The first 200 lines.
Klaar om te draaien?
-Klaar? -Ja.
Geef me de schaar aan.
-Hier. -Duwen.
Trekken.
In 1973 ontstond de beweging voor vrijheid
van abortus en anticonceptie in Frankrijk.
In het hele land
bevorderde die reproductieve rechten.
Ik heb een boek voor u besteld, nietwaar?
Aragon, de gedichten.
Het komt hier vrijdag aan. Is dat goed?
Geweldig. Hoeveel kost me dat?
Goedenavond.
Twintig franc.
-Hier. -Perfect, dank u wel.
Hartelijk bedankt. Dag.
Dag.
Voor boeken kun je met mij praten.
Voor de groep is het achter het gordijn.
Dank u wel, mevrouw.
Hallo. Welkom. Ik kom er zo aan.
Hallo.
Kom binnen. Ga zitten.
Bedankt.
Ik ga hier zitten.
Wil je thee? De koffiepot is kapot.
-Nee, bedankt. -Niet?
Laten we beginnen.
Maak je geen zorgen, je zit hier goed. We vinden wel een oplossing.
Ik ben Monique.
Ik werk in een kaaszaak.
Dit is Hélène. Zij is verpleegster.
Wat we hier doen, is illegaal.
Maar niet geheim. Mensen moeten weten dat vrouwen abortussen ondergaan.
Er zijn 100 groepen zoals die van ons in Frankrijk, die samenwerken.
Het begon vorig jaar
met artsen die de Karman-methode introduceerden.
We begonnen zes maanden geleden met deze groep
dankzij Vivianne, die ons hier ontvangt, en onze twee artsen.
Heb je gehoord van de Karman-methode?
Het is abortus door vacuümaspiratie.
De methode komt uit de VS.
Hij is snel en gemakkelijk. Ongeveer 20 minuten.
Hebben jullie een vriendin die het daarmee heeft gedaan?
Mijn zus heeft een abortus gehad met jullie groep.
In november.
Ze vertelde me erover toen ik...
Wil je jezelf voorstellen?
Ons meer vertellen?
Dit is maar een kleine groep, dus we hebben alle tijd.
Maar je beslist het zelf.
Ik heet Françoise.
Ik zorg voor de kinderen.
Ik heb er zes.
De oudste is negen.
We leven van één salaris, dus...
Ik kan deze niet hebben.
Gebruik je geen anticonceptie?
Mijn man is ertegen.
Ik zou er frigide van worden
en dik.
Er is veel verkeerde informatie over de pil.
Daar praten we later over. Maak je geen zorgen.
Weet je hoe ver je bent?
Ik ben een maand over tijd.
Je bent dus waarschijnlijk zes weken.
We kunnen tot acht wachten. Daarna moeten we naar Nederland of Engeland.
Maar maak je geen zorgen. We laten je niet in de steek.
Françoise, heb je ooit een abortus gehad?
Telt het als je het zelf doet?
Natuurlijk.
Hoe ging het bij jou?
Ik was 17. Ik had voor het eerst seks gehad.
En ik was zwanger.
Ik wilde het mijn ouders niet vertellen...
Snap je?
Mijn vriendin had haar eigen huis.
Ik vroeg of ik het mocht lenen en ze zei ja.
Ik zei dat ik bij haar logeerde en gaf mezelf een abortus.
Zo dus.
Je wist dat je iets moest inbrengen...
In de baarmoeder, ja.
Om een curettage te krijgen in het ziekenhuis, wist ik
dat je moest bloeden.
De eicel moest kapot.
Dus...
Ik nam...
Ik weet niet meer...
Het was niet...
Ik pakte een ding.
En ik stopte het erin.
Het deed veel pijn.
Mijn vriendin vond me in een plas bloed.
Ik ging naar het ziekenhuis en daar
kreeg ik een curettage zonder verdoving.
Ze noemden me een slet.
'Dat zal haar leren', zeiden ze.
