิ่นศพแมวนะ

กลิ่นเหมือนไพเซลนั่นแหละ

เจ้าดื่มมากกว่าที่เคย

- ใช่ - ทำไม

ไหนดูซิ

เจ้ามีเรื่องกับเน็ด สตาร์คกลางถนน ก่อนจะหายไปจากพระนคร

สามีข้าตายในอุบัติเหตุตอนล่าสัตว์

- คงเสียใจน่าดู - ลูกสาวคนเดียวถูกส่งไปดอร์น

- ทรมานจากการถูกปิดล้อม - ก็แค่ช่วงสั้นๆ

เป็นช่วงสั้นๆ ที่ข้าไม่คิดว่าจะรอด

แล้วตอนนี้ข้ายังให้ลูกคนโต แต่งกับนังตัวร้ายจากไฮการ์เดน

ขณะที่ข้าต้องแต่งกับพี่ชายของนาง ที่รู้กันว่าชอบเป็นฝ่ายรับ...

ท่านพ่อตัดขาดจากข้าวันนี้

เขาตัดเจ้าไม่ได้ เขาเหลือแต่เจ้า

เจ้าลืมทีเรียนไปนะ

เจ้าคงไม่ได้คิดจะเป็นราชองครักษ์ ไปเรื่อยๆ หรอกนะ

เป็นราชองครักษ์ ข้าต้องอยู่ที่นี่ ในเร้ดคีป กับเจ้า

- ไม่ใช่ตอนนี้ - ข้าอยาก...

ไม่ใช่ตอนนี้แล้วเมื่อไหร่ ข้ากลับมาหลายสัปดาห์แล้วนะ

- มีบางอย่างเปลี่ยนไป - ทุกอย่างเปลี่ยน

เจ้ากลับมา หลังจากหายไปนาน โดยไม่มีคำขอโทษ เหลือมือเดียว

แล้วยังคิดว่าทุกอย่าง จะเป็นเหมือนเดิมอีกรึ

- จะให้ข้าขอโทษเรื่องอะไร - ที่ทิ้งข้าไป

- คิดว่าข้าอยากโดนจับงั้นรึ - ไม่รู้ว่าอยากไหม แต่เจ้าไม่อยู่ที่นี่

เจ้าทิ้งข้าไว้คนเดียว

ทุกวันที่ถูกขัง ข้าวางแผนหนี ทุกวัน

ข้าฆ่าคนเพื่อจะได้อยู่กับเจ้า

- ใช้เวลานานเกินไป - ข้า...

