Behind Your Touch (힙하게)

BEHIND YOUR TOUCH

Para talaga siyang si Mi-ok.

Hindi lang ang hitsura niya,

pero pati ang ugali.

Masigla

at matapang.

Gano'n na gano'n din si Mi-ok.

At kung iisipin n'yo, sinaktan niya kayo nang gawin niya ang gano'n.

Lolo.

Lolo!

Lolo.

Lolo!

- Sir! - Lolo.

- Lolo! - Naririnig n'yo ba 'ko?

Sir!

Ano'ng una nating gagawin?

Kailangang planuhin ang libing at umupa ng damit na pangluksa.

O kailangan bang magtawag muna tayo ng mga tao?

Pumirma ako para sa funeral service agency.

Sila ba muna ang tatawagan ko?

Tita.

Ako na'ng bahala.

Kumusta si Mr. Jung noong dinala siya sa ospital?

Marami nang dugo ang nawala sa kaniya dahil sa saksak niya sa puso.

Nawalan din siya ng malay, kaya dinala siya sa emergency surgery.

Ano'ng nangyayari?

Di pa yata kayo

makakapagsimula ng lamay.

Bakit hindi?

Kailangan pang mag-autopsy para malaman ang dahilan ng pagkamatay.

At dahil bukas pa ang kaso,

kailangan pa nilang mag-imbestiga tungkol kay Dr. Jung

kasi siya pa rin ang pangunahing suspek.

Pero puwede mong sabihin sa kanila na inosente siya.

Na hindi ang lolo ko ang salarin.

May patakaran kami na sinusunod.

Mukhang wala na tayong magagawa.

Pero…

ayokong iwanan si Lolo

sa lugar na wala siyang kakilala.

Alam ko ang pakiramdam nang mag-isa.

Di ko siya hahayaang magtagal doon.

MUJIN MEDICAL CENTER

NEUROSURGERY

Hello, sa Violent Crimes unit ako ng Mujin Police Station.

Ano'ng ibig mong sabihin, Parkinson's disease?

Umabot na sa pangatlong stage ang sakit ni Mr. Jung Ui-hwan.

Noong unang beses niya sa ospital,

nanginginig ang kamay niya at naninigas.

Nahihirapan siyang magbalanse,

at halos di na makalakad nang maayos.

Pinabagal namin ang paglala nito sa pag-inom ng gamot,

pero siguradong nahihirapan siyang gawin ang mga pangkaraniwang gawain.

Nahihirapan ba siyang humawak ng bagay dahil sa panginginig ng kamay niya?

Nahirapan siyang humawak kahit ng ballpen

dahil nagsisimula na ang paninigas ng kamay niya.

Kung gano'n, sinasabi mo ba

na di niya kakayanin ang humawak ng patalim?

'Yan ang pananaw ko bilang doktor.

Tingin mo kaya ng isang matanda na may Parkinson's disease

na saksakin ang isang 20-anyos nang napakaraming beses?

Di na makakilos nang mabilis ang matanda, maski maglakad nang maayos.

Kaya paano niya maaatake ang biktimang nakamotorsiklo?

At paano kakayanin ng taong ni hindi makahawak ng ballpen

na magtapon ng babae na 52-kilo ang bigat sa dagat?

Tingin ko, imposible ang alinman sa mga 'yon.

Paano kung di konektado ang pagpatay kay Assemblyman Cha Ju-man sa iba pang kaso?

Ano?

Kung ikokompara sa ibang mga biktima,

mas asintado ang mga sugat niya.

Posibleng di 'to gawa ng parehong salarin.

Hindi.

Binago siguro 'to ng salarin habang tumatagal.

Nagiging mas metikuloso ang sugat ng mga biktima sa bawat pagpatay,

bagaman bahagya lang.

Isa lang ang salarin. Iisang tao lang 'to.

Sinasabi mo ba

na biktima rin si Assemblyman Cha ng serial killer

at na hindi si Mr. Jung ang salarin?

Hindi pinatay ni Mr. Jung Ui-hwan si Assemblyman Cha.

Siya ang testigo na pinatay ng serial killer at pinalabas na siya ang may gawa.

Pero hindi natin puwedeng balewalain

na may motibo si Mr. Jung para patayin si Assemblyman Cha.

Ipaghiganti ang anak niya.

Motibo na hindi puwedeng balewalain.

'Yan mismo ang sinusubukan niya para paglaruan tayo!

Nagsisimula na siyang magsaya ngayon.

Mas marami siyang papatayin

at di na niya kailangan ng dahilan para pumatay.

Di tayo makikipaglaro sa laro niya!

PUNERARYA PASUKAN

Umupa na 'ko ng mga damit sa pangluksa.

