Mike Judge's Beavis and Butt-Head

خب، باز برگشتیم سر همون کارای هر روزمون.

آره.

چک بیمه بیکاری رو نقد کنیم،

یه آبجو بخریم، بخوریم، بعدش رو کاناپه خوابمون ببره.

هنوزم نمی‌تونیم یه تکونی بخوریم.

آره.

واو. ببینش بیویس.

یه کاناپه‌ی مفته.

واو، چه باحال.

چه روز شانسیه.

واو.

این از کاناپه‌ی ما خیلی خفن‌تره.

آره، انگار تا حالا هیچ‌کس روش خوابش نبرده

و روش جیش نکرده.

حتی یه بارم نه!

اگه این کاناپه تو آپارتمان ما بود،

بالاخره می‌تونستیم دختر دعوت کنیم و از این جور کارا.

اونوقت دلشون می‌خواست بیان رو کاناپه‌ی ما بشینن.

آره.

و بعدش رو من بشینن.

آره، باحال.

من این سر رو می‌گیرم.

باشه.

و تو اون سر رو بگیر.

اِم، نه.

اوه. جدی؟

خیلی چرته.

زود باش دیگه، کله‌خر.

وای خدا.

به میکرو کابینم خوش اومدی.

اینجا جاییه که میکرو ک**رمو نگه می‌دارم.

وایسا ببینم. اون خونه‌شه؟

اوه اوه.

انگار می‌خواد حس کنه تو ماشینش زندگی می‌کنه،

ولی نتونه عملاً جایی بره.

این صندوق پستی در واقع یه لانچ‌باکس بچگونه از دهه شصته.

داشتم دنبال یه صندوق پستی می‌گشتم.

داشتم دنبال یه صندوق پستی براش می‌گشتم.

و یه بچه کوچیک رو دیدم که داشت می‌رفت مدرسه،

و گفتم، اِم، اون لانچ‌باکس الان مال منه.

بپیچ.

یه ظرف غذای دیگه می‌تونی پیدا کنی.

من اینو برای اون جعبه باربری که توش زندگی می‌کنم، لازم دارم.

اندازه‌ی خونه‌مو دو برابر می‌کنه.

آره، ولی جدی می‌گم، بات‌هد،

فکر نکنم اون هیچ‌وقت بتونه مخ بزنه.

آره.

نه.

به‌خاطر فضای اضافه‌ای که اون درِ بازشو میده.

وقتی دختر می‌بینه، می‌گه،

بیا بریم خونم، عزیزم.

می‌تونی قشنگ صاف وایسی.

آره، آره، آره.

دخترا احتمالاً میگن، اِی یارو عینکی کلاه به سر،

من می‌خوام باهات تو خونه‌ت حال کنم.

و اونم اینجوریه که، هوم، خب،

اول باید قدتو اندازه بگیرم.

می‌تونی سرتو به سقف بکوبی،

بعدش می‌تونی باهام حال کنی.

آره، ولی عجله کن،

چون ما فقط ۱۵ دقیقه آنتن داریم.

احتمالاً برای تو،

من و کیر سیخ شده‌م به اندازه کافی جا نیست، پس یکی از ما

مجبوره بره بیرون منتظر بمونه.

و دارم به خودم فکر می‌کنم.

من محوطه آشپزخونه‌مو دارم.

آره، شاید بتونم یه حال و هوایی راه بندازم

با گرم کردن یه کم کنسرو برات.

آره.

شاید یه کم شف بویاردی.

من *اون دی* رو تو شف بویاردی فرو می‌کنم!

و مگنت‌ها، اوه، دارم، آره.

هی بیبی، ببین داریم چیکار می‌کنیم.

دارین اسباب‌کشی می‌کنین؟

آره، کسی روی این مبل جیش نکرده.

بالاخره دارین میرین.

امشب دارم دوستامو میارم اینجا

و جشن میگیریم.

محشره!

وای! شنیدی؟

اون برمی‌گرده با یه عالمه دختر.

و با ما پارتی کنه.

این مبل داره حتی بهتر از اونی که فکر می‌کردم کار می‌کنه.

آره، بهتره زود ببریمیش بالا از پله‌ها.

و بعد می‌بریمش بالا.

همینه.

فقط باید انجامش داد.

یالا، بیویس.

داری همه کارا رو میندازی گردن من.

اِم، بات‌هد، بات‌هد.

آره؟ اِم، چی؟