The first 200 lines.
เรียกรถพยาบาลเร็วเข้า
"คนหาย คริสติน เกรลลี่"
-นายรู้จักเธอเหรอ -เธอเป็นผู้หญิงคนนึงที่ฉันฆ่า
ไม่นะ
ฉันจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง เท็ดดี้
นายไปหาพ่อแล้วเผชิญหน้ากับเขา
ถ้านายทำเสียเรื่อง ฉันจะฆ่านาย
พวกแกคนนึงทรยศฉัน
ในบ้านของฉันแท้ ๆ
ผมทำเพื่อพ่อได้ทุกอย่าง
ฉันขอแค่สองกิโล
ผมมีสี่กิโล
พวกโวลเปสมีโค้กเหลือแหล่แล้ว
แล้วฉันก็จะไม่ตัดขายยิบย่อย ในเขตแวลลีย์ด้วย
-แบบนั้นอาจถูกจับได้ง่าย ๆ -ก็ได้ ๆ
งั้นแถวเบลแอร์ล่ะ
ฉันบอกแล้วไงว่า มีญาติชื่อเดวอนอยู่ที่โอ๊กแลนด์
ผมขอเอารถออกไปสักพักได้มั้ย
ปล่อยฉันนะ
หยุดนะ นายไปได้แล้ว
ไปสิ
นั่นแหละ
ค้นหาตัวตน...
ว่ายังไงจ๊ะ
แม่นึกว่าลูกขับรถหนีไปเวกัสซะแล้ว
ตอนอยู่บนถนน 52 มีเด็กขว้างลูกเบสบอล
โดนกระจกหน้าต่างฝั่งคนขับแตก
พูดเล่นรึเปล่าเนี่ย
ผมเอาไปซ่อมให้แล้ว
ห้าสิบเหรียญที่อู่บิ๊กเอิร์ล
แพงซะขนาดนั้น ผมก็เลยกลับช้า
"แล้วลูกเป็นยังไงบ้าง แฟรงคลิน"
-ผมไม่เป็นไรครับ ขอบคุณที่เป็นห่วง -นั่นสินะ
ขอบใจมากที่เอาไปซ่อมให้
แต่คราวหน้าโทรบอกแม่ด้วยก็ดีนะ
ผมไม่อยากขัดจังหวะแม่เล่นไพ่ เป็นไงบ้างล่ะครับ
แม่กับอกาธาได้กินทุกตา
ให้มันได้ยังงี้สิ
เก่งจริง ๆ เลยแม่
คุณแฮมิลตันเหรอครับ
หวัดดีครับ ผมแฟรงคลิน เควินอยู่มั้ยครับ
ขอบคุณครับ
ว่าไง เพื่อน
เล่าเรื่องโอ๊กแลนด์ให้ฟังหน่อย
ถ้าเราต่างก็ไม่ไว้ใจกัน คืนนี้คงอีกยาวไกล
นายจะรีบไปไหนรึไง
เงินนั่นต้องเอาไปซื้อของล็อตใหม่
อย่าเพิ่งคิดว่าเป็นของเราหมดล่ะ
ส่วนแบ่งของเออร์นัน
ดื่มอีกแล้วเหรอ
นี่เพื่อนาย
นายช่วยพวกเราไว้
ขอบใจนะ
นายจะไปไหนล่ะ
จะเอาเงินไปให้เขาเลยเหรอ
ใช่ แล้วขากลับ จะแวะซื้ออะไรมากินด้วย
เธอหิวมั้ย
นายเป็นอะไรรึเปล่า
เธอไม่เป็นไรนะ
โอโซ่
มันวุ่นวายมาก โลแกนเสพยาเกินขนาด พวกผู้หญิงก็ร้องลั่น
คริสตินวิ่งไปหยิบโทรศัพท์ โทรแจ้ง 911
ถ้าเป็นนายจะทำยังไง
ปล่อยให้ตำรวจมาเจอของ 50 กิโล กับศพเจ้าหน้าที่ซีไอเอรึไง
ก็ไม่หรอก แต่ฉันคงพูดความจริง
ตอนที่เจ้าหน้าที่ซีไอเออีกคนถาม
แทนที่จะยืนกรานอยู่แต่ว่า เขาหวาดระแวงและคิดบ้าไปเอง
ก็ฉันยังไม่รู้จักนาย
ฉันเสี่ยงพูดความจริงไม่ได้หรอก
ไม่ ๆ ผมฟังอยู่ พูดต่อเลย
ไม่เป็นไรครับ แค่นี้ก็ดีมากแล้ว
ได้ครับ แล้วผมจะติดต่อไป
บาย
ตกลงตามรอยเบอร์โทรได้มั้ย
เป็นเบอร์ที่อะพาร์ตเมนต์ของคริสติน
เธอเคยพูดถึงเพื่อนร่วมห้อง หรือแฟนหรือ...
