A Death in the Gunj

(ขอบคุณ วิชาล ภารดวัช เรื่องนี้แด่คุณ)

(กุลซาร์ โกวินท์ สันธุ)

(ชารีปาล โมราเคีย คีรีท คุรุนา)

(ตุลเซีย ดัตตา ดาเร)

(อนุรัก คัชยัป สาทิช เคาชิก)

(มาร์เทน ราบาร์ทส์ อันเคอร์ คันนา)

(ทีปัก รานา และครอบครัว รูบี้ รานา)

(สารทัช นุรนี อนันท์ โมฮัน เชาเบย์)

(อปารนา เซน มุกุล ชาร์มา)

(คัลยัน เรย์ บินิตา โมฮันตี)

(สร้างจากเรื่องสั้นโดยมุกุล ชาร์มา ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์จริง)

บางทีถ้าเรา...

(คุกเข่า และก้มลงขดตัว)

ขับไหวไหม แปดชั่วโมงกว่าจะถึงโกลกาตา

- ไม่เป็นไร มีเอกสารหมดแล้วใช่ไหม - ใช่

(แมคคลัสกีกันจ์ คุณจะได้ เซอร์ไพรส์จากการมาเยี่ยมนี้)

ให้มันเร็วหน่อยสิ ฉันรอในรถนะ โอเคไหม

หยาบคายจริงๆ

- อย่างน้อยๆ ก็เข้ามาทักทายหน่อย - แม่ หนูปวดฉี่

- บอนนี่ ห้องน้ำจะสะอาดไหม - ไม่น่านะ

มาเร็ว ชูตู

จะเป็นสไตล์อินเดียไหม

มาเร็ว เร็วเข้า

คุณนายเคอร์นีย์ ประตูเปิดอยู่รึเปล่า

อ้อ เปิดจ้ะ เข้ามาเลย รอให้ทุกคนมาถึงอยู่เนี่ย

นันดู ในที่สุดเธอก็มา

สวัสดีจ้า สาวน้อย เป็นไงบ้าง

- เขาเหนื่อยมากเลย - อ๋า

- มีห้องน้ำที่เราพอจะใช้ได้ไหม - มีสิ

- มาสิ - ขอบคุณค่ะ ไปเร็ว

สวัสดี

ทำไมไม่ไปดูเบเกอรี่กัน ก่อนจนกว่าจะถึงเวลาล่ะ

มาสิ ทางนี้

อย่าสนใจเลยนะ ในบ้านรกนิดหน่อย

ไม่มีปัญหาเลย ไฟอยู่ไหนเหรอ

ตรงนี้

ขอบคุณ

แม่เธอพูดๆ อยู่ว่าพวกเธอทุกคน จะแวะเข้ามากันวันนี้

เธอรู้ไหมฉันทำอะไร

ฉันเลยเก็บขนมปังให้ทั้งปอนด์

อ้อ ขนมปังพิเศษเคอร์นีย์

ใช่ รู้ไหม ปกติแล้ว จะขายหมดเร็วมากเลยนะ

ยิ่งเป็นฤดูเทศกาลแบบนี้ด้วย

ได้เจอลูกพี่ลูกน้องผมรึยัง ชื่อชูตู

ยัง

- ไชยามาล - ไม่ ฉันไม่คิดว่า

- สวัสดี - สวัสดี

เขาไม่ค่อยได้มาแถวนี้สักเท่าไหร่

มาที่นี่คร้ังล่าสุดเมื่อไหร่

พ่อ หนูอยากได้เค้ก

- ไม่ๆๆ ไม่เอาเค้กๆ - เอาสิ

- ไปนั่งกับแม่ในรถ - ไม่ ขอเค้กหนึ่งก้อน

ไม่เอาไปล่ะ เค้กผลไม้อร่อยนะ เธอจะต้องชอบแน่ๆ

ก็ได้ โอเค

เก้ารูปี สี่อันนาค่ะ

(โอพี แบคชี กรมทหารราบปันจาป)

