The New King of Comedy (新喜剧之王)

Kejar impian dan jangan mengalah

Biarpun seberapa lama

Kejar impian dan jangan mengalah

Seperti menanti kejayaan besar

- Ada yang tercedera? - Apa berlaku?

Pakcik, sakit di mana?

Sakitnya.

Di mana?

Entah, merata sakitnya.

- Saya tolong. - Jangan, sakit sangat.

- Ini penipuan? - Atau betul?

Helo, Unit Kecemasan?

Saya di Da Peng.

Maaf pakcik... Saya juga pelakon.

Lakonan pakcik tak berkesan. Sakit adalah intipati penipuan.

Pakcik tak tunjukkan ia benar menyakitkan.

Aduh!

"Aduh" takkan membantu.

Pakcik baru dilanggar kereta. Mana boleh kata "aduh."

Pakcik perlu diyakini.

Atau penonton takkan rasa kasihan.

Ia benar-benar sakit.

Bukan, belum cukup berkesan.

Tengok saya.

Pakcik, cepat sangat.

Boleh pengsan, tapi jangan gopoh.

Contoh, pegang kepala dulu.

Darah ini nampak bagus.

Sayangnya lakonan awal kurang berkesan.

Penonton dah tak percaya.

Saya saja kongsi petua.

Jangan ambil hati.

Ambulans dah datang.

Ketepi!

Retakan di dada kiri, patah rusuk, kecederaan parah.

Mari.

Sedia, angkat.

Hati-hati.

Maaf, pakcik.

Dia ahli keluarga?

Dia tu gila, lantaklah dia.

Tolong!

Kaki saya...

Cut!

Hei! Apa awak buat? Reti berlakon tak?

Awak kesakitan! Kenapa tak menjerit? Tak reti?

Mengikut pengalaman saya...

Bila orang sakit, tak selalu kena jerit kuat.

Apa benda awak cakap?

Hei encik, sini.

Bagaimana reaksi bila awak sakit?

Ah!

Nampak sangat berlakon.

Biar saya tolong.

Ini baru betul! Tak bersuara langsung.

Tolong beritahu pengarah.

Pengarah, bagaimana?

- Saya... - Pengarah?

Awak...

Berambuslah!

- Kenapa dengan dia? - Entahlah.

- Entah. - Apa berlaku?

Hei...

Mencari pelakon tambahan untuk watak mayat, solekan untuk 2 hari.

Siapa mahu?

Bayarannya?

$400 dua hari.

Itu saja?

Saya mahu!

Ada peluang saya tunjuk muka?

Tawar-menawar dengan saya?

Tak bayar pun tak apa, makan dah okey.

Baiklah! Jom!

Percuma? Dia gilakah?

Makanlah, nanti sejuk.

Ini hari jadi awak.

Kami tak boleh makan sebelum awak makan.

Ayah.

Selamat hari jadi.

Selamat hari jadi.

Dreamy...

Solekan awak sangat unik.

Agak menyeramkan.

Seronokkah berlakon?

Saya jadi mayat kali ni.

Ada rakaman dekat, bolehlah saya tunjuk bakat.

Tunjuk bakat apa kalau jadi mayat?

Ayah...

Mati ialah konteks menarik bagi pelakon.

Bayangkan...

Jika ayah mati sekarang...

...dan badan kaku...

Apa awak kata?!

Berani cakaplah lagi!

Hari jadi patut hari gembira.

Dreamy, sudahlah mengarut dan buang solekan tu!

Tapi esok saya ada penggambaran.

Awak fikir boleh jadi bintang filem terkenal?

Kamu membesar bersama, kan?

Tengok si Bobby.

Dah jadi peguam!

Itu pencapaian biasa.

Tengok si Peggy!

Bahagia berkahwin...

Dengan suami sempurna!

Tapi lihatlah awak!

Kami berharap awak menjadi peguam.

Bukannya mayat!

Setiap orang berbakat... biarpun sebagai mayat.

Saya pelakon tambahan tapi saya boleh urus diri.

Saya juga ada impian.

Umur awak dah 30 dan hampir 10 tahun jadi pelakon tambahan.

Bila nak pegang watak utama?

Saya percaya pada bakat. Jika saya berusaha...

...saya pasti dapat watak utama.

Maaf.

Mak percaya, kan?

Ya, awak pasti boleh.

Mengarutlah!

Salah awak rosakkannya!

Ayah beri peluang akhir!

Cabut benda di kepala tu!

Tak boleh.

Kalau begitu, ayah tambah lagi!

Tak guna! Minta sangat!

Sekejap!

Emosi ayah memberi ilham.

Ayah, pegang pisau itu dan melompat lagi.

Saya nak rakam.

Sedia, lompat!

Makcik, kami pulang dulu.

Maaf!

Pergi!

Awak bukan anak ayah!

Bawa pergi barang awak!

Tapi ayah, ini barang ayah.

Lantaklah!

Budak degil!

Pergi dari sini!

Bertenanglah.

Semua salah awak!

Tak mengapa!

Mari mulakan!

Sesiapa boleh berlakon?!

Saya!

Tunjukkan.

Muka gembira.

Sedih.

Ikut saya.

Siapa boleh buat marah?

Saya!

Awak!

Pergi!

Awak cuba.

Okey, jom.

Mari.

Berlakon tenat!

Awak cuba.

Pengarah, tenat bagaimana?

Soalan apa ni? Pergilah kalau tak boleh.

Apa kata kesejukan?

Okey, kesejukan.

Sejuknya...

Kalau sakit jumpa doktor... Jangan jumpa saya!

Awak cuba!

Kenapa heret saya? Saya tak mahu pergi!

Nak berinya sup.

Sup untuk dia? Awak menyebelahi dia?

Berpura-pura kita lalu.

Kalau jumpa dia, saya bedal dia! Jangan halang saya.

Atau awak pun kena!

Awak yang minta! Kenapa dengan awak?

Mudah saja. Kenapa perlu tahu semua?

Asyik-asyik awak!

Saya hanya nak cipta karakter sendiri.

Cipta kejadahnya!

Tiada siapa tengok pun! Awak watak utama?

Kalau saya bagi konteks pun awak takkan dapat!

Awak cuma pelakon tambahan!

Pergi!

Dia bersungguh.

Helo.

Apa?

Tak boleh jadi baik sikit?

Kenapa marah dengan soalan mudah?

Siapa awak?

Dia serius nak berlakon. Tak nampakkah?

Siapa?

Awak tahu siapa!

Tuhan melihat perbuatan awak!

Hati-hati dengan karma!

Gila... Pembantu!

Maaf...

Tahu siapa saya?

Tak.

Bagus.

Helo.

Lakonan kesejukan awak sangat berkesan.

Yakah?

Cuma perlu bayangkan situasinya.