Friends

เที่ยวบิน 457 จากปักกิ่งกำลังลงจอด

พระเจ้าช่วย

พระเจ้าช่วย

พระเจ้า ขอโทษค่ะ

หลีกหน่อย เหตุด่วนค่ะ หลีกด้วยค่ะ

ขอโทษค่ะ

เรช

อยู่นี่เอง

- ไง - ว่าไง

แล้วนี่ๆ

ไปจีนเป็นยังไงบ้าง นาย

ก็ดีนะ

- อ้าว ไปโดนอะไรมา - อะไรเหรอ

- นั่นมัน เธอเลือดออก - งั้นเหรอ

- พระเจ้าช่วย - อ้าวดูสิ จริงด้วย

เอาเถอะ เรื่องฉันพอได้แล้ว คุณชายที่เพิ่งกลับจากเมืองตะวันออก

มาเร็ว ฉันอยากรู้ทุกเรื่องเลย

ทุกเรื่องเลย

จะให้เริ่มจากไหนดี

นี่คือจูลี่ จูลี่ นี่เรเชล

สวัสดี

ฉันเอานี่มา

- อ๋อ - นี่ไม่ได้เอามาให้นาย

แต่เอามาให้เธอ

ยินดีต้อนรับสู่ประเทศของเรา

ขอบคุณ ฉันมาจากนิวยอร์กน่ะ

งั้นไม่เป็นไร เอามาห้ามเลือดแล้วกัน

โอเค

ไปเอากระเป๋าไหม

- โอเค - โอเค

ไม่น่า

ฉันบอกเลย เธอไปที่สนามบิน และจะรุกรอสส์เต็มที่เลย

ตายแล้ว นี่เรื่องใหญ่เลย

นี่มันยิ่งกว่าเรื่องใหญ่ นี่มัน...

เออ อะไรที่โตกว่าใหญ่เหรอ

- นี่เหรอ - ใช่

พวกนาย ไปตัดผมมาเหรอ

ใช่ๆ เป็นเพราะวีดัล บุฟเฟย์แท้ๆ

เพราะว่า ก็นะ

"ถ้าคุณออกมาไม่ดูดี เราก็ดูไม่ดี"

ฉันชอบเสียงนั้น

- พวกเธอ - อ้าว

เรเชล

สนามบินๆ

รอสส์ไม่ได้มาคนเดียว

จูลี่

โอบหล่อน

ตะคริว ตะคริวกิน

ฉันว่าเธอพยายาม จะบอกอะไรเราสักอย่าง

เร็วเข้า หาคำกริยา

นายแหละ นาย

นายบอกว่าเขาชอบฉัน

นาย นายมัน...

