Little Brother

WESOŁYCH ŚWIĄT

RODZINA LANDYCH

ZADZWOŃ SPRZEDAŁEM DOM TWOJEGO SĄSIADA!

DŁUGA DROGA DO ZDROWIA PSYCHICZNEGO

PLAN UCIECZKI

BRATERSKA MIŁOŚĆ TRWA WIECZNIE

BRACISZEK

Bracia na zawsze.

Marcus?

Dokąd idziesz?

Wybywam. Brat mnie potrzebuje.

To na pewno dobry pomysł?

Spójrz na jego ostatniego maila.

„Szkoda, że cię tu nie ma”. „Wbijaj do Nowego Jorku”.

Jest zbyt dumny, by przyznać, że potrzebuje pomocy.

A ja sądzę, że nadinterpretujesz.

A może zapytamy Matyldę?

Mówi, żebyś słuchał głosu serca.

Dzięki, Matyldo.

Żegnaj, Keith.

Weź ją.

To bardzo hojna kochanka.

Nie, zatrzymaj ją.

Jesteś jej skałą i opoką.

Cholera. Gdzie ja jestem?

Czas na plan B.

Wiem. Ja też się o niego martwię.

Jasny gwint!

Jadę do ciebie, brachu.

Jak wyglądam?

- Powinienem stać, gdy wejdą. - Jak to?

To ludzie z telewizji. Grunt to wizerunek.

- No tak. - Co powiesz na to?

Marynarka zapięta.

Już.

Może nogi bliżej siebie.

Przesadziłem? A jeśli stanę bokiem?

Głowa w dół, zamyślony, poważny. A gdy wejdą…

Rudd. Wyluzuj.

Zaoferowali ci występ za to, kim jesteś.

Nie za wygląd.

Za to, że zbudowałeś od podstaw agencję nieruchomości.

Nie musisz robić show. Ty jesteś show.

- Serio? - Tak.

A jako asystentka wygrałam najlepszą miejscówkę.

Miu, bez ciebie bym sobie nie poradził.

Dziękuję.

- Oto i on! - Hej!

Nasza gwiazda.

- Miło was widzieć. - Rudd.

Zapomniałam, jaki jesteś wielki.

Jak dom-bliźniak.

Tak. Aż się ciebie boję.

Jakbyś wyszedł z laboratorium.

- Za duży. - Wielkolud.

Właśnie.

To co, działamy?

- Nadaję się? - Sam to oceń.

Usiądź.

W tym sezonie Nowojorskich graczy

powrócą Hayley Boyajian i Kieran Francis.

Mam fetysz stóp.

Stóp kwadratowych.

Mój ojciec walczył z rakiem mózgu i zmarł.

Jego mieszkanie sprzedałem radiologowi.

Ale na scenie pojawił się nowy agent.

Rudd Landy.

Nie przyszedł się uśmiechać, tylko domykać transakcje.

Zbudowałem firmę od zera, krok po kroku, oferta po ofercie.

Jestem grubaskiem z New Jersey z licencją i marzeniami.

Jego nazwisko brzmi znajomo? Macie rację.

Rudd to młodszy brat miliardera, zarządcy funduszu hedgingowego

i człowieka sukcesu, Josha Landy’ego.

DJ-a, filantropa, magnata finansowego,

co tylko chcecie.

Innymi słowy,

Rudd ma kompleksy wielkości Wielkiego Jabłka.

Jestem nowy w branży,

ale zrobię wszystko, by wyjść z cienia brata.

Czy Rudd pozostanie jedynym Landym, który musi coś udowodnić?

Przekonacie się w tym sezonie Nowojorskich graczy.

Ale super. Aż zaniemówił.

Niezłe, co?

Tak. Nie pamiętam, żebym mówił o cieniu mojego brata.

Nie mówiłeś. Użyliśmy AI, żeby dodać ci parę kwestii.

Zawsze tak robimy.

To tylko szkic. Mamy opcje.

Mam dużo mięśni, żeby czuć się jak duży chłopiec,

a nie mała suka mojego brata.

Świetne. Życiowe.

Serce mi się kraje.

Zawsze na drugim miejscu. Zawsze w cieniu.

Ale teraz masz szansę zabłysnąć.

Nie krępuj się. Uwielbiamy feedback. Śmiało.

Może mniej Josha, a więcej mnie?

- Ile mniej? - W procentach.

Może zero Josha? A ja wskoczę na sto procent.

Czyli nie chcesz być w cieniu brata.

I właśnie o tym jest zapowiedź.

Nie widzę tu problemu.

Słuchajcie, cieszę się, że daliście mi tę szansę.

