House of the Dragon

Ég verð að hitta drottninguna.

Yðar tign.

Hann er upp risinn.

- Hver? - Aegon.

Sólfuni lifir.

Út.

Sólfuni er dauður, rotnandi í auðninni.

Sestu.

Aegon brenndi Mooton-herinn við Krummahóla.

Og flaug svo á braut...

Ég veit ekki hvert.

Fylgismenn hans hafa þegar sent hrafna um allt ríkið

og boðað endurkomu konungs.

Almúginn segir það guðlegt tákn um að Aegon sé ætlað að ríkja.

Að hann og drekinn hafi verið upp reistir til að endurheimta krúnuna.

Einmitt núna safnast þegnar mínir fyrir utan Stórmusterið,

biðjandi til guðanna um svör hver eigi að ríkja,

eftir allt sem ég hef mátt umbera og þola.

Rhaenyra.

Hinir óæðri guðir fá engu ráðið um framvinduna.

Við erum blóð Gömlu Valyríu.

Þú hefur ægivaldi á að skipa.

Þú þarft bara að beita því.

Helvítið hann Viserys.

Hann setti mig í þessa stöðu.

Spádómur hans hefur reynt mig aftur og aftur

og ég hef staðist hverja ákorun.

Þetta er áskorun þín.

Núna.

Stundin sem þú ríst upp.

Eini kosturinn sem ríkið skilur er styrkur.

Þú hefur ávallt vitað þetta.

Láttu vakta ferðir dreka Aegons,

og láttu Hugh vakta Drekapyttinn ásamt Vermithor.

Þú ferð fyrir árásinni á Veltutún.

Farðu hús úr húsi.

Finndu alla Hightower-menn

og dreptu hvern einasta.

Ríkið fylgist með.

Gerðu ekki ófreskju úr mér.

Ekkert mun veita mér meiri ánægju, yðar tign.

Þegar Ormund og Daeron eru dauðir

hef ég uppi á loddaranum Aegon og drep hann sjálf.

Yðar tign, eru áform uppi um björgun Sænöðrunnar?

Verður honum bjargað?

Faðir þinn mun leita Sænöðrunnar í Veltutúni

þegar við höfum endurheimt bæinn.

Hann verður löngu dauður. Sendu mig núna.

Ykkar Addams er þörf hér við að gæta borgarinnar

ef eitthvað er hæft í þeim sögusögnum að Sólfuna hafi verið leyft að lifa.

Corlys er Hönd þín, þinn elsti bandamaður.

Ég vil áa þínum ekkert illt en hann tók sína ákvörðun

og við þurfum nú að gjalda fyrir hana.

Það var þín sök.

Hvað þá?

Að Corlys lávarður hafi verið berskjaldaður svona.

Þú skalt ekki dirfast.

Svona hefurðu ávallt komið fram við þá sem þjóna þér.

Við Addam höfum stritað hvíldarlaust,

farið ótal ferðir í leit að óvinum þínum

og aðeins hlotið reiði þína að launum.

Já, því ferðir ykkar hafa engu skilað

á meðan óvinir mínir hafa fengið að safna liði og kröftum.

Ef manneskja gagnast þér brúkarðu hana.

Ef ekki varparðu henno á glæ, líkt og þú gerðir við Rhaenu.

Og nú er hún brotin, líkt og ái minn.

Ég hefði með réttu getað kastað þér á glæ eftir Vélindað.

Það má vera.

En þú þarfnast drekans míns.

Ósvífna barn.

En sökin er ekki þín. Ósvífnin er þér í blóð borin.

Eins og systir þín hefur sýnt fram á undanfarið.

Góðan dag, herramenn.

Góðan dag.

Við sigldum næturlangt frá Rekaskeri

eftir að hafa frétt að foringi okkar sé í haldi Hightower-manna.

Drottning boðar ykkur hingað að tryggja Kóngsvelli.

Að svara því gæti kostað herra okkar lífið.

Corlys lávarður þekkti vel áhættuna sem för hans fæli.

Hann myndi vilja að við teldum heiður Velaryon æðri hans eigin lífi.

Hver ert þú að mæla fyrir óskum herra okkar.

Elstur núlifandi sona hans.

Og útnefndur arftaki.

Eitt sinn og verðandi Herra Sjávarfallanna.

Opnið hliðin!

Snúið!

Áfram gakk.

Þetta...

Allt þetta

er fyrir þig.

Mikilfenglegt, ekki satt?

En...

Þig þarf að slá til riddara

áður en hægt verður að krýna þig konung.

Krjúptu.

Daeron Targaryen, sverð þú, í ásýnd guða og manna,

að vernda þá sem varnarlausir eru?

Inn með ykkur!

Að vernda allar konur og börn.

Að hlýta foringjum þínum og lénsherrum.

