The Hateful Eight

Hoofdstuk Een

Hoofdstuk Een Laatste stuk naar Red Rock.

Heb je nog ruimte?

Wie ben je verdomme en wat is er met hen gebeurd?

Ik ben majoor Marquis Warren, voormalig V.S. cavalerie.

Nu dienaar van de rechtbank.

Ik probeer een paar nietsnutten op te leveren.

Ik heb de papieren in m'n zak.

Breng je ze naar Red Rock?

Jij gaat daar toch naar toe, of niet?

Die verdomde sneeuwstorm achtervolgt ons al drie uur.

We gaan het niet redden naar Red Rock, voor die ons inhaalt.

Dus je bent op weg naar Minnie's Fournituren?

Dat weet je wel.

Kan ik mee komen? - Ja, goedemorgen...

Als het aan mij ligt, ja.

Maar het ligt niet aan mij. - Aan wie dan wel?

Die kerel in de koets.

Heeft hij het voor het zeggen?

Hij heeft betaald voor een privé reis, en ik moet je zeggen...

hij heeft nogal wat betaald. Dus als je naar Minnie wilt met ons...

moet je met hem praten. - Nou...

dat ga ik dan doen.

Wacht even. kerel!

Voordat je dichterbij komt,

leg dan eerst die twee geweren, daar op die rots.

Dan doe je beide handen boven je hoofd.

Kom dan dichterbij....

Maar heel langzaam.

Je vertrouwt me, hè?

Niet echt.

Leg ze neer.

Kom hier naar toe.

Ik zei boven je hoofd, godverdomme.

Kom nu hier.

Dat is ver genoeg.

Krijg nou wat...

Ik ken jou zwarte. Kolonel Warren, of zo iets, toch?

Majoor Marquis Warren.

Ik ken jou ook.

We hebben samen een steak gegeten, ooit in Chattanooga.

Jij bent John Ruth, De Beul.

Dat ben ik.

Hoe lang is dat geleden? - Sinds die steak?

Acht maand.

Waarom leg je me niet uit...

waarom een Afrikaanse premiejager ronddoolt in de sneeuw in Wyoming?

Ik wil wat gajus naar Red Rock brengen. - Dus je werkt nog steeds?

Dat weet je wel.

Wat is er met je paard gebeurd?

We moesten een omweg maken. M'n paard hield het niet vol.

Je weet niets van dit merrieveulen, hier?

Nee. - Je weet zelfs haar naam niet?

Nee.

Nou, ik denk dat dit dan wel een toevallige koets is.

Ik hoop het wel.

Majoor Marquis Warren, dit is Daisy Domergue.

Domergue, voor jou is dit Majoor Warren.

Hoi, nikker!

Ze is wel scherp, of niet?

Die donkeren willen geen nikker meer genoemd worden. Dat vinden ze beledigend.

Nou, ik word hoer genoemd. - Dat kan ik geloven.

Van haar gehoord? - Moet dat?

Nou, ze is geen John Wilkes Booth, maar...

misschien heb je van haar prijs op haar hoofd gehoord.

Hoeveel? - 10.000 dollar.

Verdomme, wat heeft ze gedaan? De minnares van de president vermoord?

Niet helemaal.

Die tienduizend heb ik al in m'n zak.

Daarom bied ik geen ritjes aan. Zeker niet aan echte zakenmensen.

Dat kan ik alleen maar waarderen. Ik heb verder niets met haar.

Één van die, is vierduizend waard, één drie en één is één waard.

Dat is verdomme goed genoeg voor mij.

Nou...

Laat me hun papieren zien.

Zoals ik al zei, langzaam aan.

Ga terug.

Kijk... ik wil niet storen, maar we hebben een verdomde sneeuwstorm

achter onze reet aan, waar we voor willen schuilen!

Dat weet ik!

Hou nu je kop en bedwing die paarden, terwijl ik nadenk!

Oké, we gaan het proberen.

Maar je laat die pistolen, daar, bij de koetsier.

Je laat die nikker toch niet meerijden? Misschien op de bok bij O.B., maar...

Hoe vindt je het geluid van die bellen, trut?

Echt mooi, of niet?

Als je die vuile bek weer open doet, sla ik je voortanden eruit. Begrepen?

Ja.

Laat me je horen zeggen: "Ik heb het begrepen"

Ik heb het begrepen.

Ik heb wat hulp nodig, om die kerels op het dak te knopen.

Geef O.B. vijftig dollar, als je in Red Rock aankomt en hij zal je helpen.

Ik ben het met O.B. eens. Die storm baart me zorgen.

Het gaat sneller, als jij ook helpt. - Godverdomme, ik heb nu al spijt.!

Ik kan je niet helpen met die jongens, zoalng ik aan haar pols geboeid ben.

En dat blijft zo en zal niet van m'n verdomde zijde wijken,

tot ik haar persoonlijk in de Red Rock gevangenis zet. Heb je dat begrepen?

Ja, dat heb ik. - Goed.

