Apache

"นี่คือเรื่องราวของมาไซ นักรบเผ่าอาปาเช่คนสุดท้าย"

"ซึ่งได้รับการเล่าขานครั้งแล้วครั้งเล่า"

"จนกลายเป็นหนึ่งในตำนานยิ่งใหญ่ แห่งดินแดนตะวันตกเฉียงใต้"

"เรื่องราวเริ่มต้นในปี 1866 เมื่อเจอโรนิโม่ยอมจำนน"

คิดว่าคราวนี้เขาตั้งใจจริงใช่ไหม

เดี๋ยวก็รู้

อย่าเพิ่งยิง

จับตัวเขาไว้ ก่อนเขาจะเริ่มสงครามขึ้นอีกครั้ง

ได้เลย ฮอนโด

คุณวอดเดิล คุณอาจมีชื่อลงในหน้าหนังสือพิมพ์ก็ได้

- มาไซ - กลับไปที่กำบังของเจ้า

จ่าก็เห็นกล้องยาสูบเพื่อขอสงบศึก ในมือของเจอโรนิโม่แล้ว

เจอโรนิโม่ไม่ได้พูดแทนเขา เขาจำสิงที่ เกิดขึ้นกับเผ่าอื่นที่ยอมจำนนได้

ถูกส่งตัวไปเหมือนวัว ควาย ไปดินแดนไกลโพ้นชื่อฟลอริดา

ไม่เคยได้กลับมา

แต่อย่างน้อยเจ้าจะยังมีชีวิตอยู่ต่อ มาไซ

เจ้าเรียกสิ่งนั้นว่าชีวิตหรือ

หากอาปาเช่อาศัยอยู่ในหุบเขาบ้านเกิด เหมือนบรรพบุรุษไม่ได้

เขาก็เหมือนตายไปแล้ว กลับไปที่้กำบังของเจ้าซะ

หมอบลง

เสียงปืนหยุด พวกเขาคงใกล้เข้ามาแล้ว

เอาปืนออกไป

แกอยากให้เราฆ่าแกใช่หม มาไซ

ตรงนี้ ต่อหน้าเหล่าพี่น้องกระหายเลือดของแก

พวกเขาจะได้ร้องเพลงสรรเสริญแก รอบกองไฟ

และเริ่มสงครามขึ้นอีก เพื่อเป็นเกียรติแก

นั้นจะเป็นความตายที่แสนหวานใช่ไหม มาไซ

การตายเยี่ยงนักรบ

แต่ก็ไม่ใช่นักรบอีกต่อไปแล้ว แกเป็นแค่อินดียนแดงกระจอก

ไม่มีใครร้องเพลงให้กับกุญแจมือ

เอาตัวเขาไป ฮอนโด

ในฐานะเจ้าหน้าที่ดูแล พวกคุณต้อง ทำตามคำสั่งนี้อย่างเคร่งครัด

เนื่องจากเจอโรนิโม่ได้นำนักรบของเขา ออกจากเขตสงวนเป็นครั้งที่ 3

ทำให้เกิดการนองเลือดขึ้น

ท่านนายพล เนลจึงสั่งการ ให้ส่งตัวเจอโรนิโม่และเหล่านักรบ

ไปยังฟอร์ต มาเรียน รัฐฟลอริดาในวันนี้

ลงวันที 14 เมษายน ปี 1886

- 46 - 20

- 51 - 47

ทำไมคุณไม่ปล่อยให้เราตาย พร้อมพวกเขา

ไม่มีใครต้องตาย แค่ฟลอริดา ไม่ใช่ดวงจันทร์

สำหรับอาปาเช่ มันก็เหมือนการตาย

ร่าเริงหน่อย ซานโตส

เมื่อเจอรโนิโม่จากไป แกจะได้เป็นหัวหน้า

หัวหน้า... ของพวกคนแก่กับเด็ก

หนึ่ง สอง สาม

พวกเขากระหายน้ำ พวกเขาไม่รับน้ำดื่มจากทหารหรอก

ไปจัดการเลย นาลินลา

ไม่ต้องห่วง ซานโตส นางคงยังมีใจให้กับมาไซอยู่

แต่หนุ่มอินเดียแดงทุกคนยอมจ่ายเต็มที่ เพื่อแต่งกับสาวงามแบบนั้น

มากพอที่จะทำให้เจ้าสบายไปตลอดชีวิต

- วันนี้เป็นวันดีนะ ซีเบอร์ - ผมค่อนข้างคิดถึงพวกเขานะ