เฮ้ มนิยา เป็นไงบ้าง

- สบายดี - หวังว่าจะมีเหล้าพร้อมนะ

- จัดไว้เรียบร้อยแล้ว - โอ้ ดีมากเลย

เฮ้ มนิยา

จำมนิยาได้ไหม จากครั้งก่อน

มันจาริ อยู่ไหน มาเร็ว เขามากันครบแล้ว

- สวัสดี - เฮ้ ชูตู เปิดกระโปรงรถให้มนิยาที

- เป็นไงบ้างพ่อ - สบายดี

- ย่า - มานี่เลยที่รัก

หลานรักเป็นไงบ้าง

- เหนื่อยมากเลย - มั่นใจเลยว่าห้าโมงก็ยังไม่ได้กลับ

- มีมี่ทำเราช้า เธอสายตลอด - ทาเนีย แบคชีอยู่ไหน ทาเนีย แบคชี

- สวัสดีป้า ต้องรีบไปเข้าห้องน้ำ - ไปๆ

- ลุง เป็นไงบ้าง - สบายดี

ชูตู เป็นไงบ้าง

- สบายดีไหม - สบายดีๆ

สอบเสร็จรึยัง

เสร็จแล้วครับ ป้า

- หวังว่าผ่านไปได้ด้วยดีนะ - แน่นอนครับ

โอเค

- แม่เป็นไงบ้าง - ดีครับ แล้วป้าล่ะ

- ทานิ อยู่ปี 1 ใช่ไหม - ผมปี 3 ครับ ปู่

- อ้าว จริงเหรอ - พ่อ พูดจริงรึเปล่า

- ควรเก็บอันนี้ไว้ไหน - ในนี้ไหม

ทำไมยังไม่จุดไฟอีกล่ะ หนาวมากเลย

ดูคนเมืองพวกนี้สิ รอเจออากาศหนาว เดือนมกราคมเถอะ

- มนิยา ฟังนะ - ครับ

ไปเอาฟืนเข้ามา

- มาจุดไฟกัน - โอเค

ชูตู ไม่ได้ล็อกรถเหรอ

ไฟหน้ายังเปิดอยู่เลย

ไปล็อกสิ ทำอะไรอยู่ นี่บิฮาร์นะ

ทานิ เปลี่ยนเสื้อซกมกๆ นั้นซะ

ไม่ หนูอยากกระโดดอีกสักพัก

นี่ ไว้ใช้ที่ห้อง

- ที่รักจ๋า ได้กินรึยัง - กินแล้วค่ะ

แม่ ของที่แม่ขอไว้อยู่นี่

ได้มาแล้วเหรอ ขอบคุณพระเจ้า

หาอะไรไม่ได้ในที่กันดารนี้เลย

ชาหน่อยไหม

ไม่ล่ะ เดี๋ยวจะ ทานข้าวเย็นกันแล้วนี่

โอเค

อ้อ แล้วเราก็มีเค้กคริสต์มาสด้วย

เคอร์นีย์ยืนกรานว่าเราต้องรับไป

โอ้ เคอร์นีย์นั่นเหรอ

หนึ่งเพนนีสำหรับชาอ่อน ครึ่งเพนนีสำหรับเศษขนมปัง

แม่ ไม่สอนหลานแบบนี้นะ

ไม่รู้ว่าไฟจะติดอีกเมื่อไหร่

- แม่ อยากดื่มอะไรไหม - ดื่มจ้ะ

พ่อ ช่วงนี้เข่าเป็นไงบ้าง ดีขึ้นไหม

ไม่มีอะไรดีขึ้นแล้วอายุปูนนี้

ยอมรับเถอะ แม่ ไม่เร็วก็ช้า พ่อแม่ก็ต้องย้ายกลับไปโกล

เอาอีกแล้วนะ

ทำไมถึงลอกตลอด

ดร. โกสวามีมาหาวันเว้นวัน

ก็นั่นไง

และทุกครั้งที่เขามา เขาดื่มบรั่นดีคนเดียวซะเกลี้ยง

แล้วไง เขาไม่คิดค่ารักษาเหมือนกัน

- รักษาอะไรกันล่ะ - โอเค พอได้แล้ว

พ่อจะดื่มกับดร. โกสวามี มากเท่าไหร่ก็ได้

แต่ถ้าใครคนนึงต้องเข้าโรงพยาบาล พ่อต้องให้วิครามขับพาไป

อย่างกับวิคราม จะไม่เมาสักเท่าไหร่ล่ะ

เจ้าบ่าวนี่เอง

- เป็นไงบ้างวะเฮ้ย - รถม้าอยู่ไหนล่ะ

รถม้างั้นเหรอ หมอนี่มันได้ เป็นของขวัญสำหรับสินสอดเลยล่ะ

พูดพล่ามอะไร ของขวัญงั้นเหรอ โดนปล้นซะมากกว่า

- เกิดอะไรขึ้นกับสเตลล่า - สเตลล่ามีน้องสาว บอกแล้ว

- แกไม่เคยฟังอะไรเลย - นันดู

ไบรอัน ดีใจที่ได้เจอนายอีก

เฮ้ ใส่แว่นตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะเนี่ย

อย่างกับลุง

