Expats

Een arts die bekend is om haar liefdadigheid

reed in op voetgangers op 'n lokale fruitmarkt

met 3 doden en 5 gewonden.

Na lange diensten sliep de arts soms in de oproepkamer

voor ze vertrok.

Op deze dag deed ze dat niet.

Ze ging naar

haar dochters verjaardag en sliep achter 't stuur.

Ze kwam die dag niet op het feestje en kon

de verjaardagen nooit meer vieren.

Die dag werd een ander soort jubileum.

Eén die de dokter niet wilde herdenken.

Drie piloten zaten in een vliegtuigje dat te dicht bij een skilift vloog.

Zware mist belemmerde die dag het zicht.

Ze zagen de gondels niet die skiërs op de berg brachten.

De vleugel sneed de staalkabels door.

De kabelkar viel 80 meter naar beneden.

De 20 passagiers waren op slag dood.

Een piloot probeerde contact te leggen met de nabestaanden,

maar niemand gaf een reactie.

Een 12-jarige bezorgde zijn tweelingbroer

een C7 dwarslaesie waardoor hij vanaf de nek verlamd raakte.

De moeder zei dat ze rustig moesten doen

maar aan hun spel was niets ongewoons.

De tafel waarop hij viel stond er altijd al.

De tweeling was identiek, maar vanaf toen,

was er niets meer identieks aan hun leven.

In deze verhalen staat het slachtoffer centraal.

De verantwoordelijke persoon wordt niet genoemd.

Niemand wil horen over de jongen die zijn broer verlamde,

of de slapende bestuurder

of de piloten die de kabelkar neerhaalden.

Maar ik wil meer weten over de daders.

Over de mensen die de tragedies veroorzaakten.

Mensen zoals ik.

Worden ze ooit vergeven?

Kunnen ze ooit door?

Geen moment gaat voorbij waarop ik niet aan mijn actie denk.

Geen moment waarop ik niet aan jou denk.

Aan wat je doet...

Hoe het met je gaat...

En hoe je doorgaat met je leven...

Terwijl ik dat leven verwoest heb.

Ik sprak de bloemist. Alle arrangementen zijn bevestigd

en ze worden morgenvroeg geleverd. Kun jij zorgen

dat er iemand is als ze komen?

En heb je met de zaal gesproken over dat spandoek?

Ja. Zolang het niet bij 'n uitgang hangt, is het goed.

Perfect.

En hier is het laatste menu.

Anthony is de beste.

Mag ik vragen waarom je in Hongkong bent?

Mijn man kreeg een functie aangeboden in het buitenland.

Werkt u?

Dat deed ik. Nog steeds.

Geen huisvrouw.

Sorry. Ik suggereerde niet dat...

Sorry, dat ligt gevoelig.

Ik doe landschapsarchitectuur.

Ik ontwerp tuinen voor mensen.

Dat is hier lastig. Niemand heeft grond.

Dat is Hongkong.

Wat een lieve jongen.

Ik heb een neef van zijn leeftijd en die zit nooit zo stil.

Dus, wat denk je?

Hij is 'n geweldige joch.

Het menu.

- Prima. - Ben je klaar? Ik wil naar huis.

Bijna. We hebben nog een paar dingen te bespreken.

- Nog een paar minuten, schat. - Wauw, je dochter is prachtig.

Ze lijkt zoveel op je. Heb je alleen deze twee?

Margaret?

- Mag ik de definitieve gastenlijst zien? - Ja, natuurlijk.

Ik heb hem niet geprint, maar wel op m'n iPad.

Deze mensen hebben bevestigd.

Soms zijn er last-minute afzeggingen, maar dat gebeurt nu vast niet.

Het zijn veel mensen.

Als je dit veel vindt, had je onze laatste bruiloft moeten zien.

De halve stad was er.

Grote feesten zijn altijd spannend,

maar mijn team zal jullie ondersteunen.

We geven zo veel feesten.

Je hebt de beste locatie in de stad.

Alhoewel je hier liever teveel dan te weinig wilt,

want te weinig mensen is nogal triest.

Maar goed, je man wordt 50. Dat moet gevierd worden.

Als je de planning achter je hebt,

maak je er gewoon een geweldige tijd van.

- Hopelijk heb je gelijk. - Het wordt een geweldig feest.

- We moeten gaan. - Oké.

We gaan, Daisy.

