Queer As Folk

‫- * یک، دو، سه، چهار، پنج، شش *

‫* تکونش بده، رفیق *

‫- * نبض رو شروع کن *

‫* نبض رو شروع کن *

‫* نبض رو شروع کن *

‫* نبض رو شروع کن *

‫- * امروز رو ببوس و خداحافظی کن *

‫* و من رو به سمت فردا هدایت کن *

‫* ما کاری که باید رو انجام دادیم *

‫* فراموش نمی‌کنم، پشیمون نمی‌شم *

‫* از کاری که برایش کردم *

‫- لعنتی!

‫دوباره اون موقع از ماهه.

‫- وقتی "دوست کوچولوت" میاد سراغت؟

‫- وقتی هر خیریه‌ی گی توی این سیاره‌ی لعنتی

‫سعی می‌کنه ازم پول بگیره برای یه میز

‫توی مراسمشون، یا یه آگهی توی کتابچشون،

‫یا یه نمونه اسپرم برای حراج خاموششون.

‫و متأسفانه، این موقع از ماهه که

‫صورت‌حساب کارت اعتباری‌م میاد.

‫- تا حالا این همه صفر ندیده بودم.

‫- به جز توی یه میکسر توی مرکز گی‌ها و لزبین‌ها.

‫- چطور می‌خوای همه‌شون رو پرداخت کنی؟

‫- توی یه ساعت چند تا ساک می‌تونی بزنی؟

‫- به اندازه کافی نه.

‫به هیچ وجه کافی نیست.

‫- فکر کنم باید یه جور دیگه پول جور کنم.

‫- ببین، ما نزدیک ۳۰۰۰ نسخه از "ریج"

‫فقط توی ماه گذشته توی نت فروختیم.

‫می‌تونم یه کم پول بهت بدم.

‫- نه.

‫- چرا نه؟

‫- پول تو رو نمی‌گیرم.

‫- فکر می‌کردم شریکیم.

‫- هستیم.

‫- پس چرا نمی‌ذاری بهت پول بدم؟

‫- چون به کمکت احتیاج ندارم.

‫من به کمک هیچ‌کس احتیاج ندارم.

‫چیزی که لازم دارم...

‫چیواس رگال‌ـه. ‫- آره، حتماً.

‫شاید یه فقیر باشی، ولی مثل شاهزاده‌ها می‌خوری.

‫دو تا کنش.

‫مهمون من. ‫- نگهش دار.

‫- حتی نمی‌ذاری برات یه نوشیدنی بخرم؟

‫هنوز می‌تونم خودم یه دوری بزنم

‫بدون هیچ کمکی از طرف تو.

‫- برایان، نمی‌دونم مشکلت چیه.

‫تو به همه کمک می‌کنی.

‫خیابان لیبرتی، یک حکومت پلیسی می‌شد.

‫اگر تو نبودی

‫و حالا، وقتی خودت به کمک نیاز داری...

‫هی، تاد. ‫اوضاع چطوره؟

‫- خوبم.

‫کجا بودم؟

‫- "وقتی—وقتی به کمک نیاز دارم"؟

‫- درسته. ‫نمی‌گیريش.

‫می‌خوای بدونی چرا؟

‫- چرا؟

‫- چون همیشه باید تو باشی که کنترل رو دستت داره،

‫کسی که همه‌چیز رو مدیریت می‌کنه، کسی که بالاست.

‫- آره.

‫دقیقاً همین‌ـه.

‫- پس این دفعه کجاست؟ ‫ها؟

‫سینما، لیگ کوچیک‌ها؟ ‫- ببین، بهت گفتم—

‫- آره، آره، می‌دونم. ‫هیچ سرنخی نداری.

‫فکر کردی باورم می‌شه؟ ‫- برام مهم نیست چی باور می‌کنی.

‫اون غیبش زده.

‫این اولین بار نیست که فرار کرده، درسته؟

‫پس می‌شه گفت با خیال راحت فرض کنیم ‫دوباره توی خیابوناست.

‫- اون پسر کوچولوت چی؟

‫ها؟ اونم انگار دور و بر نیست.

‫رفته پیداش کنه.

‫- حالا، اگه اجازه بدی، ‫من یه کلاس دارم.

‫- اوه، و منم سه‌شنبه ‫یه جلسه حضانت دارم.

‫و اگه جیمی اونجا نباشه،

‫پلیسا رو می‌فرستم دنبال

‫اون پسر کوچولوت.

‫می‌شنوی چی می‌گم؟

‫چون دور نگه داشتن یه بچه از مادرش،

‫بهش می‌گن مشارکت

‫در بزهکاری یه خردسال.

‫و اگه اون برده باشتش، ‫این می‌شه آدم‌ربایی.

‫می‌تونم دستگیرش کنم.

‫- این کار رو نمی‌کنی.

‫- تو یه آدم باهوشی، پروفسور.

‫خودت حساب کن ببین

‫اون عشق کوچولوت چند سال ‫ممکنه زندانی بشه.

‫- "فرشته‌های بالای پیتسبورگ،

‫"خط پیشگیری از خودکشی نوجوانان،

‫"پناهگاه تراجنسیتی‌ها، ‫ابتکار ازدواج."

‫خدای من. ما باید روزی ده تا دعوت‌نامه ‫برای این جمع‌آوری کمک‌ها بگیریم.

‫- ببین، تد هم اینا رو می‌گیره. ‫ها.

‫- حتماً توی یه لیست قربانیای مشترکیم.

‫- من خوشحالم که به یه هدف ارزشمند کمک کنم

‫مثل هر پسر یا دختر دیگه‌ای،

‫ولی نمی‌تونن برای یه بار هم که شده ‫سراغ یکی دیگه برن؟

‫- اگه بیشتر از این بدیم، ‫یکی باید

‫برامون یه مراسم خیریه برگزار کنه.

