It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت صد و چهارم

‫سونگ جو. سونگ جو درُ باز کن

‫میدونم داخلی

‫درُ باز کن که با هم حرف بزنیم

‫سونگ جو

‫سونگ جو

‫سونگ جو

‫خودت گفتی این باد به زودی میگذره

‫نمیتونی فقط یه کم دیگه صبر کنی؟

‫خودتُ جمع و جور کن و بیا با هم حرف بزنیم

‫من اصلا نمیتونم باهات بهم بزنم

‫نه، هیچوقت باهات بهم نمیزنم

‫سونگ جو

‫سونگ جو

‫سونگ جو

‫ما برگشتیم ‫آیگو، خیلی چیزا خریدین

‫تو اینجا چیکار میکنی؟ ‫من؟

‫من شوهرتم، بانگ چول سانگ. نمیدونستی؟

‫بهت گفته بودم دیگه هیچوقت ‫پاتُ تو این خونه نذاری

‫اومدم ببرمت بیرون و شکمتُ با کباب پر کنم...

‫تا روحیه ـت عوض شه

‫شنیدم چویی گوم سون هم رفته پیک نیک...

‫که کباب بخوره

‫چی؟ از کجا فهمیدین؟

‫چی؟ اون دوتا مَرد تو شرکت بجای کار کردن

‫برای سفر و پیک نیک برنامه ریزی میکردن ‫و هیجان زده بودن

‫چرا باید با تو کباب بخورم؟

‫باید برای مراسم یادبود آماده بشم ‫سرم شلوغه. پس همین الان برو

‫مراسم یادبود؟

‫آخه مراسم یادبودِ کی؟

‫پدر نام جین و مادرِ واقعیِ شی وو

‫آخه، چرا وقتی هیچوقت اونا رو ندیدی،

‫برای مراسم یادبودشون آماده میشی؟

‫اون شوهر چویی گوم سونه،

‫و اون با این وجود رفته سفر که خوش بگذرونه

‫باشه. پس امروز مراسم یادبودِ ‫تو رو هم میگیریم

‫درست میگه

‫ما خودمون سه تا تدارکات مراسم یادبود رو ‫آماده میکنیم

‫بیا تو مهمون خونه

‫میخوام لبات رو بدوزم

‫تا دیگه هیچوقت نتونی مزخرف بگی

‫انگار خیلی منتظر موندی

‫قبل از اومدن باید باهامون تماس میگرفتی

‫اشکال نداره. خیلی منتظر نموندم

‫چرا دوباره بهش زنگ نمیزنی؟

‫فکر کنم شماره ـمو بلاک کرده

‫رفتم خونه ـش، اما انگار خونه نبود

‫فکر کردم شاید اینجا باشه

‫فعلا بشین ‫باشه

‫اما، میشه در مورد حرفی که قبلا زدی ‫توضیح بدی؟

‫خانم چویی هر وقت سونگ جو رو می بینه ‫بهش حمله عصبی دست میده؟

‫خب...

‫وقتی بهش حمله عصبی دست میده ‫چه اتفاقی میفته؟

‫یقه سونگ جو رو میگیره و به لرزه میفته؟

‫بله

‫خدای من. حتما سونگ جو خیلی شوکه شده

‫باید چیکار کنیم، مان سوک؟

‫تو که کاملا از شرایطش خبر داشتی

‫چطور تونستی خانم چویی و سونگ جو رو ‫تو یه تیم بذاری؟

‫داشت داروهاشو میخورد ‫بخاطر همین فکر کردم حالش بهتر شده

‫معذرت میخوام. باید بیشتر دقت میکردم

‫وقتی استعفا نامه ـشو تحویل داده ‫و حتی جواب تماست رو نمیده

‫حتما خیلی ناراحت شده

‫معذرت میخوام، پدر

‫فکر کنم باید سونگ جو رو ول کنی

‫چی؟

‫تا وقتی خانم چویی دور و برتون باشه ‫تو و سونگ جو،

‫هیچوقت به نتیجه نمیرسین

‫دیگه باید بری

‫پدر ‫من هیچوقت نمیتونم سونگ جو رو ول کنم

‫پدر، لطفا سونگ جو رو متقاعد کنین

‫از این به بعد باهاش بهتر رفتار میکنم

‫خیلی زود آماده میشه

‫بیاین بپچیمش

‫فرشته ی من... بیا

‫خودم میتونم این کارو کنم

‫این لقمه توسط مردی که ‫عاشقته برات گرفته شده...

‫و یه مرد خوشتیپ برات کباب کرده

‫پس هیچی بهتر از این نیس

‫وایفایِ عشق

‫امتحانش کن، فرشته ی من

‫آیگو، من دارم گوشت کباب میکنم

‫نمیتونی برای منم یه لقمه بگیری؟

‫گوشت رو درست کباب کن

‫همش داره میسوزه ‫آیگو

‫این اولین بارمه که بیرون کباب میخورم

‫تو دوران دانشگاه با دوستات این کارو نکردی؟

‫برای این کار وقت نداشتم

‫سخت درس میخوندم که بورس تحصیلی بگیرم

‫و همه جور کار پاره وقت انجام میدادم ‫که خرج زندگیم رو در بیارم

‫چرا همچین زندگیِ خسته کننده ای داشتی؟

‫باید بیشتر وقتا با آدمای خوبی مثل ما ‫میرفتی بیرون...

‫و یه کم کباب میخوردی و گپ میزدی

‫لذت زندگی اینه

‫درست میگی

‫واقعا زندگیم...

‫خیلی خسته کننده و دلگیر بود

‫اما، بخاطر شی وو...