Sorry.
Maak je geen zorgen.
Hoe heet jij?
Annie.
Ik werk in de matrassenfabriek.
Ik heb twee kinderen, 16 en 9.
Ik wil geen kinderen meer. Ik ben klaar met baby's.
Gebruik jij ook geen anticonceptie?
Nee.
We hebben altijd opgepast. Meestal werkt het.
Maar deze keer...
gewoon pech.
-En jij? -Ik ben Marie-Pierre.
Ik ben onderwijzeres.
En...
Ik ben zwanger van een man...
Een man van wie ik veel hou.
En...
hij zou voorzichtig zijn. Ik geloofde hem, omdat hij ouder is.
Maar goed, op dit moment
is hij niet toe aan een baby.
Denk je
dat je het zou houden als hij het wel wilde?
Ja.
Heb je overwogen het in je eentje te houden?
In het begin, toen ik ontdekte dat ik zwanger was,
dacht ik inderdaad meteen:
wat geweldig.
Ik ben zwanger van zijn baby.
Maar
toen ik zijn gezicht zag,
was het niet zo geweldig meer.
Heeft een van jullie ooit een abortus gehad?
Nee.
Ja.
Eén keer.
Met de hulp van een buurvrouw.
Wat gebruikte ze?
Breinaalden.
Wil je erover praten?
Nee.
Wees gerust, we gebruiken geen naalden. Het is volkomen veilig.
Doet het pijn?
Het kan. Het hangt van de vrouw af.
Als je al pijn voelt, duurt het niet lang.
Het is niet zoals een curettage. Dat doet veel pijn.
Sorry, ik vroeg me af
hoeveel zoiets kost.
Niets.
Word gewoon lid van onze vereniging.
-Hoe doen jullie het? -We zijn allemaal vrijwilligers.
Wie het zich kan permitteren, mag doneren.
Daarmee betalen we materiaal en onze reizen naar Nederland.
Daar moeten we betalen.
Ik was van plan iets te betalen.
Als je dat kunt, is dat fijn.
-Is 300 franc goed? -Geweldig. Maar het hoeft niet.
En...
Hoe gaat het in zijn werk?
Eerst moet je naar een dokter.
Om te weten hoe ver je bent.
En om het medicijn voor te schrijven dat je voor de abortus moet nemen.
We werken met een dokter die ons helpt. Dat is dr. Chevals.
Hij ontvangt onze patiënten op vrijdag.
We zien elkaar volgende week woensdag om alles uit te leggen.
De abortussen vinden de dag erna plaats.
Op donderdag. Is dat goed?
Ja.
Indien mogelijk doen we het bij een van jullie thuis.
We kunnen het bij mij doen.
Maar het is niet erg groot.
Dat is niet erg, als er maar een stevige tafel is.
Mijn tafel is geweldig.
Perfect. We geven jullie de formulieren voor dr. Chevals
en Jacquelines adres voor de bijeenkomst.
-Hier. -Bedankt.
Bedankt.
Pardon. Zal ik
erna nog kinderen kunnen krijgen?
Natuurlijk.
Er zijn nog aardappelen over.
O, ja.
Wat eten we? Ik heb honger.
Bloemkoolgratin.
Heb je geen huiswerk?
Ja, maar dat heb ik al gedaan.
Echt?
Ga rechtop zitten.
-Wat? -Als je rechtop zit, huil je minder.
Het prikt.
Ja?
Hier, ik heb dit teruggebracht.
Er was geen haast bij.
Wil je een kopje koffie?
Nee, bedankt, mijn moeder verwacht me.
Hallo.
Zal ik op Pierrot passen? Het is ijskoud.
-Vind je dat niet erg? -Nee, iemand zal blij zijn.
Nietwaar, liefje? Kijk eens wie er is.
De kinderen zijn boven. Dan weet je dat.
Goed.
-Tot straks. Bedankt. -Ga nou maar.
No comments yet. Be the first to leave one.