The Island of Dr. Moreau

เครื่องบินของเรา ตกในมหาสมุทรแปซิฟิก..

เราลอยคออยู่หลายวัน ระหว่างความเป็น กับความตาย

ประมาณวันที่ 6 หรือ 7 2 คนที่รอดมาพร้อมผม..

เริ่มแย่งน้ำ กระติกสุดท้ายกัน

พวกเขาสู้กันเหมือนสัตว์ ไม่ใช่มนุษย์

หยุดนะ

ผมสู้เพื่อเอาตัวรอด อย่างป่าเถื่อน เหมือนกับพวกเขา

ทำไมถึงอยากให้ผม ทำอย่างนั้นล่ะ

คงไม่มีคนอื่น รอดมาอีกแล้ว

ทำการทดสอบเบื้องต้นหรือยัง

เพื่ออะไรกัน

โอเค

ดีขึ้นไหม

ผมอยู่ไหน

คุณอยู่บนเรือประมง ชื่อว่า ออมป๊าค พีนารี่

คุณเป็นใคร

ผมมีชื่อว่า มอนต์โกเมอรี่

แล้วคุณล่ะ

เอ็ดเวิร์ด ดักลาส

ผมกำลังจะไป จาการ์ต้า

แต่เครื่องบินมันตก

ผมกำลังทำงาน ให้องค์การสหประชาชาติ

เรื่องชุมชนปลอดสงคราม

ผมเห็นมีเลือด นองอยู่เต็มแพยาง

คุณเป็นผู้รอดชีวิต เพียงคนเดียว

ใช่

ผมต้องวิทยุไปแจ้ง..

- โดยเร็วที่สุด - เย็นไว้ ใจเย็น ๆ ก่อน

ใจเย็น ๆ

- ผมยังให้น้ำเกลือคุณอยู่ - นั่นสิ

บนเรือไม่มีวิทยุหรอก

ผมจะจ้างกัปตันเรือนี่ ให้พาคุณไปที่ ติมอร์..

ซึ่งต้องกินเวลา 4 วัน หลังจากส่งผม ลงที่..

- เกาะสวรรค์เล็ก ๆ ของผม - คุณฉีดอะไรให้ผมเหรอ

คุณต้องชอบแน่ ผมยังชอบมันเลย

เป็นยากล่อมประสาท ขนานเบา

โอ เดี๋ยว

เดี๋ยว ๆ ๆ คุณเป็นหมอเหรอ คุณเป็นหมอใช่ไหม

คง.. เป็นเหมือนสัตวแพทย์มากกว่า

ขอตัวเดี๋ยวนะ

ได้ ๆ ตกลง ๆ อย่าหยาบคายสิ

คุณนั่นเอง

- เกิดอะไรขึ้น นี่เราอยู่ไหน - นี่คือเกาะมอโรว์

มีการเปลี่ยนแผนเล็กน้อย

คุณต้องไปกับเราด้วย

- บางที ผมน่าจะรออยู่บนเรือดีกว่า - ถ้าคุณขึ้นฝั่ง เรามีวิทยุนะ..

รอเพียงไม่กี่วัน คุณก็น่าจะได้กลับแล้ว แต่นั่น ก็คงแล้วแต่คุณจะเลือก

จะรออยู่บนเรือนี่ก็ได้ แต่คนพวกนี้ ชอบมีปาร์ตี้แบบสัตว์นะ

กัปตันเรือ รู้สึกจะเหล่คุณไว้ด้วย คงเข้าใจ ที่ผมพูดสินะ

จะเป็นการดีกว่า ถ้าคุณมากับผม

ให้ผมช่วยถือ ของที่เหลือไหม

ไม่เป็นไร เดี๋ยวคนอื่น ๆ ก็มาช่วยถือให้เอง

คนอื่นเหรอ

ชาวเกาะนี่เหรอ

ใช่ พวกคนบนเกาะ

มีถนนนี่ได้ไง

ชาวดัทช์เป็นพวกแรก ที่มาตั้งรกราก บนเกาะนี้ เมื่อปี 1890

พวกเขาทำไร่กาแฟ

แล้วอเมริกัน ก็มาครอบครอง ตอนสงครามโลก ครั้งที่ 2

พวกญี่ปุ่นมาซื้อไปทำเป็นรีสอร์ท..