ไม่เคย แต่เธอไม่น่ามีแฟน
เหรอ
งั้นใครก็ตามที่กำลังตามหาเธอ พักอยู่ที่ห้องเธอ
เราต้องรู้ให้ได้ว่าเป็นใคร
แม่เจ้า
หน้าตาเหมือนกันเลย
เอาเบียร์มั้ย
เอาสิ
นั่นเป็นข้อมูลเดียว ที่สำนักงานหาให้เราได้
-เธอเรียนปริญญาโทอยู่เหรอ -เคยเรียน แต่ลาออกแล้ว
นายจะไม่รับสายรึไง
เธอทำงานเป็นผู้ช่วยทนาย
ถ้าจะให้ฉันเดาก็คือหนึ่งสัปดาห์ ผ่านไปเธอไม่ได้ข่าวจากน้องสาว
ก็เลยตัดสินใจขับรถมาตามหาที่นี่
เราคงต้องหาคำตอบให้ได้ว่า เธอรู้อะไรอีกบ้าง
เธอก็แค่เด็กปริญญาโท จะทำอะไรได้
ก็ทำอย่างที่เธอทำนั่นล่ะ ถามหาไปทั่ว
เธอทำให้เรื่องเป็นข่าวได้ แจ้งตำรวจได้
ฉันคนนึงล่ะที่จะหลับตาลงได้ ถ้ารู้ว่าเธอยังไม่มีข้อมูลอะไร
นายก็น่าจะเหมือนกัน
แล้วก็ยังมีอีกเรื่อง ที่ฉันอยากถามนาย
ได้สิ อะไรล่ะ
เรื่องศพ
นายไม่ได้แค่ทิ้งศพไว้ ในหุบเขาใช่มั้ย
เปล่า ฉันขนศพออกไปฝังนอกเมือง
ที่ไหน
ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจ
นายไม่แน่ใจ ว่าฝังศพผู้หญิงสามคนไว้ที่ไหน
อยู่เลยทางหลวงสาย 14 ไปหน่อย ที่แอนติโลปแวลลีย์
ฉันพานายไปก็ได้ถ้าอยากไป
ไม่อยาก ฉันแค่อยากมั่นใจ ว่ามันจะไม่สร้างปัญหาอะไร
ฟังนะ ฉันขับรถเร็วที่สุดในชีวิตแล้ว แล้วก็ขุดหลุมจนแขนชาไปหมด
ทีนี้ฉันขอถามอะไรหน่อย
ถ้าบังเอิญว่า...
แม่พี่สาวคนนี้มีข้อมูลบางอย่าง
หมายถึงว่าเธอพบบางอย่าง ที่อาจทำลายภารกิจเรา
ใช่
งั้นเราก็คงต้องขัดขวางเธอ
ก็หวังว่าคงไม่ต้องถึงขั้นนั้น
"คนหาย"
"ร้านขายของ"
-โอ๊กแลนด์อยู่ไกลแค่ไหน -ไม่ไกลมากหรอก ขับรถแค่เจ็ดชั่วโมง
-เจ็ดชั่วโมงเหรอ -ใช่สิ
ขับรถตะลุยเที่ยว มันก็ต้องนานเป็นธรรมดา
มันคือประสบการณ์
เอาล่ะ พร้อมแล้ว
โชมีเด็กรับใช้คนใหม่แล้วล่ะ
นายรู้ใช่มั้ยว่าเราจะไปไหน
-ฉันคิดว่านายเคยไปโอ๊กแลนด์แล้วซะอีก -ครั้งเดียว นานแล้วด้วย
-เอาดิงอะลิงส์ไปกินซะ -ดิงดองส์ต่างหาก
นี่ นายรู้มั้ยว่าลีออน ไม่เคยออกจากแอลเอเลย
ช่างฉันเถอะน่า
แค่นั่งรถกระป๋องของนาย ฉันก็เสี่ยงพอแล้ว
นี่ เพื่อน อย่าหยาบคายกับรถฉันนะ
แน่ใจนะว่าญาตินายมีพรรคพวก
ก็บอกแล้วไงเดวอนญาติฉันบอกว่า เขาต้องมั่นใจก่อนว่าเราพูดจริง
เราพูดจริงมั้ยล่ะถ้าไอ้รถกระป๋องนี้ ระเบิดบนฟรีเวย์
พวกนายกังวลเกินไปแล้ว
รับรองว่าพวกนายต้องรักโอ๊กแลนด์ นั่งรถชมวิวไปเถอะน่า