Að berjast af hugdirfsku þegar þess þarf.

Að vinna hver þau störf sem þér eru ætluð...

- Tilbúin. - ...hversu erfið...

- Hífið. - ...auðmýkjandi eða hættuleg þau reynast?

Stans!

Ég sver það.

Þá ríst þú upp sem riddari.

Ser Daeron hinn Djarfi.

Og lýsir leiðina.

Her Bastarðadrottningar eru utan við hliðin.

Og sá sem leiðir hann til slátrunar er frændi hennar.

Nei, ástmaður.

Nei, eiginmaður.

Daemon tíkarsonur Targaryen.

- Og drekinn hans. - Auðvitað á hann drekaóféti.

En hann mun ekki nota hann.

Og hvernig veistu það?

Því eiginkona hans, drottningin, leyfir honum það ekki.

Rhaenyra hefur Daemon í stuttum taumi

eins og tík í hundabyrgi.

Meira öl fyrir drekaherrann.

Flökkuprinsinn mun brátt skjálfa

frammi fyrir hinum máttuga og skelfilega Ulf hinum Hvíta!

Yðar tign.

- Amar eitthvað að, hátign? - Hvað var það?

Prinsessan Helaena.

Hún hefur enn ekki matast.

Meistararnir óttast um heilsu hennar, sérstaklega vegna þungunar hennar.

Boðaðu Ser Alyn til mín.

Ég þarf fulla fylgd að Stórmusterinu.

Í dag mun æðstipresturinn þar smyrja mig

og blessa stjórn mína í augsýn allra á Kóngsvöllum.

Það mun enginn efast um hvern guðirnir völdu til að ríkja.

Undir eins, yðar tign.

Var það nokkuð fleira?

Já.

Hvað gengur á?

Herrar mínir?

Herrar!

Afsakaðu áganginn, lafði.

- Okkur var naumt skammtaður tími. - Fyrir hvað?

Þér hefur verið útvegað pláss um borð í Kossi Hafmeyjunnar.

Þú munt halda til Pentos í ljósaskiptunum.

Mér var falið að tilkynna þér að þjónustu þinnar hér sé ekki lengur óskað.

Þú hefur þjónað drottninu og ríkinu af dyggð

og fyrir það er hennar hátign þakklát.

Þér verður séð fyrir gullsjóði fyrir eigin setri og þjónustufólki.

Verið snögg.

Ég skil þetta ekki heldur, lafði.

Stundin er liðin, lafði.

Þér verðið að snúa aftur til vistarveranna.

Þessa leið, prinsessa.

Treystu ekki drottningu.

Aegon er snúinn aftur. Dreki hans lifir.

Óborið barn þitt er gísl,

fengur sem færir henni yfirhöndina...

- Áfram. - ...yfir óvinum hennar.

- Hún mun aldrei sleppa þér. - Þetta nægir.

Aemond, manstu?

Aemond, manstu?

Hjálpaðu mér.

Engar áhyggjur.

Þú lifir.

Drekktu þetta.

Og annan innan stundar.

Hún eitraði fyrir mér.

Þú uppgötvaðir að þú stendur einn í þessum heimi.

Það eigum við sameiginlegt.

En ég vil ekki vera það lengur.

Hvað um þig?

Hvað varðar þig um einveru mína?

Hvort ég lifi eða dey.

Ég er frændbani, Alys.

Ég myrti minn eigin bróður.

Ég er dæmdur fyrir misgjörðir mína og skal þjást fyrir þær.

Þú ættir að yfirgefa mig.

Áður en þú kallar örlög mín yfir sjálfa þig.

Þegar drekinn Balerion brenndi þessa höll

var það til að binda endi á Harren-ætt.

En það var ekki svo auðsótt.

Eitt barn,

drengur,

lifði af.

Illa brenndur en á lífi.

Móðir hans hefði gefið hvað sem er til bjargar honum.

Hún kallaði til meistar frá öllum hornum Konungsríkjanna Sjö, en til einskis.

Hún sneri sér að eldri lækningum.

Hún uppdötvaði seiðgaldra eldri en landið sjálft.

Hún skipti við verur sem bjuggu í skógunum.

En ekkert af þessu gat bætt það sem drekaeldurinn olli.

Þegar drengurinn féll frá

reyndi hún að fylgja honum.

Þá komst hún að kostnaðinum.

Hún komst að því að hún væri dæmt til að lifa áfram.

Að dvelja innan marka hinna fornu árkonunga.

Bölvun þess að deila ágirnd Harrens.

Rúin nafni sínu, titli og kastala.

Dæmd til að þjóna hverjum lágbornum herra sem tók sér þar bólsetu.

Þetta gerðist fyrir hundrað árum.

Það er langur tími af einsemd.