Last Week Tonight with John Oliver

>> John: خوش اومدید، خوش اومدید

خوش اومدید به «هفته پیش در شب»!

من جان اولیور هستم

خیلی ممنونم که به ما ملحق شدید

هفته‌ی شلوغی بود!

اریک آدامز از

رقابت شهرداری نیویورک کنار کشید، و اِن‌اِف‌اِل به شکلی «بحث‌برانگیز»

مسئولیت اجرای نمایش بین دو نیمه سوپربول رو داد به...

یکی از داغ‌ترین، و موفق‌ترین

آدم‌های موفق تجاریِ

در قید حیات، و چهارشنبه هم

دولت تعطیل شد

برنامه‌های فدرال رو مختل کرد، و

صدها هزار کارمند رو مجبور کرد که

بدون دریافت حقوق کار کنند --

چیزی که ترامپ بعداً

این رو جشن گرفت با شروع کردن یک

جنون مِیم‌پُست کردن، از جمله...

این ویدئو

جان: این دیگه چه کوفتیه؟

راستش، من نمی‌دونم کدومش

بدتره... ترامپ تو لباس کلاه‌دار

که داره گاوزنگ می‌زنه، یا اصرار مجدد

روی این مسخره‌بازی نژادپرستانه با سامبررو،

یا دادن استخوان گونه به جی.دی. ونس

که هیچ‌وقت تو زندگیش نداشته.

شیرین‌ترین رؤیاها، یا اعتراف ضمنی

به اینکه راس ووت، از

"پروژه ۲۰۲۵،" اساساً

حالا مسئول همه‌چیز است.

همه‌اش خیلی بد است.

حالا، درست قبل از اینکه دولت

تعطیل شود، سه‌شنبه شاهد یک گردهمایی

نادر از تقریباً ۸۰۰ نفر از

مقامات ارشد نظامی بود.

آن‌ها بدون اطلاع قبلی

احضار شده بودند تا سخنرانی

وزیر دفاع، پیت هگست، را بشنوند.

او در این سخنرانی از

آنچه "قوانین احمقانه و مزخرفِ

درگیری" می‌نامید، از "وُکنس" (آگاهی سیاسی)، و

در حد شگفت‌انگیزی، از

ظاهر فیزیکی شکایت کرد.

>> امروز، با دستور مستقیم من، دورانِ

ظاهر نامناسب و غیرحرفه‌ای

به پایان رسیده است.

دیگه هیچ شلخته‌ای نباید باشه

رک و پوست‌کنده بگم، خسته‌کننده‌ست که آدم نگاه کنه

به آرایش‌های جنگی یا واقعاً

هر آرایش دیگه‌ای و سربازای چاق ببینه

سربازای چاق

به همین ترتیب، کاملاً

غیرقابل قبوله که ژنرال‌های چاق ببینی

و دریاسالارها رو توی راهروهای

پنتاگون، و در حال رهبری فرماندهی‌ها

در سرتاسر کشور و

جهان

این ظاهر بدیه

>> جان: وای خدای من

نمی‌تونم دلیل بدتر از این پیدا کنم

که به خاطرش آدمو بکشونن به یه جلسه، تا اینکه

از کسی که شبیهِ

یه نفر دیگه، در مورد ظاهرش موعظه بشنوه

اولین عروسک "کن" متل که "یکی رو حین

عضوگیری کشته" باشه

و این همه ماجرا نبود، چون

بعد از هگسث نوبت به

فرمانده کل قوا رسید که

سخنرانی پرحاشیه خودش رو ارائه داد

شامل این انحراف خواب‌آور

در مورد کشتی‌ها.

>> می‌دونید، در جنگ جهانی

دوم، کشتی‌های باری

و انواع مختلفی وجود داشتند، اما ما

روزی یک کشتی می‌ساختیم؟

و حالا ما کشتی نمی‌سازیم.

و من زیاد طرفدار بعضی از

کشتی‌هایی که می‌سازید نیستم.

من آدم خیلی زیباشناسی هستم.

بعضی از کشتی‌هایی که می‌سازید رو

از نظر زیبایی‌شناسی دوست ندارم.

می‌گن، «آه، پنهان‌کاره.» (استیلثه)

من گفتم، «اون پنهان‌کار نیست.»

یک کشتی زشت لازم نیست

تا بتونی بگی پنهان‌کاره.

>> جان: خب، حق با اونه.

ما دیگه کشتی نمی‌سازیم، و

زشت بودن به معنی پنهان‌کاری نیست.

و در طول جنگ جهانی دوم

کشتی‌های باری و

انواع مختلفی وجود داشت.

