Expats

ΕΝΔΟΧΩΡΑ

Κλαρκ.

Κλαρκ!

Εντάξει.

Με συγχωρείτε!

Μάργκαρετ.

Παρακαλώ!

Περίμενε!

Γύρνα πίσω!

Άνοιξε την πόρτα! Άνοιξε...

Μάργκαρετ!

Άνοιξε!

Θεέ μου, τι...

Είναι κανείς εδώ;

Είναι κανείς;

Είναι κανείς εδώ;

Θέλεις καφέ;

Είναι απαίσιος.

Πούρι, μπορείς να πάρεις αυτά τα ρούχα για να τα πας για δωρεά;

Και να σηκώσεις αυτά;

Το κασμίρι τύλιξέ το.

Δεν θέλω να χάσω άλλα πουλόβερ από σκόρους, όπως πέρσι.

Κι όταν πας για ψώνια πάρε μερικά ώριμα μάνγκο.

Για να είναι έτοιμα για τη μαμά μου αύριο.

Εντάξει, αλλά ο Σαμ φτάνει σε πέντε λεπτά.

Γιατί έρχεται τόσο νωρίς; Το απόγευμα τον χρειάζομαι.

Έρχεται η μαμά σας. Μόλις την πήρε απ' το αεροδρόμιο.

Όχι, Πούρι. Αύριο έρχεται.

Όχι, κυρία. Είναι στο αυτοκίνητο.

Χάνει μία μέρα επειδή το Λ.Α. πάει πίσω,

άρα αν έφυγε χθες δική μας ώρα, τότε φτάνει...

Γαμώτο!

Είναι κανείς;

Δεν...

Συγγνώμη;

Γεια σας.

Μας είπαν να έρθουμε εδώ.

Μας είπαν να έρθουμε εδώ.

Ο επιθεωρητής Τσανγκ.

Η αστυνομία. Ήρθαμε από το Χονγκ Κονγκ.

Όχι.

Όχι.

- Όχι, συγγνώμη. - Όχι, περίμενε.

Ο επιθεωρητής Τσανγκ είπε...

Θα μας βοηθήσεις;

Πού πρέπει να πάμε;

- Σε παρακαλούμε. - Σε παρακαλώ.

Ευχαριστούμε.

Καμιά φορά, πρέπει να πιέζεις τους ανθρώπους.

Θεέ μου.

Μάργκαρετ.

Ευχαριστώ.

Σ' ευχαριστώ πολύ.

Μη μου πεις...

Κλαρκ, μας κλείδωσε εδώ μέσα.

Κλείδωσε την πόρτα.

Μάργκαρετ.

Γύρνα πίσω!

Γύρνα πίσω!

Μάργκαρετ!

Άσε μας να βγούμε!

Γύρνα πίσω!

Μη μας αφήνεις εδώ μέσα!

Συνήθως φτιάχνω φοβερό καπουτσίνο.

Δεν έχω μηχανή του καφέ, οπότε, πρέπει να με πιστέψεις.

Αυτός, ωστόσο, είναι ινδικός σπιτικός καφές.

Τον έφτιαχνα στο οικοτροφείο.

Μου λείπει αυτό το μηχάνημα.

Οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Έχει την τέλεια θερμοκρασία,

το αφρόγαλα είναι όπως πρέπει.

Βέβαια, δε μπορώ να πάω να το πάρω.

Όχι σήμερα, πάντως.

Η πεθερά μου θα έχει φτάσει τώρα.

Κατά πάσα πιθανότητα θα μαλώνουν ήδη με τη γυναίκα μου.

Είσαι πολύ γέρος.

Έχεις πεθερά και τρίχες στ' αυτιά.

Από πότε σ' ενδιαφέρουν τόσο τ' αυτιά μου;

Απλώς το παρατήρησα.

Σε χαλάει;

Ίσως.

Γαμώτο.

Εντάξει.

Σοβαρά;

Τι κάνεις;

Θα ξεφορτωθούμε τις τρίχες, αφού αυτό θέλεις.

- Με βότκα; - Ναι.

Κοίτα να μαθαίνεις.

Θα βάλεις φωτιά;

Εσύ θα βάλεις.

Ακόμα μεθυσμένος είσαι;

Γι' αυτό νομίζεις ότι είμαι ακόμα εδώ;

Με εμπιστεύεσαι;

Καψάλισέ τις, μωρό μου.

Μη με ξαναπείς "μωρό μου".

Τσουρούφλισε με.

- Δούλεψε. - Ναι;

Ω Θεέ μου, δούλεψε.

Τι άλλα παλιομοδίτικα κόλπα ξέρεις;

Ρωτάω, γιατί την ημέρα οι ρυτίδες σου φαίνονται ακόμη περισσότερο.

Ναι.

Δεν μπορώ να φανταστώ τι κρύβεται πίσω απ' αυτά τα γερασμένα μάτια.

Ιστοί αράχνης.

Όπως και στο μικρό, απαίσιο διαμέρισμά σου.

Ίσως είχα κι εγώ ένα ωραίο σπίτι

αν γεννιόμουν σε μια μεγαλοαστική οικογένεια

με σπίτι στο Λονδίνο και εξοχικό στα Κότσγουολντς

και γονείς που πλήρωναν

οποιοδήποτε πανεπιστήμιο, οπουδήποτε στον κόσμο,

ώστε να πουλήσω την ψυχή μου και να γίνω μια πλούσια δικηγόρος.

Θα χρησιμοποιούσα όμως κάποια χρήματα για γυμναστική.

Η καημενούλα η Μέρσι. Είναι ολομόναχη. Κανείς δεν θέλει να την επισκεφτεί.

