Record of Youth (청춘기록)

Subtitle bY NETFLIX Resynced == ANANG KASWANDI ==

SIARAN LANGSUNG

Saya…

Saya nak skuad penyelamat bersiap sedia

untuk mulakan misi dengan segera di tempat yang awak lihat tadi.

Saya yakin ada yang terselamat.

Awak boleh selamatkan mereka semua. Tolong cari mereka cepat.

Encik Park No-gyu.

Encik Park No-gyu.

Awak nak presiden minta maaf, tapi awak letak? Apa lagi?

Apa?

Awak memang nak bunuh mereka, bukan?

Saya suka.

Versinya berbeza daripada Ha Jung-woo.

Macam saya cakap, saya rasa versi Hae-hyo lebih bagus.

Siapa nama lelaki ini?

Seriuslah, kita tak tahu pun namanya. Kenapa nak ambil dia?

Siapa namanya?

BILIK HIJAU PELAKON PARK DO-HA

ANUGERAH GELOMBANG KOREA DAN SENI BUDAYA

BILIK HIJAU PARK DO-HA

- Dia di dalam, bukan? - Tiada siapa boleh masuk.

Saya orang penting.

Saya jurusolek artis, Lee Bo-ra.

Apa?

Awak sentuh saya.

Ini gangguan seksual.

Tepi.

Boleh awak ulang lagi sekali?

Jangan bagi sesiapa masuk,

terutama sekali Lee Bo-ra.

Dia macam lintah.

Saya jemu dengan dia.

Tapi saya macam pernah nampak awak.

Di mana, ya?

Saya faham. Ke tepilah.

Awak masih nak masuk?

Saya akan putuskan hubungan ini.

- Tak boleh masuk juga? - Tak.

Saya mesti ikut arahan.

Tapi ada pengecualian

kalau saya tak boleh halang awak secara fizikal.

Dah lima tahun kita bercinta.

Satu tahu sukar nak terima perpisahan kita jadi saya asyik berkepit.

Tapi perlukah awak layan saya macam sampah?

Jadi apa awak nak daripada saya?

Mari berpisah.

Bukan awak, tapi saya yang putuskan.

Saya rasa nak tumbuk awak apabila berjumpa.

Walaupun awak layak ditumbuk, saya tak patut berkasar

sebab saya baik.

Awak memang perasan bagus.

Hei!

Hei.

Hei. Apa yang awak cuba buat?

Saya dah cakap jangan biar dia masuk, bukan?

Saya dah berusaha menghalang dia.

Berusaha?

Berusaha?

- Darah? - Saya macam pernah nampak awak.

Jadi saya selidik tentang awak.

Awak model, awak ada kerjaya yang baik.

Tapi apa yang berlaku?

Apa yang berlaku?

Kenapa? Apa yang tak kena dengan hidup saya?

Saya tak boleh cakap secara kasual?

Saya pun buat selidik tentang awak. Kita sebaya.

Jadi lupakanlah tentang hormat. Awak yang mula dulu.

Awak mesti dah hilang akal.

Impian saya adalah untuk ada apa yang si tak guna ini ada.

Si tak guna macam dia pun boleh sampai ke tahap ini.

Tapi saya tak ada

banyak masa.

HYEJUNSA, IKUT

Ya. Begitulah.

Pandang kamera. Renung kamera.

Okey, begitu, bagus.

Kerja yang bagus. Cantik.

Bagus.

- Ini dia. - Ya.

Okey, ini yang terakhir!

Okey! Dah selesai.

Awak perlu bersenam.

Janganlah telefon tengah malam dan ajak saya lari.

Kita ada alasan masing-masing.

Tahap kolesterol awak tinggi.

Jaga diri awak.

Saya akan jaga kesihatan saya sendiri. Jadi awak jaga diri awak saja.

Atau apa kata kita saling menjaga?

Jangan mengarut.

Tapi saya ada satu kelebihan yang kamu semua tak ada.

Bukan satu, awak ada tiga kelebihan.

Awak memang pandai cakap, bukan?

Awak tak pernah masuk tentera pun.

Itulah yang Jin-u selalu sebut

tentang khidmat tenteranya.

Itu mesti Hye-jun. Dia muat naik gambar.

Saya bertaruh 500 won yang dia takkan muat naik.

Hei, awak ada banyak pengikut.

Lagi ramai pengikut daripada Yoo Seung-ho dan Choi Jin-hyuk.

Saya tak tahu kenapa. Saya tak buat apa-apa pun.

Kesederhanaan yang melampau sangat menjengkelkan!