คนรู้ว่าเขามีงานต้องทำ ตอนพวกอินดียนอยู่ที่นี่

เธอให้อะไรเขา

เขามีมีด

ผมรู้จักเจอโรนิโม่กับเชชิซ ตอนพวกเขาอายุเท่าเจ้าอินเดียนนั่น

มีอีกหนึ่งเผ่าพันธุ์เดียวกัน เจ้าม้าป่าอาปาเช่

"อัลบูคอร์กี นิวเม็กซิโก"

"เซนต์ หลุยส์ มิซซูรี่"

อย่าปิดม่าน

เย็นไว้ เราแค่หยุดดื่มน้ำ เราจะบอกพวกแกเมื่อถึงฟลอริดาแล้ว

พวกเขาต้องการถ่ายภาพ เพื่อลงหนังสือพิมพ์

ได้ครับ

- ทำไมต้องเอาม่านบังตาลงด้วย - เพื่อความปลอดภัย

พวกเขาไม่รู้ว่าโลกที่อยู่นอกหน้าต่าง เป็นแบบไหน

แม้แต่พวกอาปาเช่ยังเกรงกลัวสิ่งลี้ลับ

พวกคุณน่าจะได้เห็นตอนพวกเขา ได้ยินเสียงอึกทึกที่เซนต์ หลุยส์

เป็นผมต้องกลัวแน่ ที่ต่องห่างจากบ้านเกิดถึง 2000 ไมล์

- คนไหนคือโจอโรนิโม่ - คนนี้ อยู่ทางนี้ ตามผมมา

หัวหน้านักรบคนสุดท้าย แห่งแดนตะวันตก

- ตราลดความสำคัญของเขาลง - ทำไมเขาถึงถูกล่ามโซ่

เขาเป็นคนสุดท้ายที่ยอมจำนน

- งั้นมาถ่ายรูปคู่ก่อน - เดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว

ปิดโซ่เอาไว้ตอนถ่ายรูปดีกว่า ไม่งั้นพวกหญิงชราโวยวายใส่แน่

นิ่ง ๆ นะ

อยู่เฉย ๆ ทุกคน แค่กล้อง คุณปิดหน้าต่างสักบานดีกว่านะ

- ทุกคนลงไป - พอได้แล้ว

- เรามีเวลาถ่ายอีกแค่ภาพดดียว - ว่าใหม่ซิ

- แค่เจอโรนิโม่กับคุณ - ผมกับเจอฏร...

ได้สิ ลุก

ผมเขียนได้ไหมว่าคุณเป็นคนจับเขา คุณวีเดิล

ผมชื่อวอดเดิล ได้สิ คุณเขียนได้เลยว่าผมทำตามหน้าที่

- ออกเดินทางได้ - ทุกคน ไปกันได้แล้ว

ทุกท่าน ออกทางด้านนั้นนะครับ มันเร็วกว่า

ได้เลย รีบไปกันก่อนรถไฟจะออก

ไฟมาแล้ว

หนังสือพิมพ์กรอบเย็นครับ ข่าวสด ๆ ครับ

หนังสือพิมพ์กรอบเย็นครับ มาซื้อหาได้เลยครับ

โทษที

หนังสือพิมพ์กรอบเย็นครับ ข่าวสด ๆ

รับหนังสือพิมพ์ฉบับเย็นครับ รับไหมครับ

คิดจะทำอะไร เอาใส่คืนเดี๋ยวนี้

หนังสือพิมพ์กรอบเย็นครับ รายงานข่าวสด ๆ

หนังสือพิมพ์กรอบเย็นครับ มาซื้อหาได้เลยครับ

สวัสดีครับ

สวัสดีครับ

สวัสดีครับ

ที่พวกคุณได้เห็นคือ สิ่งมหัศจรรย์แห่งยุคสมัย

เรายังมีเครื่องดนตรีประภทเป่า เครื่องสายและออร์แกน

ทางนี้ครับ ตามคนนำทางมาเลยครับ ตามมาลเยครับ ทุกท่าน

เขามาทำอะไรตรงนี้

เขาทำให้เจ้าหมาน้อยกลัว จัดการเขา โรเวอร์ งับให้กระจุยเลย

ดูรองเท้าหนังกวางสิ

- แกเป็นอินเดียนแดงใช่ไหม - เขาต้องเป็นอินเดียนแดงแน่ ไปให้พ้น

แกมาจากไหน

มันชื่อ "ฝนตกใส่หน้า"

