Noryang: Deadly Sea (Noryang: Jukeumeui Bada / Noryang: The Sea of ​​Death / 노량: 죽음의 바다)

‫زندگی من

‫همچو شبنم پدیدار می‌شود،

‫و همچو شبنم...

‫ناپدید می‌شود.

‫شکوه و جلال مادی

‫کم از رویا و خیال ندارند.

‫پدر...

‫

‫نیروهامون رو

‫از چوسان برگردونید.

‫پسرم، هیده‌یوری...

‫

‫مراقبش باش.

‫

‫ایه‌یاسو...

‫تو...

‫- پدر! ‫- سرورم!

‫جناب صدراعظم!

‫در ماه قمری اوت سال ۱۵۹۸، هاشیبا هیده‌یوشی ‫در حالیکه آخرین دستورش عقب‌نشینی از چوسان بود، درگذشت.

‫یک سال قبل، ناوگان ژاپن در تنگه الدولموک ‫شکست سختی را در نبرد میونگ‌نیانگ متحمل شده بودند.

‫نیروهای زمینی ژاپن به سرعت به جنوب عقب‌نشینی کردند. ‫سپس در اولسان، ساچئون و سانچئون، در کرانه ساحل دژ ساختند.

‫ارتش متحد چوسان-مینگ با حمله هماهنگی از دریا و زمین ‫به هر چهار طرف پایگاه‌های آن‌ها حمله کردند.

‫فرمانده دایمیو، کونیشی یوکیناگا، درون دژ یگیو در ‫سانچئون محصور شد...

‫و مورد محاصره نیروی دریایی چوسان-مینگ ‫قرار گرفت.

‫آتش!

‫ناوگان چوسان-مینگ به سوی جزیره جانگ که آن سوی ‫پایگاه ژاپن دشمن در سانچئون قرار داشت راهی شدند.

‫سیصد و پنجاه کشتی متحد، پایگاه کونیشی ‫را مورد تهدید قرار دادند.

‫با شدت گرفتن حملات ناوگان چوسان، کشتی‌های کونیشی ‫نتوانستند آنجا را تخلیه کنند...

‫زیرا دریاسالار یی سون‌شین مانع راهشان شده بود.

‫بجنبید!

‫یالا!

‫زود باشید!

‫

‫خب؟

‫با لیو تینگ صحبت کردی؟

‫گفت... ‫

‫کنترل ناوگان مینگ دستش نیست.

‫میگه از فرمانده چن لین درخواست کنید. ‫

‫جدی؟

‫نباید به لیو تینگ اعتماد می‌کردیم، قربان! ‫

‫اونهمه رشوه گرفت...

‫تجهیزاتمون تا کی دووم میارن؟

‫با این وضع، نهایتاً پنج روز.

‫سربازها میگن حالا که جیره قطع شده، باید خودشون رو

‫با گوشت جنازه‌ها سیر کنن.

‫آخرین نفری که از دستور عقب‌نشینی ‫خبردار شد ما بودیم.

‫ایه‌یاسو می‌خواد برگشتنم رو عقب بندازه.

‫در این صورت،

‫متحدش کیوماسا دژ اولسان رو رها می‌کنه

‫و زودتر از شما برمی‌گرده.

‫دلم گواه خوبی نمیده.

‫خدا می‌دونه قراره چه نقشه‌ای بکشن؟

‫جون ارباب جوان هیده‌یوری تو خطر میفته.

‫باید سریع برگردیم!

‫ولی محاصره...

‫

‫سربازان ژاپن دارن از جزیره نامهائه میرن به ‫جزیره چانگ‌سون.

‫نیروهای ژاپن گوسونگ هم تو جزیره جمع شدن.

‫ممکنه دشمن بخواد ناحیه گیونگ‌سانگ رو تخلیه کنه، ‫

‫ولی ممکنه

‫دژ یگیو رو تقویت کنن تا بخوان محاصره ما رو بشکنن.

‫بعیده.

‫اینجا رو ببینید.

‫خیلی وقته کونیشی چراغ دریاییش رو روشن کرده.

‫با این حال،

‫هیچکدوم از نیروهای ژاپنی نیومدن کمکش. ‫

‫رهبرشون مُرده و سربازهاشون سرگرم فرار هستن. ‫

‫درسته.

‫اونی که تحت فشاره کونیشیه، نه ما.

‫موافقم.

‫با برقراری محاصره ما،

‫کونیشی چاره‌ای جز تسلیم شدن نداره. ‫

‫نه.

‫به این راحتی تموم نمیشه.

‫این هفت سال گذشته،

‫کونیشی در مرکزیت جنگ بوده.

‫به این راحتی تسلیم نمیشه.

‫مقاومت می‌کنه.

‫باید برای مقابله با حمله آماده باشیم.

‫متوجه شدید؟

‫- بله، دریاسالار. ‫- بله، دریاسالار.

‫

‫فرمانده چن، کمک کنید یه راه در رو باز کنیم.

‫التماس می‌کنم!

‫

‫

‫حتماً خودتون هم قبول دارین.

‫جنگ تموم شده، فرمانده!

‫التماس می‌کنه یه راه فرار براشون ‫باز کنید.