Wat een mooie tekening.

Dat zijn zeker jij, je zus en je moeder?

En wie is dat?

Dat is Gus.

- Wie is Gus? - Daisy, we gaan.

Sorry, we moeten gaan.

Bedankt.

- Ja. - Kom.

Doei.

PEAK

- Ik kan je er niet mee helpen. - Waarom niet?

Omdat 't jouw project is.

Tante Hilary. Wacht.

- Hou de deur tegen. - Wacht gewoon.

Jongens, wat zei ik...

Heb je...

de uitnodiging voor Clarkes verjaardag gekregen?

Ja. We redden het niet. We hebben plannen.

Maar feliciteer Clarke van ons.

Ik begrijp het.

Ik weet dat dingen...

Het zou gewoon...

veel betekenen als je komt.

Ik zal met David praten.

- Essie, we zijn thuis. - Hoi.

- Hoi, Essie. - Oma, opa.

Sorry, ze zijn er net. Ik probeerde...

- Al goed. - Hoi, opa.

Ik dacht dat jullie in 't hotel zouden ontspannen.

- We wilden de kinderen zien. - Waar is oom Peter?

- Hij slaapt. Hij heeft een jetlag. - Ik heb honger.

Ik heb vers fruit.

Wacht even. Ga je handen wassen.

Ze moeten handen wassen bij thuiskomst.

- Ja, mevrouw. - Bedankt, Essie.

Waarom laat je haar die vreselijke dingen kijken?

Ze is geobsedeerd door het nieuws. Ik kan er niets aan doen.

Heb je mijn kopjes verplaatst?

Ik heb ze naar die kast verplaatst. Dat is logischer.

Is dit feest 'n goed idee?

- Het is te triest. - Eens.

We proberen 'n normale sfeer te creëren.

Maar je leven is niet meer normaal.

- Niet alles. - Waarom doen alsof?

Zullen we een spel doen?

Laten we een spelletje doen.

Mama? Mag ik chocolademelk?

Ja. Zeker. Oké.

- Philip? - Ja?

Wie...

Wie is dit op deze tekening?

Dat is Jezus.

Jezus? Waarom teken je Jezus?

Ik wil niet dat je hem nog tekent, oké?

Oké, mam.

Hé, schat. Kom hier.

Ik hou heel veel van je.

Dat weet je toch?

Ja, ik ook van jou.

Pak de chocolademelk maar.

Bedankt, mam.

Moge God je zegenen en iedere dag beschermen.

- Moge de Heer met u zijn. - En ook met u.

Weet dat Gods aanwezigheid en Gods liefde je omringen.

Gods barmhartigheid duurt eeuwig.

Als een moederkloek beschermt God je onder haar vleugels.

Almachtige en eeuwige God, in uw liefde voor het menselijk ras,

stuurde U Uw zoon.

die toen hij op aarde liep net zo menselijk was als iedereen hier.

Hij worstelde, net als wij.

Hij ervoer verdriet en angst.

- Je bent stout geweest, Bunny. - Ontzettend stout.

- Je moet gestraft worden. - Ja, echt. Sla me.

- Wat? - Sla me, alsjeblieft, Dirk.

Harder. Kom op. Harder.

Tot later.

- Ik zei: Tot later. - Oké.

Wat voor naam is 'Dirk' eigenlijk?

De naam van 'n witte man.

Zoals Chet, of Tucker, of Skeet, of David.

Koreanen hebben ook rare namen.

- Zoals Uri, en Yuki, en Suki. - Dat zijn Japanse namen.

Ik kende een Koreaans meisje genaamd Suki.

Dat zal wel.

Oké.

Tot later, Dirk.

Hoeveel?

Zestig.

Alstublieft.

Bedankt.

Komt deze bus langs Temple Street?

Hou op. We stappen uit bij de volgende halte.

Zitten we in de verkeerde bus?

Ik denk het niet.

Jongedame.

Stopt deze bus bij Temple Street?

Ik ben Koreaans.

Stopt hij daar?

Ze is Koreaans.

Koreaans?

Spreekt ze geen Kantonees?

Ik denk het niet.

Ze zei dat ze Koreaans is.

Hé, Puri.

Ben je al bij de stomerij geweest?

Ik heb 't vanavond nodig.

Sam haalt het nu op.

Oh, en Puri...

- Heeft Pinot veel geblaft? - Ja, mevrouw.