เจ้าฝนตกใส่หน้า อยากกลับไปเขตสงวนแล้ว

นี่มันเรื่องจบ้าอะไร เขาทำอะไรน่ะ

เจ้าฝนตกใส่หน้า เจ้าหมาน้อยเล่นงานกหนักไปเหรอ

ดูสิ เขาใส่กุญแจมือด้วย

จัดการเขาเลย โรเวอร์ กัดให้กระจุยเลย

เขาหนีไปแล้ว

ทางนี้ ๆ จับไว้

ตำรวจ

เจ้าจะฆ่าพี่น้องได้ลงอย่างงั้นหรือ

- เจ้าเป็นเผ่าใด - เผ่าเชอโรกี

นี่คือดินแดนแห่งเผ่าเชอโรกีงั้นหรือ

ใช่ เป็นเขตโอคลาโฮมา

- เจ้าเป็นเผ่าใด - อาปาเช่

ดินแดนของอาปาเช่อยู่ไกลออกไป

แต่เราเข้าไปคุยในบ้านเถอะ

เขาเคยเห็นบ้านแบบนี้ มันเป็นบ้านของคนขาว

นี่คือบ้านเขา

ไม่ต้องกลัว ไม่ช้าเขาจะรู้ว่าเราเป็นมิตร เอาอาหารมาสิ

เขาเข้าใจแล้ว ท่านฆ่าคนขาว แล้วยึดบ้านของเขา

เชอโรกีกับคนขาวอยู่ร่วมกันที่นี่ ไม่มีความแตกต่าง

หนลวสินะ รามีนกบบดียวกัน

ถ้าเชอโรกีเป็นเหมือนคนขาว เขาก็คือศัตรูของมาไซ

- เขาไม่ใช่ศัตรูของใคร - งั้นเชอโรกีก็เป็นผู้หญิง

เขาไม่ใช่ผู้หญิง คนของเขาต่อสู้กับคนขาวหลายครั้ง

แต่มักถูกขับออกจากดนตะวันตกเสมอ

ครั้งแรกจากดินแดนที่ชื่อวา โคโรไลน่า จากนั้นก็เป็นดินแดนแห่งเทนเนสซี่

และสุดท้ายก็มาที่โอคลาโฮมา

และหัวหน้าของเราฉลาด พวกเขาไม่ต่อสูและไม่หลบหนี

- ไม่ต่างกับตาย - เจ้ากลัวตายหรือไงกัน

ถ้าไม่ จงเอามีดออกไป

กินซะ

เจ้าไม่ต้องกลัวอาหาร

- เท้าของเจ้าเย็นและมีเลือดไหล เติมนำสิ - เจ้าต้องไปตักเอง

เจ้ามีผู้หญิง แต่ต้องไปตักน้ำเองหรือนี่

หญิงผิวขาวบางคนหัวรั้นมาก

ไม่มีใคร แม้แต่อาปาเช่ ที่ปิดหน้าต่างนั่นโดยไม่มีเสียงได้

เขาต้องกลับไปหาคนของเขา

ที่นี่ให้ชีวิตกับเจ้าได้

ไม่มีอะไรที่เขตสงวน ถึงเจ้าจะไปถึงที่นั่นได้ก็ตาม

เขาต้องไปที่นั่น

งั้นเอานี่ไป

เขามีอาหารแล้ว

เขารู้แล้ว แต่นี่คือเมล็ดข้าวโพดทาลโคว่า

ถ้าเจ้าฉลาด เจ้าจะเพาะปลูกมัน ไม่ใช่กินมัน

อาปาเช่เป็นนักรบ ไม่ใช่ชาวไร่

เจ้าเคยเห็นโลกของคนขาวมาแล้ว

พวกเขามีมากเหมือนใบไม้ที่อยู่บนต้น มันไม่ได้ให้บทเรียนเจ้าเลยหรือไง

