Clue

ไม่!

- ทุกอย่างพร้อมหรือยัง? - เรียบร้อยแล้วค่ะท่าน .

รู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไรบ้าง

ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม คุณโฮ?

อาหารค่ำจะพร้อมตอน 19:30

สวัสดีครับ

สวัสดีครับ ผมไม่ทราบว่า...

ใช่แล้วครับท่าน คุณน่าจะเป็นผู้พัน

ผมขอเสื้อคลุมของคุณด้วยนะครับ คุณคือผู้พันมัสตาร์ดใช่ไหมครับ

- ไม่ มันไม่ใช่ชื่อของผม ชื่อของผมคือ... - ขอโทษครับท่าน

คืนนี้คุณอาจจะขอบคุณเจ้านายของผม

สำหรับการใช้นามแฝงก็ได้

และคุณเป็นใครครับ?

ผมวัดส์เวิร์ทครับท่าน

เป็นหัวหน้าคนใช้

อีเว็ตต์, ช่วยบริการผู้พัน และให้ตามที่เขาต้องการ

อย่างเหมาะสมด้วย

โอ้ วัดส์เวิร์ท ผม...

เชิญครับคุณนาย ผมกำลังรอคุณอยู่เลย

คุณรู้ว่าฉันเป็นใครเหรอ?

คุณคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่า คุณคือคุณนายไวท์

ใช่ มันเขียนไว้ในจดหมายแบบนั้น แต่ทำไม?

ผมขอแนะนำให้คุณรู้จักกับ

คุณนายไวท์นี่คืออีเว็ตต์, แม่บ้าน

พวกคุณคงรู้จักกันแล้ว

- สวัสดี - สวัสดี

ต้องการติดรถไปด้วยไหม?

ใช่ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณค่ะ ฉันไปนัดอาหารค่ำสายแล้ว

ผมเช่นกัน คุณกำลังจะไปที่ไหน?

เดี๋ยวนะ

ฮิลเฮาส์ บนถนนสาย 41

เดี๋ยวนะ ขอผมดูหน่อย

ผมก็จะไปที่นั่นเหมือนกัน ผมก็ได้รับจดหมายเหมือนแบบนี้แหละ

และนี่คือคุณนายพีคอร์ค

- สวัสดีครับ -สวัสดี

อีเว็ตต์ คุณไปดูซิ ว่าอาหารเย็นจะพร้อมเสิร์ฟ

ทันทีที่แขกทุกท่านได้มาถึงได้ไหม

ที่นี่คือที่อยู่ของคุณบ๊อดดี้ใช่ไหม?

คุณจะต้องเป็นคุณกรีนแน่เลย

- ใช่แล้ว - นั่ง!

ไม่ใช่ ไม่ใช่คุณครับท่าน

มันน่าจะอยู่แถวนั้น

มันต้องเป็นที่นี่แน่

ทำไมถึงหยุดรถล่ะ?

มันน่ากลัว

ที่นี่มันอะไรกัน

ศาสตราจารย์พลัมกับคุณสการ์เล็ต ผมไม่ทราบว่าคุณรู้จักกัน

เราไม่รู้จักกันหรอก

ผมขอนำให้รู้จักศาสตราจารย์พลัม และคุณสการ์เล็ต

แน่นอนว่าตั้งแต่พวกคุณมาถึงที่นี่

พวกคุณทราบดีว่าไม่มีใคร ใช้ชื่อจริงของพวกคุณเอง

อ้า, อาหารเย็น

ขอโทษครับ

ผมซุ่มซ่ามนิดหน่อย

ที่นั่งของพวกคุณ จะมีชื่อของคุณกำกับอยู่

เชิญนั่งครับ

ที่ที่นั่งของคุณหรือ?

ไม่ใช่หรอกครับ ผมเป็นแค่พ่อบ้านเท่านั้น

แล้วคุณทำอะไรกันแน่?

- ผมเป็นพ่อบ้านครับท่าน - แล้วมันยังไง?

พ่อบ้านคอยดูแลห้องครัว และห้องรับประทานอาหาร

ผมจัดการทุกอย่างให้เป็นระเบียบเรียบร้อย แค่นั้นแหละครับ

งั้น นี่มันคืออะไรคุณพ่อบ้าน, ปาร์ตี้อาหารค่ำใช่มั้ย?

"เราไม่ได้ให้เหตุผลว่าทำไม แค่จะทำและตาย"

ตาย?

เป็นแค่คำคมครับ จากอัลเฟรด, ลอร์ดเทนนีสัน

ฉันชอบคิปลิงมากกว่า

"เพศหญิงเป็นเพศ ที่อันตรายมากกว่าเพศชาย"

คุณชอบคิปลิงไหม, คุณสการ์เล็ต?

แน่นอน ฉันกินทุกอย่างแหละ

ซุปหูฉลามค่ะมาดาม

นี่เป็นที่นั่งของเจ้าภาพใช่ไหม?