- ไอ้ห่า - ลุงกับป้าอยู่ไหนล่ะ

- ไอ้นั่นมันอะไรวะ - รอให้ป้าเห็นเถอะ

แกมันเยินยอป้าตลอด

ใช้สเตลล่าได้เหมือนกัน ระหว่างอยู่นี่

- เยี่ยม - สวัสดี เป็นไงบ้างพ่อหนุ่ม

นั่นอะไรบนผ้าคลุมไหล่น่ะ

นี่เพื่อนดื่มของฉัน

- สวัสดีลุง - เป็นไงบ้างพ่อหนุ่ม

- นี่อะไร - แต่นแต๊น

โอ้ตายจริง เราน่าจะ ให้ของขวัญเธอ

อีกอย่าง เราไม่มีเทป

เขาจะไปหาเทปมาให้เรา อยู่เหมือนกัน ใช่ไหม

แน่นอน ผมจะไปหาเทปมาให้ ป้า ไม่ต้องห่วง

ผมได้สองเครื่องในงานแต่งงานผม เลยคิดว่าน่าจะได้เครื่องนึงที่นี่

- ยังไงซะ นี่ก็บ้านหลังที่สอง - บ้านหลังที่สองอะไร

เธอมาก็ต่อเมื่อนันดูมาเท่านั้น

งานรัดตัวเหรอ

แล้วทำไมไม่พาเจ้าสาวมา เราจะได้เจอหล่อนเมื่อไหร่

ไม่ครับ ป้า ผมแค่แวะผ่านมา ทางกลับจากที่ทำงานพอดี

หล่อนคงกำลังฟื้นตัวจาก งานแต่งงานอยู่สินะ

- เราคิดถึงพวกเธอ ทำไมถึงไม่มากัน - ใช่ คิดถึงทุกคนเลย

พวกเธอทุกคนน่าจะมา

ผมกับบอนนี่อยากจะมาให้ทัน แต่ลาไม่ได้เลย

โอเค แต่สัปดาห์นี้ ต้องทำข้าวเย็นกินกันที่บ้านนะ

ได้ โอเค

ว่างเมื่อไหร่บอก พรุ่งนี้ไหม หรือมะรืน อ้อ วันที่ 31 พ่อ 31 ไหม

ความคิดที่ดีๆ จะฉลองปีใหม่กันที่บ้านหลังนี่แหละ

- ฉันพูดถูกไหม - ฉันว่างเสมอ

ถามหมอนี่เลย มันม้ามืด ไอ้เวรนี่

- อะไรนะ - ถามเขาเรื่องข่าวใหญ่เขาสิ

- เฮ้ย วิคราม - ข่าวใหญ่อะไร

- บอกพวกเขาสิ - เฮ้ย จะแต่งงานเหมือนกันเหรอวะ

กำลังจะแต่งงานเหรอ ไอ้เวร

- สาวๆ อยู่ไหน - บอกหน่อย นั่นคือไร

ผมว่าผมได้งานแล้วล่ะ

โอ้โห เก่งมาก

ฟี ฟี โฟ ฟัม ข้าได้กลิ่นเลือดคนอังกฤษ

เร็วเข้า หันแก้มมาซิ หันมา

เฮ้ ดูสิฉันเจออะไร

- ขอบคุณ - วิคราม

เฮ้ บอนนี่

ภรรยาอยู่ไหน ข้างนอกเหรอ

เปล่า ผมพาเธอมาไม่ได้

ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็เจอ

- เขาเตรียมมื้อเย็นกันข้างนอก - เยี่ยม ก็ต้องไปละ

มีมี่อยู่ไหน

อยู่ข้างใน ออฟฟิศพ่อ

ให้ช่วยอะไรไหม

คุณวิครามจิต เชาเดรี

ยินดีด้วย

ฮันนีมูนเป็นไงบ้าง

กลับมาแล้ว

ไฟมาแล้ว มันจารี

เสิร์ฟอาหารที

- ออสเตรเลีย ไกลจัง - ใช่

สรุปก็จะพาป้าไปด้วยใช่ไหม

- ค่อยว่ากันตอนผมไปอยู่นั่นแล้ว - ดีจัง

ดีใจมากเลยที่เธอจะได้ออกจากที่นี่ เข้าร่วมวันที่เท่าไหร่

สิ้นเดือนกุมภานะ คิดว่า

- กุมภาก็อีกไม่ไกลแล้ว - ยินดีด้วย ไบรอัน

- ขอบใจ - ชูตู

นั่นไม่ใช่สเวตเตอร์พ่อเธอเหรอ

- เดี๋ยวก็ไปแล้วสิ - มื้อเย็น

ไปไหนกันมา

มาเร็ว ไปหยิบจาน

มานั่ง นั่ง

หอมมากเลย

ไบรอัน เมืองหลวงออสเตรเลียคืออะไร

- ไม่ใช่เมลเบิร์นเหรอ - วิคราม สลัดไหม

ผมทานแต่เนื้อ

ไอ้บ้านนอกเราจะไปไกล ถึงออสเตรเลียเลยนะ

ช่วยส่งส้อมมาให้หน่อยได้ไหม วิคราม

- ฉันไม่ส้อม - ฉันว่าแคนเบอร์รานะ