‫- هی، دخترا.

‫دلم می‌خواست گپ بزنم،

‫ولی باید برم توی وان حباب بشینم،

‫لباس بپوشم، ‫و پنج دقیقه دیگه از در برم بیرون.

‫- قرار داغ داری؟

‫- از دهنت به گوش خدای گی‌ها.

‫من و ویک امشب یه برنامه داریم ‫برای "فکر مثبت".

‫- یه خیریه دیگه؟ ‫این هیچ‌وقت تموم نمی‌شه؟

‫- خب، اگه ما از همدیگه مراقبت نکنیم، کی می‌کنه؟

‫جالبه، تد یه ارکیده داشت ‫که دقیقاً شبیه این بود.

‫بیچاره فقط با یه ریشه آویزون بود.

‫بهش می‌گفت "دروپی"،

‫مخفف "دروپوس ارکیدوس".

‫- به دروپي سلام کن.

‫- باهاش چی کار داری؟

‫لزبین‌ها به انگشت سیاه داشتن معروفن.

‫- بهمون زنگ زد، ازمون خواست ‫نامه‌هاش رو جمع کنیم و—

‫- از گیاهاش مراقبت کنیم. ‫- هوم.

‫رفته مهمونی سیاه و آبی

‫توی ساردینیا؟

‫- توی بازپروریه.

‫- خودش رو بستری کرده.

‫و ما فکر کردیم بریم ببینیمش.

‫- باهامون نمیای؟

‫- آه، نمی‌تونم.

‫خیریه.

‫- لازم نیست امشب باشه.

‫- واقعاً سرم شلوغه.

‫- مطمئنم می‌تونه از حمایتت استفاده کنه.

‫- چه حرف جالبی از تو می‌شنوم، مل.

‫تو تقریباً اولین کسی بودی که محکومش کردی

‫و حالا چی شدی، ‫تشویق‌کننده‌ش؟

‫- داره سعی می‌کنه به خودش کمک کنه.

‫- این چیزی نیست که تو می‌خواستی؟

‫- شهد زندگی! ‫هوو!

‫- فکر می‌کنی می‌تونی یه جا نگهش داری...

‫برای یک لحظه؟

‫- چه فرقی می‌کنه؟

‫همه‌ش آشغاله.

‫- چیپسای کبابی؟ ‫- دیگه دیره.

‫- و کاپیتان کرانچ؟

‫- اون کشتی غرق شده.

‫- یه بسته کامل داشتم. ‫- تموم شد.

‫پس تا کی باید اینجا بمونیم؟

‫- دیدی بیرون چه خبره؟

‫تقریباً مثل موسم بارونیه.

‫- وقتی بارون بند بیاد، ‫می‌گم بریم مکزیک،

‫سبیل بذاریم و قاچاقچی مواد بشیم.

‫نظر تو چیه؟

‫- چرا خودم رو اذیت می‌کنم؟

‫- نمی‌بینم تو یه نقشه‌ی درخشان پیشنهاد بدی.

‫- بهتره یه چیزی پیدا کنم، اونم زود.

‫پولمون داره سریع تموم می‌شه.

‫- تو کارت اعتباری داری.

‫- اگه ازش استفاده کنم، ‫می‌تونن پیدامون کنن.

‫بن‌ـه.

‫- داداش، چه خبر؟

‫- هی، رفیق. ‫حالت چطوره؟

‫- توی یه متل کثیف گیر کردیم

‫زیر بارون شدید، ‫با آخرین چیتوزمون،

‫ولی غیر از اون، زندگی قشنگه.

‫- اونو بده به من.

‫بن؟

‫- مایکل، مایکل. ‫حالت خوبه؟

‫- خوبم. ‫هر دومون خوبیم.

‫- گوش کن، مامان هانتر دوباره اومد.

‫- بهش چی گفتی؟ ‫- که اون فرار کرده

‫و تو رفتی دنبالش و—

‫ببین، باورم نکرد.

‫حالا تهدید کرده که می‌خواد دستگیرت کنه.

‫- برای چی؟ ‫- آدم‌ربایی.

‫مشارکت در بزهکاری یه خردسال.

‫- می‌تونه این کار رو بکنه؟

‫- تنها چیزی که می‌دونم اینه که

‫می‌تونه کلی دردسر درست کنه ‫برای همه‌مون.

‫برای همین باید برگردی.

‫- بهت گفتم، ‫نمی‌ذارم

‫اون ببردش.

‫- خب، نمی‌تونی تا ابد قایم شی.

‫- حالمون خوب می‌شه.

‫- لطفاً.

‫حالا بهم بگو کجایی.

‫- نمی‌خوام تو رو تو دردسر بندازم،

‫یا مجبور شی دروغ بگی.

‫- اوه، لعنتی، مایکل.

‫مای—مایکل؟ ‫- بیا، مرد. بریم.

‫- گور باباش. ‫- برش دار.

‫- کجا داری می‌ری؟

‫- برم یه چیزی برای خوردن بگیرم

‫قبل از اینکه از گشنگی بمیریم.

‫- سه روزه.

‫سه روز لعنتی

‫و حتی یه کلمه‌ی لعنتی هم نگفت.

‫- دب، من تونای ذوب‌شده رو گرفتم.

‫- و منم رپ بوقلمون رو؟

‫- ببخشید. ‫- اوه.

‫- فقط این پیام عجیب و غریب و مرموز:

‫"نگران نباش، مامان، حالم خوبه."

‫- به نظر من که عجیب یا مرموز نمیاد.

‫- خب، تو مادر نیستی.

‫- همین الان باهاش حرف زدم، دبی،

‫و حالش خوبه. ‫- حالش خوب نیست.