นายมันพวกยืดยาด

ไม่เป็นไรหรอกเรช เราเอากระเป๋ามาแล้ว

- ไง สวัสดี - ว่าไง

จูลี่ นี่น้องสาวฉัน มอนิก้า

- นี่แชนด์เลอร์ - ไง

ไงฟีบี้ สวัสดี

- โจอี้ เป็นไงบ้าง - สวัสดี

โอเค

ทุกคน นี่จูลี่

จูลี่

- ไงคะ - ไงครับ

- ว่าไง - สวัสดี

สวัสดี แต่ฉันไม่ได้มานี่ พวกคุณยังไม่ได้เจอฉัน

พรุ่งนี้ฉันจะสร้างความประทับใจแรก ได้ดีกว่านี้เยอะ

ตอนที่ไม่ได้เพิ่งใช้เวลา 20 ชั่วโมง บนเครื่อง

- แล้วก็รถบัส - พระเจ้าช่วย

- ที่มีคนที่คอยกรีดร้อง ให้ตาย - แล้วก็ถ่มน้ำลาย

- แล้วก็ยัง... - นี่ทุกคนต้องฟังเรื่องนี้

เราอยู่บนรถบัสที่ดูเก่า สัก 200 ปีได้ใช่ไหม

อย่างน้อย 200 ปีแหละ

- แล้วไอ้คนนี้... - แล้วไก่ก็ขี้บนตักเธอ

อุ๊ย ขอโทษที

ฉันเผลอเล่าตอนจบไปแล้วใช่ไหม

ฉันเพิ่งรู้เรื่องนี้บนแท็กซี่ แล้วในหัวก็มีแต่เรื่องนี้

นี่มันยอดเลย คือว่า

มันเกิดขึ้นได้ยังไงเหรอ

คือว่าฉันกับรอสส์ เรียนปริญญาโทด้วยกัน

แล้วเราก็ไม่ได้เจอกันเลย ตั้งแต่เรียนจบ

พอฉันไปถึงจีน ทายสิว่าใครเป็นคนดูแลการขุด

จูลี่ไง

จูลี่ เยี่ยมเลยใช่ไหมล่ะ

นี่มันเป็นเรื่องยอดเยี่ยม แบบว่าเตะให้ตาย

ถุยน้ำลายใส่หน้ามันเลย ว่าไหม

มันเป็นคำที่เขาพูดกันน่ะ

โอเค เราแค่อยากแวะมาทักทายเฉยๆ

แล้วเดี๋ยวเราจะไปหาลูกฉันกัน

เสร็จแล้วก็จะกลับไปพักผ่อน

เวลาของเราตอนนี้ มันหกโมงเย็นวันพรุ่งนี้แล้ว

โอเค แต่ฟังนะ ไม่ต้องบอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ

ฉันชอบให้เป็นเรื่องเซอร์ไพรส์

- แล้วเจอกัน - ไปล่ะ

- ไงเรช ขอกาแฟหน่อยได้ไหม - ได้สิ

- ขอบคุณ - ไงเรช ฉันขอ...

- คุยกับเขาหรือยัง - ยัง

งั้นก็ไม่ได้

แล้วมันเกิดบ้าอะไรกับนาย ที่จีนล่ะเนี่ย

ก่อนนายไป นายยังหลงรักคนนั้นหัวปักหัวปำ

ก็ใช่ มันก็ใช่

แต่ในหัวฉันมันมีเสียงเล็กๆ คอยบอกว่า

"มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก ตัดใจเถอะ"

แล้วนายรู้ไหมว่านั่นเสียงใคร

พระเจ้าเหรอ

เสียงนายแหละ เพื่อน

ไม่แน่นะ พระเจ้าอาจเลียนเสียงฉัน

ฟังนะ นายพูดถูก โอเคไหม เธอเห็นฉันเป็นเพื่อนคนหนึ่ง

แค่นั้น

แล้วจากนั้น ฉันก็เจอจูลี่ แล้วก็

ไม่รู้สิ เรามีช่วงเวลาดีๆ ตอนอยู่ด้วยกัน

และฉันต้องบอกเลยว่า ถ้าไม่ใช่เพราะนาย

ฉันก็คงไม่ได้คบกับหล่อน

นายติดหนี้ฉันนะ พรรคพวก

นี่น้ำมะนาวของนาย

ฉันไม่ได้สั่งน้ำมะนาว

งั้นนายรีบเอาไปคืนดีกว่า เพราะว่าเดี๋ยวเขาจะคิดเงินนาย

- แต่ว่า... - ไปสิๆ เร็วเข้าๆ

โอเค

ได้ความว่าไงบ้าง

เขาว่า...

เขาว่า...

เขาว่า พวกเขามีเวลาดีๆ ตอนอยู่ด้วยกัน

ขอโทษนะ

อะไรนะ

แต่มันก็ยังมีข้อดีอยู่ ถ้าเธออยากคิดดูให้ดีๆ

คือเขาตัดสินใจเรื่องนั้น ด้วยตัวเขาเอง

ไม่ได้มีอะไรดลใจเลย ไม่มีเลย

แล้วมันมีข้อดียังไง

เธอต้องอยากคิดดูให้ดีจริงๆ แน่

ย้อนแย้งดีที่ในคาบพละ คนพวกนี้ไม่มีใครเลือก

นี่ฟีบส์

รู้ไหมฉันคิดอะไรอยู่

โอเค

ทำยังไง...