Wiem, co wasz program mógłby zrobić dla mojej firmy.

I powiadam, że dam czadu.

Bo jestem gotowy na ekstraklasę.

Ale jeśli to jest punkt wyjścia,

chyba mi to nie pasuje.

- Chciał powiedzieć… - Poczułaś?

Zdecydowanie.

To jest nasz punkt wyjścia.

Jeśli wniesiesz tę energię do programu, nie potrzebujemy Josha.

Będzie energia.

Energia wilczura.

Nie. To piesek kanapowy.

Nie o to chodzi. Prawda, wilczurze?

Prawda.

Cześć, bracie. Tak sobie myślałem.

Dawno się nie widzieliśmy,

a nasze grafiki nigdy się nie pokrywały.

Ale po twoim ostatnim mailu doznałem olśnienia.

Napisałeś: „Do rychłego!”.

I pomyślałem,

że teraz jest ten moment.

Wiodę kapitalne życie.

Dużo ostatnio podróżuję,

spędzam czas na łonie przyrody,

poznaję ludzi.

Dzień dobry.

Grajcie śmiało.

- Jak smakuje? - Jesteś kelnerem?

Nie, tylko pytam.

Wiem, że jesteś zajęty, więc wyświadczam nam przysługę.

Otóż to! Jadę do ciebie, starszy bracie!

Chciałem zrobić ci niespodziankę, ale za bardzo się jaram.

To jak nie trzepać gruchy przez tydzień,

a potem na widok dziewczyny spuścić się w spodnie.

Co robisz? Miałeś tylko pilnować laptopa.

Chwila, stary. Kończę myśl.

„Spuścić się w spodnie”.

Jadę do ciebie, starszy bracie!

Szlag.

Mia? Idziesz?

Od teraz skupiamy się na programie.

- Idzie nowe. - Cieszę się.

Nawet jeśli wyskoczy coś nieoczekiwanego.

- Wiesz, że nie lubię niespodzianek. - Tak.

Jeśli coś wyskoczy, poradzisz sobie.

Im bardziej się rozpędzimy,

tym większe szkody wyrządzi choćby drobiazg.

Gdy bolid F1 najeżdża na kamyk,

to dosłownie wybucha.

- Serio? - Tak.

Masz usuwać kamyki. A zatem?

Mówiłam tylko, że

twój samochód już na ciebie czeka.

Słyszę go stąd.

Cholera.

Nowy Jorku, nadchodzę!

Jakie słodziaki!

Bracia!

Impreza jest niesamowita. Jestem z ciebie dumny.

Jak spotkanie?

- Za dwa dni zdjęcia. - Serio?

Nareszcie gram w ekstraklasie.

Chcę, żebyś wiedziała, że wszystkie poświęcenia naszej rodziny

w końcu popłacą.

Tak się cieszę.

Wracam do pracy. Muszę się dalej podlizywać.

- Gdzie siedzę? - Stolik numer pięć. Brat już czeka.

Czy mam opuchniętą twarz? Zawsze mi to wypomina.

Wyglądasz świetnie. Słowo.

Dzwonię do Clooneya: „Dzięki za walizkę”.

On na to: „Otwierałeś?”.

A w środku milion dolarów! To nie walizka była prezentem.

To dopiero jest prezent! Cześć, wielkoludzie.

Wyglądasz wspaniale.

Co z twarzą? Przypakowałeś? Dobrze wyglądasz.

- Pracujesz dla Josha? - On?

To mój młodszy brat Rudd. Jest agentem nieruchomości.

Wystąpię w nowym sezonie Nowojorskich graczy.

Niesamowite. Przypomnij, co to?

Duże reality show.

W sam raz dla ciebie! To właśnie powinieneś robić.

Ludzie uwielbiają reality show.

Zapominają wtedy, jak gówniane mają życie.

Gratuluję. Zasłużyłeś.

- Dzięki. - Sprzedajesz dom Josha?

- A sprzedajesz? - Dobrze mi służył, ale już pora.

On nie chce wystawiać domu starszego brata.

Nie chce mieć do czynienia z Biznesowym Joshem.

„Zaniżona cena?”

Pięć tysięcy dolarów od Blumenfeldów.

Taka suma wiele zmieni.

Dziękuję. Wszyscy możemy spać spokojniej,

gdy bezdomni też mają gdzie spać.

A to nie byłoby możliwe bez waszych hojnych darowizn.

Rudd Landy, mój mąż.

Dziesięć tysięcy dolarów?

Kocham cię.

To chyba już wszyscy darczyńcy.

Jestem wdzięczna każdemu z was…