ถึงแล้วเหรอ
-สดชื่นหน่อยสิ เพื่อน -ถึงซะที
-อะไรวะเนี่ย -ก็บอกแล้วไงว่าพวกนี้เจ๋ง
นี่เราขนยาสองกิโล มาขายแก๊งมอเตอร์ไซค์เนี่ยนะ
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเข้าไปข้างในได้ยังไง
น่าจะเอาปืนมาด้วย
คำว่าครอบครัวมันเข้าใจยากตรงไหน
ไม่มีอะไรน่า
ฉันปวดฉี่ มาเร็ว
ถามจริงนะเพื่อน ไหนประตู
นี่ แผ่นมันโดดข้ามร่องอีกแล้ว
นิกกี้ ไปดูซิ
-ใครให้พวกนายเข้ามา -ใจเย็น เพื่อน ฉันเป็นญาติเดวอน
เคฟน้อย จากแอลเอ
เดวอนบอกให้เรามาได้ ไม่มีปัญหาอะไร
-อย่าขวางทาง -ก็ได้ ๆ
ช่วยบอกเขาด้วยนะว่าเรามาถึงแล้ว
-เนี่ยนะครอบครัว -ฝั่งแม่หรือฝั่งพ่อล่ะ
ฝั่งแม่ แต่ฉันยังไม่เคยเจอเขาแบบนี้เลย
พวกนายเห็นเขามั้ย ไม่เหรอ
นี่ เคฟ
เดี๋ยวก็เจอน่า
ทำไมผอมแห้งแบบนี้ หัดต่อยมวยบ้างนะ
-เป็นไงบ้าง -ก็พอไหว
ที่นี่เจ๋งสุดยอดเลย พี่ชาย
นี่มันบ้านฉันเลยนะ
-แล้วนี่ก็เพื่อนฉัน -ไง พรรคพวก
-เป็นไงบ้าง -ก็ดี
-นายคือไอ้หนุ่มสองโลใช่มั้ย -แฟรงคลิน
-ลิลโจมารึยัง -ยัง แต่เขารู้แล้ว
-พักสักหน่อยสิ บาร์อยู่ทางนี้ -นายจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน
พวก เราเพิ่งมาถึงเองนะ
ขายของ รับเงิน แล้วก็เผ่นเถอะ
นายปฏิเสธน้ำใจฉันเหรอ
ฉันปาร์ตี้ไปด้วยได้ระหว่างรอ
ฉันชอบหมอนี่ เขาชอบปาร์ตี้ แต่นายปฏิเสธน้ำใจฉัน
ก็เขายังไม่คุ้นเคยกับนายนี่นา
ฟังนะ ลิลโจจะมาถึงในอีกนาที
หรืออีกชั่วโมง ฉันก็ไม่รู้ แต่เขามาแน่
-เข้าใจนะ -เข้าใจ
เข้าใจนะ
เข้าใจนะ เอาน่า มาสนุกกันหน่อยดีกว่า
-ฉันเล่นด้วยได้มั้ย -ได้เลย บอกแล้วไงว่านี่คือบ้าน
เราอยู่บ้านแล้ว เพื่อน
นายอยากทำอะไรล่ะ
-ชิลไปเรื่อย ๆ เหรอ -นายจะทำอะไรก็ตามใจ
-ฉันอยู่แถวนี้แหละ -ได้เลย
ของมีไว้ขายนะ
ไม่เอาน่า เพื่อน ฉันต้องเติมพลังหน่อย
เคล็ดลับไง
เอาไปสูดที่อื่น
เราไม่อยากให้พวกนี้ รู้ว่าเรามีของ เข้าใจมั้ย
ห้ามขอเพิ่มอีกแล้วนะ
ฉันกำลังจะได้อึ๊บสาว
ถ้าหล่อนมีเพื่อน ฉันจะบอกนายแล้วกัน
เอาเลย ๆ
ชอบเพลงนี้ชะมัด
นั่งเฉย ๆ สิ เดี๋ยวฉันก็ทำเละหรอก
นี่เดวอนอยู่ไหม
อาจจะ หนุ่มขาวบ็อบบี้มันสูบกัญชาจน...
เขาเอาของมาด้วย
นี่ ๆ เธอดูเป็นไงบ้าง
มาเร็ว มาดูให้เห็นกับตา
นี่ไง
-โอ้โห -เป็นไง เจ๋งใช่มั้ยล่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.