- เจ้าว่าอะไรนะ - เจ้าใช้เวลานานเกินไป

- ไปให้พ้น - เข้ามา

ขออภัยเพคะ

ฝ่าบาทบอกว่าให้มาทันที ถ้ามีเรื่องสำคัญ

คิดจะฆ่าอีกาทั้งหมด ด้วยตัวคนเดียวรึไง

แล้วเจ้าคิดจะนั่งเกาเป้า ไปจนถึงฤดูหนาวรึไง

รอคำสั่งแมนซ์อยู่

เจ้าส่งคนข้ามกำแพงไป วันพระจันทร์เต็มดวง

ถ้ายังไม่กลับมาก็ไม่กลับมาแล้ว

แล้วเจ้าจะทำยังไง บุกไปปราสาทดำกับคนแค่นี้รึ

อีการูปหล่อของเจ้าบอกว่า มีกำลังเป็นพัน

- แต่เขาเป็นคนขี้ปด - เป็นรึ

ควรจะพูดว่า เคยเป็น มิใช่รึ

- ไหนว่าเจ้ายิงใส่เขาสามดอก - ใช่

ข้าเคยเห็นเจ้ายิงทะลุตากระต่ายได้ ในระยะ 200 หลา

ถ้าเจ้าหนุ่มนั่นยังเดินได้

ก็เป็นเพราะเจ้าปล่อยมันไป

เธนส์

ข้าเกลียดพวกเธนส์

แมนซ์ส่งเจ้ามารึ หาเราเจอได้ยังไง

เจ้ามาจากทางใต้ ไม่ใช่เหนือ

ใช้ทางอ้อม ได้มื้อค่ำจากหมู่บ้านทางนั้น

ทำไมเนื้อทางนี้รสชาติดีกว่า เนื้อทางฝั่งเราของกำแพง

ตามสบายเลย

บางทีทุกอย่างทางใต้ อาจถูกขุนมาดีกว่า

อ้วนและขี้เกียจ

สบายเราเลย

เจ้าไม่เห็นเรามา

ผู้ย้ายจิตไม่อยู่แล้วรึ

แล้วเจ้าเด็กอีกาที่อยู่กับเจ้าล่ะ

เสียเขาไปด้วยรึ

ข้าจะตอบแมนซ์ ไม่ตอบเจ้า

นางเป็นของเจ้ารึ

ข้าไม่ได้เป็นของใคร

ผอมเกินไป

ไม่เหมือนพวกอีกาที่ปราสาทดำ

นึกถึงพวกมันกินอาหาร

สวาปามแฮมเข้าปาก ไส้กรอกเลือด และสตูว์

จนอ้วนน่ากิน และเนื้อติดมัน

ข้ารู้ว่าเราไม่ลงรอยกัน ทอร์มันด์

แต่ขอสักครั้ง ก่อนเจ้าตาย

เจ้าควรจะลองเนื้ออีกา

น้าว

ปล่อย

ครั้งสุดท้ายที่ข้าเห็นเขา เขาอยู่ในลานวินเทอร์เฟล

เขาบอกว่า ครั้งหน้าที่ข้าเห็นเจ้า เจ้าคงแต่งดำทั้งตัวแล้ว

ข้าอิจฉาร็อบมาทั้งชีวิต

สายตาที่พ่อข้ามองเขา ข้าอยากได้แบบนั้นบ้าง

เขาเก่งกว่าข้าทุกด้าน

ต่อสู้ ล่าสัตว์ ขี่ม้า

และเรื่องผู้หญิง สาวๆ ชอบเขามาก

ข้าอยากจะเกลียดเขา แต่ไม่เคยเกลียดลง

บางครั้งข้าก็อยากจะเกลียดเจ้า

ก็เจ้าเก่งกว่าข้าทุกด้านนี่

ยกเว้นเรื่องอ่านหนังสือ

พวกเขาพร้อมเจอเจ้าแล้ว

เขาอยากแขวนคอข้ามานานแล้ว ตอนนี้เป็นโอกาสของเขา

ไม่มีใครแขวนคอเจ้าได้หรอก เจ้าไม่ได้ทำอะไรผิด

ข้าทำผิดเยอะเลยล่ะ

งั้นเจ้ายอมรับว่า เจ้าฆ่าคอริน ฮาล์ฟแฮนด์

- ฆ่าไม่ได้ฆ่าเขา - งั้นรึ

เจ้าใช้ดาบแทงพี่น้องในหน่วย เจ้าเรียกแบบนั้นว่าอะไร

เขาอยากให้ข้าฆ่าเขา

ลูกเมียน้อยของคนทรยศ จะไปคาดหวังอะไร

ฮาล์ฟแฮนด์เชื่อว่าโอกาสของเรา คือเอาคนเข้าไปในกองทัพเขา

อย่าพูดถึงเขาเหมือนเจ้ารู้จักเขา เขาเป็นพี่น้องของข้า

งั้นท่านต้องรู้ว่าเขายอมทำทุกอย่าง เพื่อปกป้องกำแพง

เสรีชนพวกนั้นจะต้มเขาทั้งเป็น แต่เขาให้ข้าฆ่าเขา

เสรีชนรึ ฟังเขาสิ

- เขาพูดจาเหมือนคนเถื่อนแล้ว - ข้าพูดเหมือนคนเถื่อน