‫پایان این جنگ

‫فقط از دست شما ساخته‌ست.

‫گذشته رو فراموش کنید.

‫خواهش می‌کنم فرصت صلح رو بپذیرید!

‫می‌خوای بگی،

‫از اشتباهات گذشته‌تون توبه می‌کنید؟

‫میگه از گناهان گذشته توبه می‌کنید یا نه.

‫- خب... ‫- «راهش حمله به مینگه.»

‫از چوسان درخواست کردید که،

‫«یه مسیر برای حمله به مینگ به ما بدید،

‫ما هم از چوسان می‌گذریم.»

‫«راهش حمله به مینگه.»

‫«یه مسیر برای حمله به مینگ به ما بدید،

‫ما هم از چوسان می‌گذریم.»

‫رهبر مرحومتون هیده‌یوشی

‫یه روانی بود!

‫اینطور نیست؟

‫من با پیشنهاد صلح اومدم،

‫نه برای تسلیم.

‫میگه پیشنهاد صلح آورده، نه تسلیم.

‫اگه قبول نکنم چی؟

‫اگه قبول نکنن چی؟

‫در این صورت،

‫نیروهای مینگ

‫کشته‌های زیادی میدن.

‫در این صورت، نیروهای مینگ کشته‌های ‫زیادی میدن.

‫چه گستاخ!

‫برو به کونیشی بگو.

‫صلح هم یه بهایی داره.

‫من ازش صلحی نخواستم!

‫به سلامت.

‫فرمانده.

‫گفتم برو!

‫راه بیفت!

‫همین حالا! می‌شنوی؟

‫تصمیم درستی گرفتید، فرمانده!

‫«صلح هم بهایی داره.»

‫برای نبرد آماده میشم، قربان.

‫نیاز نیست.

‫سر قطع شده چند دشمن رو می‌بریم اوساکا؟

‫تقریباً دو هزار سر.

‫سرهاشون به همراه غنیمتی که از

‫پیونگ‌یانگ به دست آوردیم رو تقدیم چن لین می‌کنیم.

‫حالا که دنبال یه بهاست،

‫ما هم پرداختش می‌کنیم.

‫اما...

‫چن لین مثل یی سون‌شین نیست.

‫اونم مثل ما باید برگرده به وطنش.

‫قربان،

‫حتی اگه چن لین سعی کنه محاصره رو بشکنه،

‫یی سون‌شین مقاومت می‌کنه.

‫

‫پسرم...

‫میون!

‫ولم کن!

‫میون!

‫ولم کنید!

‫باید فرار کنی!

‫میون!

‫تقصیر منه.

‫همه‌ش تقصیر منه.

‫میون!

‫دریاسالار، جونسا هستم.

‫همونطور که پیشبینی کرده بودید،

‫یکی از کشتی‌های کونیشی وارد پایگاه مینگ شد.

‫درگیر شدن؟

‫نه، قربان.

‫بسیار خب.

‫جونسا.

‫دلت نمی‌خواد برگردی خونه؟

‫اگه بخوای می‌تونی همراه همکارهای علیه ژاپنت

‫برگردی خونه.

‫شاید فرمانده‌ها در جریان نباشن،

‫ولی سربازها ته دلشون می‌دونن

‫که برای برگشت به خونه،

‫اول باید جنگ تموم بشه.

‫جنگ که کاملاً تموم شد،

‫اطاعت میشه.

‫- بسه. ‫- کافیه!

‫حتی از شمشیر خانوادگیت هم استفاده نمی‌کنی.

‫به چه حقی سعی کردی من رو گول بزنی؟

‫از بقیه

‫اسرا شنیدم.

‫بعد اینکه تو دومین حمله جنگیدی،

‫از آسان تو چونگ‌چونگ رد شدی

‫و اومدی اینجا.

‫شنیدم وسط راهت از آسان تو چونگ‌چونگ ‫رد شدی.

‫خوب می‌دونی منظورم چیه.

‫بگو ببینم

‫تو آسان چیکار کردی.

‫واقعاً پسر دریاسالار یی رو کشتن؟

‫مگه خودشون اعتراف نکردن؟

‫حتی گفتن دقیقاً کجا کشتنش.

‫خب نباید به دریاسالار یی خبر بدیم

‫و بگیم سرشون رو بزنن؟

‫نه.

‫فعلاً صداش رو درنیار.

‫فرمانده.

‫فرمانده سابق یانگ هو از مینگ خبر فرستادن.

‫فرمانده چن لین عزیز،

‫رهبر ژاپن یعنی هیده‌یوشی چند ماه پیش فوت شد.

‫وقتی این نامه به دستت برسه،

‫نیروهای ژاپنی چوسان هم خبردار شدن.

‫لیو تینگ از کونیشی رشوه گرفته.

‫علی‌رغم گزارشاتش،

‫لیو تینگ به نبرد ملحق نشده.

‫به نیروهای ژاپن دستور دادن از ‫چوسان عقب‌نشینی کنن.

‫پس واسه همین لیو تینگ حملات ‫زمینیش رو تموم کرده.

‫حتماً خود کونیشی بهش گفته.

‫لیو تینگ قضیه عقب‌نشینی رو فهمیده

‫و چون فکر می‌کرده جنگ تموم شده،