ยุคแห่งนักรบจบสิ้นแล้ว

ครั้งหนึ่ง เผ่าเชอโรกีของเรา เป็นเหมือนเผ่าอาปาเช่

เรามีอาหาร เมื่อมีสัตว์ให้ล่า เราต้องอด เมื่อมันหมด

แต่พวกคนขาวมีกินตลอดปี เพราะพวกเขาเพาะปลูกอาหารเอง

เราพบว่า สามารถอยู่กับพวกคนขาว ถ้าเราทำตัวแบบเขา

เจ้าก็ทำแบบนั้นได้ ด้วยเมล็ดข้าวโพดทาลโคว่า

และพวกของเจ้าก็เช่นกัน

อย่างน้อย ๆ จงออกทางประตู ไม่ใช่ทางหน้าตาง

ยังหิวไม่พอหรือไง

เราจะต้องตัดถนนสายนี้ใหเสร็จตอนนี้ ไม่ใช่เสร็จปีหน้า

ฉันทั้งเบื่อทั้งเหนื่อยแทบแย่ ทุกครั้งที่ฉันกลับเข้าเมือง

จากนี้ไป ฉันจะค่อย ๆ ขี่ขึ้นไป บนหลังที่เจ็บของพวกแก

รีบทำเข้า ไม่งั้นได้อดกินแน่

แม้แต่ถั่วเม็ดเดียวก็ไม่ได้

เขาได้รับแจ้งว่า เขาจะได้รับตำแห่นงสิบโท

มันเป็นเกียรติมาก

เขารู้ว่าท่านทำงานหนักมาก ฮอนโด

ท่านขัดกระดุมเสื้อจนเงาวับ

การได้ขึ้นเป็นสิบโทหมายถึงความมั่งคั่ง

ผู้หญิงที่อยู่ในวัยแต่งงาน ควรคิดเรื่องนี้ให้ดี

เดี๋ยวก็ค้ำแล้ว

ถ้าท่านกลับไปที่ป้อมช้า อาจอดได้เลื่อนขั้น

สำหรับพ่อของเจ้า

สวัสดี นาลินล่า

สวัสดี

เจ้าพูดกับเขาดี ๆ หรือเปล่า

- เขาทำตามประสงค์ของพ่อเสมอ - ดีแล้ว

มีคนหนุ่มเหลืออยู่ไม่กี่คน

แม่แต่เหยี่ยวยังเป็นอินทรีในหมู่อีกา

แล้วเขา...

คะ

- มาไซ - เจ้าพูดอะไร

มาไซถูกส่งขึ้นรถไฟ ไปกับเจอโรนิโม่แล้ว

นางพูดถูกแล้ว ซานโตส เขากลับมาหาคนของเขา

- เป็นไปไม่ได้ ไม่มีใครทำสิ่งนี้ได้ - มีแต่มาไซ

ถ้านี่เป็นความจริง ทหารต้องตามล่าเจ้าแน่

พวกเขาจะไม่พบเขา นอกจากเขาจะพร้อมให้พบ

เอาเหล้ามา เราจะฉลองให้กับปาฏิหาริย์

เขาเห็นนาลินล่ากับฮอนโดสวมชุดทหาร

เขาเห็นเขาเดินเข้าไปในหมู่บ้าน ไม่มีใครถ่มน้ำลายใส่ตอนเขาเดินผ่าน

เขากลับมาทันเวลา

เราไม่มีศักดิ์ศรีเหลือแล้ว

ศักดิ์ศรีคือคำพูดของนักรบ

เขาเหนมามาก ซานโตส และเขาขอบอก ศักดิ์ศรีไม่ใช่แค่คำพูดของนักรบ

เราสามารถสบตาคนขาว และตกลงกับเขาได้

ด้วยสันติเหรอ

สันติเยี่ยงนักรบ สันติระหว่างผู้ที่เท่าเทียมกัน