The first 200 lines.
CASTAWAY DIVA
Mahirap sigurong maospital nang apat na buwan.
Okay ka na ba ngayon?
Hindi pa siyempre.
Parang pag-akyat sa Hallasan Mountain ang pag-akyat sa hagdan.
Nawalan ako ng muscle.
Naku.
Para namang marami kang muscle noon.
Mas mataba ka pa sa baboy.
E di, deretsong apat na buwan kang tulog?
Di ka ba nanaginip?
Panaginip? Mayro'n.
Binantaan daw ako ni Young-ju na papatayin niya 'ko
kung talagang mamamatay ako.
Naku.
Pa'no niya 'ko papatayin kung patay na 'ko?
Puro kalokohan ang sinasabi niya kaya nagising na 'ko.
Naku, loko ka.
Binubulungan at binabantaan kita araw-araw.
Isa lang ang sinasabi ko.
Naku. Seryoso ka ba?
Di pala panaginip 'yon?
Sobrang kakaiba 'yan.
Naririnig ka yata talaga niya.
Gumising ka kasi binantaan ka niya, di ba?
Siguro nga.
Hawak ka niya sa kamay niya.
Tama kayo, Ms. Song. Ito ang buhay ko.
Mas takot ako sa asawa ko kaysa sa kamatayan.
Hindi ko naisip
na magkatutuluyan silang dalawa.
-Pa'no nangyari 'yon? -Woo-hak, ba't ang tagal?
Ako ang nagyaya.
Naku.
Wag kang umiyak, ipaliwanag mo.
Ano'ng sabi mo?
Oo.
Sige.
Ano?
Papa.
Papa!
Pakiligtas siya.
Pakiligtas ang papa ko.
Papa.
Naririnig mo 'ko?
Buwisit.
Papa. Papa!
Papa.
Pakiligtas ang papa ko.
Maghintay po kayo rito.
Jae-kyung.
Chae-ho.
Ki-ho.
Mabubuhay kayo gamit ang mga pangalang 'yon.
May huling regalo ako sa inyong tatlo.
Woo-hak, ayos ka lang?
Kung mamatay kami pareho,
-Si Papa… -Jae-kyung…
-Hinding-hindi mo ako madidiborsiyo… -Maupo ka.
…hindi mo rin siya mapapakasalan.
Ki-ho at Chae-ho.
Gagamitin n'yo ang pangalan ko habambuhay.
-Patingin ng mga ugat. -Opo, Dok.
Suction.
At mamamatay ang gagong 'yan…
na si Lee Uk, di si Kang Sang-doo.
Mr. Jung Bong-wan!
Tapos, maaalala siya bilang walang pamilya o kaibigan.
Mr. Jung.
Mr. Jung…
Excuse me. Mr. Jung.
Buwisit.
Tawagan ang 911.
Maaalala ako bilang asawa ni Yang Jae-kyung
at ama nina Jung Ki-ho at Jung Chae-ho.
MGA AWTORISADO LANG
Nabigo akong maging mabuting ama.
Kaya salamat na magagawa ko 'yan
pag namatay ako.
Matalino ka kaya dapat alam mo.
Wala na ba talagang paraan?
Wala nang
paraan.
Kung mamamatay si Mr. Kang,
maaalala siya bilang walang pamilya o kaibigan
kasi hindi niya pinakasalan si Ms. Song.
Paano sina Ki-ho at Chae-ho?
Oo, siya 'yan.
Mr. Jung Ki-ho.
Heto.
KINA JAE-KYUNG, CHAE-HO, AT KI-HO
ANG AMA N'YO, JUNG BONG-WAN
Wala rin silang magagawa…
kundi gamitin ang pangalan ni Mr. Jung.
Anong klaseng batas 'yan?
Buhay si Mr. Kang.
Kailangan niya lang lumaban.
Tama.
Tama 'yan.
Mabubuhay siya, mababalik ang pangalan, at pakakasalan si Ms. Song.
Tapos maaampon niya sina Ki-ho at Chae-ho.
HYESEO HOSPITAL
Papa.
Ikaw lang ang papa ko.
Ikaw lang.
Kaya gumising ka.
Pakiusap.
No'ng nakaraan,
bangungot ang salitang "tatay"
kay Ki-ho.
Pero ipinakita mo…
ang tunay na kahulugan ng salitang 'yan.
Kaya dapat kang lumaban.
Wag mong hayaang maalala si Mr. Jung
bilang ama nila.
Di ba?
Papa.
Naririnig mo 'ko?
Mahal kita, Papa.
Sabi ko mahal kita.
Naririnig mo 'ko?
Ano'ng dapat kong gawin?
Sana talaga naririnig mo 'ko.
Papa.
Papa.
Baka maniwala si Chae-ho pag nakita niya ang wedding picture natin.
Tama. Magpakuha tayo.
Sorry
sa paghiling sa 'yo nito.
Hindi, ayos lang.
Pinagpapasalamat ko 'to.
Ano?
Ulila ako,
kaya mag-isa ako buong buhay ko.
Pero binigyan mo 'ko ng tatlong kapamilya.
Kaya nagpapasalamat ako.
Simulan na natin.
Sandali.
Puwedeng mas mukhang malambing?
Magdikit ng braso.
Puwede kang kumiling sa kanya?
Ayos 'yan.
Sige. Heto na.
Isa, dalawa.
Bumili sana tayo ng ternong singsing.
Ayos lang.
Malaking bagay na 'tong hiningi ko.
Ngayong tapos na tayo, hinding-hindi ka na niya mahahanap.
Habambuhay kong hiniling na makipaghiwalay sa kanya.
Kung may hiniling ka raw nang buong puso, matutupad 'yon.
Pero hindi ko akalaing magkakatotoo sa kakaibang paraan.
Wag mo sana 'kong iwan hanggang sa huli.
'Yan ang bago kong hiling.
Sana samahan mo 'ko…
anumang mangyari.
Lumaban ka anumang mangyari.
Gusto kong
mabuhay bilang asawa mo.
Okay?
Mahal.
'Yan ang hiling ko.
Mahal.
Naririnig mo 'ko, mahal?
Naririnig mo 'ko?
Mahal!
Mahal!
Salamat, mahal!
Maraming salamat!
Sa agaw-buhay kong kalagayan…
APLIKASYON PARA SA KATIBAYAN NG KASAL
Lahat ng masasayang alaala ko…
nangyari matapos kong makilala ang pamilya ko.
Mr. Jung Bong-wan.
Tinamasa mo sana ang kaligayahang 'to kung nagpakatalino ka.
Itutuloy ko
ang magagandang alaala ng pamilya ko
gaya ng dati ko nang ginagawa.
Salamat at ang magandang ganti ko,
ang kaligayahan ng pamilya ko.
Iingatan ko bawat sandaling
pagsasaluhan namin sa hinaharap.
Jung Bong-wan.
Sana…
pumayapa ka.
JUNG BONG-WAN WALANG PAMILYA O MGA KAIBIGAN
COINCIDENCE VS. FATE
-Seo Mok-ha! -Seo Mok-ha!
-Seo Mok-ha! -Seo Mok-ha!
-Seo Mok-ha! -Seo Mok-ha!
-Seo Mok-ha! -Seo Mok-ha!
-Seo Mok-ha! -Seo Mok-ha!
-Seo Mok-ha! -Seo Mok-ha!
Hindi, wag kang gumising.
Wag kang gumising.
Itutuloy.
Naku.
Katapusan na.
Ba't laging do'n natatapos ang panaginip ko?
Naku.
Naku naman.
No comments yet. Be the first to leave one.