แต่ก็เจ๊งไป

ตอนเด็ก ๆ ผมก็เคยเลี้ยงกระต่าย..

ชื่อว่าเคซี่

มันตาย..

เพราะผมไม่สนใจ น่าอายจริง

ผมเข้ากับสัตว์ ได้ไม่ค่อยดี

ตัวนี้สวยดี

เป็นตัวผู้ รึตัวเมีย..

แกกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ

โอ พระเจ้า

- ถือไว้หน่อย - ไม่เอาน่า

ที่นี่ความจริง เราไม่กินเนื้อกัน..

แต่ผมแน่ใจว่า ดร.คงจะยกเว้นให้ สำหรับคุณ..

ที่ถือเป็นแขกพิเศษ ที่ไม่คาดฝันของเรา

อย่าไปบอกใครนะ ตกลงไหม

ไปกันเถอะ

เป็นศูนย์สื่อสาร ที่น่าประทับใจมาก

ปัญหาก็คือ มีผมซ่อมเป็นคนเดียว แล้วมันก็เสีย ตั้งแต่ก่อนเราไป

เดี๋ยวผมจะรีบซ่อมให้โดยเร็ว ไม่ต้องห่วง

ผมต้องขอสั่งให้คุณ อยู่เพียงในบ้าน หลังใหญ่นี้เท่านั้น

คนที่สนับสนุนโครงการนี้ กลัวว่าคุณ จะหนีกลับไป แล้วมาฟ้องร้องเรา

อย่างว่า.. สมัยนี้มีแต่การฟ้องร้อง

ใช่

อยู่นี่ก่อนนะ แล้วผมจะรีบมา

ขอโทษครับ

- ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร - คุณเป็นใคร

ผมเพิ่งมาถึง

ผมเพิ่งลงเรือมา กับมอนต์โกเมอรี่

คุณมาจากทะเลเหรอ

จริง ๆ แล้ว ผมมาจากอังกฤษ

อังกฤษ นั่นก็เป็นเกาะเหมือนกันนี่

- ใช่ - ฉันเคยอ่าน เรื่องประเทศอังกฤษ

ผมชื่อเอ็ดเวิร์ด ดักลาส

เอ็ดเวิร์ด ดักลาส

มือคุณสวยมากเลย

- สวยจริง ๆ - ขอบคุณครับ

คุณเป็นคนบนเกาะนี้เหรอ

พ่อพาฉันมาที่นี่

ดร.มอโรว์ใช่ไหม

แล้วจริง ๆ คุณมาจากไหน

รู้จักกันแล้วเหรอ

เธอสวยดี

ใช่

เธอมีเสน่ห์

ผมจัดที่พัก ให้คุณอยู่ชั้นบน

ยอดเยี่ยม

ผมเห็นรางวัลโนเบล

คิดว่าผม จำเรื่องคุณมอโรว์ได้ เขาหายตัวไป อย่างนั้นใช่ไหม

ผมนึกว่าเขา ตายไปแล้ว

เปล่า เขายังคงทำงานอยู่

แล้วเขาได้รางวัล จากเรื่องอะไร

เขาประดิษฐ เวลโคร

งั้นเหรอ

แล้วเขามาอยู่ที่นี่ นานหรือยัง

17 ปีแล้ว

เขาเอาแต่หมกมุ่น อยู่กับ..

งานวิจัยเรื่องสัตว์

นักรณรงค์สิทธิสัตว์ ไล่เขาออกมา จากอเมริกา

มันแย่ที่คุณ ไม่สามารถขังหนูไว้ในกรง โดยไม่ได้อ่านสิทธิ์ ให้มันฟังก่อน

แล้วคุณล่ะ อยู่นี่มานานแค่ไหน

ผมเขียนรายงาน ที่ได้รับการตีพิมพ์..

แล้วเราก็ ติดต่อกันมาเรื่อย ๆ

ประมาณ 10 ปีที่แล้ว ผมก็ออกมา..