Ούτε η ίδια της η μητέρα.

Είσαι γουρούνι.

Κι εσύ κότα που της αρέσει το μπέικον.

Όταν με γλείφεις είναι σαν να κάθομαι πάνω σε λιμνούλα.

Κι όταν έχεις μεγάλη αυτοπεποίθηση,

μερικές φορές, γίνεσαι Χάνιμπαλ Λέκτερ και ρουφάς σαν σκούπα.

Και πάλι όμως τελειώνεις, έτσι;

Πολύ δόντι. Γιατί τόσο δόντι;

Όταν τελειώνεις, κάνεις σαν κατσίκα που βελάζει.

Ο κώλος σου κρέμεται σαν του παππού μου που είναι 85.

Είχε δύο εγκεφαλικά και μία ανακοπή.

Η αναπνοή σου βρομάει σαν ψόφιο ζώο.

Είσαι μέθυσος και απατάς τη γυναίκα σου.

Εσύ έχασες το παιδί κάποιου. Κατέστρεψες μια οικογένεια.

Συγγνώμη. Δεν έπρεπε να το πω αυτό.

Είπες την αλήθεια. Αυτό δεν κάνουμε;

Όχι, δεν ήταν δίκαιο. Το παρατράβηξα.

Ένα παιχνίδι είναι και κέρδισες.

- Δίκαια και τίμια. - Μέρσι...

Θεούλη μου, η Χαρπρίτ είναι αυτή;

Οκτώ χρόνια μπαλέτο και κοίταξέ την.

Ακόμα περπατάει σαν τον Hulk.

- Γεια σου, Χαρπρίτ. - Γεια σου, μαμά.

Τώρα ξύπνησες;

Όχι, μαμά. Σαμ, θα πάρεις τις βαλίτσες;

- Ναι, κυρία. - Ευχαριστώ.

Βούρτσισες τα δόντια σου;

Ναι, μαμά.

Δεν μυρίζει έτσι.

Χρησιμοποιώ οργανική οδοντόκρεμα. Μάλλον δεν έχει αυτήν τη χημική μυρωδιά.

- Δεν μου αρέσει. - Εντάξει.

Πού είναι τα παπούτσια σου;

Με παντόφλες ήρθες να με προϋπαντήσεις;

Δεν στηρίζεται η καμάρα και έχεις ήδη πλατυποδία.

Θέλεις να περπατάς σαν μαϊμού;

Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω, μαμά.

Κορόιδευα τη γιαγιά σου που φορούσε σαγιονάρες,

αλλά κάτι ήξερε.

Είναι απαίσιες, αλλά πολύ άνετες.

Σου έφερα ένα ζευγάρι.

Ευχαριστώ, μαμά.

Ο κύριος φοράει πολύ ωραίο κραγιόν.

Μαμά! Το καταλαβαίνει ότι μιλάς γι' αυτήν.

Νομίζει ότι αν ντύνεται σαν άντρας, θα της φέρονται αναλόγως.

Πλάκα μου κάνεις.

Για όνομα του Θεού.

Έλα τώρα!

Ξέρεις κάτι; Μπορώ να...

Μου λείπει η πίτσα.

Πώς μπορείς να σκέφτεσαι το φαγητό μια τέτοια στιγμή;

Αν φεύγαμε όταν έπρεπε,

τώρα θα τρώγαμε ωραιότατη πίτσα στη Νέα Υόρκη.

Ήταν κοινή απόφαση. Ήθελες να μείνουμε όσο κι εγώ.

Όχι, το δέχτηκα. Δεν ήθελα...

Έλα τώρα, Μάργκαρετ.

Αν το πάμε έτσι, να μιλήσουμε για το πού βρήκες το κορίτσι.

Πού βρήκα... Εκεί ήσουν.

Δεν αποφάσισα εγώ να την προσλάβουμε.

- Δεν την προσέλαβα. - Την άφησες με τα παιδιά μας.

- Γιατί με παράτησες. - Δούλευα!

Ας έπαιρνες την Έσι!

Έπρεπε απλώς να προσέχεις τα παιδιά.

Γαμώτο!

Συγγνώμη.

Συγγνώμη. Δεν θα έπρεπε να μιλάμε γι' αυτά.

Όχι, θέλω.

Γυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου, θυμάσαι εκείνες τις διακοπές;

Όταν ο Γκας έπεσε από το κρεβάτι, κι εγώ μέσα στον ύπνο μου

τον έπιασα πριν χτυπήσει στο πάτωμα.

Και...

Και γελούσαμε, θυμάσαι;

Γελούσαμε γιατί ήταν απόδειξη ότι δεν κοιμάμαι.

Όλα αυτά σβήνουν και...

τα προσέχεις κάθε στιγμή ακόμη και με κλειστά μάτια.

Αλλά δεν τον έπιασα εκείνο το βράδυ.

Εγώ τον άφησα να πέσει.

Και δεν έχω ιδέα πώς συνέβη. Δεν θα το καταλάβω ποτέ.

Τι είδους μητέρα

χάνει το παιδί της;

Δεν τον έχασες.

Όχι.

Τον πήραν.

Τον πήραν γιατί μου έμοιαζε.

Ένα λευκό παιδί είναι μπελάς στη μαύρη αγορά. Αλλά ο Γκας...

Ο Γκας μού έμοιαζε.

Θα χαθεί μέσα στο πλήθος, πέρα από τα σύνορα.

Έτσι, τον πήραν.

Δεν τον έχασες.

Σου μοιάζει κι αυτό μου αρέσει.