Now You See Me

Përktheu: Silvi Mema Shpërndau: Ilir Beqiri

Afër...

Më afër...

Sepse sa më shumë të mendosh se sheh,

aq më e lehtë është për mua të të mashtroj...

Do shfletoj letrat dhe dua që të zgjedhësh njërën prej tyre.

Jo këtë, kjo dihet...

Fokusohu tek letrat...

Ishte shumë shpejt, do ta bëj përsëri...

je gati?

- E zgjodhe? - Po.

- E ke në mendje? - Po.

- E sheh letrën këtu? - Jo.

Kjo sepse po sheh shumë afër...

Çfarë po ju them gjatë gjithë kohës...

- Sa më afër të shohësh... - Aq më pak sheh...

Tani më shiko në sy... Dhe... Fli. Në rregull.

Dhe...

Nëse mund ta marrësh këtë kartëmonedhë nga unë, mund ta mbash...

Eja merre.

Nëse mund të thuash emrin tënd, mund ta marrësh.

Ok, qëndro aty ndërkohë

që unë merrem pak me burrin tuaj...

- E shikoj... mos më thuaj... - Natyrisht...

Plazh... Kokteile...

- Në Florida? - Shiko, ishte një udhëtim për punë.

Po, po, po... për një lloj tjetër pune...

Për punën më të vjetër në botë...

E di çfarë? Zemër, eja...

Mos lëviz...

Po mendon për emrin e një gruaje...

A, B, C, D, E, F, G, H, I, J... J, Xhin, Xhein, Xhenet.

Kush është Xheneta?

E njeh Xhenet-ën? Nuk është shoqja jote e ngushtë, apo jo?

Motra jote... Zot i madh.

Ti nuk ishe në udhëtim pune...

Ti ishe me Xhenet-ën, motrën e gruas tënde...

Ok, lëviz pak, eja këtu...

- Do që kjo gjë të fshihet? - Po...

Ok, nxirre kuletën.

Hë pra, nxirre.

- Gjithmonë e bën këtë gjë? - Jo, vetëm në raste të veçanta...

Sa ke aty? 275?

- S'paske shumë. Do marr 250. - Ti je një zhvatës.

Po... pa dyshim...

Ok, dhe... fli...

Tani, kur të kërcas gishtat, ti nuk do të mbash mend asgjë nga ato që ndodhën.

Dhe ti shoku,

sa herë të shohësh ose të mendosh për Xhenet-ën,

do të të shfaqem unë... lakuriq.

Dhe nuk është pamje e bukur...

Dhe... zgjohu...

Epo, bëra më të mirën e mundshme

por disa njerëz nuk është e thënë të hipnotizohen.

- Bëra ndonjë gjë gabim? - Jo, nuk bërë asgjë.

- Ok. - Ok.

Zonja dhe zotërinj, unë jam magjistari tjetër i madh

dhe do i jap 100 dollarë kujtdo

që zbulon marifetin e radhës.

Kam një lugë të zakonshme nga Mauth Dilon

këtu në Bruklin, siç e shihni...

Tani të gjithë shihni me vëmendje...

Do ta përthyej lugën me mendjen time...

Faleminderit, faleminderit.

Çfarë është kjo?

Paska një lugë të fshehur...

Kam një marifet tjetër...

Ose mund të më japësh mua 100 dollarë.

The që do ta bëje...

- Ke intuitë të mirë... - Faleminderit.

Kuleta ime... Ora ime...

Ndalojeni atë tipin...

Atë me xhaketë lëkure, më mori kuletën.

Jeni gati të magjepseni?

Sapo ora të tregojë 0,

një enë me piranja mishngrënëse

do bjerë nga sipër.

Deri atëherë, duhet t'i kem hequr prangat.

1,2,3.

Ndihmë...

Ndihmë! Ndihmë...

Lëvizni, lëvizni...

Hapni rrugën.

Dreq!

Kushdo që ja ka dalë aty, le të flasë...

- Unë jam fansja jote më e madhe. - E kuptova nga mënyra si më shihje...

Prit...

Si e bëre atë...

- 7-ën karo në ndërtesë? - Po...

Eshtë sekret profesional.

Po të jap një ndihmë... Kisha përfshirë një...

elektriçist në ndërtesë...

- Sa i dhe? - 50 dollarë.

- Eshtë kaq seksi... - Faleminderit.

Gjithmonë del e njëjta letër?

Mund ta bëj atë marifet në 52 mënyra të ndryshme.

Do përdorësh disa marifete mbi mua?

Do shoh se ç'mund të bëj...

Djalosh magjik!

Duhet të largohesh...

Po tallesh? Kjo është kaq e sikletshme.