ช่วยงานเขา

ในที่สุด..

ไปดูห้องพักคุณดีกว่า

มันก็..

น่านอนมากเลย

ฟังนะ ผมไม่อยากอยู่เกะกะที่นี่นาน

ทันทีที่คุณ ซ่อมอุปกรณ์สื่อสาร ให้ใช้งานได้..

ผมจะได้..

พวกเขาจะส่งเครื่องบิน มารับผม

- ล็อคประตูไว้ทำไม - เพื่อความปลอดภัย ของคุณเอง

มอนต์โกเมอรี่

มอนต์โกเมอรี่

เพราะมาก

โอ พระช่วย

ฟังนะ ฟัง ฉันสามารถช่วยคุณ ออกไปจากเกาะนี้ได้..

แต่คุณต้องสัญญาว่า จะไม่ทำ หรือพูดอะไร ที่จะให้ร้ายพ่อฉัน

เราต้องรีบนะ เร็ว

เอ็ดดี้ มีแต่เรื่องน่าประหลาดใจนะ

- ไม่เป็นไร - แกมาจากเรือ

เขาเป็นคน มี 5 นิ้ว

เขาเป็นคน มี 5 นิ้ว เหมือนคุณไงล่ะ

ดูสิ ดู

คน 5 นิ้ว..

ใช่ ดี ๆ ๆ

ดี

ฉันชื่อ แอสซาซิมอน

แอสซาซิมอน

แอสซาซิมอน ช่วยเราตามหา เซเยอร์ นักกฎหมายด้วยสิ เร็ว ๆ

มา ๆ ๆ เร็วเข้า

มาสิ

มา

การลงโทษ ผู้ละเมิดกฎหมาย รุนแรงอย่างมาก

ไม่มีการหลบหนี

มันเป็นเรื่องยากมาก

ในการที่เป็นมนุษย์

ในไม่ช้า เราก็ต้องอยากทำ สิ่งที่เลวร้าย

ทำอะไรเยี่ยงสัตว์ 4 เท้า..

ต้องดื่มกินน้ำ จากลำธาร..

ต้องส่งเสียวรัว แทนที่จะพูด ออกมาเป็นคำ ๆ..

ต้องเดินดมกลิ่นตามพื้น และคลานไปตามกิ่งไม้..

ต้องกินเนื้อปลาดิบ ๆ สมสู่กัน มั่วไปหมด..

ไม่ว่าสิ่งใดก็ตาม

ล้วนแต่เป็นสิ่ง เลวร้ายทั้งสิ้น

เหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ มนุษย์พึงกระทำ

เราเป็นมนุษย์ ใช่รึไม่

ใช่แล้ว

เราเป็นมนุษย์ เพราะพ่อ ทำให้เราเป็นมนุษย์

เซเยอร์ นักกฎหมาย

คน 5 นิ้วอีกคนหนึ่ง มาฟังกฎหมาย และปรัชญา

พ่อส่งคุณมาที่นี่รึ

คุณจะมาช่วยงานพ่องั้นรึ

คน 5 นิ้วอีกคน ตามล่าเรา

ช่วยเราด้วย

มอนต์โกเมอรี่

ท่านพ่อ ๆ

เอาคน 5 นิ้วมา

ท่านพ่อ

อย่า

ไม่

ปล่อยเขา

เอาปืนให้เขา

อะไรนะ

เอาปืนให้เขา

เขากลัวมาก ให้เขาสิ

- อย่า - ไม่ ๆ ๆ

ไม่ ดักลาส อย่า

เขาไม่ทำร้ายเธอหรอก

คุณดักลาส อย่าทำให้พวกเขาสับสนเลย

ถอยไป

ถอยไป

หยุดนะ

เห็นแก่พระเจ้า หยุดเถอะ

ใจเย็น ๆ คุณดักลาส

อย่าทำให้ชีวิตพวกเขา แย่ไปกว่านี้

ทำไมคุณถึงทำแบบนี้

คุณไม่รู้สึกร้อน เหมือนผมรึไง

ผมทนดวงอาทิตย์ ไม่ได้เลย..