ไม่ใช่ครับท่าน สำหรับคุณบ๊อดดี้ แขกคนที่เจ็ด

ผมคิดว่าคุณบ๊อดดี้เป็นเจ้าภาพนะเนี่ย

ฉันก็คิดเหมือนกัน

ถ้างั้นใครเป็นเจ้าภาพของพวกเราหล่ะ คุณวัดส์เวิร์ท?

เอิ่ม ผมจะเริ่มทานในขณะที่มันยังร้อนอยู่

ตอนนี้เหรอ? เราไม่ควรจะรอแขกคนอื่นๆ เหรอ?

ดิฉันจะเก็บอาหารอุ่นๆ ให้ไว้เขาค่ะ

คุณคิดอะไรในใจเหรอ?

เอิ่ม ควรจะมีใครบางคนเริ่มบทสนทนา และมันน่าจะเป็นฉัน

ฉันหมายถึงว่าฉันเคยเป็นแม่งานในงานเลี้ยง มันเป็นส่วนหนึ่งของงานสามีฉัน

และมันก็ยากเสมอ เวลามีกลุ่มเพื่อนใหม่

ที่จะได้ทำความรู้จักกันตอนได้พบกันครั้งแรก

ดังนั้น ฉันมักจะเตรียมพร้อมอย่างดี ที่จะเริ่มทำความรู้จัก

ฉันหมายถึงว่าฉันไม่รู้อะไรสักอย่าง ที่พวกเรากำลังทำอยู่ตอนนี้

หรือว่าฉันกำลังทำอะไรที่นี่ หรือที่นี่มันเกี่ยวข้องกันยังไง

แต่ฉันพยายามที่จะทำตัวเองให้สนุก

ฉันชอบมันมาก

และ โอ้ ซุปนี้มันอร่อยจริงๆ ใช่ไหม?

คุณบอกว่าคุณเป็นแม่งานในงานเลี้ยงมาก่อน แล้วมันก็งานของสามีของคุณด้วย?

ใช่ มันเป็นเหมือนส่วนหนึ่งของชีวิต ของคุณเมื่อคุณเป็นภรรยาของ...

ฉันลืมไป ว่าเราไม่ควรบอกความจริง ว่าพวกเราเป็นใคร

ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม

ไม่จริงเหรอ?

ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร

คุณจะบอกเราไหม?

คุณรู้ได้ไงฉันเป็นใคร?

ผมเองก็ทำงานในกรุงวอชิงตันด้วย

วอชิงตัน? คุณเป็นภรรยานักการเมืองเหรอ?

ใช่แล้ว

งั้นก็บอกมาเลย ว่าสามีของคุณเป็นใคร?

- เอ่อ แล้วสามีของคุณทำอะไรเหรอ? - ไม่ได้ทำอะไร

ไม่ได้ทำอะไร?

ก็ เขาก็แค่นอนๆ ตลอดทั้งวัน

เหมือนมันจะเป็นงานหนักมากเลย

ผมขอโทษครับ

ผมกลัวนิดหน่อย แล้วผมก็เป็นพวกซุ่มซ่ามด้วย

ระวังหน่อย

โอ้ โอ้

รสชาตินี้ฉันชอบจริงๆ

ผมทราบครับคุณนาย

แล้วคุณทำอะไรในกรุงวอชิงตันดีซี? คุณกรีน

เล่ามาเถอะ ว่าคุณทำอะไร?

ฉันหมายถึง พวกเราจะรู้จักกันได้ยังไง ถ้าเราไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวเองเลย?

บางทีเขาอาจจะไม่ต้องการที่ อยากจะรู้จักกับคุณก็ได้

ฉันเองก็ไม่รู้หรอก

แต่ถ้าฉันไม่ได้พยายามหาเรื่องคุยไปเรื่อยๆ

สุดท้ายเราก็ได้แต่นั่งเงียบกันเท่านั้น

คุณกลัวความเงียบเหรอครับ คุณนายพีคอร์ก?

ใช่... เอ้อไม่ ทำไมเหรอ?

ก็แค่ผมคิดว่า คุณดูเหมือนจะมีปัญหา

จากสิ่งที่เรียกว่า "ความกดดันในการพูด"

"เรา"? ใครเหรอ"เรา"? คุณเป็นจิตแพทย์เหรอ?

ฉันพอจะมีความรู้ด้านจิตวิทยาบ้าง ใช่แล้วครับ

โอ้ คุณเป็นหมอเหรอ?

ใช่ครับ แต่ไม่ใช่พวกที่ลงมือรักษา

การลงมือทำมันทำให้สมบูรณ์นะ

ฉันคิดว่าคนส่วนใหญ่ต้องมีการลงมือทำบ้าง

ใช่ไหมคะ คุณนายพีคอร์ค?

คุณทำงานอะไรคะ ศาสตราจารย์?

ผมทำงานที่ยูเอ็นโอ, องค์การสหประชาชาติ

นักการเมืองอีกแล้ว พระเจ้า!

ไม่ครับ ผมทำงานให้กับสาขาของยูเอ็นโอ ดับบิลเฮชโอ องค์การอนามัยโลก

มีด้านไหนที่คุณถนัดเป็นพิเศษหรือเปล่า?