"I dashuruari"

Këtë bën gjithmon ti? I mashtron vajzat

- duke i sjellë këtu... - Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.

Mos u shqetëso, do të të telefonoj...

Ti s'e ke numrin tim.

Jam magjistar, mund ta gjej. Natën e mirë.

Ti je maskara.

"Vdekja"

Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.

"Vetmitari"

Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.

"Priftëresha e lartë"

Rruga 45, Ivëni Lindor, Nju Jork.

Henli...

Deni?... Çkemi...

Ke marrë dhe ti një kartë?

Shumë mirë, më bëhet qejfi për ty.

Ja çfarë do bëjmë. Unë do shkoj lart të kontrolloj vendin.

Ti më prit këtu jashtë. Do kthehem të të marr. Ok?

- Deni? - Po?

Nuk jam më asistentja jote.

- Çfarë ke bërë gjatë gjithë kësaj kohe? - Deni, ti e di fare mirë se ç'kam bërë.

I kam parë të gjitha postimet e tua anonime në faqen time të internetit.

Faqe interneti, e mrekullueshme. Më bëhet qejfi për ty.

Po shpërndan famën tënde.

Pra, mesa duket, asnjë nga ne

nuk ishte i vetmi i përzgjedhur.

Më lini të jem i pari që të fundos egon time.

- Më fal... - Dera është e kyçur...

Vërtet? Më lër ta kontrolloj.

Ti, prit... mos më thuaj...

Helena...? Jo, jo... Henli.

E ke të shkruar në kupën e kafesë.

Të them të drejtën,

ajo nuk ishte magji, ishte vrojtim.

Vrojtimi i dytë është që, ti je shumë e bukur.

- Faleminderit. - Ok, shumë mirë. Kjo ishte e këndshme.

Xhej Deniëll Atlas. Gëzohem që u njohëm.

Shumë bukur! E dija që do ta bëje një gjë të tillë...

Nuk më interesojnë gjërat psikologjike që bën ti,

sidomos nëse do të gjesh se çfarë na solli ne këtu,

edhe nëse do të ishte e vërtetë.

Kam ndjesinë... se ti je...

një fanatik kontrolli.

Prit një minutë, jemi njohur gjë më parë?

Nuk është e nevojshme të jesh mentalist për ta kuptuar këtë gjë.

- Ti je një fanatik kontrolli. - Mendoj se ishte kompliment.

Vetëm ti e merr si kompliment.

Ja dhe një kompliment tjetër.

Prandaj nuk jeni më çift ju?

- Çift? - Çift?

Jo, jo, s'kemi qënë asnjëherë çift.

Ne ishim thjesht gjysëm...

- Ajo ishte një asistente shumë e mirë. - Por isha shumë e trashë për Denin.

Jo, ashtu siç e kam thënë, ishte për shkak të derës së bllokuar.

- Askush nuk e kalon dot atë. - Rebeka Kantris.

Rebeka e kaloi për vite me radhë.

E di se sa e vështirë është të veshësh ato kostumet e ngushta...

Jo, më intereson vetëm vetja ime...

Ok. Pra s'të ka bërë asnjëherë të ndihesh e veçantë.

Dhe më beso. Ti e meriton të trajtohesh në mënyrë që të ndihesh e veçantë.

Histori e bukur...

Më pëlqeu shumë shoqëria juaj.

S'ka mundësi...

Xhei Deniëll Atlas?

Kam parë gjithçka që ti ke bërë.

Ti je... unë të kam idhull, me të vërtetë.

Unë jam Xheku, meqë ra fjala.

- Ke marrë ndonjë nga këto? - Po...

Ja ku është...

Priftëresha e lartë.

Unë jam I dashuruari...

Endërro.

Dashuri dhe lotë.

Po presim për ndonjë tjetër?

Dera është e kyçur.

Asgjë nuk është ndonjëherë e kyçur.

Ç'është ky vend?

Dhe unë që mendoja se shtëpia ime ishte rrëmujë...

Qënka ngricë këtu.

- Ç'është ajo? - S'e di.

Çfarë thotë?

Tani nuk mundeni.

Një trëndafil me emër tjetër.

Kjo është fantastike...

Shikoni...

- Eshtë gaz! - Qetësohuni...

Eshtë akull i thatë.

Prit,me çfarë mendoni se ka lidhje e gjithë kjo?

Prit, prit!

Nuk kapa asgjë.

Ok, faleminderit. Faleminderit për vonesën.

Thjesht po mundohesha të krijoja hapërsirë për zgjuarsinë.

Deni, thuaj të vërtetën, ti e bëre këtë?

Jo! Prit, e bëre gjë ti?...

Unë... çfarë?...

Pse s'më pyet njeri nëse e bëra unë?

Fantastike...

S'ka elektricitet.