เธอไม่ได้มีเซ็กส์มานานมาก เลยคิดว่ามันเปลี่ยนไปหรือยังนะ

ไม่ใช่ ถึงตอนนี้ฉันจะคิดแบบนั้นแล้ว

โอเค แล้วเธอคิดอะไรอยู่

ฉันคิดว่าเธอตัดผมให้พวกหนุ่มๆ ออกมาดูดีมากเลย

เลยคิดว่าเธอน่าจะอยากตัดให้ฉันบ้าง

ไม่

ทำไมล่ะ

ก็แค่ฉัน...

ฉันเป็นคนจู้จี้ แล้วก็เจ้ากี้เจ้าการแบบสุดๆ

เธอเปล่านี่

ใช่ ฉันเปล่า แต่เธอเป็น

ฉันแค่อยากถนอมความรู้สึกเธอ

สวัสดีครับ

อ้าว ว่าไง

ได้ แป๊บนะ

รอสส์ โทรศัพท์ จูลี่โทรมา

สวัสดี ว่าไง

นี่

มีใครรู้จักช่างตัดชุดดีๆ ไหม

นายอยากแก้ทรงชุดเหรอ

เปล่าๆ ฉันแค่อยากให้คนเอาชอล์ก มาวาดรูปฉันเล่น

นายไปหาแฟรงกี้สิ บ้านฉันไปร้านเขาตลอดเลย

เขาตัดสูทตัวแรกให้ฉันตอนฉันอายุ 15

เดี๋ยว ไม่ใช่สิ 16

ไม่ โทษที 15

โอเค ปี 1990 มันเมื่อไหร่นะ

โอเค ถ้ามันไม่ได้ก็ไม่ต้องไปฝืน

โอเคๆ ไว้เจอกันทีหลังนะที่รัก

โอเค แค่นี้นะ อะไรนะ

โห น่ารักจังเลย

ไม่ๆ โอเค เธอวางสิ

ไม่ เธอน่ะ โอเค

โอเค

หนึ่ง สอง สาม

เธอก็ไม่ยอมวางเหมือนกัน

- หล่อนไม่ยอมวาง - หล่อนไม่ยอมวาง

โอเค ไม่ๆ เธอวางก่อนสิ

เธอแหละ เธอ...

โทษที นึกว่านายหมายถึงฉัน

เรเชล

- เดี๋ยวฉันโทรกลับไป - โอเคจ้า

ไง ที่รัก โทษที สายหลุดน่ะ

ไม่เอา เธอวางก่อน

โอเคๆ มันเกิดเรื่องแบบนี้ กับฉันได้ยังไง

สัปดาห์ก่อน สองสัปดาห์ก่อน ฉันเป็นปกติดี

รอสส์ก็เป็นแค่รอสส์ ผู้ชายคนหนึ่ง

แต่อยู่ดีๆ เขากลายมาเป็น รอสส์

เป็นผู้ชายแสนดีที่ฉันแตะต้องไม่ได้

ที่รัก ฉันก็อยากให้เธอได้กับเขา

ฉันรู้จ้ะ

ฉันก็แค่ต้องทนกับมัน

ฉันต้องออกไปจากที่นี่

โอเค ฉันไม่สนว่าใครจะพูดอะไร มีบางอย่างกวนใจเธออยู่

รู้ไหม ฉันว่าตอนฉันอายุ 16

น่านะ แค่เอาข้างหลังออกนิดเดียว

ก็ยังขอปฏิเสธ

อรุณสวัสดิ์

- ไง - ไง

พวกนายช่วยหลับตาไว้สักเดี๋ยวได้ไหม

ไม่ๆ ฉันไม่ตกหลุมพรางเธออีกหรอก

มีเรื่องอะไร