The Boss (El Encargado) - First Season

Παιδιά!

Κλείστε τον υπολογιστή κι ελάτε να φάμε,

το φαγητό είναι έτοιμο.

Θεέ μου, τι ωραίο κρασί!

Αγάπη μου,

πού είναι το σουρωτήρι;

Όπου να 'ναι τα βάζει αυτή η γυναίκα.

Στρώσατε το τραπέζι;

Βάζω και λίγο πιπεράκι, ε;

Αυτή τη φορά, τα έφτιαξα όπως μ' αρέσουν.

Σας ενημερώνω για να μην γκρινιάξετε.

Και λίγο βασιλικό.

Έτοιμο.

Και στο τέλος μ' αρέσει να βάζω λίγο λαδάκι.

Δεν μυρίζει ωραία;

Ελάτε, ας φάμε. Αλλά, πρώτα, μια πρόποση.

Στην υγειά μας.

-Γεια σου, Ελισέο. -Καλημέρα, Μαρτίτα.

Γεια σου, μικρή μου!

Καλώς ήρθατε, κύριε μηχανικέ.

-Πώς είστε; -Καλά.

-Καλημέρα, Καρόλα. -Καλημέρα.

Καλώς τα παιδιά! Θέλετε βοήθεια;

-Ναι, ευχαριστούμε. -Τίποτα.

-Ωραία στο Μαϊάμι; Πώς περάσατε; -Πολύ ωραία.

-Και το βαρύ πυροβολικό! -Θα περάσετε πολύ καλά!

Πρόσεχε μη χτυπήσεις πουθενά την οθόνη και σπάσει.

Είναι εύθραυστη.

Προσέχετε στο κάσωμα.

-Ας την ακουμπήσουμε εδώ, στην ντουλάπα. -Εντάξει.

-Ωραία. -Βαριά, ε;

-Πρόσεξε μη γρατζουνιστεί η πόρτα. -Όχι, εντάξει.

Ωραία.

Χερμάν, να δώσουμε κλειδιά στον Ελισέο.

Όλα τα φυτά μαράθηκαν, χρειάζονταν πότισμα.

-Θα σου βγάλουμε κλειδιά. -Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται.

-Ό,τι μου πείτε εσείς. -Σ' ευχαριστούμε.

-Όχι! -Σιγά, μια σοκολάτα είναι.

Ναι, αλλά δεν ήταν ανάγκη. Σας ευχαριστώ πολύ.

Να είστε καλά.

Καλή σας μέρα και καλώς ορίσατε.

-Ευχαριστούμε. -Να 'σαι καλά.

-Καλημέρα. -Καλημέρα, δικηγόρε.

Ελισέο, τι αρωματικό χώρου βάζεις στο ασανσέρ;

-Άρωμα ανοιξιάτικα άνθη. Γιατί; -Ανοιξιάτικα άνθη;

-Μπορείς να βάλεις κάτι πιο απαλό; -Ναι, θα το αλλάξω.

-Να βάλω λεβάντα, ας πούμε; -Δεν ξέρω, κάτι πιο…

-Όχι τόσο άθλιο. -Έγινε, δικηγόρε, κανένα πρόβλημα.

Να σου πω, αυτόν τον βλάκα στο 6Α πώς τον λένε;

-Αουγκούστο. -Να κόψει λίγο τα πάρτι ο Αουγκούστο.

Όλη την ώρα ανεβοκατεβαίνουν βλαμμένοι με μπύρες στο χέρι, λες κι είναι μπαρ.

-Αλλιώς να πάρουμε τους γονείς του. -Το αναλαμβάνω εγώ, δικηγόρε.

Ωραία. Ελισέο, να σε ρωτήσω.

Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ;

Από το 1992.

-Πόσα χρόνια είναι αυτό; -Τον Οκτώβρη, κλείνω 30 χρόνια.

Τριάντα χρόνια; Τρομερό.

-Γιατί; -Τι;

-Γιατί; -Τι γιατί;

Γιατί με ρωτάτε;

Α, όχι, τίποτα.

Το σκεφτόμουν τις προάλλες, απλώς από περιέργεια.

-Γεια. -Καλή σας μέρα, κύριε Ζαμπράνο.

Συγγνώμη, Ελισέο. Είχε καθυστέρηση το τρένο στο Ράμος Μεχία και…

Αυτά μοίρασέ τα στα διαμερίσματα.

Κίτρινη κάρτα, μικρέ. Σε προειδοποιώ.

Ναι, με συγχωρείς.

Τελείωσα, Ελισέο.

Έλα να σε ξεπροβοδίσω.

-Στο 2Δ, έτσι; -Ναι.

-Πόσα τους χρέωσες; -Δεκατέσσερις χιλιάδες.

Δεκατέσσερις χιλιάδες, ε;

Τι θέμα είχε το κλιματιστικό της κυρίας;

Ήταν βρόμικα τα φίλτρα. Του βάλαμε υγρό

-και γενικά το ρυθμίσαμε. -Γενικά το ρυθμίσατε;

Τι μαλακίες είναι αυτές; Τι θα πει "γενικά το ρυθμίσατε";

-Του βάλατε υγρό, ναι ή όχι; -Ναι, ασφαλώς.

Πάντα βάζω υγρό.

Τότε, 4.000.

-Μα πάντα το 10% δεν είναι; -Αυξήθηκε.

-Με σκοτώνεις. -Όλα έχουν αυξηθεί.

Το ίδιο και το μερίδιό μου.

Χαλαρά, όχι νευρικές κινήσεις, χαλαρά.

-Ορίστε. -Θα σε πάρω αν προκύψει κάτι.

Έγινε.