Wat is er met je paard gebeurd?

Hij was oud.

Ik had hem niet voor niets.

Toen het weer slechter werd, deed hij wat hij kon, maar hij redde het niet.

Dat is jammer. - Dat klopt.

Ik en die ouwe Lash hebben veel kilometers samen gereisd.

Hij was m'n beste vriend, als ik zou geloven dat dieren vrienden zijn, wat ik niet doe.

Hoe dan ook.... Ik ga hem missen.

Wie is Daisy Domergue? - Een verdomde moordende trut, dat is ze.

Ik zie, dat het je niets doet, om een vrouw naar de strop te brengen.

Bij vrouwen, bedoel je haar? Nee, dat doet me weinig.

Dus je brengt haar naar Red Rock, om op te hangen?

Reken maar. - Blijf je wachten, om te kijken?

Dat weet je wel.

Ik wil haar nek horen knakken met m'n eigen twee oren.

Wacht jij nooit om te kijken?

Die van mij worden nooit opgehangen, want ik breng ze nooit levend binnen.

Nooit? - Helemaal nooit.

Daar hebben we het over gehad in Chattanooga.

Wanhopige mannen levend binnen brengen, is een goede manier, om zelf dood te gaan.

Ze kunnen me niet slapend pakken, als ik m'n ogen niet dicht doe.

Ik wil niet zo hard werken. - Niemand zei, dat het makkelijk was.

En niemand zei, dat het ook zo moeilijk zou zijn.

Maar dat, dametje,

is waarom ze hem "De Beul" noemen.

Als het pamflet zegt "Dood of Levend", schieten wij je in de rug, zo van het stokje

en brengen je dood over het zadel binnen. Maar als John Ruth, De Beul, je pakt,

sterf je niet door een kogel in de rug.

Als De Beul je pakt...

word je opgehangen.

Je overschat hem, nikker.

Ik geef toe, dat hij kloten heeft.

Maar in het hersendeel,

is hij als een man, die een hoge duik nam in een ondiepe vijver.

Nu Daisy,

ik wil even werken aan een soort van communicatie.

Als ik je heel hard in je gezicht sla, met m'n elleboog...

betekent dat: Kop dicht.

Begrepen?

Begrepen.

Ik, euh...

Ik weet dat we elkaar eerder hebben ontmoet.

En ik wil niet onnodig intimiteit impliceren, maar...

Nou...

Heb je het nog steeds?

Wat heb ik?

De Lincoln Brief?

Natuurlijk.

Heb je hem bij je?

Waar? - Hier.

Kijk, ik weet dat je er heel voorzichtig mee moet zijn, en zo.

Ik kan me voorstellen, dat je hem niet steeds uit de envelop wilt halen.

Maar als je het niet erg vindt, zo ik hem nog eens willen zien.

Je hebt gelijk,

ik hou er niet van, om hem telkens uit de envelop te halen.

Ja - Maar...

als jij m'n leven redt, en zo,

zou ik je hem nog eens kunnen laten lezen.

"Ouwe Mary Todd roept, dus het moet tijd voor bed zijn."

Ouwe Mary Todd.

Dat raakt me.

Ja, dat raakt mij ook.

Weet je wat dit is, schooier?

Het is een brief van Lincoln.

Het is een brief van Lincoln aan hem.

Ze deelden een correspondentie tijdens de oorlog.

Zij waren penvrienden. Dit is maar één van de brieven.

Wat, verd...

O.B.

Stop! - Kalm!

Van alle stommiteiten,

wil je me m'n arm afrukken!

Ik heb niet,

haar stink reet deze berg opgesleept, om haar nek te breken, net buiten de stad.

Jij hebt haar mijn verdomde brief gegeven.

Ik gaf hem niet aan haar, Ik gaf hem aan jou!

Die nikker sloeg me op m'n kaak.

Jij besmeurde zijn brief.

Die nikker gaat je reet verrot slaan en als hij dat doet,

ga ik op dat wagenwiel zitten kijken en lachen.

Hoe is het?

Ze hielp niet echt, maar het is oké.

Behandelen nikkers hun dames zo?

Jij... bent geen verdomde... dame

Hé, meneer Ruth?

Wat?

Er loopt daar nog een kerel, hier op de weg!

Wat?

Ik zei, er loopt daar nog een kerel, hier op de weg!

Gezien er een sneeuwstorm gaande is,

lopen er wel heel wat kerels rond, zou je niet zeggen, majoor?

Gezien ik de ene helft ben, ja...

er zijn er veel.

Dit verandert de zaak, jonge.

Acht duizend dollar is een boel geld voor een nikker.

Maar met een partner, is achttien veel beter.

Denk je echt, dat ik met die kerel samenspan? Of met haar?

Doe ze om. - Ik draag geen handboeien.

Doe die dingen om, of je hoeft je nergens meer zorgen om te maken.

Hoofdstuk Twee

Hoofdstuk Twee Schurk

Geef je wapens aan de koetsier.