การวางแผนครอบครัว

แล้วคุณล่ะผู้พัน คุณเป็นผู้พันจริงๆ รึเปล่า?

ใช่ครับ

คุณจะไม่บอกหน่อยเหรอ

ว่าคุณบังเอิญอยู่ในวอชิงตันดีซีด้วย?

คุณรู้ได้ยังไง?

เราเคยพบมาก่อนเหรอ?

ฉันเคยเห็นคุณอย่างแน่นอน

แม้ว่าคุณอาจจะไม่ได้เห็นฉันก็ตาม

ถ้างั้นคุณสการ์เล็ต ก็หมายความว่า คุณอาศัยอยู่ในวอชิงตันดีด้วย?

แน่นอนค่ะ

มีใครในที่นี่ที่ไม่ได้ อยู่ในวอชิงตันดีซีบ้างไหม?

ผมเปล่า

ใช่ แต่คุณทำงานให้สหประชาชาติ นั่นคือหน่วยงานของรัฐบาล

และพวกเราทุกคนที่เหลือ ก็อยู่ในเมืองหลักของรัฐบาล

มีใครบ้างไหมที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับ รัฐบาลในทางใดก็ทางหนึ่ง?

วัดส์เวิร์ท เจ้าภาพเราอยู่ไหน และเขาให้เรามาที่นี่ทำไม?

สวัสดีครับ มีคนกำลังอยากพบคุณอยู่เลย

ล็อคประตูทำไม? เอากุญแจมาให้ฉัน

ข้ามศพผมไปก่อนครับท่าน

ขอผมเก็บกระเป๋าให้นะครับ

ไม่ต้อง ทิ้งไว้ตรงนี้เผื่อฉันต้องการมัน

ผมเข้าใจถูกไหมครับว่า มันมีหลักฐานอยู่ข้างใน?

มันมีแค่ของที่ทำให้ประหลาดใจ มันก็แค่ของที่น่าประหลาดใจ

ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีครับ ผมขอแนะนำคุณบ๊อดดี้

พวกเขามาทำอะไรกัน?

รับประทานอาหารเย็นครับ

เชิญนั่งครับ คุณบ๊อดดี้

ขอบคุณ

ไม่ เอามันออกไปได้เลยสาวน้อย

นี่! ฉันอยากจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่

ทำไมพวกเราทุกคนถูก ต้องถูกลากมาที่ที่น่ากลัวนี่ด้วย?

เอ่อ ผมเชื่อว่าพวกเราทุกคนได้รับจดหมาย

จดหมายของฉันบอกว่า

"มันจะเป็นเพื่อประโยชน์ต่อคุณ ที่จะมาที่นี่ในวันนี้"

"เพราะคุณบ๊อดดี้ จะนำบางอย่างที่เป็นความลับ"

"และหนี้สินทางการเงินที่น่าเจ็บปวด"

ลงชื่อ "เพื่อน"

ผมก็ได้รับจดหมายคล้ายแบบนี้

พวกเราก็เหมือนกัน ใช่ไหม?

ผมเองยังได้รับจดหมาย

ไม่ต้อง ขอบคุณอีเว็ตต์ ผมกินมาแล้ว

แล้วคุณรู้ชื่อเธอได้ยังไง?

เราก็แค่รู้จักกัน

ใช่ไหม ที่รัก?

ขอโทษด้วยนะครับคุณบ๊อดดี้ แต่ในจดหมายของคุณเขียนแบบนี้รึเปล่าครับ

- เปล่า - ผมเข้าใจแล้ว

มีใครอยากได้ผลไม้หรือของหวานบ้างไหมครับ?

ในกรณีนี้ ผมแนะนำว่าให้เราไปที่ห้องหนังสือ จิบกาแฟและบรั่นดี

สำหรับกาแฟและบรั่นดี

และเราจะได้เข้าใจว่า เจ้าภาพมีเจตนาจะบอกอะไรกับเรา

ที่นี่ไม่เห็นไม่มีใครเลย

กรุณารินบรั่นดีเองและหาที่นั่งได้เลยครับ

จะว่าอะไรไหมถ้าฉันจะสูบบุหรี่?

ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี

ผมถูกสั่งให้อธิบายให้ทุกๆ คน ถึงบางอย่างที่พวกคุณทุกคนมีเหมือนกัน

เว้นแต่คุณจะให้เกียรติบอกเอง คุณบ๊อดดี้?

ทำไมต้องเป็นฉัน? พวกเขารู้ไหมว่าผมเป็นใคร?

ผมไม่คิดอย่างนั้น ผมเชื่อว่า คุณไม่เคยเปิดเผยตัวเองกับพวกเขาเลย

มันเป็นเรื่องหลอกลวง ผมว่าพวกเรากลับกันเถอะ

ผมเสียใจครับท่าน คุณไม่สามารถออกจากบ้านนี้ได้!

ไม่เหรอ? ใครจะมาหยุดฉัน?

มันไม่มีทางออก หน้าต่างทั้งหมดมีลูกกรง

ประตูทุกบานถูกล็อค