Saya bukan merendah diri. Itu memang fakta.

Saya hutang awak 500 won?

Tapi apa terjadi kepada mukanya?

Dia dipukul di tempat kerja?

KERJA YANG MENDAPAT PERMINTAAN RAMAI

Kenapa dia dipukul?

#KERJASEPARUHMASA, #SATUHARINANTI

Orang yang lahir-lahir kaya macam awak tak tahu kesusahan orang miskin.

Tak payahlah kejam sangat.

Mereka sepatutnya umumkan keputusan untuk watak itu, bukan?

Macam mana kalau dia tak dapat watak itu?

Perlukah awak tanya? Dia ada saya. Saya akan jaga dia.

Boleh awak jaga saya sekali?

- Encik. - Awak kata awak boleh jaga diri sendiri.

- Tolonglah. - Encik Kim, pergilah.

Encik Won.

- Saya bertaruh 500 won yang itu mak awak. - Awak fikir cuma dia telefon saya?

- Siapa dia? - Apa awak buat?

Datang ke sini untuk bermain?

Awak ingat kerja awak dan Hae-hyo sama?

Awak hutang saya 1,000 won.

Bukan mak sayalah.

Ya, mak.

Kamu ada penggambaran. Kenapa tak datang ke sini?

Mak ada di mana?

Kamu sepatutnya siapkan rambut kamu di salun yang mak selalu pergi.

Tak naklah.

Mak tak suka gaya rambut kamu. Nampak buruk.

Lupakan saja, tak payahlah nak ikut fesyen sangat.

Kita berbual di rumah nanti. Selamat tinggal.

Aduhai.

Kenapa Jin-ju lama sangat?

Dia bercakap dengan pengarah salun.

Nak saya hidangkan minuman?

Dia lama sangat.

Boleh awak solekkan saya? Saya tak nak tunggu.

Saya belum bersedia.

Dia akan sampai nanti.

Buat sajalah apa yang saya suruh.

Awak pernah solekkan saya.

Saya hanya buat solekan asas sebelum Jin-ju…

Banyak betul awak cakap.

Nak saya balik sekarang?

Kalau begitu…

Apa yang awak buat?

Saya bersihkan tangan.

Saya suka.

Ada jurusolek yang sentuh muka kita tanpa bersihkan tangan.

Saya tahu awak berbeza semasa awak solekkan saya tempoh hari.

Awak tak macam yang lain.

Terima kasih.

Puan nak pergi pertemuan apa? Majlis formal?

Pertemuan kasual.

Kalau begitu, saya akan buat puan nampak cantik secara natural.

Puan ada mata yang cantik.

Terus cakap yang saya cantik.

Saya suka mendengarnya.

Lagi lima minit. Kalau cakap lagi, nampak tak ikhlas pula.

Aduhai, awak memang cerdik!

Maaf saya lambat pula.

Saya akan ambil alih selepas dia siap.

Saya nak dia solekkan saya hari ini.

"An Jeong-ha"?

Apa?

Saya akan bantu awak selepas saya siapkan solekan asas.

Saya dah kata, tak mahu.

Awak curi tulang kebelakangan ini.

Saya tak suka menunggu.

Maafkan saya, Profesor Kim.

Teruskan.

Okey.

Jaga diri.

- Selamat berhujung minggu. - Jumpa lagi.

Awak gembira?

Apa?

Awak ingat awak lebih hebat kerana bekerja di syarikat besar?

Puan.

Awak tak hormat saya?

Awak mesti ingat awak boleh buat apa saja sebab pengarah sukakan awak.

Dah sepuluh tahun saya bekerja dalam industri ini.

Saya tak pernah jumpa orang curi klien jadi jurusolek artis hebat.

Kalau awak curi lagi klien saya…

Maaf sebab menyampuk.

Saya dah menolak, tapi dia berkeras.

- Jadi saya tiada pilihan… - Tiada pilihan?

Itu apa yang mereka cakap. Mereka semua tiada pilihan.

Jangan beri alasan bodoh.

Kalau perkara ini berlaku lagi,

saya akan sedarkan awak yang kerja pejabat awak

jauh lebih mudah.

Dia marah awak lagi, bukan?

Dia rasa awak lebih hebat daripadanya. Sebab itu dia buat begitu.

Kenapa pula dia nak rasa begitu?

Sebab awak bagus.

Terima kasih, Su-bin.

Dah lama orang tak puji saya.

Yakah? Jadi, awak lagi suka saya daripada Sa Hye-jun?

Taklah sebanyak itu.