Puwede mo ng kunin mamaya.

Nag-schedule rin ako ng oras ng alis para sa prusisyon at libing.

Puwede mong tingnan at pag-usapan n'yo ng staff ng ospital.

Kailangan rin ng litrato para sa burol.

Tingnan mo kung makakahanap ka ng magandang litratong lolo mo.

Malamang wala naman.

Di siya mahilig magpakuha ng litrato.

Ayaw na ayaw niyang magpakuha ng litrato.

Kailan siya pumunta at nagpakuha ng litrato para sa burol?

Uy, Gwang-sik.

Halika't maupo ka rito.

Tara.

Ang aga n'yong dumating.

- Oo. - Maaga nga.

Oo.

Sumama ka pala sa kaniya.

- Hello. - Sige.

Siyempre, para kaming dalawang kalahati ng kabuuan.

Siyanga pala, kailan ang kasal?

Malapit na.

Kung nabubuhay si Dr. Jung,

matutuwa siyang ikasal kayong dalawa.

Dr. Jung!

Dr. Jung!

Halika na.

Di ka puwedeng lumupaypay nang ganiyan.

Mas nagluluksa ka pa kaysa sa pamilya.

Alam kong ang parang wala akong pakisama,

pero hindi ko mapigilang umiyak.

Noong una akong lumipat dito,

masama ang tingin sa akin ng lahat dahil sa isa akong shaman.

Si Dr. Jung lang ang trumato sa akin bilang normal na tao.

Napakabuting tao niya.

Pero,

mabuti naman at nalinis ang pangalan niya.

Nakakalungkot na nga na namatay siya sa ganoong paraan.

Isipin n'yo na-frame din siya.

Ano ba,

sino ba rito ang unang naghinala sa kaniya?

Ano na'ng mangyayari ngayon?

Balita ko, muling bubuksan ang kaso.

Bakit ka tumatayo?

Kailangan ko nang umalis.

Kailangan kong ayusin ang milking machine nang maaga bukas.

Tara na.

Pero di pa ako tapos kumain.

Tumayo ka na lang.

Bakit ka nagmamadali?

Kailangan na nating umalis.

- Sige. - Paalam.

- Ingat. - Bye.

Wala rito si Kim Seon-woo.

Oo nga.

Nandito ka, Detective Moon.

Hello.

Mag-isa ka lang bang nandito?

Nasaan si Kim Seon-woo?

Di ako sigurado.

Buong araw ko siyang di nakita.

Gano'n ba?

Sa totoo lang,

di ko maipalinawag ngayon kung bakit si Kim Seon-woo ang serial killer.

Pero malapit na itong mabunyag.

Kaya gusto mong bantayan namin siya hanggang sa mangyari 'yon?

Di ko na siya pakakawalan ngayon.

Ano?

May ginagawa kayo nang di ako kasama?

Detective Na.

Umaasa ako sa 'yo.

Opo, sir.

Nagbago siya nang husto mula nang dumating siya rito.

Paano naman?

Noong una, napakakupal niya.

Pero ngayon, kupal na lang siya.

Jong-muk.

Di ko lang

maintindihan si Papa.

Kung simula pa lang tingin niya sinaktan ni Ju-man si Mi-ok,

bakit niya ito dinikitan nang ganoon?

Ang hirap siguro

na subukang patunayan

na hindi nagpakamatay si Mi-ok.

At siguradong mas mahirap na patunayan na si Cha Ju-man ang pumatay sa kaniya.

Kaya siguro niya piniling manatili sa tabi niya.

Inimbestigahan niya siguro ang mga kaso sa redevelopment

at naghanap ng mga bagay laban sa kaniya upang pabagsakin siya.

Parang impiyerno siguro sa kaniya ang lahat ng taon na 'yon.

Tinago niya sa sarili ang lahat ng sakit na 'yon at nagkasakit pa.

Pero di niya 'to sinabi sa akin o kay Ye-bun.

Malamang sinusubukan niyang protektahan kayong dalawa.

Gusto niya siguro

na siya ang magdala ng masakit na pasanin ng paghihiganti nang mag-isa

para mamuhay kayo ni Ye-bun nang mapayapa.

Naiintindihan ko siya.

Kawawa naman si Papa.

Ano'ng ginagawa mo rito?

Kailangan mong matulog.

Ayos lang ako.

Kumain ka na ba? Buong araw ka nang di kumakain.

Ok-hui.

Iniisip ko…

kung bakit ko nakuha…

ang kapangyarihang ito.

At sa tingin ko,

binigay 'to sa 'kin ni Mama…

para maintindihan ko si Lolo.

Pero…

kailanman di ko…