‫خوشحال بودم

‫یه چیزی هست که میخوام ازت بپرسم

‫شنیدم رئیس آنِ مرحوم...

‫خیلی سعی میکرده ‫پدرِ نام جین و شی وو رو...

‫ازت دور کنه

‫دلیلش چی بود؟

‫برای نجات هیون گانگ که اون موقع ‫دچار مشکل مالی شده بود

‫نیاز به کمکِ خانواده کیم سو یون داشت

‫واسه همین بهش گفتم با اون ازدواج کنه

‫فکر میکردم...

‫تا زمانی که قلبش مال منه ‫هیچ مشکلی پیش نمیاد

‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟ ‫احساسِ نائب رئیس آن یونگ گیو تغییر کرد؟

‫اون مرد دل نازکی بود

‫نمیتونست تحمل کنه و ببینه زنش...

‫خیلی ناراحت و پریشونه

‫شوهرت دوباره از کارش استعفا داده؟

‫پدر و مادرشوهرت چی میگن؟

‫وای حالا باید چیکار کنی؟

‫اونا هم که بچه ـت رو نگه نمیدارن

‫چی؟ حتی ازت برای سفر پول خواستن؟

‫وای نه

‫آه باشه باشه. حتما ‫بیا وقتی همدیگه رو دیدیم حرف بزنیم

‫باشه. طاقت بیار

‫یو... یونجی، همه این سندایی که ‫خواسته بودی رو برات چاپ کردم

‫بیا

‫ممنون دشیک

‫اسم دوستت هیانگ می بود، نه؟

‫اتفاقی براش افتاده؟

‫ببین، به اندازه کافی براش سخته که ‫خودش تنهایی دوتا بچه رو بزرگ کنه

‫اما پدر و مادر شوهرش ‫برای سفر ازش پول خواستن

‫خیلی بدجنسن

‫هر وقت پدر و مادر شوهرم منو میبینن ‫سعی میکنن برام یه کاری کنن

‫خیلی باهام خوبن. مگه نه؟

‫بابام و مامانم...

‫خیلی پول دارن

‫همه آدمای پولدار مثل اونا نیستن

‫پدر مادرت بخاطر اینکه بچه ـشون رو ‫خیلی دوست دارن این کارو میکنن

‫با من مثل دخترشون رفتار میکنن

‫بخاطر همین خیلی ممنونم ‫و میخوام یه کاری براشون کنم

‫آه، راستی

‫بزودی سالگرد ازدواج مامان بابام میرسه

‫چه هدیه ای میخوای براشون بگیری؟

‫یه بُن خرید برای آزمایش پزشکی چطوره؟

‫بُن خرید برای آزمایش پزشکی؟

@Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫پیک نیکِ امروز...

‫یه پیک نیک رومانتیکه که میتونیم ‫خاطره های خوبِ قدیم رو به یاد بیاریم

‫خاطره هامون و یه صفحه از زندگی ـمون

‫که درون اعماق قلبمون نگه داشتیم رو ‫به همدیگه میگیم

‫حالا صفحه خاطره شاد زندگیت رو...

‫برام باز کن، دی جیِ شب

‫فرشته ی عزیزم

‫خاطره ی آتیش بازی؟

‫هیچ خاطره خاصی ندارم

‫وقتی برای شام تیمی رفته بودیم بیرون،

‫دیدم خانم چویی و نائب رئیس آن یونگ گیو ‫ارتباط چشمی برقرار کردن

‫و میدونستم بین ـشون یه خبراییه

‫خیلی ناراحت شدم فعلا ‫این تنها چیزیه که یادم میاد

‫واقعا؟ ‫آره

‫فکر کنم همون روز شروع شد

‫اون خیلی باملاحظه،

‫و بادقت بود

‫منم خیلی باملاحظه ام

‫فکر کنم نمیدونی که اسم مستعارم ‫لی ملاحظه کاره

‫من معروف بودم به باملاحظه بودن

‫اما خانم چویی هیچوقت حتی یه نگاهم بهم نکرد

‫بیاین تا آخر عمرمون با هم دوست باشیم

‫بیاین این کارو کنیم

‫یه کم بیشتر زغال بریز، آیگو

‫آخرای مارس مثل زمستون سرد میشه

‫مگه نه، فرشته ی من؟

‫امروز چه تاریخیه؟

‫امروز؟

‫ جمعه، 29 مارس

‫چی شده خانم چویی؟

‫حتما عقلمو از دست دادم

‫امروز سالگرد فوتشه

‫نمیتونی این وقت شب برگردی

‫هر سال، رئیس آن نمیذاشت...

‫تو مراسم یادبودش باشم

‫فقط میذاشت شی وو اونجا باشه

‫همیشه آرزو داشتم که بتونم تو اون خونه...

‫با دستای خودم برای پدر شی وو ‫مراسم یادبود بگیرم

‫باید برم

‫آقای جانگ، منو برسون خونه. باشه؟

‫نباید بری

‫نباید برم؟

‫این خواسته ی شی وو بود

‫خواسته ی شی وو بود؟

‫مدیر چویی نمیخواست ‫تو توی مراسم یادبود باشی

‫امسال،

‫حس متفاوتی نسبت به ‫مراسم یادبودشون دارم

‫همیشه فکر میکردم مامانم...

‫نمیتونه بخاطر مادر واقعیم ‫توی مراسم یادبود شرکت کنه

‫و اینجا معذب بودم

‫همه میگفتن که اونا خیلی به همدیگه میان

‫چی؟

‫دارم در مورد آن یونگ گیو ‫و کیم سو یون حرف میزنم