می‌تونید تمام این اطلاعات

و حتی بیشتر رو در

این بروشور مفید بخونید: «بابابزرگ

عادت داشت آواز بخونه: چطور زوال

عقل رو در عزیزانتان تشخیص بدید، و کِی

خداحافظی کنید.»

اما همه چیز فقط تمسخر بدن

و تمسخر قایق، و انحرافات

عجیب نبود، چون ترامپ همچنین

بارها به استفاده از

نیروهای نظامی در شهرهای تحت کنترل دموکرات‌ها

با جملاتی مثل این اشاره کرد.

>> کاری که با

سان‌فرانسیسکو، شیکاگو،

نیویورک، لس‌آنجلس کردن... اونجاها

جاهای خیلی ناامنی‌ان، و ما

قراره دونه به دونه سرو

سامانشون بدیم.

و این قراره بخش مهمی از کار

برای بعضی از افراد توی

این اتاق باشه.

اینم یه جنگه.

یه جنگ از درونه.

>> John: بسیار خب، فقط اینکه چقدر

عبارت «جنگ از درون»

وحشتناکه رو بذاریم کنار... آیا

قبل از اومدن روی سن یه مشت

زاناک قورت داده بود؟

سطح انرژی‌اش مثل یه گربه

است که تازه رفته تو نور آفتاب.

این اساساً مثل ASMR

جنگ داخلی می‌مونه.

اما خب، مشخصاً تهدید به

اقدام نظامی علیه مردم خودت

نگران‌کننده است، مخصوصاً

با توجه به اینکه امسال ما قبلاً شاهد

استقرار نیروها در لس‌آنجلس و دی‌سی

بودیم، و ترامپ حالا دستور

استقرار مشابهی رو برای پورتلند

و ممفیس صادر کرده.

در واقع، یک روز بعد از آن

سخنرانی، هگسث به ممفیس رفت

و پشت سر استیون میلر ایستاد

در حالی که اون درباره افزایش

حضور فدرال در اونجا لاف می‌زد،

توی سخنرانی‌ای که مطمئنم توی

سر خودش خیلی خفن به نظر می‌رسید.

>> می‌دونید، این اراذل و اوباشی که

باهاشون سر و کار دارید، فکر می‌کنن

بی‌رحم هستن؟

اونا هیچ تصوری ندارن که ما چقدر

بی‌رحمیم.

فکر می‌کنن خشنن؟

اونا هیچ تصوری ندارن که ما چقدر

خشنیم.

فکر می‌کنن خیلی

سرسختن؟

ما خیلی بیشتر از اونا

سرسختیم.

>> John: عجب بازندهٔ گهی!

و، باید بگم... در این

مرحله، برتری‌طلبان سفیدپوست

باید خجالت بکشن، نه؟

این قهرمان شماست؟

این یاروئه؟

یه مردی که انگار هنوز نقطه نرم

روی جمجمه‌اش داره؟

اما قضیه اینه که این فقط

حرف نیست، چون باز هم

این هفته، ما تصاویر حال‌به‌هم‌زن

از یورش‌های آیس (I.C.E) در

سراسر کشور دیدیم، که شاید

بدترینش در شیکاگو رخ داد، جایی

که مأموران فدرال دستبند به دست

یک عضو شورای شهر زدند، یک کپسول

گاز اشک‌آور رو به خیابانی شلوغ

نزدیک یک مدرسه پرت کردند، و به

یک ساختمان آپارتمانی کامل یورش

بردند و آپارتمان‌ها رو

زیر و رو کردند.

و جزئیات اون یورش

وحشتناکه.

>> همسایه‌ها به ما می‌گن ده‌ها

مأمور آیس اونجا بودن.

همسایه‌ها مثل اِبونی واتسون می‌گن

وقتی صدای چندین بمب

صوتی/نوری رو شنیدن،

پناه گرفتن.

>> اونا وحشت‌زده بودن، بچه‌ها

گریه می‌کردن.

مردم جیغ می‌کشیدن.

خیلی آشفته به نظر می‌رسیدن.

و وقتی دیدم دختر کوچولو از

گوشه اومد بیرون، خودم

داشتم بیرون گریه می‌کردم، چون اونا...

داشت بچه‌ها رو هم می‌آورد بیرون.

اونا رو با بست پلاستیکی به هم بسته بود.

تمام مدت فقط همین رو می‌پرسیدم،

اخلاقیات کجاست؟

کجاست اون حس انسانیت؟

یکی از اونا به معنای واقعی کلمه خندید. اون

همین‌جا ایستاده بود،

گفت: "بچه‌ها به درک."

>> جان: عجب، "بچه‌ها به جهنم"؟

این کاملاً غیرقابل قبوله

اونم از طرف یه مأمور فدرال لعنتی

که بچه‌ها رو با بست بسته.

راستش، تنها کسی که

شاید اجازه داشته باشه زیر