-Πώς πάει, Ελισέο; -Καλά είσαι, Βίκτορ;

-Καλά. -Σήμερα έχει πολύ πράμα.

Έχει μέχρι και ανέγγιχτη σαλάτα του Καίσαρα.

Είναι ακόμα σφραγισμένη, όπως την έφεραν.

Έχει κι ένα αρκουδάκι που φαίνεται καλό, απλώς θέλει πλύσιμο.

Επίσης, έχει μια ζώνη πλεξούδα.

Απορώ γιατί την πέταξαν, μια χαρά φαίνεται.

-Ευχαριστώ. -Τίποτα.

Σ' αυτή τη σακούλα, έχει έναν ατμομάγειρα μπαμπού που δουλεύει μια χαρά.

-Ωραία. -Άντε, καλό βράδυ.

-Σ' ευχαριστώ. -Τίποτα.

-Πείτε "γεια", παιδιά. -Τα λέμε.

-Κυρία δικηγόρε. -Πώς είσαι, Ελισέο;

Τώρα που ήρθατε κι εσείς, έχουμε απαρτία στην πολυκατοικία.

Δεν έχω παρκάρει καλά, θα μου το παρκάρεις εσύ;

-Ασφαλώς. -Ευχαριστώ, καλό βράδυ.

Καλό βράδυ, καλή ξεκούραση.

Ωραίο αυτοκινητάκι.

Ναι, Ζαμπράνο, τριάντα χρόνια δουλεύω εδώ.

Αλλά τι σε νοιάζει εσένα;

Ας πιάσουμε δουλειά.

Να σου το φτιάξω θέλω.

Γεια σου, Πάολα.

-Γεια σου, Ελισέο, τι κάνεις; -Καλά. Τι κάνεις, Τιάγκο;

Δεν έχει κέφια. Δεν θέλει να πάει σχολείο.

Σου έχω κάτι για να σου φτιάξει το κέφι.

Για σένα.

Τι ωραία σοκολάτα!

Μοιραστείτε τη με τους συμμαθητές σου.

Καλή σου μέρα. Να είναι όσο καλύτερη γίνεται.

Τι λέμε;

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

-Γεια σας. -Ευχαριστούμε.

Διάβασες το μέιλ μου;

Ναι, θα το μελετήσω το σαββατοκύριακο. Είσαι σύμφωνος;

Ο Ελισέο δεν είναι το θέμα;

Τον Ελισέο άσ' τον σ' εμένα.

-Συγγνώμη, θα πάρω το επόμενο. -Όχι, μπες, Ελισέο.

Αλήθεια; Ωραία. Με συγχωρείτε.

Καλημέρα.

-Γεια σου. -Καλημέρα.

-Συγγνώμη, Ελισέο. -Ναι;

Θα πας στο διαμέρισμά μου να φτιάξεις τη βρύση που στάζει;

Ναι, φυσικά. Αύριο είναι εντάξει;

Ναι, όποτε μπορέσεις.

-Ευχαριστώ. -Μα τι λέτε.

Έλα, εγώ είμαι.

Άκου προσεκτικά, γιατί είναι σημαντικό.

Μόλις έπεσα πάνω σ' αυτόν τον ύπουλο τον Ζαμπράνο.

Φερόταν πολύ ύποπτα.

Μιλούσε με τη Φλορένσια, την αρχιτεκτόνισσα από το 2Α,

και τον άκουσα να λέει, "Τον Ελισέο άσ' τον σ' εμένα".

Θέλω να μάθεις τι σχεδιάζουν.

Μπέμπα, εγώ είμαι. Μπαίνω.

Πέρασε, στην κουζίνα είμαι και φτιάχνω τσάι.

-Θες κι εσύ ένα; -Όχι, καλή μου.

Σ' ευχαριστώ. Πώς είσαι; Σου έφερα τη σύνταξή σου.

Σ' ευχαριστώ, Ελισέο.

Πήρα τη σύνταξή σου, αλλά ξόδεψα μερικά στον κουλοχέρη.

Τι;

-Λέω, δεν σου έφερα όλη τη σύνταξη… -Ορίστε;

Τι χαζός που είσαι!

-Έχεις αρχίσει να κουφαίνεσαι, Μπέμπα! -Άντε μωρέ!

Πολύ σ' αγαπώ, Μπεμπίτα!

-Μπέμπα, θέλω να σου πω κάτι. -Τι;

Συνάντησα τη Φλορένσια, την αρχιτεκτόνισσα απ' το 2Α.

Ήταν με τον Ζαμπράνο

και τους άκουσα να λένε για μένα.

-Τι έλεγαν; -Αυτό θέλω να μάθω.

Γι' αυτό σε ρωτάω. Ξέρεις κάτι;

Όχι, τίποτα.

Κι εγώ είδα τον Ζαμπράνο και μου είπε να πάω οπωσδήποτε στη συνέλευση.

-Σου είπε κάτι για μένα; -Όχι.

Μου είπε μόνο ότι πρέπει να πάμε όλοι, γιατί πρόκειται για κάτι πολύ σημαντικό.

-Σημαντικό; -Ναι.

Το μόνο θέμα στην ημερήσια διάταξη

είναι να βάλουμε λουλούδια, Ποιο είναι το σημαντικό;

-Δεν έχω ιδέα. -Κάτι άλλο θα συμβαίνει, Μπέμπα.

Μόνο αυτό ξέρω, τι θες να σου πω; -Έχε τ' αφτιά σου ανοιχτά.

-Εντάξει. -Οπωσδήποτε.

Πέντε άλφα.

Γκονζάλο και Μαρία Πία, αυτή που δεν χαιρετάει ποτέ.